kaatje groet 's morgens de dingen...

The End?

Mon, 14 Dec 2009 22:27:10 +0100

Uitverteld.

Ik zal m'n vrienden niet vergeten,
want wie mij lief is blijf me lief.
Ik zal ze heus wel weer ontmoeten,
misschien vandaag of volgend jaar.
Ik zal ze kussen en begroeten,
het komt vanzelf weer voor elkaar.

Auw

Wed, 11 Nov 2009 22:02:25 +0100

Ik had geweldige plannen om vandaag naar de Boekenbeurs te gaan, maar ben deze morgen opgestaan met een knoert van een migraine-aanval, met alles er op en er aan, en heb bijna heel de dag in de zetel doorgebracht met de gordijnen dicht.

INGE en INGE zouden op de Boekenbeurs nochtans voorlezen uit hun nieuwe Sinterklaasboek, en daar had ik echt veel voor over. Een halve wereldreis zou het worden, met bus, trein en tram. En achteraf zou ik een gesigneerd exemplaar van het boek kopen om aan Schanulleke cadeau te doen. Niet omdat ze nog in Sinterklaas gelooft, maar omdat ze zo vaak met en voor kinderen werkt. Maar zoals zo vaak besliste mijn lijf uiteindelijk anders over mijn plannen.

Ach, wel, mannetje en Schanuul waren op deze hoogdag ook thuis, en ze maakten het hier zo gezellig mogelijk. Wat meer moet een mens nog hebben. Wel, geen migraine-aanval, dat staat vast. Maar och, in bed is het lekker warm. Eventjes mijn echtgenoot bij me roepen, en dan komt alles vast weer goed

The Big Ask Again

Mon, 09 Nov 2009 19:32:57 +0100

Check this out: de videoclip die Nic Balthazar deze zomer draaide op het klein strand in Oostende, waarin Schanulleke en ik meedansten, staat eindelijk online. We zijn duidelijk te zien op rij 53, 5e en 7e van links. ;)

Maar uiteraard was het ons niet daar om te doen. We wilden vooral meedoen aan de sensibiliseringscampagne voor de bevolking en de politieke verantwoordelijken.

Meer info over de klimaatscoalitie kan je HIER lezen. Doen!

Keukenprinses

Wed, 04 Nov 2009 10:35:44 +0100

Ik heb in mijn leven al véél blunders gemaakt, en ik dacht toch echt dat ik het hoogtepunt al lang bereikt had, maar vorige zondag maakte ik dé blunder van mijn leven.

Ha!!

Ik had op zaterdag uit OCool zo van die lekkere kriekentaartjes meegebracht die je enkel nog moet afbakken. Ik laat ze op zondagnamiddag ontdooien op een rooster, strijk ze in met losgeklutst ei, en schuif ze in de voorverwarmde oven.

En terwijl ik tralalali lekker wegdroom bij de brandende haard en bij een taske koffie, en tralalala een beetje mijmerend wat was sta op te plooien, klinkt er plotseling vanuit de keuken een luide schreeuw.

MAMA, DIE TAARTJES ZIEN ER NIÉ GEZOND UIT!!!

Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!
Dat kan toch niet waar zijn zeg???
Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!

Met ontzetting sla ik het schouwspel in mijn oven gade, en terwijl dochter met het fototoestel al in de aanslag staat en echtgenoot staat te hikken van het lachen, realiseer ik mij oh shit oh shit oh shit, dat ik ze op de bakPLAAT had moeten leggen in plaats van op de rooster. Oordeelt u zelf.

Ik geloof dat mijn punten in de Gault Millau op slag werden herleid tot nul.

Nu weet ik eigenlijk niet of ik mij nog wel kan vertonen in Blogland of op Facebook Of ik nu niet beter ergens anoniem een nieuwe blog kan beginnen waar ze me nog niet kennen

Zo!

Tue, 03 Nov 2009 19:32:01 +0100

Ik heb samen met mijn dochter de laatste chips met tomatenketchupsmaak soldaat gemaakt. En dat mocht best wel, want wij waren samen een beetje zielig

Ja, echt wel!

We zijn kleddernat en half bevroren thuisgekomen na ons middagtripje naar het ziekenhuis, en dat is gewoon *@#%&*!!

Oké, dat is er uit.

Dan ga ik nu een pijnstiller en een spierontspanner nemen en voor pampus in mijn bed gaan liggen, waar ik lekker zal opgewarmd worden door mijn ventje en heerlijk in slaap zal vallen in zijn armen, om vervolgens na een paar uur wakker te worden van mijn eigen gesnurk.

En neen, dat is niét mijn schuld, maar van die pijnstiller. Want normaal gezien snurk ik nooit. Echt niet!!

Hey, are you okay?

Mon, 02 Nov 2009 20:10:53 +0100

Het is het einde van een dag waar ik me doorheen heb gesleept.

Ondanks een infuus dat ik vorige week woensdag kreeg, heb ik af te rekenen met een opstoot ten gevolge van mijn inenting tegen de Mexicaanse griep. Blèrghhh.

Ben zelfs in slaap gevallen op de bus toen ik terugkeerde van mijn werk en pas terug wakker geworden toen een dikke man zich naast mij op het zitje kwam wurmen, waarna hij met zijn benen wijd ging zitten zoals alleen mannen dat kunnen.

Verder gaat het eigenlijk veel beter met mij dan vorige week. Ondanks de opstoot ben ik deze morgen opgestaan met meer energie. Op mijn werk ben ik goedgeluimd. Ik voer gesprekken, ik heb lol. Het feit dat mijn echtgenoot amper vijf dagen na zijn ontslag al ander werk vond, brengt terug een beetje innerlijke rust. Oef. Alleen het contract moet nog getekend worden maar dat is iets voor in de loop van deze week.

Morgen met Schanulleke naar het ziekenhuis voor een NMR. Benieuwd wat daar gaat uitkomen. We doen ondertussen dagelijks keurig samen onze opgelegde kiné-oefeningen, wat vaak tot hilariteit leidt, al wordt er dikwijls ook groen gelachen. Maar vanavond, vanavond hoef ik lekker even helemaal niets

Zorgelijk

Thu, 22 Oct 2009 23:51:01 +0200

Van nature uit ben ik best wel een flinke optimist, maar nu zit ik even in de zeehondjesmodus, gebeurt er hier vanalles waarvan ik denk: wat een klotezooi.

Te veel gezeik, te veel gepieker, te veel dat niet goed gaat.

Ik heb het al een paar nachten weer moeilijk om de slaap te vatten.

Te weinig slaap: laat ik maar eens beginnen om daar werk van te maken, zodat ik terug wat helderder naar de wereld kan kijken, wat meer afstand kan nemen van sommige zaken.

Helderheid is nodig. Rust ook.

Ooit komt het weer allemaal in orde zegt men.

Dat weet ik.
Tenminste: dat hoop ik

Paddenstoelenwandeling

Tue, 13 Oct 2009 10:21:50 +0200

Jaja, we hebben het overleefd!

Herfstig

Sun, 11 Oct 2009 09:05:00 +0200

Paddenstoelen roepen beelden op van nevelige herfstbossen, gevuld met sprookjesachtige creaturen. Er bestaan paddenstoelen die gevaarlijk en giftig zijn, maar er zijn er ook enkele die culinair als hoogstaande soorten beschouwd worden. Denk maar aan het Eekhoorntjesbrood of de zeldzame Morieljes.

Na de middag ga ik samen met mijn ventje onder leiding van een gids leren van waar ze komen, waar ze leven, hoe ze groeien, zich voortplanten Kortom: alle geheimen gaan uit de doeken gedaan worden. We gaan daarbij ook op zoek naar eetbare soorten, en gaan ook nog eens allerlei weetjes en culinaire tips te horen krijgen.

Na de wandeling voegen we dan de daad bij het woord en maken we wat we gevonden hebben klaar om op te eten. Dus Als jullie hier vanaf morgen niks meer van mij horen Dan weten jullie dat de gids zijn/haar werk niet goed kende

Bij de kwaffeus

Wed, 30 Sep 2009 15:02:29 +0200

Gelijk anders? vroeg de kwaffeus mij terwijl ik in de stoel plaatsnam. Goed kort! zei ik. En ik zei het zoals het hier geschreven staat: met het uitroepteken er achteraan.

De kapster begon prompt te hoesten gelijk een hond. Blijkbaar zitten we allebei op hetzelfde ogenblik met hetzelfde hoest-je-ziel-uit-je-lijf-virus opgescheept. Goed zo, dan konden we elkaar tenminste al niet besmetten.

Ze nam haar schaar- en borstelset, en ging aan de slag.

Het werd ingekort. Heerlijk, lekker fris ik-zie-en-voel-dat-het-korter-wordt-kort. Zelfs mijn nek werd uitgeschoren. Aan het einde van de sessie keek ik heel wat blijer en opgeruimder in de spiegel dan op het moment dat ik bij de kwaffeus was binnen gekomen.

Ik zie er zelfs min of meer gezond uit!

For the birds

Mon, 28 Sep 2009 19:13:01 +0200

Hij blijft leuk!

Luie zondag

Sun, 27 Sep 2009 18:51:39 +0200

Vandaag heb ik echt niks gedaan. Een dagje hangen in de zetel, een doucheke pakken als het uitkomt (13u30), appeltaart eten in plaats van te koken, en voor de rest: lekker niks.

Of toch: hier en daar wat in een krant/tijdschrift/boek lezen, dan weer wat FarmVillen op Facebook, en daarna nog een taske koffie slurpen.

Ook de rest van het gezin was lui vandaag. Ventje volgde alles maar met een half oog, omdat hij gisteren heel de dag in de tuin gewerkt heeft en daar heul erg moe is van geworden. En ook Schanulleke is moe, van het leidingsweekend dat ze achter de rug heeft.

Best fijn, zon dagje samen niksen. Al waren er eigenlijk eerst plannen voor een sneukeltocht, maar mijn lijf besliste dat het echt hoog tijd was voor een paar rustdagen. Dus het was ook wel een beetje uit noodzaak, dat hele dagje niksen. Om weer wat energie op te doen voor wat er de komende week weer allemaal op mijn pad gaat komen.

Vanavond dus ook vroeg naar bed. Vanonder het dekbed naar het laatste deel van de Zaak Alzheimer kijken. En daarna proberen slapen, anders trek ik het de volgende dagen allemaal niet. Welterusten!

Wafelenbak

Thu, 24 Sep 2009 19:39:26 +0200

Het was een bewolkte woensdag, maar we lieten met zn vieren de zon schijnen rond de gedekte keukentafel. Uit het wafelijzer kringelde een heerlijke wafellucht, en de verhalen spatten uit onze monden.

Zo een wafelenbak onder vriendinnen heeft iets speciaals: je kaken blozen van de gezelligheid, en er is altijd wel iemand die een sappig of grappig verhaal zit te vertellen.

De kelen werden eerst gesmeerd met enkele glazen Cava, en we mijmerden. Over vroeger, over zoveel. Ook over vriendschap.

Na de geur van zo'n wafelenbak ga je naar huis met vrolijke herinneringen aan een heerlijke dag, maar vooral aan de gastvrijheid die je te beurt is gevallen...

(Meer over de wafelenbak en foto's kan je HIER lezen en bekijken.)

Autovrije zondag

Mon, 21 Sep 2009 14:28:20 +0200

Gisteren werd het centrum van Gent helemaal overgenomen door voetgangers en fietsers. Het was echt druk in t stad, en toch waren er tot ver buiten de gekende autovrije zones geen (of toch weinig) autos of motorfietsen te horen of te zien.

Gent deed gisteren voor de eerste keer sinds de jaren zeventig mee aan een autovrije zondag. Gent fietst bestaat al een aantal jaren, maar werd nu naadloos ingepast in het programma van de autovrije zondag.

De apotheose was een fietstocht die om 16u30 in gang werd geroepen door de Gentse Belleman. De deelnemers vertrokken op het Sint Pietersplein en fietsten langs de ring helemaal rond het autovrije gebied. Op dat moment werd ook de R40 autovrij gemaakt.

Mijn mannetje en ik reden niet mee in deze fietstocht, maar stonden het hele gebeuren wel geamuseerd gade te slaan. Nadat de hele meute ons gepasseerd was, reden we met de fiets, of wat had je gedacht- op ons gemak terug naar huis

Bah

Sun, 13 Sep 2009 18:45:31 +0200

Ken je dat gevoel dat je emmertje tot aan de rand gevuld is? En dat er dan net op dat moment iemand vreselijke dingen tegen je zegt en dat dat dan net de laatste druppel is waardoor je emmertje overloopt?

Ik wel. En mijn emmertje is al een tijdje vol. Want ik krijg woensdag weer een baxter, en de weken daaraan voorafgaand slaap ik nog slechter dan normaal, en ben ik nog vermoeider dan anders, en heb ik ook meer pijn, en kan ik dus ook minder hebben.

Maar oh, oh, Kaatje is moedig en sterk, en weet zich altijd wel overal doorheen te slaan.

Wel, ik heb nieuws voor u. Ook mijn voorraad moed en sterk-zijn geraken ooit op.