With or without sparkledust...

21 juli

Wed, 23 Jul 2008 23:28:55 +0200

21 juli is niet alleen onze nationale feestdag. Voor mij heeft deze dag een veel grotere betekenis.

3 jaar nu deel ik lief/leed en mijn (ons eigenlijk, ook al was het oorspronkelijk van mij) bed met Dave/Dafke/Ekfad/etc.
3 jaar geleden, op deze dag, kuste ik (ja, ik) hem voor het eerst. En zeker niet voor het laatst.
(Dat ook weer wil zeggen dat dit blogje ouder dan 3 jaar is..)
En zoals de traditie het wil, hebben we het ook dit jaar weer op de Gentse feesten gevierd.
En zoals de traditie het wil, was het weer amusement ten top.
Dat deze tradities nog vaak herhaald mogen worden...

B.t.w.: Een boottochtje om 23:30 is zeker een aanrader.

En dan nog: Veel sterkte gewenst aan de spitburgerkraam-medewerkers. Een zware domper op de feestvreugde voor deze mensen..

Water, zwemmen en lessen.

Wed, 16 Jul 2008 13:45:30 +0200

Soms moet je echt wel watertjes doorzwemmen in je leven.

Ik start morgen nl. aan mijn laatste volledige werkdag .. (vrijdag gaan we in verlof, dus voormiddag werken en namiddag bbq)
Het voelt een beetje raar, maar ik ga vooral opgelucht zijn.
De grootste reden daarvoor is gewoon een jammere reden. Mijn naaste collegas, waar ik 8 jaar 9 uur per weekdag mee heb doorgebracht; het bovenste eilandje; zijn niet blij met mijn en vooral de keuze van mijn werkgever. De keuze dat ze met mij verder blijven werken. Dat ze mij willen helpen met mijn toekomst.
En dat zal ik geweten hebben..
Het is niet meer dan afgunst, maar de pesterijen zijn er niet minder om
Het is zoals mijn mentor altijd zegt: Zie dit als een levensles. En of dat ik dat doe! Vooral ook omdat ik vroeger eerder in de rol van pester zou kruipen dan in de rol van de gepeste. Dat ik vroeger eerder mee zou gaan in dat blok dat ze opstellen t.o.v. anderen dan tegen hun in te gaan Kortom: onvolwassen gedrag.

En hoe ik nu hiermee omga: ik stel me erboven, behoud mijn eigenwaarde en lach soms zelfs eens in mezelf met de steken die ze zetten en ik die daar dan een denkbeeldig antwoord op geef. Ik zal straks buiten gaan met een opgegeven hoofd, want ik weet welke fouten ik gemaakt heb en durf ze openlijk toe te geven. Zelfkennnis is het begin van alle wijsheid.
De meeste collegas gunnen het me gelukkig wel, wensen me wel succes. Daar heb ik me de laatste maanden goed aan op kunnen optrekken, want toegegeven: het was met momenten zwaar. Zeker als je baas wilt vergaderen over jou terwijl je er zelf niet bij mag zijn, omdat ook hij de wrevel beu is. En dat dan bijna 2 uur moet duren Gelukkig ziet hij ook wat de meesten zien: kinderachtig, belachelijk jaloers gedoe.

Maar goed. Dit zijn de laatste woorden die ik eraan vuil maak. Vrijdag sluit ik dat boek en gaat er een nieuw open.. Ik schrijf het op omdat ik die les nooit wil vergeten.

Op die 2 maanden, van het moment dat ik ben begonnen met het opstarten van mijn eigen zaak (dit klinkt nog steeds onwaarschijnlijk) is er veel meer gebeurd. Je leert zoveel bij op korte tijd, soms staat je hoofd zelfs op ontploffen. Als het ware ben ik op 2 maanden tijd 10 jaar ouder geworden in wijsheid en inzicht.
Op alle vlakken.
Ik heb kennis gemaakt met heel veel gevoelens op korte tijd. Vreugde, angst, onzekerheid, zelfzekerheid, woede, enz.. Als ik al dacht dat ik in het volwassen wereldje vertoefde, dan weet ik nu wel zeker dat ik erin vertoef. En het begint me wel meer een meer te bevallen. De uitdaging dan..
De teleurstellingen neem ik er wel bij.

Op het moment ben ik volledig operationeel, al start ik 1 augustus officieel op. Alle paperassen zijn in orde. Mijn BTW-nummer heeft al veel dienst kunnen doen.
Naast mijn nog-even-huidige-werknemer als klant heb ik er nog een 2de gevonden. Een 3de en 4de zijn geïnteresseerd.. Ik besef maar al te goed dat ik daar heel gelukkig mee mag zijn als startende zelfstandige..

En dat ben ik.. gelukkig. Ondanks het feit dat ik kies voor het onzekere..

Met heel veel dank aan mijn liefste, mijn mentor en alle mensen die me zeggen: Je kunt dit, we geloven in je.

Happy birthday

Thu, 22 May 2008 16:47:37 +0200

Inderdaad, gisteren was het mijn verjaardag. Bedankt fire voor de wensjes!
27 jaar..*zucht*
Komt akelig kort bij de 30
Nu ja, zoals meerdere zeggen: dat heeft ook zijn charmes.
Rimpels zou ik erger vinden :o)

Ondertussen zijn we alweer maanden verder van dat ik bekend maakte dat ik zelfstandig wil worden.
Nu, die kogel is door de kerk.
Vanaf 1 augustus is dees bibi dus zelfstandig tekenaar.
Inderdaad, full-time!

Ik heb het idee op mijn werk voorgelegd en ze waren er wel voor te vinden om mij als externe tekenaar te laten werken voor hun.
Dit heeft voor heel wat commotie bij sommige collega's gezorgd, maar daar ga ik nu niet over uitweiden. Misschien later als ik daar nog behoefte aan heb.
Als je zo'n stap zet in het leven, kun je beter met een positieve 'vibe' erin stappen. Ik laat nu zo weinig mogelijk negativiteit toe.

Maar het feit dat ik mijn werk binnenkort als 'klant' mag beschouwen, heeft me wel het duwtje in de rug gegeven om er volledig voor te gaan.

En natuurlijk wed ik niet op 1 paard.
Ik ben druk bezig met andere klanten te zoeken.
En dan alle formaliteiten in orde brengen.. Het is niet niks..

Maar ik kijk er alleszins fel naar uit! Spannend!

Afterkick

Wed, 20 Feb 2008 08:33:34 +0100

Gisteren ondekte ik dat er nog iets van me weg was. Alles afgezocht maar niet gevonden en een paar dagen voor de inbraak heb ik het nog gedragen... waarschijnelijk lag het zichtbaar in de badkamer

Eindelijk eens een beetje kunnen huilen. Iets dat ik altijd gemakkelijk kan, maar sinds die dag zat ik te geblokkeerd, denk ik.
Het heeft me goed gedaan..

Inbreuk/inbraak

Tue, 19 Feb 2008 12:09:47 +0100

Klik hier

Stap 2

Wed, 06 Feb 2008 16:31:47 +0100

De info-avond was zeer interessant.
Ik weet nu waar ik moet beginnen.
Met stap 2 dus: een business-plan opstellen!

1ste stap?

Tue, 29 Jan 2008 16:00:29 +0100

Volgende week dinsdag gaan we naar een info-avond van Vlaams Agentschap voor Ondernemen.
Ik ben eens benieuwd...

Stokje: Dagdroom over mijn perfecte (werk)dag vs zelfstandige?

Fri, 25 Jan 2008 09:07:41 +0100

Klik hier

Wel/niet

Thu, 17 Jan 2008 08:47:38 +0100

Het nieuwe jaar is weer begonnen met nieuwe verlofdagen en vakanties. De nieuwe reisboeken dienen zich aan, de collega's spreken over vroegboek-kortingen en waar ze naartoe gaan..
En dat heeft dus al gevolg: de ieder-jaar-opnieuw-terugkomende vraag: Gaan we op reis of gaan we niet op reis??

Twee jaar geleden hebben we een citytrip van 5 dagen naar Barcelona gedaan. Daar hadden we gemiddeld 2 dagen regen en 3 dagen 24-25 graden (in augustus). Vorig jaar hebben we een citytrip van 5 dagen naar Praag gedaan (in juli). 5 dagen warm tot heet weer (de ironie). 5 dagen voor Barcelona is te kort en 5 dagen voor Praag, te lang. En als je op het einde van de rit bent, ben je even veel geld kwijt dan als je 8 dagen Kreta ofzo doet. Citytrips zijn dus dit jaar geen optie.
Mijn ultieme droom is een begeleide rondreis van 3 weken door Mexico en Guatemala of Thailand. *Tsjingtsjing*. Oke, we blijven dan europees: Sardinië of Sicilië. *Tsjingtsjing* (alhoewel het nog een beetje meevalt met de vroegboek) Onze smaak in vakanties is duur zeker? Jep, als we een hotel kiezen, is het meestal een 4-sterren. We willen gewoon nul-komma-nul zorgen aan ons kop dan. Liefst is alles zo goed mogelijk geregeld (ook de excursies) Opties: Griekenland, griekse eilanden of het italiaans vasteland...

De collega's, met huis en kinderen, kijken dan eens bedenkelijk als ik zeg dat ik erover twijfel, en zeggen: "Je bent jong, je hebt geen kinderen, geen huis/lening af te betalen, geen verantwoordelijkheden! Moest ik dat hebben, ik zou niet twijfelen, hoor!" en dan "1300 euro voor uw tweetjes, dat is voor niets, moet je toch niet over nadenken!"
Maar diezelfden wat dat dan zeggen, zouden ook geen 800 euro per maand willen dokken aan een lening, ze zouden 'sterven' van de onzekerheid.
Yeah wright, ik zou super-content zijn, moest het daarbij blijven!
En dan komen we 'to the point', hoe kun je in onze tijd mooi op vakantie gaan en weinig willen af betalen aan je lening? Inderdaad, je moet keuzes maken. (Ik spreek natuurlijk niet voor alle twintigers.)

Maar soit, hier gaat het dus niet over, wel over het feit of we gaan of niet. Als we gaan, zal het waarschijnelijk een last-minute zijn. Het doen met de restjes, terwijl uitkijken naar een vakantie eigenlijk al de helft van het plezier is.. Ofwel dit jaar niet, en volgend jaar in december (als het orkaanseizoen voorbij is) een rondreis... Maar dan kunnen we weer minder sparen en zo is de cirkel rond zou ik zeggen...

TV-serie-verslavingen

Wed, 09 Jan 2008 16:32:37 +0100

2007 was een jaar van TV-serie-verslavingen. Zo heb ik (wij eigenlijk) op een jaar tijd seizoen 1 en 2 van 'Prison break' gezien, seizoen 1,2 en 3 van 'Lost', seizoen 1 van 'Heroes', een half seizoen van 'Traveler' (daar er niet meer werd uitgezonden, seizoen 7 van '24', seizoen 3 t.e.m. 5 van 'Will & Grace'..
Lost vond ik enorm goed, voorral die laatste aflevering was kiekevel. Heroes was de muziek alleen al machtig en bij Prison break zit gewoon lekker vlees. Punt.

Maar momenteel zijn we, ja ook Dave, aan Grey's anatomy. Iedere avond tot we bed in gaan enkele afleveringen, echt verslavend!! Niet omwille van Dr. McDreamy maar het zit gewoon goed in elkaar.

Ik ben een persoontje die niet gauw meegaat in de hype van een tv-serie. Ik wacht liever tot er enkele boxen uitzijn en dan kijk ik ze achter elkaar. Bij Lost is dit een echte aanrader.

Op mijn verlanglijstje om te zien: Seizoen 4 van Lost (stop met staken!!), seizoen 2 van Heroes, seizoen 3 van Prison break (nog eens: stop met staken daarachter, pleeeaaassee) Desperate housewives, Rome en Battlestar galactica.

BTW: Eerste film die ik gezien heb dit jaar: I am legend. Enorm goede acteerprestatie van Will Smith.

Stokje 2: Vroeger en nu

Wed, 09 Jan 2008 11:21:27 +0100

Klik hier

Stokje 1: 2007

Wed, 09 Jan 2008 10:13:34 +0100

Klik hier

2008

Tue, 08 Jan 2008 11:05:51 +0100

Vandaag is de mama jarig. Mijn zus en ik hebben een fotoshoot van ons tweetjes laten doen en vanavond krijgt ze dus onze ingekaderde hoofdjes in een inpakpapiertje gewikkeld. Het resultaat mocht er best zijn, al zeg ik het zelf. Ze zal wel wreed content zijn. Dat verdient ze ook!

Nieuwjaar is vers gepasseerd en Dave zit thuis met een griepke. We hebben rond de jaarwisseling allebei sinusitis overwonnen, maar blijkbaar was de 'battle 2 heavy' om terug helemaal op krachten te komen. Laten we hopen dat ik het oversla, ondanks het 'besmettingsgevaar'.
Nja, wie bij de hond slaapt...

Verder ook enkele euro'tjes lichter. Groot onderhoud van m'n auto. 90.000 km en de kosten beginnen. Een duivelsgeschenk is dat soms toch, zo'n karretje..

Nu ja, als het hierbij blijft voor dit jaar, mag ik me heel gelukkig prijzen! Let's hope!

Verder heb ik geen voornemens gemaakt voor dit jaar, enkel nog wat meer sparen.
Graag, graag, oooh zo graag zouden we binnen dit en 3 jaar een huisje of een bouwgrondje willen kopen (met nadruk op 'je'). Maar iedere twintiger of dertiger die in diezelfde schoenen staat, weet dat dat tegenwoordig geen sinecure is.
Onze spaarboek dikt aan, maar niet in het tempo dat de prijzen stijgen. Terplaatste trappelen noem ik het dikwijls.
Als je dan, zoals wij, niets van thuis uit meekrijgt, niet de kans hebt om bij je ouder(s) in te wonen (zouden wij eerlijk gezegd ook niet willen) en iedere maand toch al je rekeningen moet betalen, is het soms een hopeloze gedachte, een illusie, een ver-van-ons-bed-show.
Dikwijls vragen wij ons af: "Hoe doen sommige mensen dat toch?"
We verdienen beiden niet slecht (beter kan natuurlijk altijd), we sparen, we letten op wat we uitgeven, we hebben maar 1 kleine auto, geen kinderen...
Het laatste dat we willen is een strop rond onze keel hangen, maar zijn we daar toe verplicht als we iets van onszelf willen bezitten? Leningen op 30 jaar geven ze tegenwoordig. Maar ben je dan wel goed bezig?

Veel vragen en weinig antwoorden. Ik zou echt eens graag in de boekhouding van de gewone modale belg willen kijken. Kijken of we goed bezig zijn of niet. Want naar mijn gevoel zijn we dat wel, maar rijst het gewoon allemaal de pan uit.

Veel negatieve gedachten voor het begin van het jaar, jammer genoeg realiteit. Dus voor 2008 wens ik ons en alle mensen die in hetzelfde schuitje staan een crash van de prijzen van de huizenmarkt toe!

En natuurlijk een goede gezondheid ;o)

Trouwen

Fri, 21 Dec 2007 10:03:29 +0100

Klik hier

Dafke

Thu, 20 Dec 2007 12:05:16 +0100

Grappig! Ik las net mijn allereerste berichtje hier in mijn blogje terug! Het gaat over de 2 hondjes die iedere dag aan de overkant van het kanaal ,aan mijn werk, met hun baasje wandelen. Die we "Tinker" en "Bell" gedoopt hadden. Deze hondjes zijn er dus nog steeds! Iedere dag! Iedere middagpauze!
En het scheten-verhaal is ook nog steeds niet veranderd. Nog steeds tot mijn ergernis, hoor. Het zijn nog steeds dezelfde varkens al zijn ze ondertussen 3 jaar ouder.
Maar dit terzijde.

Als je dan je blogje zo eens terug overloopt (en enkele reacties terugleest) is het toch raar hoe het allemaal kan lopen. Zo is Dafke/Ekfad, mijn teerbeminde geliefde sinds 2 en half jaar, al vanaf het prille begin een lezer en af en toe commentator geweest.
Heb ik, voordat er zelfs nog maar sprake was van verliefde gevoelens, zonder hem zelfs ooit gezien te hebben, hem al eens beschreven als een zielsverwant die ik al m'n hele leven en vorige levens (als die er zijn) kende.
Heb ik het gehad over mijn levensmoto (Als ik morgen dood ga, heb ik een mooi leven gehad) dat hij gebruikt had in één van zijn tekstjes.
Heb ik een paar reacties terug gevonden waar ik hem helemaal in herken.
Vond ik teksten terug van het willen vinden van die romantische liefde, hopend dat Hij zo zou worden zoals in mijn gedachten, en bleek gewoon dat hij die Hij was die diezelfde gedachten mee zat te lezen.
Hij zal me af en toe wel een zaag gevonden hebben. Vind ik van sommige van mijn tekstjes ook, al zijn er ook lachwekkende bij. Hij vindt dat trouwens nu ook af en toe, in real life! LOL (Maar waarheid als een koe)

Ik zie hem doodgraag, mijn dafke/ekfad/dekfad/Dave'ke. Geen dag heb ik spijt van deze blog en dat ik Hem heb mogen leren kennen.

Als ik dan mijn ex-verhaal teruglees, dan is gewoon duidelijk wat het verschil is tussen liefde en échte liefde.

Mijn venteke, de dag dat jij mij een ring voorschoteld, zeg ik vol overtuiging: ja!!