Sterretjes Ooievaar

Een mini-mensje

Tue, 12 May 2009 13:15:59 +0200

Klik hier

nieuwe blog

Mon, 27 Apr 2009 12:52:52 +0200

Bedankt allemaal van de lieve reacties.

Ik probeer mijn verdere verhaal vd zwangerschap te vertellen op mijn nieuwe blog:

http://eindelijkzwanger.skynetblogs.be/

Altijd bereid om iemand een hart onder de riem te steken!!

Veel liefs

Sterretje

eerste 'foto'

Fri, 17 Apr 2009 20:16:01 +0200

Hier is ie dan: de allereerste afbeelding van ons ukkie:

Op en zwangerschapsduur van 9 weken e 5 dagen is ons ukkie momenteel 2,89cm groot.

De dokter wees het hoofd en de voetjes aan, maar dat was voor ons nog niet herkenbaar. Het hartje klopte ook, hebben het jammer genoeg niet gehoord.

We voelden ons plots weer trotse mama en papa in sfeer.

Het bezoek bij onze nieuwe gyn verliep zeer vlot. Sympathiek persoon en ik heb er wel vertrouwen in. Natuurlijk blijft zo een dokter vrij onpersoonlijk en afstandelijk, maar we kregen de informatie die we wensten.

De dokter wou nog wel enkel bloedtesten laten doen, onder andere op schildklierhormoon, wat bij mij toch wel opgevolgd moet worden. Maar liefst weer 6 buisjes bloed werden afgetapt.

Binnen Twee weken mogen we terug voor de nekplooimeting. Ben er wel benieuwd naar. Op zich maken we ons geen zorgen voor mongolisme, maar je kan toch maar beter een beetje laten testen.

Daarna de schildklier. Bleek dat we een afspraak moesten maken met de endocrinoloog van het ziekenhuis. Het secretariaat belde voor een afspraak, en wonder boven wonder konden we onmiddellijk gaan doordat een patiënt weggevallen was.

Dus, het hele terrein van het ziekenhuis afgestapt (is een dorp op zich het UZG) en weer een nieuwe dienst 'verkend'.

Op zich was daar ook niets zorgwekkends te melden. Even echo genomen van de schildklier, die er perfect normaal uitzag. Toch nog maar even extra bloedwaarden laten controleren en we zijn weer helemaal geïnspecteerd!

Nu zijn we weer voor een tijdje gerustgesteld. De misselijkheid en vermoeidheid is weer meer frequent aanwezig, dus dat is ook een extra zekerheid.

Stilaan beginnen we mee in de toekomst te kijken en plannen. Ik kan niet wachten tot de 12 weken grens gepaseerd is, en daarna.... op naar de 20 weken zeker.

Ik verlang nu al zo naar mijn beebje...

ZWANGER

Mon, 13 Apr 2009 20:36:09 +0200

Ik heb jullie lang in spanning gehouden, maar de meeste lotgenoten wisten het wel al: op 10 maart kregen wij het goede nieuws dat de 3e IVF behandeling gelukt is!

Ondertussen ben ik 9 weken zwanger.

De angst en onzekerheid waren hevig in het begin maar beginnen nu van een normaal niveua te zijn.

Het zijn en worden drukke, emotionele tijden.

Als alles goed is, wordt er rond 14 november een klein wondertje geboren.

Het verhaal rond mijn zwangerschap kunnen jullie volgen op mijn nieuwe blot:

http://eindelijkzwanger.skynetblogs.be/

Eén ding is wel zeker: ik blijf mijn lotgenoten steunen. Ik hoop dat voor elke sterke vrouw onder hen een eigen wondertje is weggelegd en dat zij ook het grote geluk mogen kennen!

krantenartikel

Tue, 10 Mar 2009 21:36:07 +0100

Zaterdag 7 maart werd mijn interview gepubliceerd in het Nieuwsblad, samen met andere interviews en info over IVF, ICSI en zo verder.

Was best wel tevreden en een beetje trots. Ik hoop dat de buitenwereld nu ee nbeetje meer geinformeerd is over het reilen en zeilen.

Heb heel veel positieve reacties gehad, en dat steekt me een hart onder de riem.

Ik ben er eindelijk mee naar buiten gekomen, maar toch voel ik de remming nog om er vrijuit over te praten met mijn omgeving. Maar ik heb ook die behoefte nie. Het liefst wil ik dat mijn nabije omgeving me er niet te veel vragen over stelt.

Ik zal ten gepaste tijde wel tekst en uitleg geven.

Ik ga er nu even tussenuit met bloggen en me concentreren op m'n werk en andere zaken!

Tot binnenkort

wachttijd = straftijd

Sun, 01 Mar 2009 09:34:08 +0100

Klik hier

3x keer goede keer??

Mon, 23 Feb 2009 11:47:13 +0100

Vorige zondag was de langverwachte pick up.

Was best wel zenuwachtig omdat we nu naar een nieuw ziekenhuis gingen en niet wisten hoe het er hier aan toe ging.

Was als eerste aan de beurt, dus we wisten al dat we niet te lang zouden moeten wachten. Wel even vervelend omdat we niet wisten hoe en waar en wanneer het staal moest geproduceerd worden.

Maar na wat rondvragen bleek dat al snel geregeld te zijn.

Zeer vriendelijke gynaecoloog van dienst en voelde me er heel goed bij. Voldoende uitleg gekregen en zeer duidelijk.

Er bleken 12 eicellen geoogst te zijn.

Net gebeld voor resultaat van de bevruchting: het zijn 5 embryo's geworden.

Ben ietsie pietsie teleurgesteld want ik had stiekem toch op een 8 tal gehoopt, stel dat er een paar af vallen.... dan had ik toch nog wat cryo's hé.

Laat ons nu maar hope ndat ze sterk zijn en mooi doordelen. Dan krijg ik woensdag een terugplaatsing van hopelijk Twee top embryo's.

Ik hoop het zo, maar de angst slaat weer onverbiddelijk toe. Stel dat het geen goeie embryo's zijn, en dat ik weer een teleurstelling te verwerken krijg? Dan is alles weer voor niets geweest :(

Pfff, ik weet dat ik niet te ver vooruit mag kijken, maar het duurt nu al zo lang... ik wil nu echt wel eens iets positiefs aan de behandeling over houden!!

We'll see....

positief ingesteld

Mon, 16 Feb 2009 09:24:16 +0100

Klik hier

Hoopvol uitkijken

Wed, 11 Feb 2009 18:15:02 +0100

Weer een aantal dagen gepasseerd sinds mijn dipje. Ik heb het helemaal zo moeilijk niet meer. Nochtans is het er niet gemakkelijker op geworden :)

Misschien dat het geholpen heeft dat ik mijn hartje eens kunnen luchten heb.

Ik heb namelijk besloten mijn stilzwijgen te doorbreken en heb meegedaan aan een klein interview voor de krant. Heb al een eerst blik mogen werpen op het artikel en het ziet er best goed uit.

Nu kan elk die het wil lezen wat wij als koppel doormaken en welke aspecten er nog komen kijken bij onze behandelingen.

Deze week zit ik weerom in het buitenland. Dinsdagochtend vertrokken, dinsdagavond terug naar huis. In totaal bijna 6 uur in de auto gezeten.

Deze woensdagochtend moest ik namelijk voor de tussentijdse echo gaan.

Moest er om 9 uur zijn en wat een geluk: ik moest bijna niet wachten. Alles ging ook heel snel voorbij. Echootje nemen: follikels geteld en afspraak voor maandag terug te komen.

Linkereierstok deed het best goed, maar de rechtereierstok was nog niet in gang geschoten. Nu maar hopen dat de follikels wel aan een groeispurt beginnen.

Maandag weten we dan toch weer meer en dan komt ook de pick up weer dichterbij.

Ik hoop dat er veel follikels zijn, zodat we veel (mogelijke) pogingen kunnen ondernemen van deze 'oogst'. Was het maar weer zo ver.

Ondertussen moet ik het maar weer proberen regelen op het werk. Ik heb er nu ook weer 2 collega's van verteld, dus die weten waar ze zich aan kunnen verwachten. Ongeveer toch, want ik slaag er nog niet in om de 'details' te vertellen.

Raar hoor, soms zit ik inwendig te schreeuwen van: ik wil er over praten, maar als de gelegenheid er dan is, wil ik weer weinig kwijt...

Gelukkig wordt er thuis wel vrolijk over echo's en follikeltjes gepraat.

Na de echo mocht ik nog een voorschrift van de puregon ophalen en dan nog naar de apotheek om het spul in ontvangst te nemen.

Zo vlug mogelijk terug in de auto gesprongen en een rit van twee en een half uur terug naar mijn bestemming.

Gelukkig mag ik deze avond overnachten en moet ik pas morgenavond terug rijden.

Kon ik nu maar extra vitaminen innemen voor mijn follikeltjes. Ik hoop maar dat ze echt gaan groeien.

Ik heb me nu wel voorgenomen om volgende week, naar de pick up toe, zo veel moelijk rust te nemen. En na de pickup en terugplaatsing, gewoon weer in mijn luie zetel parkeren en met veel verwachtingen de wachtweken uitzitten.

Ventje en ik zijn beiden positief ingesteld dus we gaan er weer ten volle voor.

To be continued....

moeilijk

Fri, 06 Feb 2009 09:09:46 +0100

Klik hier

Schildklierwerking

Wed, 04 Feb 2009 10:31:15 +0100

http://www.freya.nl/web_medisch/schildklier.php#al5

Zeer interessante artikels gevonden over de combinatie schildklier stoornissen, onvruchtbaarheid en zwangerschap.

Het onderzoek dateert van oktober 2007. Begin ik me toch af te vragen waarom de vorige dokter deze conclusies niet getrokken heeft, of zelfs maar geen bloedtest hiervoor overwogen heeft.

Voor mij zou het in elk geval een verklaring voor mijn PCO kunnen zijn en voor het niet slagen van de innesteling. Ook al is mijn waarde maar een ietsiepietsie te hoog, het zou de oorzaak kunnen zijn.

We zullen zien. Volgende week worden mijn schildklierwaarden weer getest. Misschien dat de pilletjes hun werk dan al doen.

Vanavond mag de eerste dosis puregon gespçten worden.

Kijk er al naar uit. Dat die follikels maar vlug beginnen groeien en liefst met heeeeeeeel veel.

En er moet er weer maar 1 goeike bij zijn hé.

Poging nummer drie

Sun, 01 Feb 2009 14:17:59 +0100

Klik hier

op de proef gesteld

Mon, 26 Jan 2009 08:44:08 +0100

Klik hier

confrontatie

Mon, 19 Jan 2009 16:36:08 +0100

Klik hier

Nieuw jaar, nieuwe start

Mon, 05 Jan 2009 13:50:47 +0100

Aan ieder die dit leest: een succesvol en vruchtbaar 2009 toegewenst!!

En dan vooral ook voor mezelf hihi!

Ondertussen in een pil-pauze en zijn de russen op bezoek.

Ik tel nu af naar 15 januari, voor de hysterografie, en dan op 30 januari bespreking van de bloedresultaten, HSG en start van mijn 3e IVF schema.

Ik heb de feestdagen in elk geval goed overleefd. Ik probeer zo weinig mogelijk stil te staan bij alle medische beslommeringen, en neem de dag zoals hij komt!

Wat een prestatie hé!

Gisteren had ik het even moeilijk. We moesten een cadeautje voor een babyborrel kopen en we gingen dan maar meisjeskleedjes uitkiezen. Zo schattige en mooie spullen dat er bestaan!! En dan nog in de solden, echt aan weggeefprijzen. Ooh , ik wou zou graag dat ik voor mijn eigen boeleke al inkopen kon doen!!! Op zo een moment is het toch even slikken, en dan steekt de vrees weer de kop op. Zal het ooit....? Maar dan leg ik dit kwelduiveltje weer het zwijgen op, geef mijn ventje een knuffel en ga weer vooruit!

Vind het echt knap van mezelf dat het lukt maar dit is voor mij de enige manier om te overleven.