Jesssport

Hiaat

Mon, 01 Feb 2010 20:23:14 +0100

De alerte volgelingen van mijn blog (dat klinkt haast als een sekte :-)) hebben het misschien gemerkt. Er was even een hiaat in mijn blog, maar er was dan ook een hiaat in mijn loopgedrag. De laatste week was echt busy busy, met een hoogtepunt (letterlijk) op vrijdag, toen we 's morgens naar Nice vlogen voor het werk en dezelfde dag 's avonds laat een vliegtuig terug naar huis hadden. Da's dan meteen mijn nieuwe ding voor vorige week: op één dag naar het zuiden van Frankrijk en terug. Het voelde als een dagje lente in het midden van de winter, zomaar een terrasje kunnen doen in het zonnetje.

Er werd véél gedaan vorige week, maar gelopen? Nee dat niet! Nu nog een weekje een ferme eindspurt en dan... de opening! En daarna! Zal er weer (véél) gelopen worden!

2019 Week 3

Sun, 24 Jan 2010 13:10:10 +0100

De derde week van 2010 zit er bijna op, time flies! De laatste week was een heel drukke week, en dat maakt dat ik een beetje moet schuiven met mijn trainingen om alles gedaan te krijgen.

Dinsdag liep ik 8km gevolgd door 10 keer 200m (zie vorig postje)

donderdag liep ik op mijn gemak 12km los (gem. 6:46min/km)

en gisteren deed ik een zeer zware interval training: 2km inlopen; daarna 5 keer (200m - 400m - 200m) tegen 29sec/100m met telkens maar 1 min rust en 5min loslopen tussen de reeksen; en dan weer 2km uitlopen. Heavy stuff!

Ik wilde vandaag nog de 15km lopen die in m'n schema stond; en had een mooie route uitgestippeld. Maar van zodra ik vertrok; had ik een trekkerig gevoel in mijn linkerscheenbeen. Nu heb ik 2 weken geleden mijn scheenbeen super hard gestoten tegen de punt van m'n bed; en sindsdien heb ik daar zo'n harde bult; die nog altijd niet weg is. Ik was niet zeker of ik daarvan last had, of dat het echt mijn scheenbeen(vlies) was. "Better safe than sorry" is mijn visie, dus hield ik het op een rondje rond de vijver, goed voor een klein halfuurtje loopplezier. De 15km zal dus nog even moeten wachten!

Gisteren deed ik weer iets wat ik nog nooit had gedaan: TACO'S gegeten! Misschien redelijk banaal, maar ik had dus echt geen idee hoe dat proefde :-) Ik had ze gemaakt met pikant gehakt en rode bonen, met wat cheddar en extra chilipepertjes erbij. MMMMH goddelijk! Eigenlijk was mijn "snelheidsrecord" van deze week ook al iets wat ik nooit eerder deed :-) Benieuwd wat ik volgende week ga doen :-)

Relativiteit

Tue, 19 Jan 2010 20:37:52 +0100

De relativiteitstheorie is een natuurkundige theorie die het gedrag van de natuur bij hoge snelheid en in zwaartekrachtvelden beschrijft.

Hoewel ik vandaag merkte dat de natuur (eenden en ganzen) vandaag niet zo blij reageerde op mijn hoge snelheid...

En hoewel ik vandaag ook merkte tijdens het lopen in glibberige modder dat zwaartekrachtvelden echt te pas en te onpas hun bestaan laten gelden...

is de relativiteit waarover ik het vandaag wilde hebben, niet diegene die hierboven beschreven staat. Maar je weet maar nooit wie je hiermee naar je blog kan lokken, die vervolgens blijft hangen hé ;-)

Nee, "alles is relatief", dat vond ik daarstraks.

Nadat ik eerst 8km had losgelopen met tempo's rond de 6:55min/km aan een hartslag van onder de 160 bpm, stond er in mijn schema: "10 x 200 m versnellen met 1 min rust". Zomaar, zonder meer.

Normaal gezien geeft Mario door hoe snel ik deze versnellingen dan wel moet lopen, maar voor vandaag leek het wel alsof ik carte blanche gekregen had! JIPPIE! Op dagen met minder mojo is dat carte blanche om het rustig aan te doen. Maar de mojo was vandaag net zoveel aanwezig als het Stella bier tegenwoordig afwezig is, en dus vond ik dat ik er eens een stevige lap op mocht geven.

De eerste 2 stukjes van 200m werden gelopen in bovenvermelde modder, en waren met 4:58min/km en 4:42min/km nog niet meteen om over naar huis te schrijven. Maar daarna liep ik op asfalt en tegelijk ook op wolkjes en ging het steeds sneller: 4:31, 4:15, 4:05 en toen zelfs een 200m tegen 3:43min/km! Nooit eerder liep ik ZO snel (16,1km/u) gedurende 200m (volgens mij ook niet gedurende 100m)! Het voelde heerlijk aan, zo echt eens ALLES geven!

De volgende 3 blokjes bolde ik uit met 4:37, 4:44 en 4:41 en toen merkte ik dus op hoe relatief snelheid wel is. Want mijn liefje loopt met zijn vingers in zijn neus (niet letterlijk natuurlijk, toch niet bij mijn weten) een wedstrijd van bijna 10km tegen iets meer dan 16km/u, maar voor mij is dat echt wel SNEL! En hoewel ik meestal enorm hard moet beuken om sneller dan 5min/km te lopen; gingen die laatste drie alsof het niks was, toch in vergelijking met die 3:43 van daarvoor.

Dus ja, alles is relatief. En vandaag, was ik relatief snel!

Nog eens iets over die mojo

Sat, 16 Jan 2010 16:03:10 +0100

Die mojo van mij... Da's toch iets raars zenne! De ene dag is hij daar, in al zijn glorie, zorgt hij ervoor dat ik sta te popelen om mijn loopsloefkes aan te trekken en de wijde wereld (enfin, het kleine Hombeek) in te trekken... De andere dag blijkt de mojo zich te verstoppen in één of ander hoekje van m'n nieuwe woonst dat ik schijnbaar nog niet ontdekt heb en hij wel. Ja, m'n mojo heeft een eigen willetje.

Op zo'n laatstvernoemde moment, is elk excuus goed. Zelfs het feit dat mijn beste looptruitje nog in de was zit, en dat the next best thing dat goedkope fietstruitje van Decathlon is, dat elke 300m omhoog kruipt en waarbij ik dus niet enkel loop maar ook elke 300m het truitje omlaag moet trekken omdat ik anders met m'n buik bloot loop. Laat het daar nu toch iets te frisjes voor zijn. En ook niet meteen het meest elegante zicht - maar elegant zie ik er sowieso niet uit in mijn looptenue met haar dat paraplu gewaaid is en met een rood aangelopen gezicht.

Gisteren was het goeie looptruitje niet in de was, maar lag ik onder een dekentje te surfen op het wereldwijdeweb. Eerst geen goesting om te lopen; en eigenlijk hoefde ik ook niet te lopen, want ik had de dag ervoor gelopen. Maar ik wist niet zeker of ik vandaag tijd ging hebben, dus ik ging de hele tijd heen en weer tussen:

"ok ik ga vandaag lopen"
"maar nee ik heb eigenlijk geen goesting"
"ok nee ik loop morgen en ga nu strijken (topsport, I tell ya!)
"ja zeg, ik ben nu toch onder m'n dekentje uit, weete, ik ga gewoon een klein toerke doen, en loop morgen m'n "échte" training)

Want op het einde had ik dan toch wel een beetje goesting om te lopen gekregen.

Vandaag was het goeie looptruitje wel in de was, en had ik de was nog niet kunnen wassen en moest ik dus met het omhoogkruipend truitje lopen. Dik tegen mijn goesting deed ik m'n loopkleren aan. Zo snel mogelijk, want ik wist dat het punt waarop ik van gedacht zou veranderen niet veraf was. Gewoon zonder al te veel nadenken ging ik dan toch de deur uit.

En zo liep ik een wisselduurloop: 1000m loslopen, 500m tegen 5:30 en dat tot ik 10km gelopen had. Wat in mijn geval goed uitkwam met: naast de Zenne lopen tot in Heffen, over het brugje lopen en terugkomen naast de andere kant van de Zenne (die gelukkig niet stonk). Op de terugweg had ik wind tegen en ging het echt moeilijk, maar exact een uur later stond ik toch weer thuis, na 10km en een dikke 30 keer mijn truitje omlaag trekken.

Ik heb absoluut niet genoten van mijn loopje. Maar als er op je blog een ticker aftelt naar de marathon van Antwerpen, en het aantal dagen sinds kort nog maar uit 2 cijfertjes bestaat, moet je af en toe een welgemeende fuck you zeggen tegen die mojo en hem laten zien wie er baas is!

2010 Week 2

Thu, 14 Jan 2010 10:02:31 +0100

Deze week werd er nog niet gelopen, een bezige dag op maandag en daarna 2 daagjes in Disneyland! We gingen dinsdag en woensdag; doordeweeks, vlak na de drukke kerst-periode en hadden dus al niet veel volk verwacht. Maar zó weinig volk; dat hadden we niet eens kunnen hopen! Het resulteerde in onbestaande wachtrijen, waardoor we overal meteen in konden, we hebben nooit meer dan 5minuten moeten wachten en vaak konden we gewoon doorlopen en vrijwel meteen plaatsnemen in één of ander karretje. Het was berekoud, maar wij hadden ons goed voorzien van thermische kledij (lang leve looptruitjes) en hebben het dus eigenlijk nooit koud gehad. Echt geweldig!

Voor mijn voornemen "iets doen wat ik nooit eerder deed" kon Disney wel tellen. Ik was er al wel eens, maar dat was bijna 10 jaar geleden en toen was het Disney Studio's park er nog niet. En dus ook de attractie "Tower of terror" nog niet...Een attractie waarbij je in een oud vervallen hotel een lift omhoog neemt die dan vervolgens naar beneden stort. En dit een paar keer na elkaar...

Ik ben dol op roller coasters, ben op de Sinksenfoor in zo'n bol geweest die ze de lucht in katapulteren, en twee zomers geleden sprongen liefje en ik uit een vliegtuig; wat ik ook heerlijk vond en waar ik geen schrik voor had. Ik kamp echter met heel veel "motion sickness" en kan zulke dingen enkel maar doorstaan als ik geregeld Touristil en Motillium neem. Ook nu was ik dus gewapend met deze twee wondermiddeltjes, maar de Tower of terror leek me toch een stap te ver. Ik had schrik om misselijk te worden, maar had ook gewoon echt schrik van die attractie zelf. Ik weet niet wat het was dat mij daar zo in afschrikte, maar ik vond het er gewoon ook zo eng uitzien, en langs de andere kant ben ik al niet zo dol op liften, misschien dat het daar aan lag.

Maar... na anderhalve dag met bange ogen dat ding voorbij te lopen; heb ik uiteindelijk toch mijn angst overwonnen en zijn we erin geweest! Ik heb de boel bij elkaar gebruld van de schrik, de tranen stonden nét niet in mijn ogen en mijn hartslag ging hoger dan bij de finish van een gemiddelde 10K wedstrijd. Maar ik had het toch maar gedaan! :-) En op het einde van de dag... ben ik er nog eens ingeweest :-) LOL

En nu vertrek ik voor een kort loopje: 8km met na elke km 2 keer 20/40.

P.s.: ook in de categorie; minder vlees en vis eten gaat het eigenlijk heel goed. Heb de afgelopen weken zeer regelmatig een volledige veggie dag gehad!

Bevroren wimpers

Thu, 07 Jan 2010 11:30:02 +0100

Een graad of -5 was het deze ochtend, en de zon was nog niet helemaal wakker. Maar Jesske wel en er stond 10km op het programma dus gewapend met: korte tight onder lange tight (tegen de gevoelloze en jeukende billen), handschoenen, en mijn nieuwe hoofdband trok ik erop uit om weer een nieuw stukje Hombeek te leren kennen. In mijn schema stond 10km bestaande uit 2km loslopen en 2min wandelen; maar ik vond het toch echt wel te koud om te wandelen; dus sorry Mario, ik ben gewoon blijven lopen; maar wél op mijn gemak!

kijk maar hoe traag ik liep :-) Nee; niet geloven; het zijn natuurlijk de cijfertjes van mijn liefje zijn looptraining van eergisteren; welke hij met mijn garmin liep om hier niet te verdwalen in de nieuwe neighbourhood! :-)

Nee, mijn cijfertjes waren iets realistischer voor mijn niveau; i.e. post-marathon-maar-ook-post-loopdipje, zo rond de 6:45 (9km/u); en dat 11km lang.

Op een paar honderd meter van mijn deur is een grote vijver en ik dacht daar eens rond te gaan lopen. Na 2km vond ik echter een klein paadje, helemaal omgeven door een dichte mist, geen 10m ver kon ik kijken. Spannend! En daar was het dus heel fijn om te lopen; velden, kleine paden, veel bomen langs de weg. En nu nog allemaal mooi wit ook, heerlijk! Ik ontdekte dat daar ook een wandelpad loopt, dat wil ik volgende keer eens wat langer volgen, maar ik had geen idee hoe lang de wandeling is, en op internet vind ik er ook niet meteen iets van. Ik wist niet in hoeverre die wegen goed op elkaar uitkwamen, dus ben ik maar zo'n beetje heen en terug gelopen; incl. een doodlopende straat :-) Ik heb in ieder geval een mooi nieuw stukje leren kennen en ik kan niet wachten om al die andere paden daar op te zoeken!

Toen ik thuis kwam lag ik dubbel van het lachen toen ik mezelf in de spiegel bekeek, heel mijn haar was wit en zelfs mijn wimpers waren bevroren. Hilarisch :-) Jammer genoeg smolt het te snel om er een foto van te nemen :-)

Nieuw 1

Mon, 04 Jan 2010 12:06:11 +0100

In de categorie "dingen doen die ik nooit eerder deed" kan ik op deze eerste dag van de eerste week al een item op mijn lijstje schrijven... 10km lopen in de sneeuw! Of kortweg "lopen in de sneeuw" volstaat ook al. Ik ben in het algemeen genomen nogal anti-sneeuw. Maar ik ging deze keer de sneeuw mijn loopplannen niet meer in de war laten sturen!

Ik moest nog een brief posten en ik wist een postbus zijn 2km van hier. Het nuttige aan het aangename koppelen dacht ik, en ik vertrok met de intentie om naar de postbus te lopen en terug en daarna wel te zien of ik nog in de mood was om verder te lopen.

Maar eens ik aan de postbus was, had ik er eigenlijk best wel lol in. Want tot mijn grote verrassing glij je al lopend helemaal niet uit in de sneeuw! Ligt het aan de kortere aanraking met de grond als je loopt tov wandelt? Of gewoon aan het feit dat ik in normale omstandigheden altijd schoenen met hakjes aan heb en dit dus ook niet zo handig is in de sneeuw, ik weet het niet. Maar ik vond het zalig om te ontdekken dat er eigenlijk nauwelijks een verschil merkbaar was met in normale omstandigheden - zonder sneeuw - te lopen.

Ik liep dus verder door naar het Vrijbroekpark. Aaaah mijn geliefde park. Wat was het daar prachtig! Overal wit, geen mens te zien... Super vond ik het! In het begin liep ik rustig, ik was al blij dat ik het tempo onder de 7min/km kon houden. Maar na een tijd dreef ik het tempo toch wat op en wou ik de laatste 5km onder de 6:30min/km houden. De laatste km heb ik goed doorgevlamd. Nadien zag ik pas dat mijn allereerste km eigenlijk ook helemaal zo slecht niet was :-)

Wel raar, nadien thuis onder de douche begonnen mijn bovenbenen zooo hard te jeuken en na mijn douche heb ik een kwartier zitten klappertanden. Dit had ik eergisteren ook al. Tijdens het lopen totaal niet koud, maar daarna!! Zo vreemd. En heb ook wel erge hoofdpijn; toch maar eens een muts aanschaffen...

Goeie voornemens

Sun, 03 Jan 2010 18:40:23 +0100

Mijn goeie voornemens voor dit jaar:

minder vlees en vis eten. Niet alleen voor mezelf maar ook voor het milieu (als iedereen denkt "ach, wat maakt één persoon meer of minder uit?", zal er nooit iets veranderen)
2 marathons lopen en de mont ventoux beklimmen met de fiets
elke week 1 ding doen wat ik nog nooit deed (dit wordt de echte uitdaging!)

Wat zijn jullie goede voornemens? Of zijn jullie tegen het maken van voornemens?

Nieuwe start

Sat, 02 Jan 2010 10:17:29 +0100

De eerste kilometers van 2010 zijn binnen! Op een nuchtere maag ging ik deze ochtend mijn nieuwe buurt even leren kennen. Net iets meer dan 5km werd het. Aan het reuze-tempo van 7min/km :-) Je moet ergens terug beginnen, niet waar?

Jaaroverzicht

Thu, 31 Dec 2009 11:05:51 +0100

Klik hier

Alive

Thu, 03 Dec 2009 08:42:02 +0100

“In mijn schema staat 10 keer 400m tegen 29sec/100m”, zei ik gisteren tegen vriendje toen ik vertrok op het werk om te gaan lopen. “Maar ja, ik heb het schema zo lang niet meer gevolgd en ik denk dus niet dat ik dat nu nog kan, het zal wel trager gaan”.

“Het belangrijkste is dat je je lichaam prikkels geeft met die intervallen hé. Hoe die snel die dan precies zijn, maakt niet zo veel uit”, was zijn wijze antwoord; mij al een beetje geruststellend dat het niet zo erg zou zijn als 29 sec/100m (dus een tempo van 4:50min/km) er niet inzat.

Ik vertrok dus met de intentie van gewoon mijn best te doen; gewoon snel te proberen lopen tijdens de intervallen, en ik verwachtte hoop en al een tempo van 5:10min/km tijdens die 400 metertjes. Eerst even inlopen, 2km op het gemak tegen 6:40. De eerste 400m ging op 2min en 1 sec, dus zo veel zat ik er niet naast. De tweede 400m was bijna identiek. En toen bleek mijn lichaam opeens genoeg opgewarmd; want alle volgende 400m zaten tussen de 4:40min/km en 4:50min/km! I've still got it!

Die intervallen zijn eigenlijk iets geks. Zo vanaf de 300m is het echt aftellen tot de 400m en aan het einde van elk interval ben ik echt kapot en denk ik: nooo waaaay dat ik er nog zo 7, 6, 5, … moet doen! Maar tijdens die twee minuutjes rust schijn ik dat alweer te vergeten want dan zie ik het volgende interval ineens weer zitten; alsof ik niet net twee minuten daarvoor nog dacht dat ik dood zou gaan als ik nog lang verder zou lopen tegen dat tempo.

Het was dus behoorlijk zwaar, maar ach ik moet mezelf niet voor de gek houden, dat was het vóór mijn loopdipje ook! Dus tijdens zo één van die hele zware intervallen, moest ik opeens met een glimlach terugdenken aan Maggie; de spinninginstructrice van Health City. Tijdens een heel intensieve les zei ze op een keer: “ik zie hier sommige mensen denken, ‘amaaaaaai da’s zwaaaaaar’. JA ‘T IS ZWAAR! DAARVOOR ZIJN WE TOCH HIER ZEKER?!?!?”

Ja, af en toe heb je een beetje doodgaan nodig. Om te voelen dat je lééft.

How Jessy Got Her Groove Back

Mon, 30 Nov 2009 21:16:11 +0100

BOOOYAAAAA ik heb m'n mojo terug :-D Ik BOOM BOOM PAWde met the Black Eyed Peas vandaag 5km op iets minder dan 30min door het park, elke stap was er eentje voor elke onzekerheid, voor elk gebrek aan goesting, voor elk excuus van de laatste weken en nu zijn ze allemaal foetsie!

Zoals Veerle opmerkte, staan er niet één maar twee countdowns te blinken op mijn blog; want naast de Mont Ventoux zal ook de Marathon van Antwerpen er aan moeten geloven volgend jaar. Ne marathon lopen in MIJN stad; da kan ni missen é :-) 'k Ga er daar een serieuze lap op geven, als ge dat maar weet!

Uitdagingen

Sun, 29 Nov 2009 15:08:13 +0100

De marathon lopen was een enorme uitdaging. Tot de laatste week had ik het idee dat ik dat nooit zou kunnen, maar deed ik er toch alles aan om ervoor te zorgen dat het zou lukken. En wat een kick! Daarna sukkelde ik in een loopdipje, door een samenloop van een heleboel omstandigheden. Maar ik klauter uit die put en ik heb een nieuwe uitdaging gevonden om mij daar zo gauw mogelijk weer uit te halen!

Een paar gokjes op het vorige berichtje zaten al goed: IK GA DE MONT VENTOUX BEKLIMMEN!!! En dan niet al lopende, zoals Betty Spencer, maar met mijn koersfietsje :-)

Al surfende op de site van Sporta begon het donderdag te kriebelen; en vrijdag was ik al ingeschreven ;-) Redelijk impulsief, maar zo zijn we soms :-)

Op 19 juni zal ik me in het zuiden van Frankrijk bevinden om daar de Kale Berg te gaan bedwingen. Ik ben nog een beetje aan het twijfelen of ik hem 1 keer (als "Ventourist") of maar meteen 3 keer (als "Ventousiast") ga beklimmen. 1 keer lijkt me eerlijk gezegd een beetje te "makkelijk"... Wat denken jullie?

Als voorbereiding op deze onderneming organiseert Sporta alvast een 10tal sportactiefdagen; waarvan de eerste vandaag was. Ik volgde vandaag drie workshops van drie kwartier: conditiecircuit, zumba en aerobics/BBB. Heel plezant; en de goesting om te bewegen is weer dubbel en dik terug!

Ik heb vooral veel goesting om te dansen, te spinnen, aerobics te doen... Vanaf januari wil ik me dan ook terug een fitness abo aanschaffen; eens ik in Mechelen woon (sorry Ruth, het zal waarschijnlijkde GOFit worden; toch wat goedkoper dan Lifestyle... :-) en daar kan vriendje mee komen spinnen met een beurtenkaart). En half januari gaan wij met ons tweetjes ook weer elke week onze heupen losschudden tijdens een Latino Dance cursus :-)

Maar er zal natuurlijk ook nog altijd gelopen worden, 't is niet omdat ik wat ontmoedigd was de afgelopen weken; dat ik mijn loopschoenen begraven heb! Er zal hier terug veel gelopen worden! Op 12 december ga ik namelijk verkleed als Kerstman Antwerpen onveilig maken tijdens de Santa Run!! Allen daarheen!

Ho Ho Ho Let the good times roll!

...

Fri, 27 Nov 2009 11:51:02 +0100

De 2km van Evere

Sun, 22 Nov 2009 13:30:27 +0100

Vandaag de 10km wedstrijd in Evere. Ik had écht geen goesting om mijn bed uit te komen; uitzonderlijk eens tot half negen geslapen (een unicum voor mij) en eigenlijk wilde ik nog wat langer blijven liggen. Maar mijn liefje probeerde me toch te motiveren om te gaan; en bovendien ging Steven er ook zijn; dus toch maar mezelf uit bed gesleept.

Het was prachtig, zonnig weer; en ik had er al iets meer zin in. Toen we aan de start stonden was de zin écht daar; en ook leuk: ik was niet zenuwachtig! Diegenen die mij al bezig gezien hebben vóór een wedstrijd weten dat ik altijd één brok zenuwen ben; maar omdat ik vandaag eigenlijk niet veel verwachtigingen had; was ik héél relax. Ik zag het dus echt wel goed zitten om er een beetje een (kleine) lap op te geven!

Het parcours liep zo langs voetbalvelden; hier en daar over gras, met zandpaden; eigenlijk een heel tof parcours. Geen snel parcours door het gras; en de bochtjes, maar het zou zeker niet gaan vervelen; hoewel er rondjes moesten gelopen worden.

Ik startte aan 5:30 en wilde dit graag heel de tijd volhouden; dan zou ik binnenkomen op 55min en dat had ik héél mooi gevonden.

Maar... wel... Mijn tijd was... 11min! Op de 2km dan. Toen was er iets in mijn linker harmstring geschoten; ik voelde het zo echt "tssjk" doen. Deed absoluut geen deugd. Ik probeerde het er zowat uit te stretchen; maar het werd alleen maar erger en erger... Helaas, ik moest er mee ophouden; kon zelfs nog amper normaal stappen; laat staan lopen :-(

Echt stom dus; want ik begon er juist terug zin in te krijgen; we waren er toch effe naartoe moeten rijden, vriendje (die met mij meeliep; als steun) en ik elk 5€ betaald... dan al na 2km stoppen is behoorlijk balen...

Thuisgekomen ijs gelegd; en dat ga ik nog een paar keer herhalen. Mijn humeur werd even overschaduwd door dikke regenwolken hoor! Maar ja; niets aan te doen... Hopelijk trekt het rap weg!