Wouter Steyaert

(zij wandelt ...)

Mon, 21 Jul 2008 15:04:26 +0200

Klik hier

eenzaat

Mon, 21 Jul 2008 15:00:41 +0200

Klik hier

(in het zwijgen ...)

Mon, 21 Jul 2008 14:52:32 +0200

in het zwijgen vriest zij haar woorden in

kiest zij het noorden

van een blad papier

zij leeft minzaam op mozaïek - zeeft

licht tot dunner licht

sneeuw valt in fluisterende oren

uit het dunste licht

kapt zij letters uit de kou

smelt zij op de tong

het weerbarstige doorzichtige wit

duwt zij parels door de kier

in de mond

het wordt wettelijk geregeld

Wed, 14 May 2008 23:14:09 +0200

er kruipen mieren door me heen

maar niet als kogels - als hele kleine

dames die hier niets te zoeken hebben

het is echter niet verboden

niet verboden om mij

te betreden

er kruipen mieren door mijn hoofd

en ik word er wit van

ik word er ovaal en theatraal van

anderzijds kruip ik ook als een mier

dus als een hele grote dame

met een wit hoofd, ovaal en theatraal

die niets te zoeken heeft dan kogels

en dat mag ik

dat mag ook

voor een goede gang van zaken

Wed, 14 May 2008 23:12:19 +0200

vermoeid als een ijsbeer. een diepblauw ideaal

dekt de ogen toe. vandaag ruikt naar alle uren

van gisteren en een goed begrip is omlijnd

met zwarte viltstift, wordt daags uitgeknipt

en beplakt met confetti. er liggen er hier veel

dingen waarvan je niet weet wat ervan te denken

en als je ligt, op zo een schijfje, de ogen wijd

open, geconcentreerd op een ideaal, een wolk

heb je geen vermoeden zoals de wind er een is

je rust uit op de kromming van het oppervlak

met steeds meer kleren aan - gewikkeld

in allerlei soorten aanwijzingen, koude handen

een onrust die aan de binnenkant van je huid

groeit (tegen elke verwachting in). je weet

niets en ruikt de grote minuten van morgen al

engel

Wed, 14 May 2008 23:04:58 +0200


staar naar de uitgebloeide windroos
op het hoofd van de bloedende hoos
klapper kruimels in mijn kruin en kruis
mijn armen, mijn vingers, mijn ogen
verwissel de wind met het maanzaad
 
bespeel mijn natte vinger nog een keer
met je vloeibaar gemoed, je dartele
tanden en een gelaatsuitdrukking of 
twee. blaas met ingetogen teugen de 
tellen uit mijn voltooid verstand - mijn
harmonische mond uit de orgelkamer
 
verveel je als een naakte, blauwe engel 
op een steen, kleiner dan een kooi - gooi
geblinddoekt een paar tamme gedachten 
in je fantasie en week me van je af
snaar na snaar, als een perfectionist

gaat over

Wed, 14 May 2008 21:39:46 +0200

Klik hier

(er loopt een goot ...)

Wed, 14 May 2008 21:38:29 +0200


er loopt een goot van noord naar zuid
een goot die lekt in een oor. luid
gefluister dat ik heb verworven
in de onderwereld - een verstrooid moment
 
er zijn twee canonieken, ze maken een buis
van de goot. een moeras 
waarin ieder verdwijnt 
door een woelig gemoed
 
er is geen lus om hierop terug te komen
geen torenhoog uitzicht waarvan ik in slaap val
ik heb een buis gekocht en het is geen aandeel
ik ben stilloos, er stroomt water door de goot 
 
er stromen barsten door mijn haar
omdat het winter wordt. ik krijg 
het koud van iedereen weg te zwelgen
van veel rede en een klein beetje haast 
 
er zijn vraagtekens en ze ontploffen
in mijn achterhoofd. ik denk niet
dat het onverstandig was een buis te kopen
waarin vogels vliegen en mensen sterven

(zoetekoeke...)

Wed, 14 May 2008 20:41:28 +0200


zoetekoekelievebroodjemadeliefje, je beentjes 
hangen daar zo gevaarlijk over die grijze rots 
’t is niet dat ‘et niet van mij mag, maar het doet 
me toch wat. vroeger was je ook vijftien kilogram 
zwaarder en trok je ‘n beetje op ireen wüst 
schaatsen heb je wel nooit gekund – je viel zo
lomp als je was in het eerste beste wak, maar
ik hield van jou omdat je ’n prinsesje met 
persoonlijkheid was. ireen wüst is dat 
ook wel denk ik, maar het toeval wilde dat 
ik jou ontmoette – en niet haar. ’t is niet zo 
dat ik me dat nu beklaag, maar zonde toch 
je daar te zien hangen boven een gapende mond
straks komen er misschien agenten die zeggen 
dat je leven nog moet beginnen, maar neem
dat nu ook niet te letterlijk liefste. je kan 
gewoon nog een eindje mee – en weet je, voor 
mijn part hoef je niet te kunnen schaatsen 
zoals ireen. ik ben al blij met 
een zoetekoekelievebroodjemadeliefje die 
wat rust vindt in haar passie, die niet begint 
te janken als er eens iets tegenzit. je mag 
wel janken natuurlijk, als je ouders sterven 
bijvoorbeeld, of je zus, of iemand die je heel erg 
liefhebt. om mij mag je dus ook janken, maar 
dat hoeft niet – je ziet maar, als het zo ver is       
  
Muziek: Phinx

(er staat een praat...)

Wed, 14 May 2008 20:31:57 +0200

Klik hier

aurora

Wed, 14 May 2008 20:07:22 +0200

er staat een huis op het water

een ouderenhuis, dansend op de welvingen

het is een zeepbel, want ik zie geen ziel

ik zie een walvishart - maar geen thuis

er staan redders met luchtlaarzen op het water

er staat een vrouw op het water - ze heet aurora

er staat een kapsalon op het water, maar dat zie ik niet

ik zie een schip, een huis, een welving en de dood

het water is diep - dat schreeuwen de mensen

het is gevaarlijk om op de hoogte te drijven, maar

sommigen slepen zich voort als een kous op het nat

stiekem en doordacht dolen ze door het huis

ik ben een enkele die niet zwemmen kan

niet schreeuwen kan, niet imiteren kan

die de zeilen droog houdt - ik ben een huis

zonder das, een man zonder madonna - een pasopper

er staan hoge bomen op het water, omdat ik dat wil

ik houd van de meeste bladeren van de meeste bomen

ze vormen een drijfvlak voor de middelste redster

ze heet aurora en ik hou van haar

(het is nacht ...)

Wed, 14 May 2008 19:36:09 +0200

het is nacht wanneer het klaar wordt – je
tranen staan recht tussen hamer en
aanrecht – uitroeptekens krullen zich op
en kruipen als regenwormen de aarde in

ongezouten en met een dubbel geslacht
een dubbel gevoel tussen begin en eind
liefste, je gezicht valt van je hoofd op ons
onbezonnen stuk grond en het draagt

geen betekenis met zich mee. het is nacht
wanneer het laat wordt, wanneer mijn
smaak op je tong valt – en je me
tracht te vergeten met een kleine lach

berichtje

Wed, 14 May 2008 19:31:34 +0200

wie is zij dat zij mijn wonden
in de watten legt en mij
houterig laat spelen met haar
wand – wie is zij

dat zij mij steeds hoort ritstelen
tussen krantenknipsels en mij
met een pil in de mond toedekt

zij, met het gezandstraalde
gezicht die doet alsof en stom
van verlangen de parels uit
haar tranen zeeft – het tanen
van haar werkwoorden leest

(samen,)

Wed, 14 May 2008 19:24:58 +0200

samen,

bijvoorbeeld in bad, toen je
jouw volgende ex-minnaar
imiteerde en ik mocht raden
hoeveel je van me hield
of toen we om het langst
in de ogen keken
we zagen wie we waren

ik zag jou wel zitten
en jij had steeds wolkjes
schuim voor je ogen
maar je zag me blind
zitten

samen lijkt nog steeds
verwarrend: ik, die kijk
naar jou en jij kijkt
met gesloten ogen

eigenlijk is gescheiden
ook een beetje samen
als we wenen bijvoorbeeld

honger

Wed, 14 May 2008 19:17:49 +0200

honger. ik kreeg er zelden genoeg van
ik nam een leeg bord en begon

middagmaal: andermaal een lege maag
op mijn bord. ik voelde de dode koe
er zat een maag in mijn mond

avondmaal: korte nagels, kortere nagels
eelt op de vingers waarmee ik gitaar speel
eelt op de vingers waarmee ik geen gitaar speel

nacht: ik voel me beter
maar ik weet niet hoe dat moet