Luca en Figo, onze windekinderen

Gelukkige verjaardag Luca!

Thu, 29 Oct 2009 09:45:09 +0100

Vier jaar geleden geadopteerd, ongeveer zes jaar oud, onze mooie meid!

No more stinky galgo!

Mon, 28 Sep 2009 17:15:07 +0200

Kwart voor zeven was het toen mijn pa terug was van de dierenarts met Figo, ik was al serieus ongerust geworden dat het zo lang duurde. Maar alles is goed, hij is superbraaf geweest, heeft zelfs gepiept toen hij wakker werd uit de verdoving om te laten weten dat hij een plas moest gaan doen, de dierenarts had geen klachten over onze grote pantoffelheld.

Het verdict? De tanden zijn schoon, de vieze adem is weg, alleen de tandvleesontsteking is er nog en daarvoor moet Figo nog een tijdje antibiotica nemen. Hij heeft door die ontsteking ook nog altijd moeite met hard eten zoals hondebrokken en knaagbotjes, maar hopelijk gaat dat dus nog verbeteren.

Hij was helemaal van de wereld toen mijn pa er donderdagavond mee thuiskwam, hij stond in de keuken verdwaasd voor zich uit te staren, bewoog niet, keek naar niemand, heel on-Figo. Het was dan ook met een héél klein hartje dat ik hem in de goede zorgen van mijn ouders achterliet en op lang weekend vertrok. Maar gelukkig kwam vrijdagavond al het nieuws dat hij weer bijna volledig de oude was. Donderdagavond heeft hij niet anders gedaan dan geslapen...

Ik ben blij dat het achter de rug is. Bedankt nog voor de steun en de handige tips trouwens!

Tandarts

Thu, 24 Sep 2009 10:57:07 +0200

Rotdag vandaag, want ik ben ongerust. Wanneer het op mijn honden aankomt, heb ik een zeer ‘klein hartje’. Figo heeft heel slechte tanden, vermoedelijk wegens slecht eten gekregen tijdens zijn eerste levensjaren in Spanje (te vloeibaar eten waardoor ze niet hoeven te kauwen en de tanden slecht worden en er tandsteen ontstaat). We weten het al jaren, maar de dierenarts oordeelde onlangs dat de tijd om er iets aan te doen nu toch écht wel gekomen is. En toen Figo zelfs zijn brokken niet meer wilde kauwen, begon ik te beseffen dat de dierenarts gelijk heeft. Onverzorgde tanden kunnen alleen maar miserie veroorzaken; tandverlies, gevaarlijke infecties elders in het lichaam,…

Maar windhonden zijn gevoeliger voor narcose dan andere honden (door tal van oorzaken, waaronder een trager werkende lever waardoor de narcose langer in het bloed blijft) en ik ben zelf nogal bang van dokters en tandartsen en operaties, dus ik ben er niet echt blij mee, met dit hele gedoe.

Net zoals mensen moeten honden nuchter blijven voor een verdoving (een dierenarts gaat echt niet liggen keuteren in de muil van een onverdoofde hond, dus zo’n prutsingreepje moet onder volledige narcose), en dus kregen vanmorgen om 9u 3 honden een portie eten, en eentje niet (2 honden van mij en 2 van mijn ouders), zieliger kan bijna niet. Ooit de bedelende, droeve, onbegrijpende blik gezien van een hond die tegen zijn verwachting in zijn eten niet krijgt? Het breekt mijn hart.
Laf als ik ben, ben ik er vanonder gemuisd om half 8 en gaan werken, en mijn pa mag dus Figo zijn trieste blik trotseren en hem om 14u vanmiddag naar de dierenarts brengen. Heb mijn pa laten beloven dat hij bij Figo blijft tot de narcose werkt. Figo is verschrikkelijk aanhankelijk, en wil echt altijd bij zijn mensen zijn, dus ergens vreemd alleen gelaten worden is echt niet zijn ding. Grote hond, maar echt een pantoffelheld… ‘Klein hartje’, net zoals het baasje…

Ik ga dus maar gerust zijn als mijn pa hem vanavond om 18u weer gaat ophalen bij de dierenarts en ik hem daarna als ik van’t werk thuis ben kan knuffelen. Hopen maar dat er niets misgaat, en dat Figo vanavond gezond en wel, en wie weet voor het eerst in 4 jaar zonder zijn verschrikkelijk stinkbekje, weer thuis is…

Figo

Mon, 17 Aug 2009 14:39:23 +0200

Luca en Figo international!

Thu, 16 Jul 2009 14:09:55 +0200

Het verhaals van twee Spaanse windhonden nu ook in Spanje... Klik op deze link voor hun verhaal op een Spaanse site.

Triest verhaal mét happy end

Fri, 24 Apr 2009 19:47:10 +0200

Ergens deze week loop ik van bij mijn ouders naar het station om te gaan werken. Ik ben aan de late kant om mijn trein te halen en stap stevig door. Plots zie ik aan het eind van de straat twee grote honden verschijnen, die resoluut op mij afgedraafd komen. De laatste paar meters zetten ze een sprintje in, en plots staan er twee grote modderpoten op mijn schouders terwijl een andere snuit zich tegen mijn handen duwt. De honden, duidelijk zonder baasje, maar met een halsband aan, smeken om aandacht. Ze blijven opspringen en rond mijn benen draaien. Omdat ik niet terug naar mijn ouders kan, beslis ik verder te gaan naar het station, de honden staan ondertussen aan een huis op de vensterbank te blaffen op een huishond die binnen zit. Ik vraag mijn pa, die thuis is, een kijkje te komen nemen en licht ondertussen ook mijn moeder in, die op haar beurt belooft de stadswacht langs te sturen.

Zenuwachtig en ongelukkig zit ik op de trein naar Brussel, loslopende honden zonder baas, het is zelden een goed verhaal. Of ze zijn gedumpt door hun 'liefhebbend baasje', of ze zijn verloren gelopen. Hoe dan ook zijn ze in gevaar, een autoongeval is snel gebeurd.

Na de middag krijg ik van mijn moeder het nieuws dat de honden na lang wachten zijn opgehaald door de politie, en dat de eigenaar al bekend is. Mijn pa had de dieren opgevangen en de politie gebeld.
Het slechte nieuws is dat de honden ook bij de stadswacht bekend zijn, en dan vooral de eigenaar. Het gaat blijkbaar om mensen die hun hond amper eten geven, verwaarlozen, slaan. Op de koop toe heeft een van de honden pas puppies gekregen. Ze zijn al meermaals alleen op de straten gesignaleerd. Erg, hoe sommige mensen met hun dieren omgaan. Dure rashonden kopen, ermee kweken, en er dan niet naar omzien. Een buurvrouw heeft een van de honden al eens eerder dagenlang opgevangen, ermee naar de dierenarts geweest, laten chippen, ontvlooid,... Andere buren geven de dieren stiekem eten. Maar de politie grijpt niet in en dus is het allemaal dweilen met de kraan open.

Maar vandaag is er onverwacht goed nieuws. Mijn pa weet me te vertellen dat de politie eindelijk stappen ondernomen heeft en de volwassen dieren en de pups in beslag genomen. Op naar een asiel dus. Het extra goede nieuws is dat alle dieren ondertussen al geplaatst zijn bij nieuwe eigenaars. Het waren mooie, lieve honden, rashonden, nog jong bovendien, dus ze hadden goede kansen op een nieuw leven, maar toch maakt mijn hart een sprongetje dat het zo snel al gebeurd is. Kers op de taart is dat een buurvrouw van mijn ouders een van de dieren in huis heeft genomen. Hoe schoon kan een verhaal soms eindigen...

Driepikkel

Tue, 14 Apr 2009 16:43:01 +0200

Na een vijftal dagen op drie poten te hebben rondgepikkeld, gebruikt Figo tegenwoordig gelukkig weer zijn 4 poten. We hebben nog altijd geen idee wat er precies gebeurd is, en laten hem nog altijd wat rusten, we willen hem niet forceren. Toch bekruipt me de vraag of honden in staat zijn tot komedie...

Aanleiding was onderstaand tafereel.
Figo loopt al een ganse dag vlot en normaal, op 4 poten. 's Avonds gaan wij naar de bioscoop. We komen thuis, en merken dat hij in zijn zetel heeft zitten krabben, resultaat is weer een fikse scheur in het kussen. Ik berisp hem en stuur hem in zijn mand. Hij vliegt zijn mand in en komt er enkele minuten later uit, zeer zielig rondhuppend met de pijnlijke poot in de lucht. De poot die al 3 dagen perfect normaal gebruikt werd. Ik zeg u, het is een komediant...

Driepoter

Tue, 07 Apr 2009 17:23:07 +0200

Sinds gisteren hebben we een driepoter in huis; Figo wil niet op zijn linkervoorpootje steunen. Hij trekt het zielig op en hinkelt door het huis. We hebben geen flauw idee hoe het gebeurd is, ik kom 's avonds thuis en plots mankt hij. Onderzoek van het pootje levert niets op, geen wondes. Volgens mij is het de aanhechting van de poot aan het lichaam, en heeft hij daar iets verrokken om de een of andere manier.

Voorlopig wachten we af, en laten we hem zoveel mogelijk rusten. Ik draag hem 's morgens en 's avonds van en naar de slaapkamer, en ben zo deze morgen nog van de trap gevallen, met hond en al. Gelukkig maar van de laatste trede... 25 kilo hond -ongelukkige hond die niet gedragen wil worden - is toch niet zo handig op de trap!

Iedereen vindt het superzielig, ik hoop dat hij snel weer helemaal de oude is en lekker kan rondracen op vier poten!!

Saluki zingt Coldplay

Thu, 12 Mar 2009 11:34:48 +0100

Tandenborstels

Fri, 27 Feb 2009 18:59:58 +0100

Figo heeft een verschrikkelijke stinkbek. Omdat ik ergens had gelezen dat een mensentandenborstel veel te ruw is voor het hondengebit en zijn tandvlees ook effectief bloedt telkens ik het onder handen neem, had ik speciaal voor hem twee hondentandenborstels gekocht.

Vandaag kwamen we thuis van het werk, en wat lag er in Figo zijn mand, helemaal krom en kapotgekwauwd. Juist ja. Twee tandenborstels.

Denk je dat meneer ons iets probeert duidelijk te maken?

The End

Wed, 18 Feb 2009 15:44:53 +0100

1. Denk aan The End van The Doors.
2. Lees dit verhaal (meer bepaald het verhaal van zaterdag 14/02/2009).
3. Kijk naar de foto's.
4. Huil.

Zie je ze zitten, in die hokjes, zo mooi dat het evengoed fotomodellen hadden kunnen zijn, huishonden, gezelschapshonden, gelukkige honden, jonge en gezonde honden in de fleur van hun leven. Lieve snoetjes, schattige snoetjes, trieste blikken. De vraag in hun ogen:
"Help mij"
"Haal mij hieruit"
"Laat ons niet alleen"
"Alsjeblief...?"

Ik zit in elk geval wel te huilen. Ik kan het niet aanvaarden. Hoe deze mooie, gezonde, lieve, brave, levenslustige dieren zomaar dood moeten. Hoe deze levens worden weggegooid. Zomaar. Hoe hier nooit iemand verantwoording voor moet afleggen.

Ik lees, ik huil, ik haat. Ik haat de Spanjaarden die hiervoor verantwoordelijk zijn. Ik haat de mensen die de andere kant opkijken, die zeggen "Het zijn MAAR honden" of "Het is niet ons probleem".

De graad van beschaving kan je afleiden uit hoe mensen omgaan met hun dieren omgaan, zei Ghandi.

Valentijnscadeau

Sun, 15 Feb 2009 18:18:30 +0100

De in november vorig jaar bestelde sweaters zijn gisterenaangekomen. Onze twee modellen showen ze meteen tijdens een wandeling in het park... Met zeer veel dank aan de breitalenten van Laney van Greyt Sweaters.
Zap er vanmiddag trouwens mee te grappen; de honden komen uit Spanje, hun halsbanden uit Spanje en Nederland, Figo zijn jas uit Engeland en hun sweaters ook!

Op doek

Tue, 03 Feb 2009 14:29:06 +0100

Figo is voor de tweede keer op doek vereeuwigd. Het eerste exemplaar hangt in onze living, dit zal helaas enkel een foto blijven, maar geniet vooral mee!

Met dan aan Sweet Galgo

The great destroyer

Fri, 09 Jan 2009 16:17:29 +0100

Figo lijdt soms aan vernielzucht. Waar Luca voor zijn komst tijdens onze afwezigheden altijd braaf in de zetel lag te slapen, is er sinds Figo's komt veel veranderd. Zo kan Luca nooit nog in de zetel, omdat hij die opeist. Later hebben we beide honden uit de zetel moeten weren, omdat Figo steeds probeert een 'nestje te maken'... Hij krabt de beschermende fleece deken weg en maakt dan met zijn lange, stevige nagels gaten in de kussens. Dus barricaderen we nu de zetel met een stoel, met als enig resultaat dat hij geregeld tussen de stoelpoten kruipt en heel af en toe de stoel gewoon uit de zetel maoeuvreert en weer aan het vernielen gaat.
Na verloop van tijd kreeg de grote vernieler zijn eigen zetel, een eenzit uit de Ikea waar hij zich graag bleek in te nestelen. En dat ging meer dan een jaar goed. We vermoedden dat de beperkte ruimte het typische nestjes-makengedrag verhinderde.

Tot deze week. Toen we woensdag thuiskwamen, was de fleece uit de Ikea-zetel gegooid en zaten er diepe scheuren in het zetelkussen. Op de koop toe had hij in de pot van mijn nog geen twee weken geleden gekochte bonsai zitten krabben, met enkele kapotte blaadjes aan het al vrij schrale plantje en een gedwongen verhuis voor diezelfde plant tot gevolg.

Het is gelukkig niet dat hij altijd zo is, onze Figo. Hij kan wekenlang braaf zijn, en dan plots onze living veranderen in een rampgebied, opeens, zomaar. 't Is een speciaal beest...

Afghaanse windhonden pup zoekt nieuwe, goede thuis

Tue, 06 Jan 2009 17:32:54 +0100

Via een meisje dat in een asiel werkt, ben ik te weten gekomen dat er daar recent een erg mooie afghaanse pup is binnengebracht. Een teefje, de dierenarts schat dat ze in augustus 08 geboren is. Ze heeft nog puppyvacht, is gevonden op straat, heeft geen chip en geen tattoo en staat magertjes. Ze is wel vrij bang; ze verzet geen poot aan leiband, zonder leiband is ze iets losser heel aanhankelijk en lief.

Ze zoeken iemand met kennis van zaken en vooral veel liefde om haar te adopteren.

Wie interesse heeft of foto's wil, geef een seintje, en hopelijk kunnen we een nieuw, goed baasje vinden voor deze prachtige hond...

UPDATE: deze prachtige pup heeft een nieuwe thuis gevonden!!!