Maai Saait

vreemd

Fri, 30 Jan 2009 10:02:07 +0100

Ik ben vreemd gegaan. En dan wel hier: http://maaisaait.wordpress.com

muren en kasten

Tue, 27 Jan 2009 13:59:49 +0100

Ik heb er wat aan moeten wennen, aan het leven als ambtenaar. Het is toch een heel ander wereldje. Het verbaast me niet dat het ambitieuze vuur gereduceerd wordt tot een wolkje rook in deze omgeving. Het is soms tegen muren en kasten lopen, frustreren en paraplu's ontwijken. Zoeken naar mijn weg en mijn plek, het is een heel ander kunnen en mogen.

Maar zolang je kan lachen en de collega's best wel meevallen valt dat wel mee. Ik zoek mijn uitlaatklep wel elders ;-)

Nu de zon nog meekrijgen...

blue

Tue, 20 Jan 2009 13:26:26 +0100

Ik ben uit m'n hum. Emotioneel aan de labiele kant.

Zon en andere oorden zouden een vree goede remedie zijn.

Sponsor, anyone...??

Wel asjemenou

Thu, 15 Jan 2009 09:16:52 +0100

Klik hier

words words words

Mon, 12 Jan 2009 10:28:28 +0100

Ik was het even vergeten, de geur van boeken... Soms adembenemend slecht dat het goed is. De zalige wereld van opeengestapelde letters, een eigen leven op een heel andere plek!

Het vriest dat het kraakt

Tue, 06 Jan 2009 14:04:10 +0100

was nog nooit zo letterlijk te nemen als deze morgen. Of ik moet al een heel eind teruggaan in de tijd, toen ik eigenlijk nog over weinig opmerk- en denkvermogen beschikte. Ik herinner mij wel vaag dat het kanaal in Brussel en als ik mij niet vergis zelfs eens de zee was dichtgevroren. Maar het kraken van de sneeuw onder mijn voeten, lichtjes aangeschoten door de aanhoudende vrieskou, neen dat kan ik niet direct uit mijn geheugen opgraven.

Vanmorgen heb ik dus lekker (not!! Alleen het geluid kon even een glimlach op mijn gezicht toveren) lopen kraken onderweg naar het station. De kou heeft zich tussen mijn kleren een weg gebaand, is stilletjes door mijn poriën gekropen en heeft zich genesteld in het binnenste van mijn beenderen.

Voor wie het nog niet opgemerkt heeft: HET IS POKKEKOUD!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik kijk al uit naar een lekker lang heet stomend bad vanavond…

Het mentale beeld alleen al doet me smalend grijnzen

PS: Stemmen, stemmen lieve mensen, het is de laatste dag vandaag!!

Passie

Sat, 03 Jan 2009 12:17:24 +0100

Er zijn van die mensen die worden geboren en als baby 'het licht' al zien. Ze weten wat ze willen en vol passie en vuur gaan ze er voor. Zo heb ik al managers, piloten, eventers, journalisten... whatever de revue zien passeren. Ik stond aan de zijlijn, het kaf van het koren te scheiden, door de bomen het bos proberen waar te nemen, enfin, op zoek te zijn naar mijn al dan niet heilige graal.

De ene is al wat rapper dan de andere, maar zoals men dat zo mooi placht te zeggen ben je nooit te oud om te leren. Het voorbije jaar zijn mijn ogen en daarbij heel wat deuren opengegaan. Niet alleen in mijn hoofd, maar ook op professioneel vlak. Ik had 'men ding' gevonden!

En eigenlijk, had ik mijn oren en ogen goed opengehouden had ik het altijd wel wat moeten zien. Ik hou ervan als letters woorden vormen en overvloeien in een mooi geheel, gevoelens die woorden vleugels gaan geven en een heel eigen bestaan gaan leiden. Als kind schreef ik hele pagina's vol, maakte ik mijn eigen kranten met foto's van de professionele uitgaves, bouwde hele verhalen en zocht naar de ongesproken woorden tussen de letters.

Ik moet je niet vertellen hoe goed het voelt als alles min of meer begint te passen, de puzzelstukjes hun weg vinden na al die jaren en mijn 'frakske' beter begint te passen.

Als kers op de taart kreeg ik dan de verheuglijke melding dat ik 'deel uitmaak van de beste genomineerde blogs uit zijn categorie' bij Skynet!

Maai deed een rondedansje en kuste iedereen die passeerde! Het jaar was nog nooit zo mooi begonnen!!

Daarom vraag ik je, maak mijn jaar verder mooi en stem mee op mijn blog op http://blogs.skynet.be/index.html?l1=communicate&l2=blogs&l3=awards (in 'linken' ben ik nog niet zo goed, nomineren kan je dus ook via www.skynetblogs.be, tabblad 'Blog Awards')!!

You'll make my day, so beautiful!!

Liefs,

Maai x

Stof zijt gij, en tot stof zult gij wederkeren

Mon, 22 Dec 2008 10:58:32 +0100

Klik hier

So are the days of our lives..

Wed, 17 Dec 2008 09:33:18 +0100

Klik hier

Sneeuwballen

Wed, 03 Dec 2008 09:23:35 +0100

Klik hier

toeme!

Tue, 02 Dec 2008 10:54:50 +0100

Het is net wanneer je net géén reservekousen bij hebt voor 'just in case', that het 'just that case' is: een ladder in je kous. Net op die plek waarvan je deze morgen dacht dat dat toch wel niet zal gebeuren.

Als er een God is, is het ne pestkop!

those things

Tue, 02 Dec 2008 10:52:57 +0100

Eigenlijk zou ik er al wat beter aan gewend moeten zijn, na al die jaren. Het begon als klein ukje, toen al moest ik vroeg uit de veren, mee met de mama naar de grote stad naar school. Als adolescent ging het niet veel beter. Mijn studentenperiode ging al wat beter, ik zat immers op kot dichtbij en kon wat langer uitslapen, never mind brossen zo hier en daar en blijven snoozen. Kies ik voor mijn eerste job dan weer iets uit met shiften, lees: geregeld gigantisch vroeg opstaan!! Kies ik dan toch maar voor de 'avondploeg'. Een vroege hier en daar kan er dan wel effe bij. Ik recupereer later wel... Daarna 'op den bureau' wordt het weer vroeg opstaan: tussen 6 en 7 uur, file trotseren en ooggjes proberen open te houden. De volgende job gaat al ietske beter: ik kan zelfs tot 8 uur slapen! Een ware luxe nadien toen ik thuiszat zonder werk. Stond mee op met Vriend om 8 uur om toch wat ritme te houden in mijn dag, doch een ontspannend tukje hier en daar kon er altijd even bij.

En nu is 't weer andere koek: 5u30, 6u als ik geluk heb! Ik heb het er weer wat moeilijk mee. Niet dat ik niet wil, verre van. Ik kan het gewoon niet. Ik kan het, ik doe het, maar het heeft geen goed effect. Geregeld heb ik al moeten horen 'dat ik er moe uitzie!', 'ge zou beter wat meer slapen'. Lieve mensen, ik lig meestal tegen een uur of 10 in mijn bed, met de kippen op stok!

It's the story of my life. Ik zal nooit een Margeret Tatcher zijn. De dag fris, monter, geheel geïnspireerd en vol energie beginnen, laat staan doorkomen, is niet aan mij besteed. Wat dus wel weegt op mijn prestaties. Ik heb het gevoel dat er meer in mij zit en meer uit zou kunnen komen als ik toch wat monterder (is dat een woord?) kon zijn. Nu heb ik ook een job waar je creatief en dynamisch uit de hoek moet kunnen komen. Een job die ik graag doe, heel graag, maar liever met wat meer vuur...

Ik heb ongeveer 4 uur nodig om 'wakker' te worden, zo kende ik mezelf doorgaans. En dan nog. Het 'moeë' gevoel houdt wel zowat de hele dag aan. Ik stap door weer en wind van thuis naar station en station naar werkplek, alles tesamen zo'n uurtje. Daar wordt ik ook niet wakkerder van. Dus meer sporten wont work. I guess?

Bugger

it works!

Tue, 25 Nov 2008 14:52:50 +0100

Klik hier

Ola!

Tue, 21 Oct 2008 16:13:38 +0200

Klik hier

het is zo stil in huis...

Tue, 14 Oct 2008 10:43:57 +0200

en toch rommelt het hier genoeg zenne. Maar ik wou jullie besparen van mijn hersenspinsels met bijhorende ups en downs.

Ik heb nog steeds geen nieuw werk, en het begint serieus aan me te vreten. Het is niet evident om werk te vinden. Er zijn er dan ook die steeds hun commentaar en 'wijze raad' klaar hebben en daar had ik echt genoeg van. Hoe langer ik thuis ben, hoe meer ik in mezelf kruip.

Elke dag kijk ik op internet, wekelijks in de vacature... Als ik reageer op advertenties naar mijn diploma, bots ik steeds op een managementfunctie. En die wil ik niet, al die verantwoordelijkheid en stress. Laat staan dat ze me die zouden geven, ik heb geen ervaring en niet de ballen aan mijn lijf.

En dan kom ik op de gekende 'commerciële binnen- /buitendienst', administratief bediende... En dat is juist waar ik van ben gaan lopen, en dan zou ik weer 'onder mijn niveau' werken zoals de therapeute zo fijn wist te verwoorden.

Wil ik dan ervaring opdoen, en solliciteer ik voor een management assistant functie, dan word ik ook gerefuseerd wegens te hoog gequalificeerd, of onvoldoende ervaring (!!).

't Is altijd wat en ondertussen zit ik nog altijd thuis te wezen.

Ik had me voorgenomen dat als ik geen job heb tegen mijn verjaardag (november that is) ik als zelfstandige een zaak zou beginnen. Ja ik wéét dat dat ook veel werk is, meer zelfs dan voor een baas werken. En waarin dat weet ik ook nog niet. Maar als niemand mijn werkkracht aanneemt, moet ik er toch ergens mee naartoe??

Nu ga ik eens zien voor wat interimwerk ondertussen. Ook al zei de therapeute een paar maanden geleden dat dat niet goed staat op mijn cv, al die kleine werkjes hier en daar, nu zegt ze dat het beter is dan thuis te zitten. (En ondertussen kassa kassa natuurlijk ;-) )

Als ik maar niet weer blijf hangen...

Donderdag sollicitatie, voor een managament functie ;-D Niet dat ik ervan uitga dat ik de job zal hebben zenne, ze spreekt me ook niet aan. Kwestie van eens te gaan zien hoe dat daar zit en mijn sollicitatieskills wat aan te scherpen ;-)

inch allah zeker e?