Homer runs...

Alweer 10 km

Sat, 23 Jan 2010 18:51:24 +0100

Weer een lopeloze week. Druk druk druk... baskettrainingen van de gasten, nen blokker thuis, en zelf val ik liever in de zetel dan de loopoutfit uit de kast te halen...

Vrijdag had ik een dagje vrij genomen. Het was echt lenteweer. Ideaal weer om te lopen. Maar... 't kwam er weer niet van. Ik besloot mijn auto eens een poetsbeurt te geven. Die was nog steeds bedekt met een laag zout en vuil... De rest van de dag werd gevuld met luieren...

Vandaag nog even wat geklust terwijl elasti met de basket-mama's was gaan lopen in Lier. Toen zag ik mijn fiets in de garage hangen. Het begon te jeuken... Ik haalde hem van de haak... au mijn pols. Pompte mijn banden op, zette mijn helm op en was ermee weg... Het bolde vlot. Wel wat ijskoude tegenwind, maar't ging. Na 5 km stopte ik bij mijn ouders voor een kopje koffie. Toen ik gebreefd was over de laatste familienieuwtjes sprong ik terug op mijn fiets en bolde 5 km terug naar huis. Ik kijk al uit naar de lente.

Elasti was nog niet terug van Lier. 5 km lopen duurt tegenwoordig blijkbaar meer dan 3 uur... . Ik begon me stilaan te realiseren dat die 10 mijl gelopen zal moeten worden en niet gefietst. Van de fietsoutfit kroop ik in de loopoutfit en trok op pad. Het was ondertussen beginnen regenen... Brrr koud. Het ging vrij goed. Ik vond dat het deze keer eens meer moest zijn dan 5 km. Ik stippelde een route uit en gokte op 10 km. Af en toe moest er gestapt worden... Conditie??? Mijn .... ! Tijdens een van mijn stapmomenten werd ik voorbijgestoken door een boerke op zijn landbouwvoertuig. "Awel jom?! Ge mut lwope hè". Ik haalde mijn vinger over mijn keel. Hij scheen te begrijpen dat ik een beetje kapot zat en lachte uitbundig. Nog geen 100 m viel zijn traktor in panne. Wat hij ook probeerde, hij kreeg geen leven meer in de oude knar. Ik liep hem fluitend voorbij. "Awel jom?! Ik steek U alweer voorbij sè!" Grommend mopperde hij nog iets....

Exact na 10 km was ik terug thuis. Goed gegokt. De beentjes zijn moe... Er is nog werk aan!!!

Morgen nog is?

Long time no write

Sun, 17 Jan 2010 19:47:34 +0100

Na 8 pogingen heb ik dan toch terug de username en pswd van deze blog gevonden. 't Is inderdaad even geleden... . Hoe komt dat? Geen idee... Laat ons zeggen niet voldoende inspiratie om een verhaal neer te pennen. Korte one-liners op facebook, OK, maar een relaas van feiten... welke feiten?

Na mijn fiets-valpartij van 31 oktober werd niet veel gesport. De schaafwonden waren na een 2 tal weken volledig verdwenen, maar de arm en pols waren niet in orde... Op de spoed was niks 'verkeerds' vastgesteld. Gezien de pijn bleef aanslepen, werd toch een afspraak gemaakt bij de sportarts. Hij bekeek nogmaals de foto's die op de spoed werden genomen, en hij zag op die foto's een breuk in de onderarm... Aan de pols was volgens hem toch niks vitaals geraakt. Ik had al eens geprobeerd terug te fietsen, maar dat was echt niet te doen... Gewoon fietsen was geen probleem. Schakelen was een marteling, trillingen waren pijnlijk... Gezien het toch geen echt fiets-weer was, besliste ik nog even te wachten met een cortisone spuit. Momenteel ben ik pijnvrij wanneer ik mijn pols niet moet gebruiken. Maar er zijn nog steeds bewegingen waarbij ik de buurt bijeen zou gillen. Voorwerpen optillen is ook nog niet voor mij weggelegd...

De kerst- en nieuwjaarsfestiviteiten hebben duidelijke sporen nagelaten op mijn torso. OK, je lichaam kan een extra vetlaagje gebruiken tegen de vrieskou, maar er zijn grenzen. Dus de loopschoenen kwamen terug uit de kast, de loopoutfit (duidelijk gekrompen ), werd aangetrokken, Garmin werd terug op 'lopen' ingesteld, en we vertrokken voor een aantal tochtjes in de sneeuw. Korte loopjes van max 5 km! Geregeld moest er gestapt worden. Conditie? Ver te zoeken!!!

Vandaag leek het wel lente. Gisterenavond lagen we nog onder een sneeuw-zone, en werden de auto's alweer bedekt met een laagje sneeuw. Vanmorgen was er vollen bak zon aan een blauwe hemel. Dus loopschoenen aan en weg voor een toertje van 7,5 km! (met de nodige wandelpauzes). Ik zal nog uit mijn pijp moeten komen, want vorige week startte ik weer met de promotiecampagne in onze firma voor de Antwerp 10 miles... Regelmatiger trainen zal de boodschap worden!!

Kapellekesloop Minderhout

Sun, 14 Jun 2009 08:12:50 +0200

Klik hier

Still running...

Tue, 09 Jun 2009 13:51:40 +0200

Vorige week maandag waren we vol goede moed terug vertrokken... met de start to run... Door de drukte werd er de rest van de week alweer niet meer gelopen...

Zaterdagmorgen dan toch weer op tijd uit de veren om te vertrekken... Het was nog wat frisjes met de korte mouwen, maar na een paar KM waren we dan toch opgewarmt. Het was lopen met een lege maag en dat voelde ik duidelijk. Ik beet door en na 7.5 km was ik terug thuis...

Zondag was het Heilig Bloed Processie / kermis in Hoogstraten. Traditiegetrouw worden we dan verwacht bij Edith thuis om rijkelijk te komen Kermistafelen... Edith liep naar Hoogstraten. Ik reed met de auto achterna... We kwamen ongeveer samen toe (ik was wel wat later vertrokken... ). De Cava vloeide rijkelijk binnen, en daarna kwam de veel te uitgebreide maaltijd. Man wat voelde ik mij ongemakkelijk. We moesten daarna een beetje onderuitzakken in de zetel... Toen mijn schoonmoeder afkwam met de voorstellen voor het avondmaal zijn we toch maar gevlucht. De tafel van het middageten was nog niet volledig opgeruimd!! We wilden het ook niet te lang trekken want ons gasten waren ijverig aan't studeren voor de nakende exames...

Mijn eten verteerde maar moeilijk... Op alle zenders maar 1 onderwerp. Verkiezingsuitslagen... Ik trok mijn loopkleren aan en vertrok voor een toertje met een overvolle maag. Mijn looppasjes zorgden blijkbaar een extra goede vertering. De laatste 500 m van mijn 6 km werd er tegen 14km/h naar huis gespurt... Shit, ik moest snel zijn ...

Maandag direct na't werk de loopkleren aan. Edith deed het zelfde en na een kwartiertje vertrokken we samen. Na 2 km splitsten onze wegen. Het was zalig lopen. Ideaal temperatuurke, klein beetje regen, gene wind... 7 km genieten...

(Ik loop nog steeds zonder kuitverband... )

Homer starts to run again...

Mon, 01 Jun 2009 10:10:00 +0200

Oeps... Vorige postje dateert van de Antwerp 10 miles... .

Dat is niet echt verbazend gezien ik daarna bijna niet meer gelopen heb. De laaste keer liep ik op 2 mei... Toen zaten we een weekendje aan zee en liep ik van Duinbergen naar't Zwin en terug. Daarna fini...

Op't werk is't lekker druk. Lange dagen nodigen niet uit om daarna te gaan lopen. Ik weet het, dan moet je juist gaan lopen om eens te relaxen, maar ja, Homer is en blijft Homer. Zelfs jullie loopervaringen op blog en facebook kregen me niet op de been...

Gisteren was het dan de 20 km van Brussel. Elasti ging deelnemen, ik zou supporteren. Voor dag en dauw wou ik gaan lopen. Alles lag netjes klaar. Outfit, Garmin opgeladen, ... De slaap besliste er anders over. Ik werd pas na 9h wakker. Slapen, dat heb ik momenteel nodig. En als ik dan kan uitslapen zet ik zeker geen wekker. Na het ontbijt had ik geen zin meer. We maakten ons klaar om naar onze hoofdstad te vertrekken.

Brussel was klaar om de loopgekte te ontvagen. En de menigte stroomde van alle kanten toe. We zaten even op een muurtje in't Jubelpark. Daar zag je wat: Jong, oud, dik, dun, knap, heel knap, oer lelijk, ... Grappig zo mensen kijken... Iedereen had het zelfde doel. Sporten, prestaties verbeteren, plezier maken.

Na een kort weerzien met de bloggers en facebookers vertrok ik naar een strategisch plekje aan't eind van het Jubelpark. In de stofwolk die voorbij zoefde zak ik heel wat bekenden, maar geen Elasti. De zwerm was gepasseerd en ik legde mij op't gras. Ik moest vechten tegen de slaap. Het was verstandiger om terug op te staan en naar de finisch te wandelen. Supporters stonden rijen dik waardoor ik geen goed beeld op de lopers kreeg. Ik begon te stappen op de Tervurenlaan. Daar had ik wel zicht op de afgematte menigte. Ook daar weer veel bekende gezichten... Ik hield de tijd in't oog. 1:50, 1:51, 1:55, ... Oei oei.. Nog altijd geen Elasti... Wat een tegenvaller. Dan ineens een SMS: 1:45... Hè? Ik belde haar direct op. "Ben je al gefinishd? Ik sta hier te wachten met het fototoestel in de aanslag". Na even zoeken (het verschil tussen links en rechts is nooit Edith haar sterkste kant geweest) vonden we mekaar terug. Ze zat zo fris als een hoentje. "Heb jij wel gelopen? Ik zag zoveel bekenden en jou heb ik nergens gezien!" EEN OPROEP: Heeft iemand Edith zien lopen?

Vanmorgen dan toch vroeg uit de veren... Eigenlijk werkendag he... Om 7h zat ik klaar in vol loopornaat. Nog even vechten met de Garmin... Geen hartslag? Ah ja, borstband moet je ook aan doen. Ik was benieuwd hoe het met de kuit gesteld was. Ik tartte het lot en zou zonder steunverband lopen. Het was al warm. Geen kat op de baan. Muziekje in de oren. Ik duwde de startknop in en was vertrokken. Ik vertrok al met een hartslag waarmee sommigen onder jullie gisteren finishten... Ik koos een toertje van 5 km. Eigenlijk viel het goed mee. Een dik half uur later was ik terug. De kuit heb ik niet gevoeld... We zijn weer vertrokken.

Antwerp 10 miles - 26 april 2009

Mon, 27 Apr 2009 20:41:51 +0200

Klik hier

Marathon Rotterdam: De voorbereiding en de Marathon zelf

Sun, 05 Apr 2009 19:43:21 +0200

22 maart 2009: Weblopgloop in Oostende

5 april 2009: Marathon van Rotterdam!

Proficiat aan alle Lopers!!!

Homer (de supporter)

Alweer wat kilometerkes erbij

Sat, 28 Feb 2009 14:54:19 +0100

Donderdag en vrijdag had ik dus verlof. Donderdag heb ik ongelooflijk lang uitgeslapen. Het was nodig. Ik werd pas om 8:30h wakker... . Edith was al vertrokken; zij moest er nog voor zorgen dat er brood op de plank kwam. Ik genoot van mijn kopje koffie en van de krant. Alles tegen een superlaag tempo. Er moest ook nog eens gelopen worden... Ik trok mijn outfit aan, selecteerde mijn Various-playlist op de Ipod en trok de velden in. Ik wou nog eens een 10 kilometer toertje doen. Het ging goed op de smalle wegeltjes. Wel iets te veel wind naar mijn zin, maar ja... Af en toe ging ik van het beton af toen ik een landbouwvoertuig zag naderen, met wielen die nog een stuk groter waren dan ik. Daar wou ik niet onder belanden. Op de terugweg kreeg ik de wind pal van voor. Dat kostte ineens een pak energie; en dat was net wat ik niet had. De honger begon vreselijk te knagen. Bijna thuis vond ik dat er nog wel een lusje bijkon. Uiteindelijk werd het een toertje van 13 km. De kuit was netjes ingepakt en liet bijgevolg ook niet van zich horen of voelen.

Vrijdag had Edith ook verlof. Dan maar geen brood op de plank. Eerst moest er wat geshopt worden. Na de middag belandde ik in de zetel om te niksen. Ook dat ging heel vlot. Om 18h moest Thomas naar de Basket training. Edith bracht hem weg en ik sprong mee in de taxi. Ik werd in Westmalle gedropt en mocht zo op eigen kracht terug thuis graken. Goed voor een kleine 8 km aan 5:56. Ik was moe.

Vanmorgen weer op tijd uit de veren. Matthijs moest basketten om 11h in Wilrijk. Daarvóór kon nog gelopen worden vond ik. Om 8:15h vertrok ik. Ik moest 2X over de autostrade. De eerste maal ging ik al lopend de brug over. De 2e maal moest ik stappen. De kuit deed weer wreed lastig. Ik besloot niet toe te geven en in plaats van recht naar huis te gaan deed ik er nog extra lus van 2,5 km bij. Uiteindelijk 7 km gelopen, en de kuit is weer naar de Kl... Al mankend stapte ik binnen... Pech. Vlug de douche in en voor Matthijs gaan supporteren. De tegenstander was te sterk.

Na de match vlug naar huis eten en straks naar Wuustwezel waar Matthijs weer een match gaat verteren... en waar we weer gaan mogen supporteren.

Morgenvroeg doen we nog eens een groter toerke. We zullen wel zien wat de kuit zegt. Daarna gaan supporteren voor Thomas zijn Basketmatchke. In de namiddag zal Edith ons weer voor een weekje verlaten... Weer een weekje Cracottes...

Tot de volgende!

Hallo bloggertjes...

Wed, 25 Feb 2009 23:02:31 +0100

Klik hier

Ni goe bezig...

Sun, 18 Jan 2009 11:19:13 +0100

Nee, we zijn niet goed bezig... Heel de week geen meter gelopen. Ik weet het, het ligt aan mezelf! Een verschrikkelijk drukke rommelige week gehad. Meetings, trainingen, ... 's Avonds was de batterij plat. Een verstandig loper zou dan gaan lopen om de zinnen te verzetten en zich af te reageren. Dat was bij mij niet het geval, dus...

Zelfs gisteren, zaterdag, had ik geen zin. De ochtend hield ik rustig, en tegen de middag moest Thomas gaan basketten in Mario zijn achtertuin... In Dessel. Thomas was dan wel ziek, maar wou absoluut meespelen. De eerste helft ging heel gelijk op, maar tijdens de rust vond onze coach het wellekes, en sprak zijn manschappen toe. Plots kregen we een andere match te zien en Dessel werd gewoon platgewalst... Gek hoe 'n invloed een coach op een match kan hebben. Daarna mochten we gaan tappen op Salfenkermis in Oostmalle. Wat dat is? Moeilijk te omschrijven. Blijkbaar een of andere kermis die reeds dateert vanuit de oudheid. Een situatieschets. Midden in de velden. Plaats daar een 10 tal grote feesttenten. Door de modder en het slijk is de locatie moeilijk te bereiken. Een van die tenten is van den basket. Plaats in die tent een toog van 20 meter met een 10 tal tapkranen. De kranen worden opengezet en gaan pas dicht als het vat af is. Vingers van de duizelende verbruikers geven het aantal pinten aan. Er kan stoemp met spek gegeten worden. Iedereen loopt rond met rubberen laarzen. Zo ga je van tent naar tent en steekt vingertjes op... Duidelijk voor iedereen? Gelukkig zat onze tapshift erop nog voor het echt beestig begon te worden.

Vanmorgen moest er dan toch gelopen worden. Samen met Elasti vertrok ik rond half negen. Veel te veel wind naar mijn zin. Toen ik wakker werd, regende het nog, maar we konden toch droog vertrekken. Edith moest een rustig tempoloopje doen. Ik volgde. Geregeld mochten we een stevige strijd tegen de wind leveren, maar het tempo bleef toch vrij constant. De muziek gaf het loopritme aan. Edith moest 15 km lopen. Iets te ver voor mij na een lopeloze week. Ik arriveerde, droog na 13 km. Edith was kletsnat dank zij haar laatste 2 km.

Sebiet mag Thomas weer gaan basketten. Een bekermatch. Dus weer supporteren. Daarna lekker eten bij mijn ouders, dan nog een beetje chillen en klaarmaken voor een weer drukke werkweek.

Groeten!

Sneeuwloopjes

Sun, 11 Jan 2009 17:55:41 +0100

Klik hier

100.000

Sat, 03 Jan 2009 15:10:31 +0100

Op 31/12/2008 in de vooravond ging de teller van deze blog over de 100.000!! Een mooie afsluiter van het jaar. Ik zag zelf de teller nog op 99.999 staan. Wie zag de 100.000?

Vandaag waagde ik me aan mijn eerste outdoorloopje van dit jaar. Vanmorgen was het nog iets te koud... -7°C vond ik niet echt ideaal. Gelukkig werd het geleidelijk veel warmer. Toen het -2°C was vond ik het welletjes. Ondertussen stond Edith ook ik loopoutfit.
Ze wou zich ook aan haar eerste loopje wagen na haar ziekte. Ze zag er lief uit. Juist de videoboodschap ontbrak... We vertrokken samen voor een rustig loopje. We trokken door het landschap in onze stille kempen. Alles zag er prachtig uit. Alles was wit van de vrieskoude. De takjes en de grassprietjes waren bedekt met een laagje ijs.

Af en toe werd halt gehouden om een paar fototjes te schieten. Het tempo lag laag. Ik voelde al snel dat ik iets te veel 'laagjes' aanhad. Ik was aan't zweten als een paard. Ook de handschoenen moesten uit.

Edith wou na 6 km terug huiswaarts keren, maar ik wou nog meer calorieen verbranden. Het is nodig want de feestmalen hebben een ware ravage aangericht! Op een weekje tijd zoooveeel kilo's erbij! Schandalig! We liepen nog een stukje verder naar het kanaal. Even kijken of het al dichtgevroren was. Er lag al een mooi laagje op, maar erover wandelen...? Nog niet te riskeren...

Na 11 km waren we terug thuis!

Nog enkele sfeerbeelden...

Zo was 2008

Tue, 30 Dec 2008 18:08:22 +0100

Naar jaarlijkse gewoonte, ook het volledige loopjaaroverzicht van Homer!

In totaal een 1400 km gelopen. Een 10 tal westrijden.

Heb me goed geamuseerd!

Volgend jaar doen we hetzelfde!

Prettig oudjaar en de beste wensen voor 2009!

Kerstweek

Sun, 28 Dec 2008 20:05:16 +0100

Het weekje kerstvakantie loopt op zijn einde... Zo weinig gedaan... Schandalig...

Na ons uitstapje van maandag mocht ik 's avonds weer uitvoerig smeren. Al dat slenteren was niet ideaal voor de knie.

Dinsdag ben ik ... euh... een half dagje gaan werken. Ik kon het echt niet laten. Zo leuk... en er stond een belangrijke meeting op het agenda waar ik liever zelf bij was... De knie was nog steeds stijf en ik kreeg uitvoerig commentaar van de collega's... "Ziet ge nu wel dat lopen voor niks goed is... Ons maar aanporren om mee te doen met de 10 miles en zelf gaat ge forfait geven zeker..."

Woensdag vond ik het welletjes. Ik voelde dat er niks mis was met het kniegewricht. Het was immers geen blessure die gekomen was door het lopen... Ik trok mijn stoute (loop)schoenen aan en stapte op de loopband. Voor mij de TV afgestemd op het 'glazen huis'. Eerst traag, 9 km/h en dan sneller naar 10 km/h. Ik ondervond geen problemen, maar stopte toch maar na 5 km. Toen ik van de band stapte voelde ik het wel wat, maar niks dramatisch. 's Avonds mochten we onze benen onder't tafel schuiven bij de schoonouders voor een meer dan overvloedig Kerstmaal. Na de maaltijd, stijve knie... Thuisgekomen direct smeren...

Donderdag mocht ik een overdosis calorieen meesleuren. Lopen was de remedie. Gezien de knie goed stand hield woensdag, koos ik dit maal weer voor het asvalt. Voor de zekerheid laste ik een stop in bij mijn ouders zodat ik in het slechtste geval daar kon stoppen. Na 3,5 km kwam ik daar toe. Geen problemen. Daar werd ik weer overladen met lekkers en snoepgoed... (ik ging wel lopen om calorieen te verbranden...). Na een half uurtje trok ik verder, langs de vaart naar huis. Totaal 8 km. Geen noemenswaardige knieproblemen. Alleen als ik op 1 specifiek plekje op de knieschijf duw, de plaats van de crash, krijg ik een pijnscheut. Volgens mij moet daar ergens een barstje of zo... De remedie daarvoor: niet op dat plekje duwen...

Vrijdag kroop ik weer op de loopband. Ik stak het DVD-ke van Purple Rain nog eens in... 107 Minuten lopen... 107 minuten genieten! Vroeger konden ze toch muziek maken he... Op die manier is lopen op de loopband vol te houden.

Zaterdag was het kerstfeestje bij mijn ouders. Voor Edith draaide het anders uit... Ze was zo ziek als nen hond en we hadden de dokter van wacht laten komen. Dus ik vertrok alleen met ons gasten. Voor het hoofdgerecht was ik toch even Edith gaan halen zodat ze zich toch een beetje kon aansterken na 3 voedingloze dagen...

Vandaag stond de wedstrijd in Leuven op het agenda. We hadden graag deelgenomen maar voor Edith was het zowieso een onmogelijk zaak. Alleen gaan vond ik ook niet optimaal. Daarbij kwam nog dat het Kerstmaal nog zwaar op mijn maag lag en het was buiten dan ook nog eens een beetje frisjes... Heel de dag in de zetel gelegen en uiteindelijk toch nog 5 km op de loopband gelopen...

Morgen mogen we weer gaan werken! Joepie...

Prettige Kerstdagen!

Wed, 24 Dec 2008 08:13:25 +0100