Lady Paulina vertelt ...

terug thuis

Tue, 09 Feb 2010 17:51:36 +0100

ons boeleke is terug thuis, wel nog met een monitor tijdens de slaap. Mama en dochtertje logeren nu bij oma en opa omdat de nachten alleen thuis nog een beetje eng zijn voor de gemoedsrust van de mama. Dus van rustige nachten zal even geen sprake zijn.

slecht nieuws

Sun, 07 Feb 2010 12:16:22 +0100

Ons boeleke ligt in het ziekenhuis aan allerlei draadjes en aan de monitor. Vrijdagnamiddag kwamen ze hier aan, het is 5 minuutjes rijden van bij de mama tot hier en ze ligt zo wit en apatisch in de maxicosi. Onmiddellijk eruit genomen en ze reageerde lichtjes, de 100 gebeld en ondertussen was opa naar de pediaters gelopen die hier naast hun praktijk hebben, gelukkig was de dokter nog voor de amubulance. Het hartje klopte goed en de ademhaling ook maar ze was wel slapjes dus vond de dokter het beter om ze de weekend in het ziekenhuis te houden aan de monitor.

Ondertussen is ze weer de oude, levendig en hongerig. Maar het was een lijdensweg voor het boeleke maar ook voor de mama en de oma om de verpleegkundigen bloed te laten prikken uit die piepkleine handjes, brullen en mijn dochter heeft dat goed gedaan, ze is heel sterk geweest en heeft heel de tijd zachtjes tegen haar dochtertje gerpaat.

Schrikken zeg, het is 10 jaar korter aan ons leven.

Axelle 2

Mon, 01 Feb 2010 16:20:51 +0100

Alles gaat goed met Axelle. eten ,slapen en soms de stem eens laten horen.

ik heb al veel dagen en nachten door gebracht bij moeder en kind om zoveel mogelijk te helpen. Dus ben ik niet zoveel aan de computer.

En zoals het gaat in het leven, de een komt en de ander gaat, deze morgen hebben we de jongste zus van mijn vader begraven.

Nu gauw eten maken voor de ridder en dan hup weer nachtdienst bij de baby.

Axelle

Sun, 24 Jan 2010 12:31:19 +0100

Na een zware bevalling is donderdagmorgen om half tien Axelle geboren, 2 kg 880 gram en 50 cm groot, een fijn poppemieke maar een echt schatje.

Van begin tot einde ben ik bij mijn dochter gebleven als steun en hulp, ze heeft het zwaar te verduren gehad, maar van de eerste moment was er magie tussen moeder en dochter.

spannend

Wed, 20 Jan 2010 17:54:58 +0100

Het zal nu echt niet lang meer duren. Dochter belde dat ze haar slijmprop al heeft verloren. Ik heb mijn valies nu ook al gepakt. De hare en die van het kleintje waren al langer klaar. Deze middag op controle bij de vroedvrouw was alles optimaal in orde zowel met haar bekken als met de baby, Baby ligt mooi ingedaald én in de juiste positie. Oef!

toch goed nieuws

Tue, 19 Jan 2010 12:23:09 +0100

het goede nieuws is juist binnen gekomen, geen virus in het bloed van de ridder. Hij blij en dochter sprong bijna met dikke buik en al een gat in de lucht van opluchting.

Voor de rest, de verhoging en de hoest moet hij afwachten of het niet vanzelf onvergaat en anders een longspecialist raadplegen. Dus nog even afwachten.

Kan ik morgen eindelijk eens rustig naar de kapper, bepaald geen hobby van mij, maar ik wil er een beetje deftig uitzien als dat kleine hummeltje wordt geboren. Gek hé!

afwachten

Mon, 18 Jan 2010 11:39:59 +0100

Nog altijd wachten op de uitslagen die van Gasthuisberg moeten komen. Spanning dus. De koorts is weg maar er is nog altijd lichte verhoging, hij is doodmoe, geen eetlust en vermageren .... Ik ben eigenlijk bang.

Ook mjn dochter is bang want de virus waar ze op testen is bij de meeste mensen onschadelijk, echter in 2 gevallen is het erg namelijk: bij niertransplantaties en bij zwangere vrouwen en juist die 2 gevallen zijn hier aanwezig.

Het was mijn oudste dochter, die verpleegkundige is, die ontdekte over welke virus hier werd getest want de naam dat die dokter uitsprak zei mij niets, het overviel ons als een koude douche.

Gelukkig hadden we toen de taart, die onverheerlijk was, al binnen gesmikkeld want ze zou mij niet meer gesmaakt hebben. Gisteren is mijn dochter al niet komen eten want ze had zelf met de nefrologe gebeld en die had haar aangeraden om toch het gezelschap van haar papa te vermijden, alhoewel het virus alleen maar kwaad zou kunnen in het eerse kwartaal.

Nu is het afwachten op de uitslagen of de ridder al dan niet naar het ziekenhuis moet en laat dan alsjeblieft de baby nog eventjes wachten om te komen zodat hij het kleintje toch zou kunnen zien als het geboren is. Lief 'Eufrasieke' blijf a.j.b nog even in mama's buik.

Ik moet er natuurlijk niet bijvertellen dat mijne bloeddruk hier weer in de hoogte piekt. Kan het leven nu toch niet eventjes een beetje gemakkelijker zijn?

goed en slecht nieuws

Fri, 15 Jan 2010 12:03:43 +0100

Het goede nieuws is dat de wieg af is en ze is echt mooi geworden. Dus is verheugde mij gisterenmorgen bij het ontwaken op een lekker lui dagje, strijk laten staan tot vrijdag en lekker lezen, computeren enz....

Maar het lot besliste er anders over. Aan het ontbijt kloeg de ridder van koude handen. Handen zo wit en ijskoud, niet warm te krijgen ook niet met warme kersenpitjes.

Na een uurtje koorts genomen en inderdaad 38,6° . In zijn geval is dat direct naar de nefroloog bellen. Direct naar de kliniek natuurlijk, staalafname, speciale bloedtesten, foto's van de longen. Daarna naar de nefrologe, ze moet natuurlijk wachten op de uitslag van die testen. Maar zij dacht aan een speciaal virus in het bloed waar hij negatief testte bij de transplantie maar de donor testte daar positief op. Hij had daarvoor speciale medicatie gekregen die hij na 3 maanden had mogen stoppen.Hij mocht wel terug mee naar huis, ging dadelijk weer slapen en tegen de avond was hij al iets beter.

Deze morgen echter nog altijd niet oké, minder koorts en van de dokter ook nog geen nieuws. Zwangere dochter moet voor de laatste keer naar de ostheopaat deze middag en aan gezien zij niet mag rijden zou de ridder chauffeur spelen. Dit gaat dus niet en alle vriendinnen en zussen zijn gaan werken, dus... schrik of niet ik ben diegene die deze namiddag naar Leuven zal rijden en daarna door naar Bierbeek om bij de oudste docher de buggy op te halen.

Mijn 2 luie, vrije dagen zitten dus boordevol en zullen uitgesteld moeten worden naar volgende week, want aangezien ik op zondag altijd de kok van de familie ben heb ik morgen veel boodschappen te doen.

De beloofde taart met koffie bij de oudste zullen straks van harte welkom zijn!

Opluchting

Mon, 11 Jan 2010 12:45:31 +0100

Deze morgen bericht van little lady, na controle van de vroedvrouw is het goede nieuws dat de baby al goed is ingedaald en zich goed begint te draaien, dus toch geen sterrenkijkertje zal worden. Goed hé!.

Ook deze morgen voor de eerste keer dit jaar controle onderzoek van de transplantatie nier van de ridder, op het eerste zicht is alles goed, het is nu nog afwachten naar de uitslagen van het bloedonderzoek, maar ik verwacht geen problemen.

Er werd mij ook gevraagd door dochter of ik wel altijd mijn gsm bij mij heb 's nachts en of hij wel opstaat, natuurlijk ligt die gsm bij mij, wat dacht ze nu? maar het is wel veelzeggend dat ze mij wil bellen dat moment en niet haar zus zoals afgesproken was.

Voor de rest zit ik met iets raars. De ridder en ikzelf eten hetzelfde en dezelfde hoeveelheid, ik cross de hele dag van hier naar daar en hij zit aan de pc en toch vermagert hij en ik kom hetzelfde gewicht dat hij verliest bij, raar toch hé. Zou het dan toch waar zijn dat je van zenuwen bijkomt? In ieder geval ga ik deze middag een nieuwe weegschaal kopen en wel een professionele dit keer, je weet maar nooit hé dat het aan de weegschaal ligt.

bijna ingesneeuwd

Sat, 09 Jan 2010 15:25:41 +0100

Gisteren alle kerstspullen ingepakt en weggezet. Boodschappen gedaan zodat we vandaag niet meer buiten moeten. Het waren deze middag lekkere frietjes, vis en sla.

De stof voor de wieg is af, nu nog tot bij little lady geraken om de sierstrook aan de romp van de wieg te bevestigen. Ben ook bezig kippenbouillon te maken zodat ze die kan invriezen voor na de bevalling.

Daar juist nog telefonisch contact gehad en met de meisjes (moeder en dochtertje) is alles goed, al is de dochter op dit moment iets actiever dan de mama. Dat zal nog direct niet veranderen vrees ik. Dat ze met al die beweging maar direct gaat draaien zodat ze toch geen sterrenkijkertje wordt en de bevalling zowel voor haar als voor de mama goed verloopt.

problemen opgelost

Thu, 07 Jan 2010 21:04:58 +0100

De naaimachine bleek helemaal geen kuren te hebben. Het was een dun stofje en nadat ik de gebruiksaanwijzing nog eens had doorgelezen ontdekte ik dat de instellingen voor die stof verkeerd waren. Daarna ging het als een fluitje van een cent.

Nu nog de strook aan de vaste stof van de wieg vastnaaien en als alles pico bello is zal ik wel een foto publiceren hier.

Deze morgen was dochter echt niet goed en de ridder is haar gaan ophalen en ze is heel de dag hier gebleven, ik heb haar dan eens goed verwend.

Nog 3 weken te gaan, het wordt spannend nu. Ben zo benieuwd hoe het nieuwe kleindochtertje er gaat uitzien.

kuren

Mon, 04 Jan 2010 18:32:49 +0100

Deze morgen vertrok ik met goede moed om de bekleding van de wieg te stikken. Deze wieg is nog van mijn eigen kinderen geweest en ook de 3 kleinkindjes hebben erin gelegen. Bij iedere nieuwe generatie is er nieuwe bekleding gemaakt.

Mijn dochter had een mooi wit stofje gekozen en met veel plezier begonnen we te meten en te knippen tot ...

Ik wou beginnen stikken, dat stomme naaimachien kreeg kuren en ik heb dan maar alles mee naar huis genomen zodat de ridder eventjes de machine kan nakijken.

We zijn dan eerst naar de dokter gereden omdat dochter het heel moeilijk heeft met haar rug en bekken, ze heeft een briefje voor het werk gekregen dat ze moet rusten.

Daarna nog wat soldes gedaan voor de kleine meid en pyama's voor de mama in de kraamkliniek, daarna was het hoog tijd voor een pannenkoek met een koffietje.

Morgen dan maar hopen dat de machine kan hersteld worden.

druk, druk, druk

Sun, 03 Jan 2010 07:15:36 +0100

De laatste weken heb ik het ontzettend druk gehad met de komst van ons klein prutske. Omdat mijn dochter nog altijd geen naam heeft gekozen voor har dochtertje dat deze maand geboren wordt noemen we haar in de familie "Euphrasieke" en wat begonnen is als een grap van mijn kant begin ik die naam echt wel mooi te vinden.

Dochter heeft nogal wat last van haar zwangerschap dus ik heb al heel wat gestreken en gestikt voor Euphrasieke.

Vorige week ben ik ook mogen meegaan naar de gynaecoloog voor de laatste echo. Het scheen dat ik nogal liep te blinken die dag, de kerstboom verbleekte ertegen, ik was dan ook superblij en fier. Er kwamen dan ook een paar traantjes toen ik dat kleintje op het scherm zag.

Gisteren met het nieuwjaarsmenu kon ze weer heel moeilijk lopen omdat ze bekken-instabiliteit heeft en het kindje niet echt goed ligt. Ze gaat nu naar de ostheopate omdat Euphrasieke zich toch nog een beetje zou draaien. Gaan werken zit er ook niet meer in omdat ze bijna niet meer kan schakelen met de auto.

Oudste dochter was gisteren ook al bijna in tranen en blinken dat ze ook deed omdat ze als meter is gevraagd. Ze wou het zo graag maar dacht dat het niet voor haar zou zijn.

Ik heb het gevoel dat ik constant achter de tijd aanloop en geen minuutje voor mezelf heb. Ik heb mij voorgenomen in dit nieuwe jaar een beetje beter voor mezelf te gaan zorgen, we zullen zien ...

2010

Sat, 02 Jan 2010 16:31:34 +0100

Klik hier

eventjes ...

Mon, 16 Nov 2009 12:23:10 +0100

PAUZE