Rondom mij

Een boekje tuin - de lente

Sun, 21 Mar 2010 12:57:19 +0100

De eerste

Tue, 16 Mar 2010 11:55:49 +0100

Net als voor de eerste bij, is het voor mij ook nogal druk dezer dagen.

Oude mensen in een hospitaal.... er komt heel wat heen en weer geloop bij kijken. De verse pyama's kunnen nauwelijks op tijd aangevoerd worden.
Daarom is het hier wat stiller nu.

Beautiful Blogger Award

Sat, 13 Mar 2010 11:00:40 +0100

Klik hier

Viburnum Farreri

Wed, 10 Mar 2010 11:14:06 +0100

Klik hier

Oproep

Sun, 07 Mar 2010 14:48:21 +0100

Oproep aan alle pottendraaiers en pottenbakkers.

Iemand die veel met planten bezig is, zowel voor binnen als voor op het terras, zal het al wel gemerkt hebben: het is niet gemakkelijk om mooie potten te vinden waar de plastieken plantcontainers goed in passen.
Nochtans zijn de afmetingen van plantcontainers min of meer gestandaardiseerd.

In tuincentra kan je vaak kamerplantjes kopen in heel kleine potjes: spotgoedkoop, en leuk om zelf verder groot te brengen. Zowel om ze te verpotten als om ze water te geven is het heel erg gemakkelijk als ze in plastieken containers kunnen opgekweekt worden.
Maar mochten de pottenbakkers overal ter wereld nu eens hun kreativiteit kombineren met een klein beetje logisch nadenken, de potten zouden zoveel beter afgestemd zijn op de plastieken containers. Geen toestanden zoals hieronder.

Daarom deze oproep aan alle pottendraaiers, waar ook ter wereld: neem eens wat lege plasiekpotjes mee naar de kursus, zodat jullie een mooi design én een nuttige bestemming kunnen kombineren !
De containertjes waarin de meeste zomerbloeiers worden aangeboden zijn heel erg bruikbaar om bvb. kamergeluk in te houden. Met een mooie kleien pot er rond, meer moet dat niet zijn. Die containers zijn bijna steeds de maat 10 of 10.5, zoals de 2-de en de 3-de pot van links, bovenaan: beide maat 10.5
Diameter bovenaan: 10.5 cm
Hoogte: +/- 8 cm
Diameter onderaan: +/- 7.5 cm.

Zonder woorden

Thu, 04 Mar 2010 21:46:26 +0100

Over krokussen valt veel te zeggen, er bestaan talloze soorten. Vroege, late, witte, blauwe, gele, paarse, gemengde, ....
Zoveel over te zeggen dat ik er niet aan begin.
Of toch: geef mij maar de felle kleuren.

Een wandelingetje door de tuin.
En aangezien zwarte krokussen niet bestaan heb ik voor een wit schaap gezorgd.

Vuur

Wed, 03 Mar 2010 11:14:32 +0100

Een klein beetje plagiaat van bij Mamapippa.
Weinig tijd vandaag, maar haar blogje deed me aan vroeger denken.

Mijn broer speelde graag met vuur. Zo stak hij ooit in zijn slaapkamer een dweil, gedrenkt in wat benzine, in brand, maar veel herinner ik mij daar niet van, ik was nog te klein.
Hij was wel heel dikwijls met lucifers bezig. Tot......

Tot die ene keer. Een jaar of 15 moet hij geweest zijn, en zijn brommer - waarmee hij eigenlijk nog niet de straat op mocht - deed het alweer niet.
Vanalles had hij geprobeerd, en uiteindelijk bleef er volgens hem nog maar 1 mogelijkheid over: er was slechte benzine in de brommer. En hij zou zijn gelijk eens gaan bewijzen !
De benzine werd afgetapt, toch bijna een halve bidon vol. Hij goot de benzine in de riool - in die tijd stak dat nog niet zo nauw - en toen volgde de praktische proef.
Vanop enige afstand stak hij enkele lucifers in brand en gooide die in de riool. En.... er gebeurde inderdaad niets. Zijn gezicht straalde.
Enkele tellen later ging hij voorzichtig naar de riool, boog zich voorover om te kijken wat daar precies aan het gebeuren was, toen op dat moment een brandende lucifer, die wellicht in een spinneweb was blijven haperen, naar beneden viel,

Whaaaaaaammmmmm. En grote steekvlam. Kort maar krachtig.
Hij was niet verbrand, wonder boven wonder. Maar hij was volledig kaal. Al zijn haar was in één korte ruk afgebrand.

Hoe het met die brommer is afgelopen, dat weet ik niet meer.

Voor en na de zondvloed

Mon, 01 Mar 2010 11:31:27 +0100

Klik hier

Mijn reis naar Londen.

Fri, 26 Feb 2010 11:52:02 +0100

Klik hier

Saai (?) maar interessant - 2

Wed, 24 Feb 2010 11:34:15 +0100

Klik hier

100.000 en nog iets

Sun, 21 Feb 2010 10:58:22 +0100

Klik hier

Nostalgie...

Thu, 18 Feb 2010 12:22:22 +0100

Pure nostalgie.
Nochtans heb ik die periode niet echt bewust meegemaakt, daarvoor ben ik net iets te jong. Maar een oudere zus met platen van The Beatles beïnvloedt een mens danig.
Ik luisterde in 't geniep, 's avonds onder mijn dekens, naar Radio Luxemburg. Op de Lange Golf. Die zender had de eigenschap van om de paar minuten enkele seconden weg te deemsteren, om nadien langzaam terug te komen. Het hoorde erbij.

En op een dag...... op een dag kondigden ze 12u non-stop The Beatles aan. Van 18u 's avonds tot 6u 's morgens. Lennon trok meer en meer met Yoko Ono op, en McCartney lag steeds moeilijk in de groep; steeds vaker werd het einde van de groep aangekondigd.
Ik moest en ik zou die non-stop uitzending op mijn overjaarse bandrecorder opnemen. Een jaar of dertien was ik toen. De radio in de woonkamer had geen langegolfontvangst, dus restte er eigenlijk maar één serieus alternatief: een klein portatiefje. Niet met een rechtstreekse verbinding, maar met een echte micro werd alles opgenomen.
Hét probleem daarbij was: hoe vermijd ik dat iedereen die mij tussen 18u en pakweg 24u zot komt verklaren met zijn of haar stem ook nog eens niet in mijn opnames staat ?
Zo komt het dat ik de ganse nacht in afzondering ging in de garage, weggkropen in de auto van mijn vader, om zo weinig mogelijk storend achtergrond geluid te hebben. Tegen 's morgens had ik ALLE nummers van The Beatles op mijn bandopnemer.

En dit was één van mijn favorieten. Ja, natuurlijk een Lennon-nummer. Toen al !!
Ik krijg er nog steeds rillingen van.

Hoop in bange dagen

Mon, 15 Feb 2010 18:23:20 +0100

Klik hier

Een kippevelmoment

Sat, 13 Feb 2010 11:47:33 +0100

Ruim 10 jaar geleden liep ik wekelijks 50 km, en om de 2 weken een toer van 20 km. Tot ik druppels in mijn ogen moest doen omwille van glaucoom, en die druppels bevatten betablokkers.
Ik vergeet het nooit. Van de ene dag op de andere was het gedaan. Lopen, alles wat je wil, maar ik moest geregeld een eindje stappen tussendoor, daar was niets aan te doen.

Anno 2010, drie stukjes meniscus armer, steunzolen rijker én de verlossing via een "second opinion" dat ik geen glaucoom heb en mijn druppels met betablokkers mag achterwege laten (daarover later meer).
Net als toen voelde ik het verschil quasi van de ene dag op de andere. Ik was altijd wel blijven lopen, maar het ging plots weer beter.

Gisteren was, onverwacht eigenlijk, een glorieuze dag. Voor een buitenstaander niets speciaals, voor mij heel erg leuk, zelfs belangrijk.
Na een drietal km opwarmen kwam ik aan de watersportbaan in Gent, waar Stefaan Engels sinds 1 januari elke dag een marathon afwerkt, met als ultiem doel een jaar lang, 365 dagen, elke dag een marathon te lopen. Dit is de link naar zijn website. Tot nu toe liep Stefaan nog geen kilometer alleen, altijd zijn er wel mensen die hem één of enkele rondjes vergezellen.
Het was koud, en de vrieswind waaide matig uit het oosten, maar de zon scheen uitbundig. En ik besloot de groep van een man of 8 tegemoet te lopen, en een rondje van 5 km samen met hen te doen. Het ging verbazend gemakkelijk, en nogal rap dacht ik "waarom geen twee rondjes?"

En het is gelukt, het is verrassend goed gelukt. Ik had zelfs meer gekund. Méér dan 10 jaar was het geleden, maar eindelijk liep ik nog eens 10 km zonder onderbreking.
Ik ben zo blij als een klein kind. Het klinkt banaal, en het is ook banaal, maar geluk zit soms waar je het niet verwacht.
En ik begin al weer te dromen om tóch ooit een marathon tot een goed einde te brengen.

Osteopathie

Thu, 11 Feb 2010 11:10:57 +0100

Klik hier