Ne[c]ologismen

en en en, en niets

Wed, 06 Feb 2008 16:26:19 +0100

Mijn dagen bestaan uit én én én, en niets. Zondag hoofddag, bijvoorbeeld. Vanuit mijn raam zag ik wiebelende koppen van papier maché voorbij marcheren op hoempappa-muziek. En overal hoorde ik gejoel en het geluid van kletterende, klevende karamellen. En toen weerklonk niets. Maar voelen deed ik wel. Pijn. Alomtegenwoordig was ie. De pijn. Een hoofd als een speldenkussen. En het monstertje van stress, vermoeidheid, angst en verandering die gretig pijnprikte. Tot brakens toe. Ach, binnenkort is er Schotland. Met leuke monsters, vermoeidheid en verandering.

introspectie

Sun, 09 Dec 2007 13:53:01 +0100

Waarom schrijf je niets?
- Omdat het op dit moment maar moeizaam gaat. Inspiratie komt in kanalen die uitmonden in een verhaal. Momenteel is de sluis van mijn woordenvloed gesloten. Maar de beelden stromen nu rijkelijk.

Waarom komen de woorden moeilijk?
- Mijn werk slorpt veel tijd op. Wijzigingen leidden tot meer verantwoordelijkheid. En de laatste tijd ren of rij ik van hot naar her in het weekend. Dat belemmert mijn gedachtengang over goede teksten.

Wat heb je zoal uitgespookt sinds jouw voorlaatste post?
- De haren laten bijknippen. (Ik wil ze graag nog eens laten groeien.)
- Mijn verjaardag meermaals gevierd. (Met vrienden en diverse familieleden.)
- Plopsa-land bezocht met mijn achternichtje en haar ouders. (De sint was er. En Bruno Wyndaele!)
- Volleybalwedstrijden gewonnen en verloren. (Leve het reserventeam!)
- Begonnen aan Het portret van Dorian Gray. (Nog niet ver gevorderd, helaas.)
- Een nieuw scherm gekocht. (En 450 euro uitgespaard.)
- Gepuzzeld aan een website-concept en -ontwerp. (Staat nog in de kinderschoenen.)
- Mijn petekind Axl ontmoet. (Hij past nog niet in kinderschoentjes.)
- Tafels afgeruimd tijdens de mosseldag. (Vettig werk zeg ik u!)
- Een cadeau ontworpen voor Axl. (Na kerst toon ik het wel eens.)
- Kerstinkopen gedaan. (Wat kan ik voor mijn papa kopen?)
- Een digitale camera aangeschaft en uitgetest. (Heden op het net geflickr't.)

Wat gaat er nu gebeuren op necologisme?
- Geen idee. Sorry dat ik weinig duidelijkheid kan scheppen over het vervolg. Ik wil schrijven, echt waar. Maar het lukt niet. Nu niet. En ik zal het niet forceren. Integendeel. Ik ga eventjes verder genieten van dat andere inspiratiekanaal.

XS veroorzaakt aXL emoties

Sat, 01 Dec 2007 22:16:01 +0100

Om 4u21 vanochtend krijste hij uit volle borst en tijdens zijn achtste levensuur sliep hij alweer. In mijn armen! Ik gokte juist. Mijn petekind is een flink uit de kluiten gewassen jongen: AXL. Ja! Ik ben stapelverliefd op hem. Verfrommelde handjes en al! En alsof dit nog niet voldoende emoties naar boven bracht... Kort na het bericht over de geboorte vroeg mijn oudste broertje me als getuige voor zijn huwelijk volgend jaar. Onder het mom van een laat verjaardagscadeau. Leve 01.12.07!

BB-roes

Mon, 05 Nov 2007 18:26:58 +0100

Hij was laat. Maar dat komt vooral omdat ik veel te vroeg was.

Het was ook rustiger dan 366 dagen geleden. Af en toe konden we onze armen zelfs uitstrekken zonder iemand te porren. En dan volgde die acute aanval van literaire koopwoede tussen half tien en half vijf.

Nieuwe turven in mijn rek:

De toverberg – Thomas Mann
Metamorphosen – Ovidius
Lelieblank, scharlakenrood – Michel Faber
Mrs. Dalloway – Virginia Woolf
Het portret van Dorian Gray – Oscar Wilde
Dode zielen – Nikolaj Gogol

Bleven staan in Antwerpen, vol vingerafdrukken van NeCo:

Faust – J.W. von Goethe
De goddelijke komedie – Dante Alighieri

Met jou kan ik kersen eten - RE: jph

Wed, 17 Oct 2007 23:34:56 +0200

Klik hier

Het ei van de feniks

Wed, 17 Oct 2007 18:09:25 +0200

‘De fik erin’, dacht iemand ergens. Ik had de lont opgemerkt. Dat wel. De keien botsten al vaker. Dit maal volgden de vonken echter. Een besluit van hogerhand zorgt voor jeuk aan mijn schouders. Het vuur verteert mijn vleugels, maar het ei ligt al klaar voor volgende maand.

Change is the constant, the signal for rebirth, the egg of the phoenix. Christina Baldwin

Een vogel

Mon, 15 Oct 2007 14:11:56 +0200

Een vogel is een vis die niet kan vliegen.

Een vogel is een vis die niet zonder water kan
en op het droge snakt naar lucht.

Een vogel is een vis die hoog moet
omdat hij lijdt aan dieptezucht.

Een vogel moet landloos balanceren
op de horizon tussen verlangen en vlucht.

Een vogel is een vis die tegen de hemel
kleeft, een beest dat zijn lot lipleest.

Maar een vogel is en blijft een vis.

Jan Geerts

Zaterdagnacht

Sun, 14 Oct 2007 20:43:59 +0200

Ik laat je ontwaken met ‘hop hop’-verhaaltjes. Ach. Je kent me. Een verlaten weekendnacht. De lichtende knopjes aan de naakte hemel weerkaatsen in mijn hand. Een voor een toets ik mijn boodschap op de sterren in mijn palm. Zag je ze verschijnen daar aan de oever van de Maas?

Roodborstje

Thu, 11 Oct 2007 21:11:06 +0200

Soms tikt een gedicht op het raam
Ik sta op en laat hem erin
Een enkele keer heeft dat geen zin
Ik voed hem en geef hem een naam
Maar soms denk ik: ach laat maar staan
Al regent het nog zo hard
Vandaag ben ik boe en geen bard
Hij mag naar een ander toe gaan.
Dat doet hij dan ook na een tijd
Hij vliegt mijn gezichtsveld uit
En meteen daarop heb ik spijt:
Geen lente en geen nieuw geluid

Zo ging al zo dikwijls de Mei
van Gorter mijn neus voorbij.

Uit "De gedichten" van Nico Scheepmaker

Vooruitblik

Thu, 04 Oct 2007 22:14:13 +0200

“Wat? Geen reacties. Hoe kan dat nu, zusje?”

Broertje heeft de tijd gevonden om mijn lang vergeten blog nog eens te lezen. De consternatie is groot wanneer hij zijn bericht bereikt. Geen ‘goed geschreven zusje’ of ‘tof dat je die tekst schreef’. Neen hoor. ‘Geen reacties?’ Dàt vraagt Broertje uitdagend.

Hij jent me. “We tellen voor jou een partner, zusje. Dat heb je ons beloofd.”

Dat heb ik. In een moment van overmoed. Inderdaad. Zowel aan Broertje als aan Grote Broer, dus ontkennen lukt niet. Een gezamenlijke trouw was voor mij geen optie, want “Ik wil twee keer met een ander accessoire aan mijn arm verschijnen.”

Ja. Dat zijn mijn woorden.*kijkt bedeesd*

Ik hou van uitdagingen. De lat mag hoog liggen, maar bij dit onderwerp heb ik al moeite met een drempel. Laat staan een lat op polsstokhoogte. Ook al heb ik die er zelf gelegd.

Mijn deadline ken ik nog niet. Noch Broertje, noch Grote Broer heeft een datum vastgelegd. Ik reken op een klein jaar om mijn vrijgezellenbestaan in te ruilen voor een duo-leven. Kortom: 2008 wordt een jaar als elk ander. Maar laat ik eerst 2007 tot een goed einde brengen.

2 meter 64

Fri, 28 Sep 2007 17:58:29 +0200

Ik ben gegroeid, zo voelt het toch aan.
Een meter erbij, op drie minuten tijd.

Nu wachten tot december.
Op mijn petekind.

Bedankt voor het vertrouwen T&W.
Dikke béés.

niet in één zin

Mon, 24 Sep 2007 23:17:09 +0200

Ik mag niet meer goegelen naar ziektebeschrijvingen. Mijn tikker verdraagt het niet te weten dat het hart van mijn vader het ook niet meer verdraagt.

‘Hij zag vandaag een cardioloog,’ vertelt mijn broer tijdens een onverwacht bezoek. ‘Die hartspecialist constateerde stenose aan het hart. Zijn hartklep sluit niet goed. Bovendien zijn er verschillende andere aders verkalkt.’

Ik krijg een klap in mijn gezicht. Een hartaandoening. Mijn vader. Twee elementen die niet thuis horen in één zin.

‘Het is allemaal niet zo erg,’ vertrouwt mijn broer me toe. Maar mijn ogen geloven hem niet. Ik denk aan stents en overbruggingen. En wanneer ik ‘open hart operatie’ over de tong van zijn verloofde zie struikelen, draai ik me om. Ik breng een sigaret naar mijn lippen en zoek naar adem.

Een contradictie. Net zoals ‘een hartaandoening’ en ‘mijn vader’. Twee elementen die niet thuis horen in dezelfde zin. Ik hard dit niet.

Giswerk

Fri, 21 Sep 2007 18:49:08 +0200

Ik wacht momenteel een officiële bevestiging af van een toekomstige blogpost. Hopelijk ontvang ik die goedkeuring snel. Ik geef alvast de titel als teaser. Duimen dat je de rest gauw te lezen krijgt.

"2 meter 64"

Laat het giswerk beginnen.

tussen haakjes

Wed, 19 Sep 2007 22:58:34 +0200

op in langs

de kast

daar waar we praten tussen haakjes

weleer weer als vanouds:

samen gespleten

[ik mis je.

en je woorden.]

gekruiste armen

geschrankte tenen

jij dag ik nacht

[ik ons ook.]

als ik de deur dan sluit

Wed, 19 Sep 2007 18:01:39 +0200

als ik de deur dan sluit
en luid je naam zwijg,
je huid niet streel maar
huil, een pen je krast,
het stille papier dan krijst
terwijl de trap de touwen hijst
als ik krimp en krampachtig
krom drink van de mist
als ik sterf van gemis
als ik zwerf door mezelf
kom me dan tegen

Carl De Strycker - (via)