Koen D'haene

Gek van een eiland

Mon, 21 Dec 2009 10:54:16 +0100

Hedwig Verlinde overleden

Sun, 25 Oct 2009 11:57:07 +0100

Op 12 oktober overleed de dichter Hedwig Verlinde. Totaal onverwachts, hij was slechts 64 jaar.
Ik leerde zijn gedichten kennen en waarderen toen ik nog studeerde voor leraar Nederlands.
Pas later leerde ik de dichter kennen: hij woonde in mijn eigen gemeente en ik gaf zelfs even les aan zijn kinderen.
Sinds enkele jaren hadden we ook persoonlijk contact. Hij kwam vaak op bezoek in de bibliotheek waar ik werk en we maakten graag tijd voor een babbel.

Dit gedicht als afscheid aan Hedwig. Het komt uit zijn bundel Verbale processie uit 1971.

EEN NOVEMBERDAG

11 november
en van de spiegel keek ik over het platform
zag hoe weinig zon er
in de berken hing en
hoe een mus uit de takken reuzelde
en viel
zo tijdelijk dat ik zijn beweging
met één zeepveeg kon vangen
rond mijn beschimmelde kin

Petrus Plancius

Fri, 24 Jul 2009 19:10:23 +0200

Klik hier

Valsspeler

Wed, 22 Jul 2009 13:14:55 +0200

Klik hier

De oversteek

Mon, 13 Jul 2009 09:12:15 +0200

Klik hier

De hel in New York

Sat, 11 Jul 2009 10:03:00 +0200

Klik hier

Vereniging van West-Vlaamse Schrijvers

Fri, 10 Jul 2009 08:53:46 +0200

Klik hier

Mijn allermooiste boek....

Thu, 09 Jul 2009 14:13:23 +0200

Als kind verslond ik alle Pietje Puks en Rode Ridders. Grappige of spannende verhalen, die ik in één ruk uitlas, maar de volgende morgen was ik alweer vergeten wat ik gelezen had.

Toen ik twaalf was, las ik Oosterschelde, windkracht 10 van Jan Terlouw. Een spannend verhaal over de overstroming van 1953 in Zeeland. Ik was gefascineerd door het intrigerende onderwerp, het spannende verhaal én het meisje dat haar behaatje uittrok om in de Oosterschelde te gaan zwemmen.

Jan Terlouw werd mijn eerste favoriete schrijver en ik las, herlas en lees nog steeds heel graag zijn boeken. Je vindt er informatie, engagement en spanning in en die ingrediënten probeer ik mooi gedoseerd ook in mijn boeken in te bouwen. Dank u, Jan!

Mijn favoriete vakantiebestemming...

Wed, 08 Jul 2009 11:37:32 +0200

Tijdens de afgelopen jaren reisde ik meerdere keren naar elk van de vijf Nederlandse Waddeneilanden en ik ben er gek op! Ik vermoed dat mijn liefde voor de eilanden voor een deel te wijten is aan de televisiereeks ‘Sil de standjutter’ die ik tijdens mijn jeugd heb gezien. Ik was helemaal weg van die reeks! Het landschap en de sfeer (en Lobke!) zijn voor altijd in mijn geheugen gegrift.

Jaren later beleefde ik op het eiland Schiermonnikoog mijn eerste echt romantische reis: samen met mijn lief op een (weliswaar bewoond) eiland! De daaropvolgende jaren gingen we elke zomer opnieuw met de kinderen naar een ander eiland: Vlieland, Ameland, Texel en Terschelling.
Waarom ik er zo vaak en zo graag naar terugkeer? Omwille van de oergezellige dorpjes, de tocht met de veerboot, de geheimzinnige Waddenzee, de oneindige duingebieden, de mysterieuze volksverhalen en legenden, de scholeksters en lepelaars, het brede en ongeschonden strand, de stille bossen...

Dit alles samen levert een onbeschrijflijk ‘eilandgevoel’ op en dat zal ik altijd weer blijven opzoeken. Misschien komt er ooit wel een boek van!

De heks Ritskemooi op het eiland Ameland,
steeds zoekend naar haar zoon Sjoerd... Inspiratie voor een spannend boek!

De Tweestrijd van 2002

Tue, 07 Jul 2009 21:47:03 +0200

Klik hier

De hel in Brugge

Sun, 05 Jul 2009 15:07:48 +0200

Tijdens het schooljaar 2008-2009 werkte ik mee aan het verhalenproject van de secundaire school Spermalie, afdeling dove en slechthorende jongeren, in Brugge.

Ik ging enkele keren op bezoek in de school en de leerlingen (een toffe bende!) reikten mij ideeën aan voor een spannend verhaal. Overvallers, poltieagenten, een hond, een verliefd koppeltje... : het moest er allemaal in.
Uiteindelijk schreef ik een verhaal dat begint met een ontvoering door Japanse toeristen op de Brugse Reien.

Tijdens het tweede deel van het project gingen de leerlingen aan de slag met een regisseur en een fotograaf. Ze maakten van 'De hel in Brugge' (dat was de titel die de leerlingen kozen voor mijn verhaal) een mooi fotoboekje. Hiervoor baseerden zij zich op de techniek van het Kamishibai, een oude Japanse verteltechniek waarbij vertellers van dorp tot dorp fietsten en met behulp van prenten en een poppenkastje verhalen vertelden.

Op 25 juni 2009 presenteerden de leerlingen en hun begeleiders trots hun project aan ouders, leerkrachten en sympathisanten.
Een leuk project waar ik met heel veel plezier aan meegewerkt heb!

Even kennismaken...

Mon, 14 Nov 2005 22:52:37 +0100

Klik hier