Writing my way

Traliestranen en waterlanders

Sun, 07 Feb 2010 18:09:02 +0100

Waterlanders bevrijden mij

van traliestranen

Buiten zichzelf druppend

verdriet, langs

lange teugen weinig adem

Mindful girl

Sat, 30 Jan 2010 08:30:13 +0100

Als het vanbinnen

raast, doorboomt

en maalt

hang ik mijn blik

aan de wijzers

van de klok,

hoor

het monotone alledaagse

tijdig getik.

Of ik ruik de lucht

en zie hoe de glans

van een plas

cirkelende kleuren

worden door een wolkje

regendruppels.

Ik laat m'n stormige

aandacht buiten

als een hond

die nodig moet.

memories

Sat, 23 Jan 2010 10:00:31 +0100

a thousand

wings flutter

silver to dust

dust to silver

like butterflies

I love them

untouchable,

keen to keep them

from my every want

and thus

give them life
.

forever.

herinneringen

Fri, 15 Jan 2010 15:45:19 +0100

duizend vleugels

vlinderen stof

tot zilver

dragen beelden

onaanraakbaar nabij

ik kijk ze na

met lede ogen

en geef ze

levenslang

vrij.

Gisteren

Sat, 09 Jan 2010 21:45:11 +0100

gisteren

plant zich voort

in loze leegte
.

vraagt om

vacüum verpakt

een uiterste

houdbaarheidsdatum

maar weet

dat die nooit

zal verstrijken.

My summerday

Sun, 03 Jan 2010 21:22:12 +0100

As beautiful

as a summersday

you are,

goldhaired as light

as ripe crisp corn,

smiling away the heat

as a breeze does.

As undoubtful sing

your eyes as the

longest hours of

clear blue sky,

Your words

as sure and fresh

as a tickling blanket

of grass. Restful

as much as enthralling.

my senses:

festooning

lively awakeness.

stem

Tue, 10 Nov 2009 17:03:28 +0100

fijne adem

trilt

uit het diepste

van mijn longen

draagt woorden

zorgvuldig ontloken

kiest ruimte

en het rijpe zingen

in rood en wit

Fri, 23 Oct 2009 14:17:02 +0200

Klik hier

Levend rood

Tue, 25 Aug 2009 10:54:53 +0200

wees mij levend
rood nabij
in warme wangen
en handen vrij

zoet van genoegen
blijf ik je vleiend
genegen, kreeg
en keek en heeg

en zweeg om
de diepte te
verbinden zacht
en wollig, een dag

met ingehouden adem

Thu, 09 Jul 2009 12:00:48 +0200

.
.
.
.
.
.
.
.
.
Met ingehouden adem

kun je niet zuchten,

ontladen verlossen

of opladen.

Of hoe vermoeiend

het is niet te bloeien.

Niet in tere woorden

gewikkeld te kunnen

groeien of geven,

leven te weten.

Geen stem voor

klank of ruis.

vergeten

Fri, 19 Jun 2009 13:30:08 +0200

is niet enkel

de boeken toe,

het dwaze niet

weten te rekenen

of al wat toen

en vroeger was

maar ook

de holle ogen,

kleine longen.

ziek en niet weten

hoe buiten ruikt

of ook

het zijn en zien

maar niet voelen

wat kleur en zuur en zoet

met je doet.

Slaap

Sun, 14 Jun 2009 12:41:19 +0200

Rijpend

rust ik

in de stille

luwte die

mijn lichaam

wordt

die tovert

een toren

boven

mijn bestaan

en ik hap

maanzand en

drink van

de melkweg

de rekening

Sat, 23 May 2009 19:37:18 +0200

Ze keek Dann zijdelings aan en bracht de kop koffie naar haar lippen. Het was moeilijk in te schatten hoe oud de man was. Begin 30? Tegen de 40? Ze wilde het hem niet rechtuit vragen. Het was haar eerste afspraakje in maanden. Ze had zich voorgenomen niet kieskeurig te zijn, de jongen te minste een kans te geven.

De koffie was te zoet. Uit zenuwachtige verstrooidheid had ze er de erbij geserveerde suikerklontjes door geroerd. Ze dronk trouwens enkel koffie omdat hij die besteld had. Half vijf was ook zo'n onbeslist uur wat drank betrof. Bestelde je al een aperitief of kon koffie nog net? Op de rand van het kopje tekende zich een rood patroon af in de vorm van haar onderlip, ze veegde het onnadenkend met haar duim af en wist toen niet waar gebleven met zo'n lipstickvinger.

Hij klapte zijn mobieltje dicht en richte zich terug tot haar. "Sorry, business." Het fijn blauw gestreepte hemd paste uitstekend bij zijn zwarte pak en functie als financial adviser. Ze had er zelf ook een Engelse term tegenaan gegooid, project consultant. Ze hadden een tijdje over het werk gepraat maar de manier waarop hij ontspannen in zijn stoel leunde, nodigde haar al snel uit tot dromerij en vrije associatie. Hoe hij 's avonds slechts bij het vallen van de avond in zijn loft op de bovenste verdieping thuiskomt, een fles rode wijn opent, een lasagne in de oven zet, het schuifraam naar zijn teakhouten terras opent en een wit linnen hemd aantrekt. Zo anders dan Lucas.

Ze bestelden cognac en hij vertelde over z'n ruime appartement aan de franse rivièra waar hij liefst in maart vertoeft het ochtendlicht in de lente is zo mooi en z'n weimaraner Olivia houdt van de milde temperatuur voor haar middagwandeling. Haar natuurlijke eerlijkheid gebood om haar eigen reisfavoriet ernaast te plaatsen: wandeltochten in de Schotse highlands. Ze hield van het kille grillige reliëf, de donkere wolken tegen de granietgrijze rotsen, de eindeloos voor zich uitslingerende kiezelpaden en hoe fijne bloemsoorten zich er schrapzetten tegen de schurende wind. Ze zou het niet willen ruilen voor de passieve hitte van een strandstoel.

Hij heeft er zelfs zijn solex staan om langs de lavendelvelden te rijden. Ze stelde zijn eerbied voor het plaastselijke vervoersmiddel op prijs, hoewel de matige snelheid, overeenkomstig het tempo van Olivia, wellicht de doorslag gaf. Enthousiast ging hij verder over het jaarlijkse operafestival in Orange waar hij steeds naar afzakt en hij vroeg zelfs vrijuit of ze een favoriete aria kon noemen. Ze peinigde haar hoofd, liet nog snel 'Mozart' vallen en zocht toen toevlucht in haar glas sprankelend water. Wat haar betrof mocht hij het bij 3 drankjes laten en wilde ze wel de rekening delen maar hij stond erop om te trakteren.

Hij liep haar naar haar auto en zwaaide tot ze de straat op reed. Toen klapte hij zijn mobieltje open. "Beet. Ja, zeker. You're welcome. Ciao." Aan de andere kant van de lijn verbrak Lucas glimlachend de verbinding.

Facebook

Mon, 18 May 2009 12:30:11 +0200

source: postsecret

Sinds ik aangesloten ben bij Facebook -dat is voor mij als de telefoon opnemen als hij rinkelt dus ik stelde het zolang mogelijk uit maar werd uiteindelijk haast paars van nieuwsgierigheid wat er allemaal op die site te lezen en te zien valt- viert mijn kijklustigheid zijn geboortefeest. Complete persoonlijke evoluties kun je erin aflezen, door de kilo's en kapsels heen, tot stijl- en relatieveranderingen en gezinsuitbreiding.

Metamorfoses ook. Waar is die slungelige meid met het spitse muis-gezicht gebleven, denk ik als ik de elegante jongevrouw in volle gallop zie. En het jongensachtige pukkelhoofd met afgeknabbeld strohaar heeft zich ontpopt tot een damesuiterlijk met verfijnde gezichtstrekken, glad kapsel en een teint om jaloers op te zijn.

Dan zijn er nog de globetrotters die trots paraderen op de meest afgelegen, gedurfde, primitieve of sjike locaties. Je toewuiven vanuit een hangmat inclusief cocktail. Een enkel is zelfs geëmigreerd naar arabische contrijen en zont vrijelijk op haar nieuwe zanderige thuisbasis.

Toegegeven, ik word groen van verbazing met een ranzig randje jaloezie. Misschien had ik het allemaal liever niet geweten. Of ik moet mezelf in vraag stellen. Loopt mijn evolutie lichtjaren achter? Waar blijven mijn vrolijke foto's?

Gelukkig is er nog deze anonieme plek waar ik mezelf kan uitvinden.

Beeld zkt verhaal

Fri, 15 May 2009 12:15:07 +0200

Of verhaal zoekt beeld. Everything is a story.

http://everythingisastory.net/