blog aan mijn been

hekserij

Sun, 21 Mar 2010 08:19:14 +0100

aanvulling bij pensioendebat

Sat, 20 Mar 2010 12:25:38 +0100

pensioendebat 2

Een oud-leerling wijst me op een tweede aspect dat in het pensioendebat onderbelicht blijft: het vrijwilligerswerk. Dit wordt in het geval van jongeren niet in rekening gebracht voor de opbouw van pensioenrechten en evenmin bij ouderen dan - geldt het als een bijdrage aan de sociale zekerheid vermits er geen lasten worden betaald.

Toch is dit werk zeer relevant voor onze samenleving: sportclubs rekenen erop, toneelverenigingen en andere culturele activiteiten, en er is de mantelzorg.

We maken het nu mee dat de gezinspartij bij uitstek, de christendemocraten, gepensioneerden aansporen om onbeperkt bij te klussen, waarmee bedoeld wordt betaalde arbeid verrichten.

Wie blijft dan nog over om zich vrijwillig in te zetten voor de anderen?

Zo merk je dat het pensioendebat getekend is door de ziekte van deze tijd: tegenover elke prestatie moet een verloning staan. Dit is al zo bij sommige kinderen die het vertikken om thuis te helpen indien ze er geen zakgeld voor krijgen.

Naar mijn smaak komt dit in de buurt van een perversiteit: ik schrijf omdat ik mij daartoe innerlijk gedwongen voel en omdat ik er plezier aan beleef als het lukt tenminste.

Aan mijn geschrijf verdien ik geen cent en voor mij hoeft dat ook niet. Ik weet dat ik als gepensioneerd leraar spreek vanuit een bevoorrechte positie, maar ten gronde heeft dat er weinig mee te maken: een geestelijk normaal mens doet allerlei zaken omdat de activiteit een doel heeft in zichzelf en niet gerechtvaardigd moet worden door een loon. Je haalt je genoegdoening uit de reacties van medemensen of uit de tot stand gekomen creatie. In geven is meer vreugde dan in krijgen.

Het lijkt erop dat zelfs bij een partij die zich af en toe nog eens christelijk geïnspireerd durft te noemen, alleen het geld nog waarde heeft. Wees dan consequent en betaal iedereen een loon uit die prestaties levert welke voor het welzijn van de samenleving en van het individu van essentieel belang zijn.

de haan 20 maart 2010

pensioendebat

Sat, 20 Mar 2010 08:01:50 +0100

over het pensioendebat

Op één aspect van het pensioendebat zou ik nader willen ingaan omdat ik er zelf mee te maken heb. Sociologisch onderzoek onder leiding van professor Bea Cantillon heeft uitgewezen dat hogeropgeleiden gemiddeld langer leven dan laaggeschoolden, daarom zouden zij ook tot op hogere leeftijd moeten werken.

Ik vind dit nog niet zo vanzelfsprekend: me dunkt dat de bovengrens zou moeten afhangen van de concrete arbeid, de ene job kan men langer volhouden dan de andere, ongeacht het diploma - ik hoef hiervan geen voorbeelden te geven, iedereen kent ze. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat een student die zijn studies ernstig neemt reeds arbeid verricht: kunnen de jaren in het hoger onderwijs dan niet meegenomen worden in de berekening van het pensioen, eventueel afhankelijk van de prestaties die men tijdens zijn studietijd heeft geleverd?

Mijn vader was een fabrieksarbeider, hij is maar 57 geworden en om een lang verhaal in te korten zal ik bondig zeggen: hij heeft zich kapot gewerkt. Ligt het dan niet voor de hand dat men eens zou onderzoeken waarom arbeiders korter leven: is hun arbeid wel medisch te verantwoorden en zijn we niet verplicht om het werk zo te organiseren dat het geen schade aanricht aan de gezondheid?

Iedereen 45 jaren aan de slag is een slogan die in zijn algemeenheid overtuigend en rechtvaardig kan klinken maar die in zijn concrete uitvoering veel onrecht kan veroorzaken: er is ziekmakende arbeid en er is arbeid waarin men zelfs tot na zijn pensioenleeftijd nog voldoening kan vinden denk aan professoren zoals Roger Blanpain en Etienne Vermeersch die nooit hebben opgehouden met studeren en onderzoeken. Omdat hun job hun passie is.

Zo zijn er kunstenaars die actief zullen blijven tot hun laatste snik, maar als ze minder goed in de markt liggen zullen ze daar weinig aan verdienen en daardoor ook weinig belastingen betalen.

Kortom, een pensioendebat dient tegelijk een debat over de arbeid te zijn en over de verloning van niet-commerciële activiteiten. Een menswaardig inkomen is hoe dan ook een recht, niet noodzakelijk omdat men het heeft verdiend maar wel omdat men een mens is. Om het extreem te stellen: Leeglopers zijn ons dan wel een doorn in het oog, maar zelfs hun bestaan is een geboorterecht.

de haan 20 maart 2010

brief van Michael Moore

Sat, 20 Mar 2010 06:57:34 +0100

Klik hier

zangkoor

Sat, 20 Mar 2010 06:30:18 +0100

zangkoor in het kilste uur

ontsteek geen lamp maar laat

het huis in duisternis, schuif

nu een der vensters open

waag je aan de namen:

lijster, mees en merel,

al de virtuozen in de haag

en verder uit het roerloze

van bomen die schouder

aan schouder staan

koren die vrolijk een vorst

onthalen zoals een dorp

dat vlagt en een fanfare

uitzendt om te groeten

een zanger zei: dit is

het kilste uur, een zanger

was het van folklore

(wijsheden van het volk)

je luistert als een slapeloze

in gedachten sta je al te zwaaien

- een koning op een balkon

naar al de jonge virtuozen

de geluiden die je niet kan

duiden: mees en merel

in de hagen - en uit het roerloze

waar de bomen staan: koren

die verwelkomen en naamloos

de dag onthalen als een vorst

opgetogen dat ze feesten mogen

en verder hoeft geen reden:

er is het blijde om een zweem

van licht, de blijdschap om het leven

langer leven, langer werken

Fri, 19 Mar 2010 13:18:43 +0100

Klik hier

boerka

Fri, 19 Mar 2010 08:11:05 +0100

boerka

Is het niet gek dat sommigen hysterisch tekeer gaan tegen alles wat islamitisch is, en zelf een boerka dragen, namelijk de boerka van een schuilnaam?

Dit zou niet zo erg zijn mochten ze er een mailadres aan toevoegen zodat ik hen persoonlijk kan aanschrijven, in het geval hun reactie mij daartoe zou inspireren.

We leven in een democratische rechtsstaat en ik zie geen reden om bang te zijn voor zijn eigen mening: wie in Vlaanderen al bang is, die zal zich zeker niet erg moedig gedragen mocht hij of zij in een dictatuur terecht komen.

(Tussen haakjes: ik heb het hier over de reacties op mijn blogs bij Skynet, bij Facebook gebeurt dit niet voorlopig.)

Ik zal nog eens herhalen dat ik wens te weten met wie ik aan het praten ben: ik ben een tegenstander van elke boerka, anonimiteit vind ik in onze samenleving onzin, zo niet een teken dat men er niet bij wil horen.

Op anonieme berichten zal ik dan ook niet antwoorden en als ze te agressief zijn, worden ze verwijderd.

de haan 19 maart 2010

omgaan met moslims

Thu, 18 Mar 2010 08:17:34 +0100

Klik hier

Heil Hitler

Wed, 17 Mar 2010 08:36:07 +0100

Heil Hitler

de waanzin heeft een aangezicht

maar dit is te eenvoudig

miljoenen hebben mitgemacht

voerden uit wat werd bedacht

een industrieel ontwierp de oven

een genie schonk hem het gas

mensenhagen stonden met

de arm naar boven, hun zonen

liepen zingend in de pas

de gruwel heeft een aangezicht

maar dit is te eenvoudig

want anderen droegen het zwarte

uniform, deden de kuilen graven

en schoten in de nek

zij zouden de ontaarden beschaven,

sloegen de gouden tanden uit hun bek

de waanzin heeft een aangezicht

maar dit is te eenvoudig

slechts een of twee zijn opgestaan

jong als Witte Rozen

was het een bijl die hen onthoofdde

of het zwijgen van wie niet kozen?

zeker, het kwade heeft een aangezicht

maar één gezicht is te eenvoudig

het kwade is door miljoenen aangericht

zij maakten de gruwel doodeenvoudig

Ayaan Hirsi Ali

Tue, 16 Mar 2010 09:29:15 +0100

Klik hier

Pieter De Crem

Mon, 15 Mar 2010 08:43:35 +0100

Pieter De Crem: gekrulde haren, gekrulde zinnen?

Ik heb Pieter De Crem altijd al een hansworst en een ijdeltuit gevonden. Daarom ben ik niet echt verwonderd dat hij nu voorstelt om Congolese militairen te laten defileren op onze nationale feestdag. Wat betekent dat mogelijke moordenaars en mogelijke verkrachters door Brussel zullen paraderen.

Hoe is deze gekte te verklaren?

Ofwel is De Crem dol op militaire parades en dan heeft hij deze voorliefde gemeen met regimes uit het verleden die niet bijzonder gehecht waren aan het respect voor de mensenrechten.

Ofwel zijn voor hem alle middelen goed om zijn doel te bereiken, namelijk in het zonnetje staan.

Op de duur moet je hopen dat de tweede verklaring de juiste is want die lijkt de minst gevaarlijke. Al heeft de ijdelheid van politieke leiders reeds eerder tot massarampen geleid. Dat kan je lezen in de biografie van de Oostenrijkse korporaal.

Er is een liedje dat zingt: 'Gekrulde haren, gekrulde zinnen.'

De geest van Pieter De Crem is een en al krul met in het middelpunt een ego dat bereid is tot de meest smakeloze strapatsen om het gevoel te krijgen dat hij belangrijk is. Daarom: stuur deze man terug naar zijn Aalterse 'Cremlin': een dorpsidioot hoort thuis in een dorp.

Peter Adriaenssens

Sun, 14 Mar 2010 08:07:00 +0100

Peter Adriaenssens in De Morgen van zaterdag 13 maart

Ik deel de mening van professor Adriaenssens: ieder seksueel misbruik is in wezen machtsmisbruik. Maar je kan de werkelijkheid niet ontkennen: het seksuele misbruik komt het vaakst voor binnen de katholieke kerk en binnen een aantal Amerikaanse sekten waar de leider zich als een pasja gedraagt en alle vrouwen (volwassen of niet) aan zijn driften onderwerpt. En net als de kerk worden deze sekten gekenmerkt door een repressieve seksuele moraal: het is alleen de leider die zich promiscuïteit mag veroorloven.

Professor Adriaenssens looft de openhartigheid van de kerk die eindelijk bereid is om voor eigen deur te vegen. Ik vind dat deze bereidheid rijkelijk laat komt en zeker niet spontaan gebeurt maar onder druk van allerlei processen en juridische veroordelingen.

Maar door zich krampachtig vast te klampen aan de celibaatsverplichting houdt de kerk het probleem in stand zoals er evenmin iets verandert aan de autoritaire structuur van de kerk die machtsmisbruik nog altijd mogelijk maakt.

Wat de kerk niet kan aanvaarden is dat de seksuele lustbeleving een waarde op zichzelf is: het celibaat kadert in een algemene afwijzing van het seksuele genot indien dit niet geheiligd wordt door het sacrament van het huwelijk.

In het evangelie kan je lezen: Het is beter te huwen dan te branden. Dit branden kan je vertalen als verteerd worden door het vuur van de begeerte.

Ik kan het alleen maar herhalen: het libido is zon sterke impuls dat die zich niet negeren laat, als die niet op een natuurlijke manier tot uiting kan komen dan zal die perverse gestalten aannemen, waaronder de pedofilie. Situaties van machtsonevenwicht versterken het probleem maar ze zijn er niet de eerste oorzaak van: wie een gezond seksleven heeft, hoeft zijn macht niet te bewijzen door anderen, en vooral weerlozen, seksueel te vernederen. Je zou zelfs kunnen zeggen dat zo iemand in het algemeen al minder geneigd is tot machtsmisbruik: bevredigde mensen hebben de vrede in het hart en voelen niet de behoefte om te onderwerpen. Die spelen een spel waarvan de onderwerping een deel kan zijn, maar dan vrijwillig en niet onder dwang.

Het verplichte celibaat is een vorm van psychologische castratie, een mentale geweldpleging die schreeuwt om wraak (al hoeft de wraakpleging niet altijd seksueel te zijn: iedereen kent wel de celibataire dictators in scholen en ziekenhuizen): de slachtoffers zijn dan vaak de meest weerlozen, de kinderen dus.

Het verwondert mij dat een wijze man als Adriaenssens dit mechanisme weigert in te zien.

de haan 13 maart 2010

neutraliteit

Sat, 13 Mar 2010 07:21:39 +0100

Klik hier

de rijkste ter wereld

Fri, 12 Mar 2010 11:54:06 +0100

Klik hier

Etienne Vermeersch over de hoofddoek

Fri, 12 Mar 2010 09:32:50 +0100

Etienne Vermeersch over de hoofddoek (in De Standaard van 12 maart)

Het is de bijzondere verdienste van ethicus Vermeersch dat hij niet om het even wat beweert: hij bestudeert zijn onderwerpen eerst grondig alvorens er een uitspraak over te doen.

Toch meen ik dat hij zich inzake de hoofddoek vergist.

Het grootste probleem met de hoofddoek is zijn zichtbaarheid: de christelijke godsdienstige symbolen een medaillon of kruisje - blijven meestal onzichtbaar en lopen daardoor weinig kans te worden verboden op school of in een openbaar ambt.

Een eventueel verbod is echter niet meer dan een middel om een bepaald doel te bereiken, en dan is de vraag wat de uiteindelijke doelstelling is van de vrijzinnige Vermeersch: een volledige laïcisering van onze samenleving of een emancipatie van vrouwen die geplaagd worden door onzinnige religieuze verplichtingen?

Naar mijn mening moeten we er alles aan doen om jonge en oudere moslims in contact te houden met de moderniteit en dat kan vooral door het onderwijs en door te participeren op de arbeidsmarkt, ook in overheidsdienst.

Een verbod op godsdienstige symbolen, hoe ongerijmd de motivatie ervan ook mag zijn, verbreekt dit contact. En de kans is groot dat daardoor het fanatisme en de geborneerdheid eerder zullen toenemen dan afnemen.

Bovendien is het viseren van zichtbare symbolen ongewild discriminerend, de minder of niet zichtbare blijven immers buiten schot.

Niettemin zijn er ook aan mijn tolerantie grenzen: een boerka of niqab, dat wil zeggen iedere volledige gezichtsbedekking zou overal moeten verboden worden, niet enkel om veiligheidsredenen maar ook omdat de draagster van dergelijke maskerade zich de facto buiten de samenleving plaatst: vermommingen horen bij carnaval, op andere dagen willen wij zien met wie we te maken hebben.

In wezen getuigt de visie van Vermeersch van pessimisme: hij lijkt ervan uit te gaan dat het dragen van een hoofddoek de moslimas definitief verloren doet gaan voor de moderne, pluralistische samenleving. Ik ben hierin meer hoopvol: ik reken erop dat het onderwijs en de contacten op de werkvloer de ogen zullen openen en dat de vrijmoedigheid en zelfbepaling onder de moslimas zullen toenemen via de weg van de geleidelijkheid.

Ook een verbod is een dwangmaatregel en ik geloof dat men de ene dwang (de verplichting om een kledingstuk te dragen) niet oplost door een andere dwang te introduceren.

de haan 12 maart 2010