Josies Diary-my stream of consciousness

Nobody

Mon, 08 Feb 2010 17:46:06 +0100

Zou er deze week weer sneeuw aankomen? Ik heb het echt gehad met de winter. Het is goed geweest. Nu lente graag. Vrijdag op weg naar huis was ik me voor het eerst bewust van tsjirpende vogels en iets warmer weer, dus graag meer van dat! Ik ben het duister en de kou kotsmoe...

Niet dat een mens geen toffe dingen kan doen als het buiten rotweer is. Zoals naar de cinema gaan, dat is misschien zelfs nog leuker in de winter dan als het buiten 35° is. Zaterdagavond eindelijk Mr Nobody gaan zien. Het is volgens mij een film die je ofwel haat, ofwel te gek vindt, zo blijkt ook uit de zeer uiteenlopende recensies. Toch zit ik ergens tussen die extremen in. Ik vond het een goede film, heel mooi en zeer de moeite, maar geen 4 sterren, geen meesterwerk. Daarvoor mist hij wat overtuigingskracht, hij grijpt net niet genoeg naar de strot. Maar een vrij unieke, zeer goed gemaakte, zeer schone film, en alleen daarom al moet je gaan zien. Nah.
(Of voor Jared Leto zijn schoon ogen natuurlijk)

Gisteren was het dan feest, mijn broer en ik hebben iets georganiseerd voor mijn ma haar 60e verjaardag, enkele weken na datum, maar het was een geslaagd klein feestje. Lekker gegeten en gedronken, gekeuveld en vooral, ze was supercontent met haar cadeau. En dus wij ook :-)

Control

Thu, 04 Feb 2010 16:09:59 +0100

Gisterenavond naar Control gekeken, de aangrijpende film van Anton Corbijn over Ian Curtis, de zanger van Joy Division. Ik kende, buiten de klassieker Love will tear us apart, eigenlijk niks van Joy Division. Maar deze film is zo beklijvend, ik loop er nog altijd mee in mijn hoofd. Dringend Joy Division op de iPhone zwieren.

Curtis pleegde zelfmoord toen hij 23 was. 23, een mens zou vergeten hoe verschrikkelijk jong dat wel is.

Ondanks die veel te vroege dood is hij verantwoordelijk voor onvoorstelbaar straffe muziek. Ik bleek uiteindelijk veel meer nummers te kennen dan ik zelf besefte, al was het maar omdat veel groepen ondertussen Joy Division hebben gecoverd (Nine Inch Nails, The Killers, Therapy,...).

Control is geen meesterwerk, daarvoor wordt er naar mijn gevoel net niet diep genoeg gegraven, maar is een verschrikkelijk mooi in beeld gebrachte film vol ontzettend straffe muziek over een vrij bizarre man. Maar deprimerend. Donker. Het laat me echt niet los...

but it was not your fault but mine

Tue, 02 Feb 2010 11:03:20 +0100

Druk is het. Druk op het werk (deadlines) en druk in het weekend. De momenten dat ik in de zetel zit te lezen of tv te kijken zijn op één hand te tellen, zelfs in het weekend. Van zodra ik opsta, zet de op hol geslagen mallemolen zich in gang en het stopt maar als ik 's avonds weer in slaap val; constant bezig zijn, mentaal en fysiek. En weet je wat? Ik kwam tot de ontdekking dat ik ervan geniet. Het geeft me het gevoel dat ik lééf, dat het leven ertoe doet, het geeft energie om energiek bezig te zijn...

Niet dat ik nooit op mijn gat zit. Zo probeerden we zaterdag onder vrienden een nieuwe Gentse koffiebar uit, nadat ik de hele voormiddag en een goed stuk van de namiddag de Gratis in Gent nieuwsbrief bijeen had gepend. 's Avonds snel eten, tussendoor de was doen en dan op naar het toneel. Ca Brûle van De Roovers, helaas een zware teleurstelling. Chaos en vernieuwing zijn mooi in het theater, maar dit stuk bood nauwelijks meer diepgang dan een snelle brainstorm tussen eerstejaars theaterstudenten had geboden. Pijnlijk.

Zondag trokken we naar Oostduinkerke voor de jaarlijkse strandwandeling van Greyhounds In Nood. Het was zeer hoog tij, waardoor het strand zo klein was dat we er nauwelijks allemaal op raakten, al die mensen en langpotige honden. Luca was verschrikkelijk zelfverzekerd en verdween meteen in de groep honden toen ze los mocht. Twee keer dachten we dat we ze kwijt waren toen we haar meer dan een minuut nergens meer zagen nadat ze met twee andere honden tegen 45 km/uur de duinen in was geschoten. Mijn hart stond weer even stil...
's Avonds bekomen bij Oud België, toch wel het beste wat de tv tegenwoordig te bieden heeft. Schoon, ontroerend, kreeg er deze keer tranen van in de ogen...

En voor wie het nog niet wist, 27/04 komen Mumford and Sons naar den AB. Mijn kaartje is besteld, het uwe ook?

Vermoeidheid is...

Wed, 27 Jan 2010 17:38:44 +0100

... in slaap vallen tijdens De Slimste Mens met Bent Van Looy (iets waar ik normaal dus super wakker en aandachtig van zou worden).

We all love Henry!

Tue, 26 Jan 2010 16:54:04 +0100

Voor zij die Henry Rollins niet kennen, kan ik hem misschien voorstellen zoals het hoofd van een Californische universiteit waar Rollins de pas afgestudeerden mocht toespreken maar hem niet echt bleek te kennen het aanpakte; aan de hand van de info op wikipedia. Henry Rollins is een zanger, schrijver, acteur, spoken-word-artiest, radio-dj en activist. Indrukwekkend, toch? Hij was de frontman van Black Flag en Rollins band, maar acteerde ook in een tv-serie en deed nog 5000 andere dingen … Rollins is een man die al vele watertjes heeft doorzwommen. Een man die zich ook als bijna-vijftiger nog met zoveel gedrevenheid in zoveel mogelijk onbekende watertjes stort dat je er alleen maar met veel bewondering en open mond naar kan zitten luisteren.

Rollins mag de hardcorepunk dan achter zich hebben gelaten en tegenwoordig als spoken-word-artiest op het podium klimmen, hij doet dat niet minder energiek. Tijdens zijn tweeënhalf uur durende show neemt hij geen seconde tijd voor een pauze of een slok water, soms zelfs niet om te ademen. Zo lijkt het toch.

Twee jaar geleden stond deze man ook op Pukkelpop en het lijkt alsof hij gewoon verdergaat waar hij toen is gestopt. Zou je mij vragen om aan een zaal onbekenden de afgelopen twee jaar van mijn leven te vertellen, ik zou aan een kwartiertje (of drie minuten?) waarschijnlijk genoeg hebben, maar de avonturen van Rollins lijken wel eindeloos. Hij is enorm gepassioneerd door zijn land en de daar verheerlijkte freedom of speech en beschouwt het niet enkel als een recht, maar ook als een plicht om mensen bewust te maken van alles wat er verkeerd gaat in de Verenigde Staten en de rest van de wereld. Rollins spreekt aan een ontzettend hoog tempo, en als we niet kunnen volgen, moeten we maar wat sneller leren denken. Hij vertelt zijn verhaal met veel omwegen (feestjes bij William Shatner, de mening van de hele wereld over Obama, wetten in Tsjechië) maar keert wel steeds terug naar de essentie: opkomen voor waar je in gelooft, bewustwording en je luie kont opheffen om iets te doen aan de dingen die niet kloppen.

Lees de rest van dit artikel op Gentblogt.

Op de lappen

Thu, 21 Jan 2010 11:35:17 +0100

En dat er niemand durft te beweren dat die luie thirty-somethings hun kot niet meer uitkomen en saai en vervelend zijn he! Want dit exemplaar heeft voor de komende weken en vooral dagen een volgeboekte agenda!

Vanavond bijvoorbeeld iets gaan drinken na het werk en morgenavond uitgebreid gaan eten met de collega's en onze vrijwilligers. 't Is in een resto zonder expliciet veggie aanbod, maar we hebben gevraagd om een menu met veggie voor- en hoofdgerecht te voorzien, ik ben benieuwd... In het verleden helaas al enkele keren uitgehongerd thuisgekomen na zo'n etentje...
Zaterdag dacht ik naar de cinema te gaan, maar bij nader inzicht twijfel ik, misschien dat ik mezelf toch één avond in de zetel moet toestaan... Zondagavond hebben we afspraak met de fantastische Henry Rollins voor zijn drie uur durende Spoken Word in NTGent.

Staan verder op het programma de komende weken: feestje voor mijn ma die er 60 wordt nu maandag, de jaarlijkse greyhoundwandeling aan zee, theater,...

Gran Canarian Galga op bezoek

Mon, 18 Jan 2010 18:08:27 +0100

Zondag stond ik zoals afgesproken voor een Gents hotel. Een meisje uit Gran Canaria dat op doorreis was naar Schotland met haal windhond en die ik ken via Flickr, had mij gecontacteerd om wat uitleg te krijgen over met de hond het openbaar vervoer nemen in België en na wat heen- en weer mailen had ik haar niet enkel overtuigd om Brugge links te laten liggen en Gent te bezoeken in de plaats, maar hadden we ook afgesproken voor een standswandeling met de drie galgo's.

Gelukkig zat het weer mee en liepen we met drie meisjes (ze had een vriendin mee, die helaas geen Engels sprak en ik geen Spaans) en drie Spaanse windhonden (galgo's) gezellig keuvelend twee uur lang langs de leukste plekjes van Gent. Hier en daar vonden de mensen het zo'n opmerkelijk zicht dat er foto's werden genomen en mijn Spaanse bezoeksters namen uiteraard ook veel foto's van de honden en de stad.

Ik was op voorhand wat zenuwachtig, toch niet evident zo afspreken met mensen die je eigenlijk van haar noch pluim kent, maar in feite was het supergezellig en werd er wat afgebabbeld. Onze liefde voor de galgo en voor dieren meer algemeen hadden we alvast gemeen en mijn gezelschap bleken gewoon ook twee hele toffe vrouwen te zijn.

We eindigden de tocht thuis in de living met een tas koffie en de honden elk een knaagbot en een snoepje. Himarisch om te zien hoe Eli, die veel kleiner is dan Figo maar wel dezelfde kleur heeft, zonder aarzelen in Figo zijn favoriete zetel sprong, waardoor het leek alsof Figo in zijn zetel lag te slapen maar wel serieus gekrompen was...

Reisplannen en blind dates met galgo

Sat, 16 Jan 2010 18:40:53 +0100

En de reisplannen gaan verder, vandaag de huurauto vastgelegd. Onvoorstelbaar hoeveel prijsverschil daar soms opzit, 500€ tussen de duurste en de goedkoopste firma, dat is een onvoorstelbaar bedrag he...
Gekozen voor Herz omdat die momenteel blijkbaar een actie hebben lopen waarbij er 20% korting is als je nu boekt en betaalt voor een auto in de VS.
Ontdekt dat mijn Mastercard daar bovenop nog eens 10% korting gaf, maar na een telefoontje naar de helpdesk ontdekt dat dit helaas geen optie was wegens betaler moet dezelfde zijn als bestuurder, geen gratis tweede bestuurder bij dit tarief, en ik heb geen rijbewijs en mijn wederhelft heeft Visa. Maar de vriendelijke dame van de helpdesk heeft ons een andere manier aan de hand gedaan om korting te krijgen, via Delhaize godbetert!
Morgen afgesproken met een meisje van Gran Canaria die ik ken via Flickr omdat we beiden galgo's hebben. Ze is op doorreis naar Schotland, en met een hond erbij bleek het goedkoper om op Brussel te vliegen en dan verder te gaan met trein en boot dan rechtstreeks naar Edinburgh te vliegen... Ze wou eerst in Brugge overnachten, maar ik kon haar vrij makkelijk overtuigen dat Gent niet enkel mooier, maar ook veel interessanter is. Vanavond komt ze aan en morgen ga ik haar, haar vriendin en hond de stad laten zien. Hopelijk is het een beetje droog, anders gaat het zonder de honden moeten...
Vanavond zin in cinema, Mr Nobody of Capitalism, a love story, wat zou het worden...

Here we go again

Thu, 14 Jan 2010 16:29:25 +0100

Nothing new; de reisplannen ontvouwen zich verder, na heeeeeeel lang zoeken hebben we een betaalbare bed and breakfast gevonden in Charleston, en momenteel zijn we aan't kijken in Asheville, nadien nog Nashville en Memphis. Ondertussen zijn de twee Lonely Planets toegekomen die we besteld hadden bij The Book Depository. Hoe meer ik lees, hoe meer ik merk dat onze drie weken wel heel krap zijn voor die trip en we onmogelijk streng gaan moeten selecteren tussen de dingen die we gaan zien en doen en al de rest die we zullen moeten laten voor wat het is...

Op't werk is het drukker dan druk; verschillende deadlines van mijn project, last-minute vergaderingen die uitlopen, stagebegeleidingen van de lichting nieuwe vrijwilligers,...

Maar op zich heb ik er allemaal zin in; een nieuw jaar, een nieuwe dosis energie en motivatie, nieuwe avonturen, zo voelt het toch. Begeleid door uitstekende muziek van Mumford and sons and Lady Linn and her Magnificent Seven, die ik pas nu helemaal begin te appreciëren. Het moet niet altijd rock zijn...

Vakantieplan 2010

Mon, 11 Jan 2010 17:35:04 +0100

Klik hier

Bent Van Looy Slimste Mens!

Thu, 31 Dec 2009 09:08:37 +0100

Supporteren jullie ook voor Bent in de Slimste Mens? Zalig toch, die zijn pretoogjes? Linde De Win mag er stilaan uit, vind het echt erg dat ze Sigrid Vinks gisteren eruit speelde, want ik was aangenaam verrast door Vinks kennis en spelplezier. Lien Van de Kelder daarentegen, is het enkel mij opgevallen, of was haar outfit (seutiger dan Vervotje, je moet het maar doen) een openlijke smeekbede om dit jaar niet de Pop Pollmedaille van 'graag uit de kleren zien gaan' te winnen?

Voor wie denkt dat er niet hard gewerkt kan worden in de week tussen Kerst en nieuw, u bent dus zwaar verkeerd geïnformeerd. Ben vandaag om 8u30 aan de slag gegaan en het wordt nog een drukke werkdag. Gisteren nog zware vergadering gehad met mijn Nederlandse collega, liep er al gans de week nerveus voor...

Maar vanavond is het feest! We krijgen vrienden op bezoek om gezellig te eten en Carcassonne te spelen, ik kijk er naar uit. Morgen dan eindelijk eens wat bijslapen, zit deze week met een chronisch slaapgebrek (met dank aan de kotstudent naast onze slaapkamer die me nog eens gans de nacht heeft wakker gehouden met zijn radio en het geluidje van Msn Messenger, man man man) en zaterdag zijn er naar het schijnt solden en wil ik wat verder plannen aan onze grote reis voor 2010, maar daarover later meer!

Een prettig uiteinde van 2009, een spetterend begin van 2010, het lijkt een veelbelovend jaar te worden!

Vakantie =

Wed, 23 Dec 2009 18:50:16 +0100

Uitzieken.
En dus veel lezen.
Een warme choco drinken op de Kerstmarkt.
Afspreken met een vriendin die ik al veel te lang niet meer had gezien voor nog meer warme choco en thee.
De jaarlijkse licht wanhopige jacht naar cadeautjes (nog altijd niet afgerond, morgen tijdens de laatste dag dus alle hens aan dek).
Deadwood kijken.
Genieten van de kookkunsten van mijn wederhelft.
Met de honden door de sneeuw rondhossen, tot groot jolijt van Figo en ergernis en kou van Luca.
Uitslapen, luieren en relaxen.
Dromen van volgend jaar en plannen maken

Editors @ Bataclan 14/12

Mon, 21 Dec 2009 19:50:32 +0100

Klik hier

Het einde is in zicht!

Sat, 19 Dec 2009 17:13:30 +0100

Eindelijk, na 4 dagen met koorts, slapen, poging doen tot slapen en in staat zijn tot weinig anders voel ik me vandaag de eerste dag beter. De eerste dag zonder pijnstillers, de eerste dag zonder dat mijn brein dubbelplooit bij de eerste poging tot helder denken, de eerste dag dat mijn luchtwegen minder in plaats van meer verstopt zitten. Jihaa! Een mens apprecieert zijn gezondheid pas als ze er niet is, 't is een huizenhoog cliché, maar nog altijd even waar...

't Zal echter nog een aantal dagen rustig aan te doen zijn, mijn wederhelft is nog altijd maar 80% en die is 4 dagen voor mij ziek geworden. Maar hopelijk ben ik tegen maandag toch goed genoeg om wat te genieten van mijn weekje kerstverlof :-)

Mexicano

Thu, 17 Dec 2009 18:48:27 +0100

Mijn wederhelft heeft me dus aangestoken, zoals gevreesd... Twee dagen Parijs gelukkig wel nog goed geweest, maar op de trein van Parijs naar Brussel dinsdagavond ben ik serieus ziek beginnen worden en meteen van het station naar de huisarts, verdict Mexicaanse griep. Eerst dacht de dokter dat ik er met twee dagen rust wel zou komen, maar ben net terug gegaan omdat ik me in plaats van beter elke dag nog wat slechter voel, en nu zei hij dat het wel tot midden/eind volgende week kan duren eer ik er helemaal bovenop zal zijn. Verdomd hardnekkige beestjes, die mexicanen!

Maar kom, niet zagen, ik hou me bezig met slapen, slapen en een beetje tv kijken, en ben blij dat we ondanks alles beiden goed genoeg waren voor de Editors maandagavond in Parijs. Concertverslag volgt van zodra ik geen koorts meer heb en kan nadenken...
Wim Vandekeybus vanavond in Vooruit ga ik wel moeten missen, waren verdomme nog dure toegangskaarten ook, maar gaan proberen ons op de wachtlijst te laten zetten voor de voorstelling zaterdag en dan toch nog te gaan...

En nu ga ik mijn sombrero opzetten en verder lamlendig zijn, if you don't mind.