Sunshine when it's raining..

World.. what's going on?

Fri, 16 May 2008 01:32:31 +0200

There's so much to see.
There's so much to learn.
There's so much to know.
There's so much to discover.
There's so much to feel.
There's so much..

En toch.. toch voelen we ons soms alsof alles aan ons voorbijgaat.

Dingen die je ziet lijken schimmen.
Dingen die je leert lijken nutteloos.
Dingen die je weet worden als vanzelfsprekend beschouwd.
Dingen die je ontdekt worden vergeten wanneer je weer iets anders vindt.
En de dingen die je voelt.. die kun je niet vergeten, die kun je niet opzij schuiven.
Je kunt alleen maar trachten die gevoelens om te zetten naar dingen die je kent.
Je bent bang voor het ongewisse. Je durft je niet over te geven aan de immense wereld van gevoelens.
Je wil wel, maar je kan niet.
Ons verstand blijft dat altijd in de weg staan. Hoewel je zo graag zou willen toegeven, je denkt toch altijd veel te veel na.
Was het maar zo simpel.. Of is het simpel, maar maken we het juist moeilijk? Of is het de druk van buitenaf, die ons onbewust manipuleert? Worden we ergens verplicht een zeker stramien te volgen..?

Gewoon je hart volgen.. dat is een immense opdracht.
Doen zonder denken.

Kon ik dat maar.

Whiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii...........

Fri, 09 May 2008 03:40:53 +0200

Zo voel ik me nu!

Gelukkig, blij, enthousiast,..
Want ja :-) de zon schijnt (al een paar daagjes) en ik hou van dit weertje!
En niet van dit weertje alleen!

Neen, ik hou van mn schatjes! Steph, Clio.. wat was het weer gezellig vandaag! wat heb ik me geamuseerd!
Ik hou van de uurtjes graslei, van de luttele uren babbelen, van de feestmomenten, van de moeilijke... Ik zie jullie doodgraag en zou jullie voor geen geld van de wereld willen missen!

Maar, ik ga nu een dutje doen :)
Kwestie van er morgen een beetje aanvaardbaar uit te zien!

Love to all!

Kus,
Liesje

Everyone goes funfunfun!

Thu, 01 May 2008 23:40:36 +0200

En maar goed ook!

Eerst en vooral: Nog'n gelukkige verjaardag Steph!
Vorige week was de partyweek bij uitstek.. na een vermoeiende start was het tijd voor onze eerste Graslei! En wat voor één!
Met enkele flessen wijn, zakken Mama Mia's, leuke mensen én een fototoestel gingen we de strijd met tientalle andere studenten aan om een eigen plekje in't zonnetje te bemachtigen!
Eens gesetteld begonnen we te tateren tot we plots opmerkten dat we met ene wijn-dief zaten! Maar dan was'r die fantastische Rosie die heel (luid en duidelijk) amusant liet merken dat zij misschien wel de dief kon zijn. Mn Rosie was zat!! :-) En het was hilarisch!
Als elke zatte persoon zou zijn zoals mn Rosie! man, dan zou'k eisen dat iedereen nu gewoonweg begint te drinken en te genieten van alle kleine dingen die deze aardbol te bieden heeft!
Hoe gelukkig zouden we dan niet zijn... Het was echt een geslaagde avond!

Later that week...

Woehoew! vandaag de uitslag van Schwung! <> DeLijst. En ik maar overtuigd zijn dat Schwung zou winnen... En dna zouden we feesten! manmanman, tot in de vroegste uurtjes!

Maar... onrechtvaardige situaties bedorven de pret waar we op gehoopt hadden. Gelukkig vonden we nog een enthousiaste partyboy die samen met ons de bloemekes nog is ging buiten zetten in d'Overpoort! Oooeeeh yeaah!
Daarna nog een beetje shaken in de Pi-nuts en voila: de avond was meer dan geslaagd!

Ook het weekend was een feestje! Niet onder de echt feestnoemer t enoteren, maar ik heb genoeten van mijn weekendje koken!

Dit alles met het gekende gevolg:Lies bleef thuis deze week. RUST!
maar kijk, het weekend staat weer voor de deur! En we gaan er van genieten... :)

Adios!

My Rosie

Wed, 30 Apr 2008 03:17:46 +0200

Rosie,

Het spijt me dat ik je gekwetst heb.
Maar gedane zaken nemen geen ommekeer.
Nu de emmer weer leeg is, de kreuken gestreken, de wonden verzorgd,..
Nu hoop ik dat je weet dat ik wél om je geef. En dat ik dat altijd zal doen.
Maar dat ik niet altijd even sterk ben als ik eruit zie.
Dus, alsjeblieft, geloof me als ik zeg dat ik je graag zie, dat ik om je geef, dat ik er wil zijn voor jou, maar begrijp me als ik dat even niet meer kan.

Ik hou van je, m'n Rosie!

Zij beweert.

Sat, 19 Apr 2008 17:24:21 +0200

Meisje,

Het gaat erom dat ik je niet langer blindelings volg. Jij neemt rechts en verwacht dat ik dat ook doe, wel nu, dat doe ik niet meer.
Ik ga niet meer springen wanneer jij denkt me nodig te hebben. Want elke keer weer stond ik daar, maar een uitleg kreeg ik nooit.

Je zei het zelf, dat ik je niet kon begrijpen, dat ik je niet kon helpen. Welnu, ik heb het zeven maanden geprobeerd, met de beste wilvan de wereld. Maar genoeg is genoeg.
Ik kan je niet helpen, dat besef ik nu. Maar niemand in mijn positie kan dat. Niemand. Ik moet opzoekingswerk doen? Wel dat heb ik gedaan. Ik wou je echt helpen. Maar zolang je niet geholpen wil worden, kan niemand je helpen. En ik zeker niet.

Nu neem ik even tijd voor mezelf. Mezelf, en anderen. Nu maak ik even tijd voor MIJN problemen. Ze zijn misschien niet zo bombastisch als de jouwe, maar ik moet er ook mee leven.
En mij laten uitschelden voor't vuil van't straat, dat kan ik nu ook missen als kiespijn.

En ja, je eeste blogpost die aan mij gericht was klopt gedeeltelijk. Je zegt dat ik verder moet, niet blijven tubben over hem. Welnu, had je naar me geluisterd, dan had je geweten dat ik het mij goed besef dat het louter vriendschap is. En dat ik dat aanvaard en dat het mij godverdomme goed lukt! En ja, ik was heel enthousiast na de eitjes.
En weet je waarom? Omdat ik blij was, omdat ik genoten heb, omdat hij wél naar me luistert, omdat mijn issues voor hem wel belangrijk zijn. Omdat wij voor mekaar, als beste vrienden, belangrijk zijn.

En als jij dat niet kan aanvaarden, inzien of verkroppen, so be it.
Ik steek er niet langer al mijn energie in.

Dat heet dan gelukkig zijn...

Sat, 19 Apr 2008 03:47:26 +0200

Gelukkig.
Zo voelde ze zich na de ontgroening.

Genietend van de zon op mn snoet kwam ik tot het besef dat ik er een schitterende nacht had opzitten. Het was een feestje geworden! Saar, Clio en ik hadden een fantastische ontgroening achter de rug. Een ontgroening waar ik best wel fier op ben, het aantal wel-gedoopt-maar-nog-steeds-groen mensjes beschouwend.
We hebben gelachen, gebloosd, gedronken, gezongen maar vooral genoten. Van elkaars friendship en van de kleine dingen waar een mens nog eens dat tintelingetje van voelt. Een knipoogje van je peter, en knuffel van je meester, en proficiat van je mede- (eindelijk!) Corona leden.
Het gevoel van appreciatie en gewenst te zijn is heerlijk. En dat besef je pas, als het lange tijd zoek is geweest.
En dan, nog steeds genietend van datzelfde zonnetje, besef ik me dat ik lang genoeg in de schaduw heb gestaan. Dat ik weer zon wil! En alleen maar zon! Die maakt mij gelukkig...

Gelukkig.
Zo voelde ze zich tijdens het eitjes-ontbijt.

Wat je lange tijd hebt moeten, willen of proberen missen, maakt je o zo gelukkig als datgene weer voor je staat. Of zit in mijn geval.
Wat er ook wordt beweerd, ik weet hoe de vork in de steel zit. Maar alsjeblieft, laat me toch genieten van de momenten die ik zolang heb gemist. Het onbezonnen samenzijn met iemand die er altijd voor je was, is en zal zijn. En ja, ook wij hadden onze dipjes. Maar kijk, daar zaten we. Lekker gek te wezen met de hard/zacht/te zacht gekookte eitjes. En het was fijn!
Hoewel sommigen wensen dat je hen volgt in hun redeneringen en opvattingen over ingewikkelde situaties: ik heb een eigen persoonlijkheid, een eigen identiteit en ik ben daar best tevreden mee. En ik kan mijn eigen boontjes wel doppen, mijn eigen eitjes pellen. Daar heb ik jullie echt niet voor nodig.
En zint het je niet als ik plots voor links kies als jij rechts neemt, als ik naar boven staar en jij naar beneden, als ik verder wil maar jij stopt, als ik gelukkig ben en jij jezelf ongelukkig blijft maken.. dan spijt het me. Maar ik heb lang genoeg rechts genomen. Lang genoeg naar de vloer gestaard. Lang genoeg stil gestaan. Lang genoeg niet helemaal gelukkig geweest.
Ik neem nu links, kijk naar boven, ga verder en ben gelukkig.

Gelukkig.
Vanaf vandaag alleen nog maar gelukkig.

Openingsblog :)

Tue, 15 Apr 2008 14:16:36 +0200

My god!

Straks heb ik ontgroening. Na de doop een tweede keer afzien... er zijn leukere dingen in dit studentenleventje. Maar ach... we kunnen er wel tegen. Lekker gezellig fun hebben met 2 van mn Bizzles, mn allerliefse Clio en Sarah... twee scha(ch)tten!
Hopelijk wordt het geen te zatte bedoening. 'k Ga bij mn allerbeste maatje slapen, en het zou nogal afrontelijk zijn als ik z'n kot even onderspuw :) Hoewel anderen daar niet zo'n probleem mee lijken te hebben . Maar ik vergeef het hen.. iedereen heeft zo zijn zwakke momenten.

Maar de klok beschouwende merk ik dat het hoogtijd is om mn boeltje bij mekaar te nemen en te vertrekken. denk aan mij :)

En bij deze is die pagina niet zo leeg meer.. hoewel de inhoud nu ook niet onmiddellijk op veel trekt :)

greets to all!