Rare hersenspinsels van 'n nog raarder meisje

Inspiratieloos

Tue, 09 Feb 2010 20:14:18 +0100

Het komt maar niet de laatste tijd. Ik kom niet aan bloggen toe, en als ik er mij eens wil aanzetten, weet ik niets om te schrijven. Er gebéurt dan ook niets. Of het is te zeggen: niets waar ik over wíl schrijven. Klagen over de trap op kot, mijn pijnlijke voet (die intussen al een week uit de gips is), examens, studeren, irritante medestudenten: ik heb het allemaal wel gehad, en jullie dus wellicht ook.

Wat schiet er dan nog over? Niet veel boeiends. Cursussen kopen is niet echt superinteressant, het lezen gaat niet echt vooruit (gisteren om 21u gaan slapen met Schaap, en hij heeft geen lampje op zijn nachtkastje, dus ik kan ook niet wat lezen terwijl hij al slaapt). Ik heb zes daagjes vakantie gehad, maar ik moest met mijn been omhoog liggen, veel kan je dan ook niet doen - heeft zo zijn voordelen, zo had ik een excuus om mijn kamer niet te moeten opruimen ;-). Het "leuke" was wel dat Pruts ziek thuis zat, anders had ze op internaat gezeten en had ik haar weer nauwelijks gezien. Ze heeft mogelijk wel klierkoorts, dus veel knuffelen en kusjes geven zat er niet in. Gelukkig zag ze er niet te erg van af, ze was eerder gefrustreerd dat ze niet naar school mócht. En Spook was jarig (17 al! Ik word echt oud), ik heb dan maar een cake gemaakt, samen met mijn vader, die dat blijkbaar heel plezant vond dat hij mocht helpen, zijn eerste taart :p. Nu ja, helpen: hij heeft alleen gemixt, maar dan wel véél gemixt, en ik was blij dat ik het niet moest doen ;-).

Ik heb mij wel geërgerd aan Spook haar nieuwste aanwinst - alweer niet veel nieuws daar. Hij lijkt wel een lieve jongen, maar ze eisen elkaar precies te veel op. Toen mijn mémé vorige week kwam speciaal voor Spook haar verjaardag, was hij er, en na tien minuutjes zijn ze zich in de zetel gaan zetten, met hun rug naar het bezoek. Echt beleefd is dat niet... Haar lief is ook tot half tien bij ons gebleven, en daarna pas kwam het ineens uit dat Spook de dag erna twee toetsen had... Na haar vijf buizen van december is het niet echt verstandig van je studies te laten vallen voor je vriendje.

Pruts daarentegen wordt donderdag weer geopereerd, voor de derde keer in vijf jaar of zo. Alweer aan haar oor, maar deze keer aan haar goéd oor, waardoor ze de komende periode sléchter gaat horen. Maar de operatie is blijkbaar toch noodzakelijk op de lange termijn... Ik weet dat het een ooroperatie is, en het is de vorige keren ook goed gegaan (het is te zeggen: ze heeft het overleefd, maar tis niet dat het haar gehoor veel verbeterd heeft), maar ik loop er toch nerveus door. Ik ga haar ook pas in het weekend kunnen bezoeken...

En zo is er eindelijk nog eens een berichtje bijgekomen :p. Reacties altijd welkom!

Liefde is...

Sun, 31 Jan 2010 20:03:35 +0100

... elkaar voorlezen - zelfs al is het uit een absoluut niet romantisch boek van Karin Slaughter ;-)

... naar hem liggen kijken terwijl hij al ligt te slapen en jij studeert voor je examen de dag erna - en terwijl je over "de droomduiding" van Freud leert, zien hoe hij wakkerschiet en je vraagt of er eend in de kamer zit...

... hij die je begeleidt door de sneeuw naar je examen, en daar op je kous gaat zitten, die (over een gips, in een voetje) duidelijk niet sneeuwbestendig is (de verwarming stond niet aan)

... boeken mogen kiezen voor hem in de bib, en na zeer veel moeite er toch in slagen om je te beperken tot het vooropgestelde maximum van twee :p

... in zijn armen liggen studeren

... hij die schattig ligt te wezen in je bed, met een grote glimlach en je hele koalacollectie in zijn armen

... hij die niet vraagt hoe je examen is geweest, omdat hij weet dat je een hekel hebt aan dat soort vragen

... hij die je komt ophalen aan de bushalte

... hij die naar de bakker gaat en spontaan voorstelt om een taartje mee te brengen

... samen Facebookspelletjes spelen, waarbij hij zijn groenten en fruit in zijn tuin zodanig plant dat er een hartje te voorschijn komt

... samen naar de verkoopdag van je klein zusje gaan

... samen discussiëren tijdens de afwas over waarom zijn mopjes flauw zijn

... gewoon samen zijn...

Update: Liefde is... hij die je berichtje leest, en zegt dat het hem ontroert, terwijl je enkel maar de fantastische dingen die hij zelf doet opschrijft... En dan beseffen dat je het echt wel heel erg hard getroffen hebt met je vriend/verloofde

Krak - the extended version

Mon, 18 Jan 2010 19:25:49 +0100

Twee weken verder, tijd voor een uitgebreid verslagje...

Zoals ik in mijn vorig berichtje zei, zit ik in het gips. Ik heb een week een losse gips gehad, waar ik niet op mocht lopen, en nu een week een vaste gips, waar ik wél op mag lopen - al is dat niet altijd evident. En zo strompel ik mijzelf door de blok...

Deze morgen heb ik mijn eerste examen gehad - tis te zeggen: officieel het derde, maar het eerste dat ik meedoe. Ik heb één examen kunnen uitstellen, al is het eigenlijk niet toegestaan (ik heb "het voordeel van de twijfel" gekregen), blijkbaar hebben de mensen die het examenreglement opgesteld hebben nooit met hun voet in het gips gezeten. Geloof mij: als je met je been omhoog moet liggen, niet kan stappen, niet zonder hulp in je bed geraakt, alles pijn doet... is het écht niet te doen om te studeren.

Het examen van vanmorgen, tja... Toen ik buiten kwam dacht ik dat het wel meegevallen was, tot ik mijn cursus op orde stak en dus alles nog eens tegenkwam. Ik heb toch veel niet opgeschreven... Dat wordt dus al zeker twéé herexamens :p. Nu ja, op dit moment lijkt dat allemaal zo erg niet. Mijn voornaamste zorg is dat mijn voet goed geneest. Examens kan ik nog een tweede keer doen in de zomer, maar als mijn voet nu niet goed geneest kan ik er nog veel langer last van hebben.

Ik mis wel mijn vrijheid :p. Alles gaat véél trager, ik kan niet normaal douchen (douchen al zittend met één been buiten en één been in de douche is niet echt comfortabel), ik moet mij volledig aanpassen aan wat er het dichtst is... Normaal doe ik eens wat winkeltjes na een examen, of ga ik een koffietje drinken. Maar niets daarvan vandaag... Ik heb wel het een en ander op internet gekocht, maar dat is toch niet hetzelfde. En ik kan hier wel koffietjes van mijn Senseo drinken, maar hier heb ik de nieuwste roddelboekjes niet ;-).

Enfin, over naar leukere onderwerpen!

Qua boeken gaat het goed vooruit. Ik heb eergisteren geen oog dichtgedaan 's nachts, dus heb ik maar in één ruk "De eenzaamheid van de priemgetallen" uitgelezen. Eindelijk eens een hype die ik ook goed vind... De Millenniumtrilogie vond ik iets tegenvallen, Duizend schitterende zonnen was een beetje voorspelbaar en nogal licht, en Dan Brown is nogal bij het haar getrokken vaak. Maar de eenzaamheid der priemgetallen vond ik echt goed, het leest vlot zonder te licht aan te voelen. Alleen jammer dat het zo rap uit was...

Momenteel ben ik bezig in Vleugelslag van Wally Lamb, dat gaat over het schietdrama in Columbine (al moeten ze daar nog mee beginnen :p). Leest vlot en is intrigerend, ik ben alvast enthousiast. En het is heerlijk dik ;-).

Nu nog eventjes wakker worden, en dan moet ik in gang schieten voor mijn volgende examen. Deze week drie examens op vijf dagen, het zullen korte nachten worden...

Krak

Wed, 06 Jan 2010 13:36:47 +0100

Kort berichtje met enkel de essentie, aangezien ik op mijn vader zijn laptop zit.

Dit is de situatie: ik ben opniéuw van de trap gevallen, met dit keer wat ergere gevolgen: ik heb een middenvoetsbeentje gebroken. Gevolg: vier weken in het gips, waarvan ik nu (de eerste week) zo veel mogelijk met mijn been omhoog moet liggen, en er totaal niet op mag stappen. Ik heb al fameus veel gevloekt, alles doet pijn (ik heb niets van spieren, dus als je dan ineens spieren moet gebruiken die je normaal niet gebruikt...), ik moet nu thuis al liggend in de zetel studeren, en ik zie totaal niet in hoe ik op die manier zeven examens geblokt kan krijgen. Ik kan gewoon niéts alleen...

Maandag heb ik mijn eerste examen, ik zal maar alvast juli en augustus vrijhouden :p.

Quizjes

Wed, 30 Dec 2009 11:56:36 +0100

Schaap en ik, wij houden van quizjes. Tijdens mijn examens spelen we Trivial tijdens de koffiepauze (waarbij Schaap meestal wint), we doen elke week de Standaard actuaquiz (waarbij ik meestal win ;) ), we hebben meegedaan aan de voorrondes van de Pappenheimers (maar raakten niet geselecteerd, ondanks dat we wel ruim voldoende hadden op de kennisvragen)... Toen deze maand de Standaard online afkwam met een decenniumquiz, maakten we daar dus direct een wedstrijdje van: wie zou er het meeste weten over het voorbije decennium?

Na tien quizjes van tien vragen (één quiz per jaar), kwamen we tot een paar verontrustende vaststellingen. Eerste vaststelling: Schaap won van mij in een bepaald jaar, (oa) omdat hij nog wist waar de herdenkingsplechtigheid voor André Hazes gehouden werd. Niet het soort kennis waarvan je wil dat je vriend die heeft... Tweede vaststelling: er heeft een naaktfoto van Lenny Kravitz op Twitter gestaan, en ik heb die gemist! Intussen uiteraard wel opgezocht, zó naakt was hij nu toch ook weer niet ;-). Derde vaststelling: het is échte liefde tussen ons, want nadat Schaap het grootste deel van de tijd op voorsprong heeft gestaan, zijn we allebei uitgekomen op 84 op 100! We zijn dus alletwee even slim - of even dom, tis maar hoe je het bekijkt.

Ik zie je graag, schat!

Nummer 13...

Mon, 21 Dec 2009 00:36:54 +0100

Mijn 13de examenperiode aan de unief, als dat maar geen voorteken is...

De blok is dus weer begonnen. Ik sta voor hele bergen leerstof te verwerken... Ze zeggen dat het makkelijker wordt naarmate je verder geraakt, maar ik zie het toch zo niet. Het wordt alleszins niet minder...

Ik ben wel blij dat ik momenteel hélemaal alleen zit op kot. Ik kan doen wat ik wil, een leuk gevoel... Vandaag heb ik de ganse dag in pyjama gelopen - ik heb wel gedoucht, wees gerust -, en om het nog wat mooier te maken: met sportschoenen onder. Een witte satijnen pyjama, gelakte nagels, en sportschoenen. Ik die nooit sport... Nu ja, mijn linkerpantoffel is kapot, en valt altijd af, veel te gevaarlijk op de toch al risicovolle trap. Met kousen aan gaat het zeker niet, die glijden te veel - zoals ik vier weken geleden heb mogen ondervinden, en nog altijd elke dag voel. En blote voeten als het vriest is ook niet ideaal. Dus: sportschoenen :p.

Jammer genoeg is het niet zo dat ik daardoor ook béter studeer... Morgen ga ik mij in de bib installeren, hopelijk helpt dat een beetje.

Naar aloude traditie dat ik meer lees in de blok dan daarbuiten, heb ik gisteren "Het portret van Dorian Gray" van Oscar Wilde uitgelezen. Best wel een intrigerend boek eigenlijk. Dorian Gray is een jonge man, die bijzonder knap is, en het object is van een speciale affectie van schilder Basil Hallward (of zoiets). Deze schildert een portret van Dorian. Deze weet, onder invloed van Basils vriend Henry, dit echter niet ten volle te appreciëren, en is jaloers op de afbeelding op het schilderij, dat nooit ouder zal worden. Hij weet echter niet dat zijn wens zal uitkomen: voor de rest van zijn leven blijft hij er even jong uitzien, terwijl de Dorian op het schilderij steeds ouder wordt en de uiterlijke tekenen vertoont van alle misdaden van de levende Dorian.

Ik had het gevoel dat dit een boek was dat ik nog een paar keer opnieuw zou moeten lezen. Er zit zoveel meer in dan het verhaal alleen: hele theorieën en filosofieën, zonder dat het té zwaar wordt. Maar het is toch iets dat je meerdere keren moet lezen om het helemaal te begrijpen, denk ik. Nu wou ik vooral weten hoe het verhaal verder ging, zonder al te diep op alle uiteenzettingen in te gaan.

Alleszins zeker een aanrader, het is niet voor niets een echte "klassieker".

Nu ben ik begonnen in "Het verhaal van de dienstmaagd" van Margaret Atwood. Ik zit uiteraard nog niet ver, maar het is - opnieuw - een intrigerend boek. Voor zover ik het begrijp heeft Atwood een hele nieuwe maatschappij gecreëerd, in de stijl van "A brave new world" en "1984". Meer ga ik er voorlopig niet over vertellen, er volgt wel een bespreking als het uit is.

Veel groetjes!

Na de tandarts

Thu, 17 Dec 2009 12:02:19 +0100

Youtube maakte onlangs de top 3 van best bekeken filmpjes in 2009 bekend. Dit filmpje stond op 2... Laat ons gewoon zeggen dat ik blij ben dat ík niet naar die tandarts ga :p.

http://www.youtube.com/watch?v=txqiwrbYGrs

Same old same old

Sat, 12 Dec 2009 23:11:47 +0100

*Pruts heeft haar zoveelste vriendje gedumpt en heeft intussen alweer een ander, haar vijfde vriendje in nog geen tien maand. Ander en beter, hoop ik, al kon dat nu niet veel anders in dit geval... Om het met de woorden van een vriendin van mij te zeggen: "Gij hebt echt een spannende familie!"

*Bijna examens, en weer bijna onmogelijk om er ooit door te zijn... Dus dat wordt tweede zit, opnieuw.

*Vorige week een jaartje ouder geworden... En het doet toch wel een beetje pijn :p. Mijn verjaardag zelf was er niet eentje om te onthouden: gsm's in de kamer naast je die aflopen om 7 uur 's morgens, zieke zussen die moeten overgeven, ouders die u na elk woord afsnauwen, en vanaf 16 uur de rest van je verjaardag helemaal alleen op kot doorbrengen. Gelukkig was er nog het etentje met Schaap de avond voordien, waar ik ook hele mooie oorringen gekregen heb... Ik had genoeg hints gegeven dat ik die wou, maar hij was die blijkbaar toch vergeten :-).

*De Sint heeft mij mijn nieuwjaarscadeau al gebracht, aangezien de Sint mijn cadeaus te laat had besteld via Proxis...

*Spook heeft vorige week Canderelletjes in haar schoentje gedaan, voor het geval dat het paard van Sinterklaas op dieet is :p

*Ik heb nog altijd rugpijn van mijn val van de trap drie weken geleden, het begint behoorlijk frustrerend te worden. Drie weken al dat ik mijn fitnessabonnement niet kan gebruiken...

*Qua lezen gaat het traag vooruit, ik ben nu in "Het portret van Dorian Gray" bezig, maar sinds ik de voorbije Humo's van mijn ouders meeneem op kot, lees ik die van A tot Z en blijft er van het boeken lezen weinig over

*Nog twee nieuwjaarscadeaus (Schaap en mémé) en ik ben klaar voor dit jaar...

*Ik ben moe!

*We zijn intussen vijf maand verloofd al, de tijd vliegt...

Hoog, Sammy, kijk omhoog, Sammy

Tue, 01 Dec 2009 12:37:21 +0100

Vorig weekend heb ik alle kleinkunstkollekties van thuis meegenomen naar kot. Ik wou eens een selectie maken van de mooie liedjes, en die op mijn computer zetten.

Gisterenavond hebben Schaap en ik dan de eerste box doorlopen, en we moesten lachen met het liedje "Sammy" van Ramses Shaffy, omdat een van onze katten zo heet. Daarop herinnerde ik mij een optreden van hem op een van de laatste Nekka Nachten, waarop mijn ouders nogal geschrokken waren hoeveel hij verouderd is. Hij leed blijkbaar aan slokdarmkanker, en het zingen lukte hem ook niet meer zo goed. Niet dat dat per sé hoefde: net als Roxette op NOTP dit jaar was het publiek zodanig enthousiast dat ze alles volledig meezongen, en liedjes als "Zing, huil, vecht..." blijven sowieso overeind. Ik dacht in mezelf: binnen dit en zes maand kondigen ze op de radio zijn overlijden aan.

Vandaag, een halve dag later, zie ik op internet: Ramses Shaffy is overleden. En ik ben compleet "freaked out".

Rust zacht, meneer Shaffy...

Oud worden

Sat, 28 Nov 2009 21:26:09 +0100

Het is officieel: ik word oud.

Niet alleen omdat er volgende week weer een cijfertje hoger achteraan mijn leeftijd staat, ik merk het gewoon aan alles.

Je merkt dat je oud begint te worden wanneer:

*je, zelf student zijnde, je begint te ergeren aan "dé studenten" - al is dat nu zo uitzonderlijk niet in blogland tegenwoordig ;-).

*je je gaat realiseren dat dingen die nog maar net geleden lijken, intussen al bijna een jaar geleden zijn

*je na een rekensommetje beseft dat je nu even lang (intussen al langer) samen bent met je lief als je ouders toen ze trouwden

*je kleinste zus al in het vierde middelbaar zit

*je je vriend aan de hele familie hebt voorgesteld op het feest van haar Plechtige Communie

*je zodanig veel boeken gekocht hebt dat je geen boeken meer wéét om te kopen

*je merkt dat je niet meer tot een stuk in de nacht kan plezier maken en 's morgens op tijd kan opstaan

*je elk gesprek begint met "ik sukkel met mijn rug" (akkoord, mijn val van de trap is een verzachtende omstandigheid)

*je naar de dokter gaat met wat ineens uitdraait op een lijstje van 5 klachten

*je dokter je er nog eens op wijst dat "je toch niet meer gaat groeien" - vrij deprimerend als je nog altijd geen meter 60 bent

*je je grote kleine zus hoort zeggen dat er op de Classics-fuif gisteren "niet alleen oude liedjes waren, maar ook moderne, zoals "Sexy Bitch" " - en je daarbij geen flauw idee hebt welk liedje dat is, en je je ook vragen begint te stellen bij "de jeugd van tegenwoordig" en het voorbeeld dat ze krijgen

*je als koppel scheef bekeken wordt omdat je zweert bij monogamie

*je het gevoel krijgt dat je meer verantwoordelijkheidszin hebt dan je moeder, en je tegen je zussen zegt: "Je hebt geluk dat je mijn dochter niet bent, bij mij zou het geen waar zijn"

*je zelf uitrekent dat je om half acht wil opstaan, je ouders zeggen dat ze je gaan oproepen, maar dat ze achter je rug bespreken dat kwart na acht ook goed is en je dus al drie kwartier op bent tegen dat ze eindelijk uit hun bed komen

*je in de film "Freaky Friday" meer sympathie hebt voor de moeder dan voor de dochter - en je je afvraagt waarom pubermeisjes zichzelf zo lelijk maken met al die brol op hun gezicht

*je begint te zagen over de modetrends, over hoe ongezond ze wel zijn - van al die oversized handtassen ga je scheef lopen hoor!

*je overal om je heen mensen ziet trouwen en kindjes krijgen, en je zelf het gevoel krijgt dat je daar eigenlijk zelf echt wel aan toe bent

Nu, er is een lichtpuntje: ik kon vandaag in de Colruyt écht niet weerstaan aan een Schanullekepop. En ik slaap nog altijd met een koala in mijn armen. Dus misschien is er nog een sprankeltje hoop...

Stairway to hell

Fri, 20 Nov 2009 21:33:01 +0100

Voor het eerst sinds mijn kleutertijd ben ik van de trap gevallen. Nooit gedacht dat ik dat nog ging tegenkomen...

De situatie: ik wou, op mijn kousen, in de keuken een hapje halen. Maar het is dus gebleken dat kousen op een houten trap, die ik heel enthousiast gekuist heb vorig weekend, geen goeie combinatie is. Zeker niet als de trap zelf heel scheef is, en de desbetreffende trede zelfs meer verticaal dan horizontaal is.

En eigenlijk mag ik nog niet echt klagen, het had erger gekund. Ik ben op mijn voeten een paar treden naar beneden geschoven, en daar keihard op mijn achterwerk geland - dat gelukkig wel volumineus genoeg is om de schok wat te dempen. Toch is er iets in mijn rug geschoten, en vind ik nu geen enkele manier om comfortabel te zitten. Ik heb ook precies af en toe steken in mijn knie, en ik heb schrik dat ik morgen al mijn spieren ga voelen. Het zal dus geen fitness of veel viool studeren zijn dit weekend...

Natuurlijk gebeurt zoiets altijd als je helemaal alleen op kot bent. Ik heb luid geroepen, in de hoop dat er mij een of andere knappe prins met een wit paard zou komen oprapen - dat paard dan vooral om mij omhoog te krijgen uiteraard. Maar neen, mijn Schaapje zat op zijn werk, en mijn kotgenoten - waarvan de mannen nogal magere, slappe gasten zijn - waren allemaal weg. Eén van die kotgenoten zei later: "Gelukkig was er niemand op kot" - nu, ik zou het er wel voor over gehad hebben van mij belachelijk gemaakt te hebben als er dan tenminste iemand was geweest om mij recht te helpen en tegen wie ik kon uithuilen.

Ik ben alleszins tot een belangrijk inzicht gekomen: nadat ik bijna verongelukt ben op de Karmelietenberg (vlak aan het Begijnhof) toen mijn rem doorschoot toen ik die afreed met de fiets, nadat ik al verschillende keren bijna mijn enkels omgeslagen heb op de vreselijke kasseien (en dan doe ik al speciaal geen hakken aan), nadat ik al vier keer mijn hoofd gestoten heb tegen de lijst van de badkamerdeur, die nog geen anderhalve meter hoog is, en na mijn fantastisch avontuur op de trap vandaag, snap ik ineens waarom er geen begijntjes meer zijn...

Ik hoop dat ik morgen niet al te veel last heb...

Nieuw begin

Mon, 16 Nov 2009 18:04:43 +0100

Vandaag is Schaap zijn eerste werkdag op zijn nieuw werk... Een nieuw begin, voor ons alletwee.

Hij heeft nog geen studio in Leuven gevonden, dus deze week wonen we samen op mijn kot :-). Wat inhoudt: samen (om zes uur :p) opstaan, samen (om tien uur) gaan slapen, afspraken maken over waar wiens kleren gaan liggen, wat we eten, wie boodschappen doet... Het is wennen. Maar ik geniet er met volle teugen van. Deze morgen heb ik hem zijn lunchpakket gemaakt (op de eerste dag mocht het wat specialer zijn, vanaf morgen is het droog brood ;-) ), en ik vond dat echt superleuk :-). Hopelijk viel het werk zelf ook wat mee...

Ik geniet de laatste tijd wel vaker van zo de "huishoudelijke" dingen. Ik ben drie weken niet thuis geweest door de orkestreis, en ben zo een paar keer mijn was gaan doen in de wasserette hier op het Begijnhof... En leuk dat dat is! Die wasmachines waren alleszins fascinerender dan mijn boek - en dat lag niet aan het boek zelf, want dat was eigenlijk supergoed - maar daarover later meer. Gisteren was het mijn beurt om te kuisen op kot (en ineens alles: keuken, badkamer, trappen, inkomhal...), en ik moet zeggen dat ik zelfs dat leuk vond. Alleen beklaagt mijn rug dat nu wel een beetje, ik heb al de ganse dag spierpijn in de rechterkant van mijn rug, en mijn rechterbil :p. Sowieso waren de concerten van vorige week ook wel behoorlijk vermoeiend...

En op reis had ik zo het gevoel van: ik mis het om iets te doén, meer concreet: ik mis het om voor iemand te kunnen zorgen. Ok, Schaap was mee, maar die heeft zo niet echt veel zorgen nodig op zo'n orkestreis. Ik miste mijn Prutske: ik kan er ferm op vloeken soms, maar ik geniet er ook wel van van haar haar te kammen, haar te helpen met haar huiswerk... Ik heb mij dan maar extra veel bemoederd over mijn koala, die mee was ;-). En ik heb nog een nieuw (klein) koalaatje gekregen van Schaap op reis, dus dat was twéé keer zorgen ;-). (Voor de duidelijkheid: ik verzamel knuffelkoala's...)

Nog een klein uur en mijn verloofde komt thuis :-).

Terug

Sun, 08 Nov 2009 19:48:08 +0100

Even een lange stilte, maar met reden: ik was op concertreis naar Praag. Nu ben ik terug, maar ik heb even niets te zeggen - tien dagen reis in één post zetten is toch wel wat te veel gevraagd, na een nacht op de bus :p.

Maar nu ben ik dus terug! En binnenkort zal ik wel weer het een en ander schrijven.

Ik heb nog wel één klein verzoekje: mijn verloofde Schaap was gisteren jarig, terwijl we op reis waren. Dus het zou misschien leuk zijn om hem in uitgesteld relais véél gelukwensen te sturen... Zijn blogadres staat tussen mijn links.

Dikke knuffel allemaal!

Groot nieuws

Tue, 27 Oct 2009 18:34:30 +0100

Klik hier

Knabbel en Babbel

Fri, 16 Oct 2009 15:16:11 +0200

Vannacht had ik een rare droom. Ik zag mezelf in mijn bed op kot liggen, toen er een eekhoorn mijn kamer binnenkwam. Die sprong op mijn bed en beet mij in mijn hand.

Later in de droom zat ik thuis, met Spook en mijn ouders. Daar waren twéé eekhoorns. Mijn vader legde een Humo op één van de eekhoorns, en trapte die plat...

Deze week heb ik een les gehad over de betekenissen van dromen, volgens Freud. Ik heb echt géééén idee wat deze droom wil zeggen... Pas op van knaagdieren? Of mensen met grote tanden?