EVEN STILSTAAN ...

Afscheid van een vriend ...

Sat, 09 Jan 2010 20:55:34 +0100

Er zouden hier eigenlijk NIEUWJAARSWENSEN horen te staan - mooi geschreven met aan iedereen geluk, een goede gezondheid, enzomeer maar ik kan het even niet. Ze komen er zeker aan want ik wens uiteraard aan iedereen die hier (nog) komt lezen alle geluk van de wereld toe...

Maar nieuwjaar bracht een aantal verdrietige dingen met zich mee waaronder het overlijden van een vriend. Hij werd ziek een maand nadat ik het verdict kreeg van 'm'n 2de keer' maar hij startte toen met een niet zo gunstige prognose... Hij had niet het geluk nog te kunnen hopen op volledige genezing...

Dag Fr., we zijn blij jou gekend te hebben en als ik aan jou denk, denk ik meteen ook aan de fijne avond bij jullie thuis in november ll. - samen aan de afwas... zo'n eenvoudig mooi moment... Meer moest dat niet zijn... Maar er komt niets meer nu... alleen de mooie herinnering.
"Fr., vandaag begeleidden we jou op je laatste tocht... het ga je goed... en wees er maar zeker van dat we telkens als we met de 'Italiëbende' zullen samenkomen we het over jou zullen hebben... Vergeten doen we jou niet!"

Deze tekst stuur ik R., zijn vrouwtje toe...

Een liefste is een schat in je hart en als je die verliest
is het alsof je een deel van jezelf verliest.
Maar de liefde die deze persoon u heeft gebracht, is niet weggegaan,
want de herinnering blijft achter.
Het kan uw hart niet onsnappen, want het hoort daar thuis.

Klem u vast aan de herinneringen en
laat die een manier zijn om uw verdriet te verzachten.
De liefde en de vreugde, het plezier van het samenzijn dat u met elkaar deelde,
zullen u sterk maken.
U zult zich realiseren dat de tijd die u bij elkaar was, hoe lang of kort die ook was,
voorbestemd was en dat u gezegend was
dat u zo'n kostbaar geschenk van liefde in uw leven hebt gehad.

Laat uw hart kloppen met de dierbare herinneringen en vertrouw erop dat
uw geloof u op de been zal houden.
Weet dat, hoewel het leven verder gaat, de schoonheid van de liefde altijd achterblijft om u te omringen en te
omhelzen.
Uw geliefde heeFt dat voor u achtergelaten... zodat u dat voor altijd in uw hart kunt meedragen.
(Debbie Burton-Peddle )

Met onze innige deelneming.

Soms ...

Thu, 10 Dec 2009 20:37:12 +0100

Soms komen er hier kaartjes aan,
soms is het voor lange tijd weer stil.

Maar dezer dagen, de Kerst is in aantocht…, kruipt er regelmatig eens iemand in zijn pen of stuurt er iemand een voorgedrukt kaartje met een opbeurende tekst of wens erop.

Soms zitten er ook ‘regeltjes’ tussen (tekstregeltjes) die me tot nadenken stemmen of waar ik het niet altijd mee eens ben of die me kritisch doen denken.

Maar ze zijn allemaal heel goed bedoeld. Dat zeker. Een tekst hoeft niet altijd letterlijk te worden opgevat hè. Het is het geheel, de sfeer die telt.

Ik ben van plan om de opvallende dingetjes hier neer te pennen. Misschien geeft het inspiratie voor anderen… je weet nooit.

Zo was er het kaartje van Markant Regio Gent met de volgende tekst erop:

Niet zoveel is er nodig om gelukkig te zijn, een paar mensen nabij,
en een plek waar men brood en wat vriendschap mag vragen.
Niet zoveel is er nodig om gelukkig te zijn,
een paar woorden van troost een paar woorden van trouw,
een bloem, een lief kind.
Niet zoveel is er nodig om gelukkig te zijn,
een bereid en een goed hart,
een hand op het hoofd van wie lijdt,
en de andere hand leeg gegeven.
Niet zoveel is er nodig om gelukkig te zijn
en met blijdschap naar morgen te kijken,
een weg te gaan, God mag weten waarheen,
Hij is lief en begaan, met ons lot als geen één.
Niet zoveel is er nodig om gelukkig te zijn ………………………….........

En het volgende tekstje op een kaart van E. - een collegaatje - vond ik ook wel leuk:

DENK iets GOEDS en DENK iets LEKKERS…
DENK iets GEKS of NOG iets GEKKERS…
DENK iets AARDIGS
DENK iets LIEFS
Maar hoe dan ook iets POSITIEFS!

Soms... doet het zelfs gewoon deugd om enkel de kaart te krijgen en doet de tekst er niet meer toe...

rijmeralijstokje ...

Mon, 07 Dec 2009 17:54:01 +0100

Ojee ojee ojee,
Te laat een dag of twee

Ik zou hier ook een sinterklaasrijmpje zetten
Een blogje in de bloemetjes zetten

Maar zonder er op te letten
- en ’t is hier al genen vetten –

Is het ondertussen december 7
‘k Hoop dat de Sint het me zal vergeven!??

Het blogje dat ik in de ‘rijm’ wou zetten
Is één van ons vedetten
’t is MIzzD, je weet wel
Die ‘Ollandse’ Mademoisell'

Ze weet iedereen op te monteren en aan ’t lachen te zetten
En zelfs serieuze ‘stof’ daar weet ze haar tanden in te zetten.
Ze kan Googlen als the best
En dan weten jullie nog niet al de rest…

Ach te veel om op te noemen
Het is een 'Grande Dame' om te roemen
Daarom wou ik haar eens in dit rijmpje zetten

Mercie, mercie, mercie,
Je bent echt een chérie
MizzD, MizzD, MizzD
jij bent de MAX en je krijgt 'nen bloemekee'

Om eerlijk te zijn, want ik zou niet willen dat jullie gaan grienen…
Er zijn er nog die hier een plaats verdienen…

Met sommigen van hen ga ik nu en dan eens op zwier…
De lijst zou te lang worden – vandaar dat ik pas
Maar weet dat ik de volgende keer voor jullie misschien een rijmpje inlas.

4 jaar ...

Fri, 04 Dec 2009 19:45:11 +0100

4 jaar… het lijkt al zo lang geleden.
4 jaar geleden … schoorvoetend begon ik te bloggen. Wist ik veel wie er allemaal zou komen lezen…
Ik deed het voor mezelf; dacht ik. Niks is minder waar…
4 jaar later heb ik met deze blog – ondanks het moeilijke thema – een vriendenkring opgebouwd.
Dank aan allen die af en toe eens een reactie achterlaten; het doet deugd … steeds weer.
Alleen heb ik 4 jaar later de zin in het bloggen wat verloren. Eigenlijk zeg ik dit fout; wat ik bedoel is dat ik hier niet meer kan schrijven hoe ik me echt voel. Ik wil wel maar het gaat allemaal veel te diep en het is allemaal veel te veel privé soms. De tweede keer kanker heeft me de das omgedaan. Ik zou die kanker wel even temmen en die zou me niet klein krijgen. Dacht ik…
De kanker is getemd denk ik… maar hetgeen achterblijft zit diep. Het heeft me uit evenwicht gebracht. Meer dan ik ooit vermoedde.
Door dat ik het allemaal niet meer gezegd krijg hier (m’n eigen fout eigenlijk… ik heb hier teveel van m’n identiteit blootgegeven) knaagt het hier heel diep vanbinnen. Lig ik overhoop met mezelf en heb ik een helingperiode nodig.

Deze 'stenen dame' is Lucretia... als ik in de stad ben waar zij staat breng ik haar meestal een bezoekje. Ook zij is gehavend uit de strijd gekomen en ze hebben haar in een hoekje gezet. Weg van het strijdgewoel. Uit het zicht ... Maar ze is sterk en ze doet haar eigen ding...

Maar goed… we gaan het hier luchtig houden en aan iedereen die hier langskomt een (symbolisch) glas aanbieden. Proost aan allen! En THANKX om langs te komen. Het voelt goed!

Ode ...

Mon, 30 Nov 2009 15:57:35 +0100

Vijftien jaar geleden vond ik dit gedicht ergens in een magazine. We waren toen 20 jaar samen en ik vond het wel passend voor ons. Het werd vlug overgepend op een briefje en het verdween in m'n archief. Af en toe kwam ik het eens tegen, las het glimlachend en het werd weer zorgvuldig weggestopt.

Vandaag kwam ik het opnieuw tegen... interessant om zo eens in het verleden te rommelen ... Maar deze keer wordt het niet onmiddelijk terug geklasseerd. Het gedicht verdient gewoon een plaatsje op mijn weblog.

Ode

Tu poses devant moi le verre
et la carafe.
C'est un vieux geste qui m'est cher
Et dans ma main la tienne

Buvons! Voilà vingt ans (35 ans!!)
que nous aimons ensemble
Sans que le verre soit cassé
Ni la carafe vide

Un jour viendra, ou l'un de nous
N'y sera plus pour boire
Ni pour verser.

(Franz Hellens)

Evenwicht ...

Sun, 22 Nov 2009 21:34:49 +0100

Wat ik zoal doe godganse dagen?

Mijn evenwicht trachten terug te vinden ,

proberen voet aan de grond te krijgen...

en als dat niet lukt zoveel mogelijk blijven drijven...

Blub!

Paspoort ...

Fri, 30 Oct 2009 22:29:42 +0100

Klik hier

"ça va" !! ... ??

Mon, 05 Oct 2009 23:30:56 +0200

Ja ja ça va… maar nu efkes aan de Cava
Vrienden weten waarom
Dank voor jullie steun allemaal tijdens dit moeilijke jaar!
Ik ben er nog niet maar wacht maar …

"ça va" !! ... ??

Tue, 29 Sep 2009 11:23:59 +0200

Klik hier

Mont Martre in Gent ...

Sat, 25 Jul 2009 15:54:26 +0200

Helemaal tegen m'n normale doen in heb ik dit jaar afgehaakt van 'De Gentsche Fieste'. De ongelooflijke drukte soms, het gewoel, het lawaai... ik had er eerlijk gezegd geen behoefte aan. M'n body snakt naar rust en m'n geest nog meer.

Meestal wonen we enkele voorstellingen bij met ervoor een drankje hier en een drankje daar maar zelfs het doorbladeren van de Gentse Feesten brochure kon me niet bekoren. De grote 'kleppers' waren er niet: Komil Foo, De Schedelgeboorten, De Wentelteefjes, etc...

Eén avond zijn we het centrum binnengestapt. Van de auto naar de Max (nee, niet om een wafel te eten deze keer) maar om van de beste 'Vlaamse stoverij' met friet en appelmoes te gaan genieten... En blijkbaar is de Vol-au-Vent daar ook niet te versmaden vernam ik van mijn disgenote.

Op de terugweg waagden we ons toch even langs de Graslei/Korenlei waar Polé-polé naar jaarlijkse gewoonte is neergestreken maar ik was blij toen ik uit de massa weg was. Ik werd er bijna claustrofobisch. De Herceptine zit daar ook wel voor iets tussen: ben heel snel kortademig en als je dan voetje voor voetje door de menigte moet schuiven dan krijg ik wel een heel eng gevoel.

Toen we aan het (oude) Justitiepaleis kwamen schoot het me te binnen dat het plein daar gezellig was ingericht. Het Gentse Montmartre is een ware oase van rust. Er weerklinken af en toe Franse chansons à la Edith Piaf (jongeren die met veel flair, zoetgevooisde stemmen en met veel enthousiasme melodiën brengen uit vervlogen tijden onder begeleiding van de acordeon). Kortom een plaatsje naar m'n hart. Voor wie eens uit de bol wil gaan bestelt een fles champagne met oestertjes maar je kunt er ook genieten van tapenades, olijfjes, versgebakken brood met een wijntje - een Franse kazenschoteltje of een heerlijk kopje koffie met of zonder gebak.

We zijn dus even blijven plakken op dat heerlijk plein. Zalig genietend van de avond en geen spijt dat ik een voorstelling miste!

Een fijn weekend allemaal!

(op de collage is m'n kleindochtertje binnengeslopen - ze zou zo een voorstelling kunnen geven op één van de podia's daar - schattig hè met haar flamencojurkje aan)

Een waarheid ...

Mon, 20 Jul 2009 23:50:00 +0200

Als ik één reden tot vreugde vind

kan ik weer honderd zorgen dragen

Gelukkig zijn er zoveel redenen tot vreugde in een mensenleven...

Gelukkig maar...

Lazy sunday... waterkantwandeling in Gent

Sun, 12 Jul 2009 22:23:39 +0200

Vooraleer ik morgen opnieuw Herceptine krijg wou ik nog even de batterijen opladen... het zonnetje kwam er door na de middag en een wandeling in Gent leek me wel iets; geen traditionele wandeling in het centrum maar een wandeling langs de waterkant van Gent.

"Gent heeft haar wortels in het water. De stad werd gebouwd aan de samenloop van Leie en Schelde. Nog steeds wordt ze doorkruist door talrijke kanalen."

Deze wandeling voerde ons mee langs heerlijke plekjes in de stad. Het was er nu nog vrij rustig... dat zal binnenkort wel even anders zijn. Hier en daar zag je dat de voorbereidingen bezig zijn voor de Gentse Feesten; die starten volgende week.

De volledige tekst van de wandeling kunt u vinden door hier te klikken.

Visit My Photos - 60 Pics

Waterkantwandeling Gent :
klik hierboven om de foto' s te bekijken

Nog een fijne zondagavond en voor morgen een fris gemoed om een nieuwe week te starten!!

Rijk aan vriendschap ...

Sat, 11 Jul 2009 14:29:21 +0200

Klik hier

Laughter is the Best Medicine ...

Tue, 07 Jul 2009 23:39:32 +0200

Smile... de lievelingssong van Michael Jackson; de muziek werd ooit gecomponeerd door Charlie Chaplin voor de film Modern Times (1936). (John Turner and Geoffrey Parsons schreven de lyrics.)

Ettelijke keren beluisterde ik de versie van Michael Jackson en vandaag zong Jermaine Jackson dit lied voor zijn overleden broer op de memorial ...

Lachen staat een mens niet alleen mooi maar zelfs als je hart bloedt, zelfs al zie je het even niet meer zitten, lach door je angst en zorgen... het is het beste medicijn. Zelf zou ik niet zonder kunnen... zonder dat lachen. Het gebeurt dat ik me echt niet goed in mijn vel voel; dat ik het zou willen uitschreeuwen (zoals ik laatst schreef) maar als ik via chat, mail, skype, over te telefoon of in het echt natuurlijk even kan lachen dan voel ik me snel een ander mens.

Zoals ik eerder al schreef, was een van de spreuken van m'n overleden schoonmoeder "blijf lachen, blijf bloeien". Ze had een leven waar je een boek zou kunnen over schrijven - met veel zorgen - maar tot op het eind van haar leven bleef ze lachen. Elke dag dankte ze omdat ze zo gelukkig was. Ze werd 93 jaar (+2008). Bij het horen van het lied daarnet op tv gebracht door Jermaine Jackson, moest ik onmiddellijk aan haar denken...

Dag lieve schoonmama, dag Michael Jackson en dag vele anderen die het even niet zien zitten! Smile ...

Wat kost een nieuwe borst dokter ??? ...

Fri, 03 Jul 2009 16:46:11 +0200

Onderzoek naar de kostprijs van een borstreconstructie met eigen weefsel.

De VLK (Vlaamse liga tegen kanker) is op zoek naar vrouwen die in 2009 een borstreconstructie kregen met eigen weefsel.
Er zou een nieuwe terugbetalingsregeling zijn sinds 2008 en men wil weten wat de patiënt nu eigenlijk effectief zelf betaald.

Er kan rechtstreeks contact worden opgenomen met Ward Rommel via tel. 02/225.83.15 of via mail ward.rommel@tegenkanker.be

Klik hier voor het onderzoeksrapport van 2008