Wie wil er nu gewoon zijn?

Commitment...

Sun, 07 Feb 2010 14:46:52 +0100

Hele tijd weggeweest wegens verlies paswoord en verandering e-mailadres... Maar ben terug met dit filmpje op YouTube: best leuk!

Prop 8, The Musical

Thu, 29 Jan 2009 00:17:43 +0100

Zijn musicals gay? Euh... Geen open deuren intrappen a.u.b. In de beste traditie van homomilitantisme, is er naar aanleiding van propostion 8 (het voorstel ter afschaffing van het homohuwelijk in California dat het nipt gehaald heeft bij de laatste presidentsverkiezingen) een musical in elkaar getimmerd. John C. Reilly (o.a. 'Mister Cellophane' in de musical Chicago) voert de cast aan.

Een alternatieve kijk op het homohuwelijk

Sat, 24 Jan 2009 13:00:31 +0100

Die moet je zien...

Op zoek naar nieuw talent (2)

Sun, 02 Nov 2008 18:37:34 +0100

Onder het motto "Talk About It" vond op woensdag 11 oktober jl. in de Verenigde Staten de National Coming Out Day plaats. Waarom ‘het’ nog van de daken schreeuwen, als je YouTube hebt? De een is wel plezanter dan de andere, maar kom. New gay culture op YouTube, de zoektocht gaat verder…

Die hieronder vind ik de beste. Bekijk ook zijn andere filmpjes eens...

nog 1tje:

en nog 1tje

en nog 1tje om 't af te leren...

Op zoek naar nieuw talent

Thu, 23 Oct 2008 21:51:59 +0200

Klik hier

Harry POTTER... Wat wil je met zo'n naam?

Sun, 14 Sep 2008 23:45:41 +0200

Harry Potter ook al gay? Als je van West-Vlaanderen bent, wist je het natuurlijk al lang. Met zo'n naam! Nu denkt een flauwe plezante op Youtube er blijkbaar ook zo over...

En om te besluiten:

I rest my case

Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat

Mon, 18 Aug 2008 15:47:25 +0200

Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat, een soort prequel op Jesus Christ Superstar, is sinds vorig jaar weer te bewonderen op de Londense West End. Geschreven in 1968 is het een van de meest onbedoelde (hoewel…) gay shows die je vandaag op de planken kunt zien. Voor het verhaal gingen Andrew Lloyd Webber en Tim Rice hun mosterd halen in het Oude Testament.

Joseph is de tweede jongste van een nest van twaalf jongens en de oogappel van zijn pa, die hem een regenboogjasje schenkt (wist hij veel). Joseph is ik weet niet hoe tevreden en zingt ‘tralalala o wat ben ik toch blij met mijn veelkleurig jasje, ik lijk wel een levend kunstwerk!’. Zijn broers zijn echter doodjaloers en verkopen hem als slaaf aan voorbijtrekkende kooplui. Hij belandt bij Potiphar, een Egyptische miljonair en zijn nymfomane vrouw.

Vanaf dat moment huppelt Joseph (vertolkt door een verre van onaardig uitziende Lee Mead) voor de rest van het stuk alleen gekleed in een lendendoekje rond. Madam Potiphar sleurt hem in haar ledikant (eeeek), hij verzet zich heftig, maar wordt toch betrapt door haar man die hem in de cel gooit. Enfin, na veel vijven en zessen wordt hij de nummer twee van Egypte en verzoent zich met zijn familie.

Het stuk (in beide betekenissen) eindigt in een veelkleurig spektakel waarbij Lee in zijn veelkleurige jas boven het podium rijst, met achter hem een regenboogsleep die bijna zo groot is als de vlag van Roze zaterdag. Liefhebbers van kitsch, humor en zeemzoete maar o zo mooie muziek: allen daarheen!

Harvey Fierstein: een schat van een vent

Tue, 05 Aug 2008 17:43:35 +0200

Klik hier

Lil Abner: een tonic tegen heteroromantiek

Mon, 28 Jul 2008 12:48:30 +0200

De preutse fifties zitten vol verrassingen. In tijden van heksenjachten op communisten en ander subversief gespuis, dienden de closet gays van Hollywood (zowat 90% van de musicalbusiness) inventief te zijn. En subtiel (!). Ze leverden echte kitschjuweeltjes af zoals The 5.000 Fingers of Dr. T, maar ook Li’l Abner uit 1959 kan tellen. Alweer een verborgen ode aan gay camp die zelfs aan de aandacht van Paul Roen, auteur van High Camp I en II, ontsnapte.

Li’l Abner is de vrijwel letterlijke verfilming van de Broadway musical uit ’56, dat op zijn beurt gebaseerd is op een populair stripverhaal. Het verhaal in een mininotendop: Li'l Abner Yokum (Peter Palmer) is een knappe spierbundel met een hart van goud. Een minpuntje (nu, ja): hij is meer geïnteresseerd in vissen dan in zijn vriendinnetje Daisy Mae (Leslie Parrish).

Als de regering hun dorp Dogpatch uitpikt als testgrond voor de atoombom omdat ze het de meest nutteloze gemeente van de VS vindt, proberen de dorpelingen daar een stokje voor te steken door er iets interessants te vinden. Blijkt dat Li’l Abner zijn looks te danken heeft aan Yokumberry Tonic, een brouwsel van zijn Mammy (Billie Hayes). De drank wordt uitgetest op een aantal lelijkerds van het dorp, die stuk voor stuk veranderen in adonissen. Perfecte studs, eeuwig jong en mooi, maar ze hebben één nadeel (sic): ze zijn totaal niet meer geïnteresseerd in meisjes. Tel daarbij de waanzinnige kostuums, protserige decors en acrobatische dansnummers, en je hebt, wel, een classic. Helaas is de dvd enkel in zone 1 verkrijgbaar.

Hier Peter Palmer, al zingende: ‘You deserve someone good looking, namely me”

Mika: Mijn muziek spreekt voor zichzelf

Fri, 25 Jul 2008 14:35:00 +0200

Wat? Moeten “we” Mika ook al opeisen? Komaan zeg, dikke meisjes op scène, kitscherige decors die Liberace zouden doen blozen en pure disconummers zoals ‘Take it easy’… En hoe kan je de tekst van Grace Kelly anders bekijken dan door een reuze travelobril?:

I try to be like Grace Kelly
But all her looks were too sad
So I try a little Freddie (Mercury)
Ive gone identity mad!

Spijkers op laag water? Zoals bekend, wil Mika zich zelf niet uitspreken over zijn seksualiteit, kwestie van een fanleger bakvissen niet teleur te stellen. “Mijn muziek spreekt voor zichzelf,” aldus de knapperd. I rest alweer my case…

Tom of Finland: dat zit wel snor

Wed, 23 Jul 2008 09:35:00 +0200

Nu we het er toch over hebben (zie vorige bijdrage), een blog over gay culture kan natuurlijk niet voorbij aan Tom of Finland (8 mei 1920 – 7 november 1991).
Tom of Finland werd geboren in euh… Finland (Kaarina om precies te zijn), onder de slecht bekkende naam Touko Laaksonen. Hij staat bekend als fetisjartiest en heeft vooral homo-erotische tekeningen op zijn kerfstok.

Hij schetste ongeveer 3500 illustraties bijeen die vooral gekenmerkt worden door zwaargebouwde en besnorde beefcakes met penissen van hier tot ginder. Meestal gekleed als een Hulk in de overgang, barstend uit de kleren. Ook vaak uitgedost met zweepjes of andere attributen, onderdanige krachtpatser aan de knieën.

Laaksonen werkte als commercieel grafisch tekenaar. Homo-erotische prenten tekenen, was zijn hobby. In 1956 publiceerde het Amerikaanse tijdschrift Physique Pictorial voor het eerst een aantal pikante tekeningen van Tom die de aandacht van de homogemeenschap trokken. Vanaf 1973 begon Tom of Finland met de publicatie van erotische stripverhalen waarin lederventen, zee- en andere bonken steevast de hoofdrol speelden.

Voor zijn dood kon hij nog meewerken aan de Finse documentaire Daddy and the Muscle Academy - The Art, Life, and Times of Tom of Finland. Met de publicatie van een collectie van zijn werk door Taschen is hij vandaag echt mainstream geworden. Getuige daarvan is ook een nieuw parfum, 'Tom of Finland', gelanceerd door Etat Libre d’Orange. Voor echte venten ongetwijfeld.

Bernard Faucon

Tue, 22 Jul 2008 17:52:22 +0200

Bernard Faucon (° 1950) creëerde zijn fotografisch oeuvre tussen 1976 en 1995. Hoewel zijn hoogst originele kunstfoto’s in boekvorm zijn verschenen en werden geëxposeerd van Parijs tot New York, blijft hij, ondanks algemene erkenning, vrij onbekend. Misschien liggen wezenlijk voor zich uitziende knapen minder goed in de markt dan de sm-beren van Tom of Finland…

Hierbij een link naar de officiële site.

Sugar Baby Love

Tue, 22 Jul 2008 17:28:49 +0200

Oké, het is oude koek, maar ik had het nog niet gezien. Het Instituut voor Tropische Geneeskunde (ITG) en Sensoa openden in de Van Schoonbekestraat een Helpcenter om er gratis en anoniem te testen op hiv. In Frankrijk voorziet de vereniging AIDES vergelijkbare diensten. In 2006 lanceerde de organisatie de campagne Sugar Baby Love.

De campagneclip laat op de tonen van Sugar Baby Love van The Rubbettes het leven van een jonge homo zien die verschillende avontuurtjes meemaakt voor hij zijn Grote Liefde tegenkomt. Ondertussen gebruikt hij steeds condooms. De boodschap is dan ook: leef lang genoeg om de juiste tegen te komen.

Sugar Baby Love kreeg gratis uitzendtijd op M6, Arte, Canal+, Pink TV en ook op de parlementaire zender LCP.

I Now Pronounce You Chuck & Larry: Gay Culture door een heterobril

Tue, 08 Jul 2008 09:53:48 +0200

Mmm… Over die weet ik weet niet goed wat denken. ‘I Now Pronounce You Chuck & Larry’ (2007) is een zeer succesvolle (lees: platvloerse) Amerikaanse comedy, doorspekt met homoclichés die zelfs voor camp- en cultliefhebbers ver over de schreef gaan. Gay culture gezien door een heterobril. Het is zoals met jodenmoppen. Verteld door een jood mag je ongegeneerd lachen. Is de grollenmaker niet-jood, dan is antisemitisme nooit ver weg.

Anderzijds wordt de gay cause niet echt geweld aangedaan, wel integendeel. De clichés zijn wat ze zijn, maar homohaters komen er euh… bekakt uit. Aan het eind van de film zijn zelfs de grootste homofobe brandweerlui bijgedraaid. In die zin kan een succeskraker als Chuck&Larry meer doen voor de goede zaak als artistieke, politiek correcte meesterwerken waar geen kat naar komt kijken. En Brokeback Mountain dan? Trust me, die prent had een ander doelpubliek.

Voor degene die de film gemist hebben: de dvd ligt voor 5 euro in de mediamarkt. En hier is de trailer:

Wegdromen met Pierre et Gilles

Fri, 04 Jul 2008 15:34:19 +0200

Een blog over gay culture zonder het Franse artistieke homokoppel Pierre Commoy (de fotograaf, °1949) and Gilles Blanchard (de schilder, °1953), beter bekend als ‘Pierre et Gilles’ is als euh… een vaas zonder bloemen? Een koppel dat samen geile knapen kiekt en al decennia braafjes bij elkaar blijft. Je moet het maar doen.

De foto’s van Pierre et Gilles zijn als kitscherige schilderijen van mensen die vaak te mooi zijn om op deze planeet rond te lopen. Maar ja, de grens tussen fotografie en schilderkunst in deze eeuw van fotoshoppen wordt dan ook alsmaar fijner. De settings, kostuums en retouchering zijn dan ook minstens zo belangrijk als het eigenlijke kiekje. Veel foto’s doen denken aan hun Amerikaanse voorganger James Bidgood wiens ‘Pink Narcissus (zie elders op deze blog) wel één bewegende foto van Pierre et Gilles lijkt.

Allerlei beroemdheden vonden het een ware eer om door Pierre et Gilles vereeuwigd te worden, zoals Lio, Khaled, Étienne Daho, Marie France, Mikado, Marc Almond, Marilyn Manson, Madonna, Kylie Minogue, Erasure, Deee-Lite, The Creatures, Nina Hagen, CocoRosie, Naomi Campbell, Catherine Deneuve, Layke Anderson, Jean-Paul Gaultier, Mireille Mathieu (eeek).

Hier een YouTube Filmpje over een tentoonstelling van hun betere werk in Moskou. Om je te bescheuren…