Griet in Peru...

Adios! Hasta pronto!

Sun, 13 Jul 2008 16:25:44 +0200

Hey,

De tijd om afscheid nemen is genomen, het wordt een bijzonder zwaar afscheid. Het heeft 2 kanten, mijn terugkomst naar België.
Aan de ene kant zie ik het volledig zitten om terug te keren en iedereen terug te zien! In mijn eigen bedje te kunnen slapen, genieten van de Belgische kost, hopelijk naar het strand te kunnen gaan, een warm bad nemen, ...
Maar als ik dan denk aan wat ik allemaal hier achter moet laten, vrienden, familie, mijn werk, klasgenootjes, ... Ik heb hier ook mijn leven opgebouwd en om dat alles achter te laten, dat is niet zo evident.
Maar ik heb een fantastisch avontuur beleefd, niemand neemt dat ooit nog van mij af! Ik heb in die 11 maand ongelofelijk veel bijgeleerd, ik heb geleerd mijn mannetje te staan in situaties waar ik anders meteen de hulp van mama of papa inriep. Maar we waren letterlijk maar een mailtje van elkaar verwijderd en dat maakt het naturlijk wel een stuk gemakkelijker.
Ik heb nieuwe mensen leren kennen, een nieuwe taal geleerd, leren lesgeven, leren omgaan met mindervalide kindjes, leren helpen in het huishouden, geleerd dat het niet altijd goed is om altijd je gedacht te zeggen en die vaak voor mezelf te houden, ...
Het afscheid valt me nu heel zwaar, maar ik weet dat ik zeker terug kom en dat verzacht de pijn toch iets of wat.
Verder wil ik nog iedereen bedanken, voor zijn/haar steun in het afgelopen jaar!
Voila, vandaag vertrek ik uit Cajamarca naar Lima, om woensdag vanuit Lima naar Atlanta te vliegen, vanuit Atlanta zal ik dan een vliegtuig naar Miami nemen, waar ik mijn ouders en Stijn zal ontmoeten. Dus de 29ste juli ben ik pas in Belgie!

Met dit berichtje sluit ik deze blog af, bedankt aan alle trouwe lezers en tot gauw in België!

Liefs, Griet Landuyt

Mancora (strand) & Pichanaki (jungle)

Fri, 04 Jul 2008 21:51:49 +0200

Klik hier

Er even tussenuit

Tue, 17 Jun 2008 03:33:49 +0200

Hey allen!

Even een kort berichtje om jullie te laten weten, dat ik ten eerste nog leef en ten tweede dat ik over 2uurtjes vertrek naar Mancora! Mancora is een klein stadje aan de kust, zogezegd een van de mooiste stranden van Peru... Nuja, we zullen zien. Kan het Middelkerke verslaan? Hmmm.. Dat betwijfel ik !
De reden waarom ik er naartoe ga is niet alleen om te ontspannen, neen! Mijn gastbroer Andres, die ik tot nu toe nog niet ken, woont daar met zijn vriendin. Dus ik ga hen bezoeken.

Voor de rest gaat alles goed met mij, ik ben wel blij met mijn drukke leventje hier. Het geeft me ontzettend veel voldoening. Veel nieuws heb ik niet, alleen dat Sarah (van de VS) vorige week vertrokken is naar haar land. Het was erg zwaar om haar zien te vertrekken, niet alleen het feit dat ik hier als enigste buitenlandse student achterblijf. Neen, in de laatste 9maand zijn we erg naar elkaar toe gegroeid, het doet raar om haar niet meer alle dagen te zien of te horen. Ze is een van mijn beste maatjes geworden.. Maar zoals ik het in het spaans zei: 'no hay despedida, sólo hasta pronto'. (Het is geen vaarwel, alleen maar, tot gauw!)

Tot over een maandje,
Griet Landuyt

Feliz dia Papi!

Sun, 08 Jun 2008 20:05:41 +0200

Bij deze papa, mag jij je heel eventjes de speciaalste van de hoop voelen!
Hierbij wens ik jou ook een gelukkig vadertjesdag...
Ik hoef hier niet uit de doeken te doen hoeveel je voor mij betekent, dat weet jij wel.
Ik wil je gewoon bedanken, bedankt voor alles papa!

Wow, al juni!

Sun, 01 Jun 2008 17:06:07 +0200

Man, man, man.. Wat gaat de tijd toch snel, we zijn alweer juni!
Mij rest hier nog maar een goeie 6-tal weken in het land van de lama's, inka's en het prachtige andersgebergte. :(
Help, het gaat te snel! De laatste tijd word ik echt geconfronteerd met tijdsgebrek, wat namelijk komt door mijn overvolle programma. Maar dat is maar beter zo.. Want over exact een weekje zal Sarah (van de VS) het sprookjesachtige Cajamarca terug inruilen voor haar hometown Oneanta. Daarmee zal ook mijn maatje-waar-ik-alles-mee-samen-doe wegvallen. Maar zo als eerder vermeld, ik heb het te druk om erover te treuren.
Ik blijf werken met dove kindjes en engelse les geven, ga alle dagen naar de fitness. En daar is nu nog eens bovenop gekomen dat ik sinds vorige week begonnen ben met het regisseren van een toneelstuk (daarover meer in mijn volgende blogbericht). Ook gaan Sarah en ik nu woensdag een toneelstuk opvoeren, het is eerder een dialoog waarin we het verloop van ons jaar zullen vertellen, gekke anekdotes zullen ophalen, iedereen eens in de bloemetjes willen zetten, ... Dat vraagt dus ook al weer heel veel voorbereiding.
En als je daar dan bovenop nog eens bij denkt, dat er elke week wel iets te doen is in Cajamarca, zoals vorige week het stadsfeest van Cajamarca, gisteren het schoolfeest en vandaag staat er een stierengevecht op het programma...
Verstaan jullie nu waarom ik soms wakker schiet en besef, god.. ik wil nog zoveel, maar heb er gewoon de tijd niet meer voor!

Over laatst werd me de vraag gesteld: "maar zul je eens terug in België ook wel eigenlijk in België zijn of zweef je nog boven de Andes in Cajamarca?"
Ik kan die vraag voorlopig nog niet beantwoorden, maar weet dat Cajamarca, nu al als een thuis aanvoelt en dat het ontzettend haar zal zijn om dit alles te moeten achterlaten...

Heel veel liefs,
Griet Landuyt

Druk, druk, druk...

Sun, 25 May 2008 19:47:26 +0200

Hey allen!

Sorry dat het zo lang duurde voor ik weer op mijn blogje schrijf.. Het was gewoon erg druk en ik had problemen met het internet.
Wel, wel.. Een kort overzichtje van de laatste 2weken.
Vorige week had ik een weekje vakantie! Deze keer ben ik er niet op uitgetrokken, maar heb ik eigenlijk echt eens niets, niets en nog eens niets gedaan. En ik moet zeggen dat, dat ook eens bijzonder leuk kan zijn. Gewoon weggaan met vrienden, tv kijken, lang uitslapen, naar de fitness gaan, ...
Deze week dan, moest ik weer aan de slag natuurlijk. Ik blijf dus werken met dove kindjes en Engelse les geven. Het geeft me echt ontzettend veel voldoening, in tegenstelling tot de eerste maanden die ik op de schoolbanken doorbracht. Het verschil met lesgeven hier is dat je heel veel liefde van je leerlingen krijgt. Leerlingen en leerkrachten staan veel dichter bij elkaar, zo is het hier bv. normaal om je leerkracht een kus te geven om hem te begroeten. Het werken duurde weer niet voor lang, want donderdag en vrijdag hadden we weer geen school, het was namelijk Cajamarca's stadsfeest! En dat begon al woendagnacht. Om 11u verzamelden we met een hele boel op de Plaza de armas en die werd om getoverd in een bloementapijt. Ik zelf heb ook meegeholpen, de sfeer zat er goed in, muziek en drank, wat wil je nog meer? Donderdag kon je dan hele dag de bloementapijtjes bewonderen... Hoe fier als ik ben, vond ik de onze toch het mooiste ;-)! Hele dag werd er weer gedronken en gefeest.
Vrijdag kwam Lore ( AFS'er van België, woont in Chimbote), dan af naar Cajamarca... Kheb haar op het gemak wat rondgeleid in sprookjesachtige Cajamarca. Gisteren om 5u 's morgens kwam Andreas ( andere Belg, woont in Chiclayo) zich er dan bijvoegen, ook kwamen nog een meisje van Wallonië en eentje van Zwitserland erbij. Gisteren weer de toeristische dingen van Cajamarca bezocht. In de namiddag gingen we naar La Colpa (waar ze de koeien bij hun namen roepen), maar in het terugkeren kwamen er geen taxi's of combis meer af. Gelukkig kwam er wel een camionetje af, hup met z'n allen in de laadbak! Op zich is dat al een uitdaging! 's Avonds zijn we dan nog uitgaan, maar omdat iedereen zo moe was, lagen we om 1.30 al in onze bedjes.
Vanmiddag gaan we nog een waterval bezoeken in Cajamarca en 's avonds moet ik dan al weer afscheid nemen...

Kortom, Griet blijft het nog altijd naar haar zin hebben in Peru!!

Liefs, xxxxxxxxxxxxx

Feliz dia mami!

Sun, 11 May 2008 02:43:37 +0200

Even pauze nemen...

Sat, 10 May 2008 23:34:32 +0200

Het is al weer een tijdje geleden voor een even tijd genomen om nog eens een deftig berichtje te posten.
Wel reden daarvoor: april was een zware maand! En dat heeft zijn sporen na gelaten. Ik voelde me al een tijdje wat moe, ziekjes en het bleef maar aanslepen. Dus besloot ik vorige week toch eens een bezoekje aan de dokter te brengen. En die wist me te vertellen, dat ik even een stapje terug moet nemen. Afgelopen maand, was erg vermoeiend voor me, spanningen met mijn gastfamilie, lessen voorbereiden, frustrasies, ... En dat begint door te wegen. Dus schreef de dokter me rust voor ook moet ik naar de sauna gaan, gaan zwemmen, ontspannen en massages krijgen.
Daarop heb ik besloten om even alles aan de kant te schuiven en ben ik voor 5dagjes naar de Peruaanse kust getrokken, Trujillo. Daar was is al eerder geweest (rondreis), maar ik vind het een prachtige stad en het ligt aan de zee!! De zee, heb ik ondervonden, is voor mij een vorm van thuiskomen. Het geeft me rust.
Ik ben samen met Sarah (van de VS) gegaan en we hebben echt genoten! Naar het strand gegaan, veel buitenlanders ontmoet en daarmee dan wat gaan drinken, lange strandwandelingen gemaakt, kapperbezoekje, genoten van de vele shoppingcenters, .... Pure ontspanning!
Het is gewoon heel erg leuk dat ik voor 5dagen eens terug naar mijn Europese stijl kon leven. Zoals bv. weggaan of gewoon een wandelingtje gaan maken zonder aan 6verschillende personen toestemming te moeten vragen en dan nog eens ervoor te moeten zorgen dat iemand met ophaalt en terugbrengt, eten wanneer en wat je wilt, opstaan en gaan slapen wanneer het mij uitkomt, tv kijken wanneer ik wil en zelf kunnen beslissen naar wat ik wil kijken, ....
Die 5dagen waren echt geweldig, te geweldig, want bij mijn terugkomst in Cajamarca kreeg ik het toch wel ff moeilijk. Meer en meer begin ik te beseffen hoe goed we het wel hebben ik België. Trujillo was voor mij weer eens 5dagen kunnen proeven van vrijheid en leven naar Europese stijl. Dat was zalig, maar om nu terug te keren naar de dagelijkse sleur, blijkt dat toch niet zo eenvoudig te zijn.
Maar een AFS-jaar zou geen AFS-jaar zijn zonder ups en downs zeker?

Heel veel liefs,
Griet vanuit Cajamarca, peru

-Nog 67dagen tegaan!-

Nieuwe fotopagina!

Tue, 29 Apr 2008 02:09:11 +0200

Vermits ik bij mijn vorige fotopagina alle uploadruimte (of hoe moet ik dat ook zeggen?) opgebruikt heb, heb ik noodgedwongen een nieuwe aangemaakt:

http://picasaweb.google.com/grietinperu

Hierop kun je ondertussen de foto's van maart en april bewonderen.
Veel plezier!

Liefs Griet

60 kindjes gelukkig gemaakt!

Thu, 24 Apr 2008 01:52:19 +0200

Woehoewww... We zitten al over de 10000 bezoekers. Dit even terzijde.

Dat ik het niet zo heb voor de latinlover, dat weten jullie nu ondertussen al. Maar voor kindjes heb ik dan wel weer zwak.
En vandaag heb ik 60 arme kindjes gelukkig gemaakt! Maar dit was me niet gelukt door mijn lieve meme en pepe, zij hebben namelijk in België, potloden, ballonen, teddybeertjes, speelgoed e.d. ingezameld of gekocht. Daarvoor ontzettend hard bedankt! Gisteren hebben Sarah (VS) en ik hele avond pakketjes zitten maken. Ieder kindjes kreeg in zijn pakketje: een speelgoedje, een potlood, enkele ballonen, een lolly en een paar snoepjes.

Vanmorgen dan zijn we (Sarah en ik) samen met een leerkracht (Milton) naar een ander volk getrokken dat Namora heet. Daar hebben we een schooltje bezocht. Het was een ware shock! Het eerste klasje viel nog mee, waar we pakketjes uitdeelden aan kindjes van het eerste en tweede leerjaar. Ik dacht 'ah dit valt nog wel mee', maar toen we het volgende klasje bezochten werd al meteen duidelijk dat ze enkel geïnvesteerd hadden in het eerste klasje. Het doet je toch even nadenken, ze hebben echt niets, niets, niets. Hooguit een paar oude schoolbanken en een oud krijtbord. Het doet pijn om dit te zien.
Maar god, je had hun glimlach moeten zien toen we onze pakketjes verdeelden. Ik denk dat het voor mij ook een van de mooiste momenten was die ik hier al heb doorgebracht, maar natuurlijk ook de meest confronterende. Ja. Ik leef wel in Peru, maar ik heb hooguit eens een 2tal weken geen warm water en 1dag eens geen elektriciteit. Zij hebben nooit water of elektriciteit! Ik zou ze willen meenemen en hen een beter wereld willen laten zien, maar wie ben ik om dat te doen?! Maar het geeft toch een ontzettend veel voldoening om te weten dat we hier maar liefst 60kindjes voor heel even gelukkig gemaakt hebben!

Liefs, Griet x

LatinLovers

Wed, 16 Apr 2008 18:27:29 +0200

Hey allen!

Vermits jullie mijn liefdesleven in Peru blijkbaar heel erg interessant vinden, terwijl er eindelijk weining interessants aan is... Met andere woorden, NEEN ik heb nog geen peruaans lief op gedaan, en in België heb ik er ook geen zitten :).
Ben ik dan zo kieskeurig? Wel laat ons zeggen dat ik het niet zo heb voor de latin lovers. Bepaald tactisch zijn ze niet :-)! Zo doorzichtig als iets.
Op de meesten die mij vragen naar mijn romances in Peru, antwoord ik volmondig: neen ze zijn te klein en veel te macho-achtig. Ik weet het, je mag niet veralgemenen... Maar in de meeste gevallen is het wel zo!
Dat zijn al 2 punten waar ik op afknap... De eerste die mij dan nog eens aanspreekt over mijn 'ooooh-zo-mooie-blauwe-ogen', die kan ik wel vervloeken, ik ben het kotsbeu -> 3de afknapper.
Dan hebben we het nog niet gehad over hun aansprekingszinnen of verleidingstrucen: voor ze naar je naam vragen, vragen ze als je getrouwd bent... Natuurlijk antwoord ik dan gretig: ja, zo is mijn standaard verhaaltje nu dat ik getrouwd ben met een amerikaan dat in de mijnen werkt :)!
De latinlovers zijn vooral goed in het verbloemen van alles, ze hemelen je helemaal op, helaas voor hen sta ik erg stevig met mijn beide voetjes op de grond. (misschien door de vele waarschuwingen van mijn lieve ouders?!).
Ja, beste bloglezers, zo gaat dat nu eenmaal met de latinlovers en Griet. Ze hebben het niet zo voor elkaar. Maar ik heb nog 3maand tegaan, dus misschien is er nog hoop?

Heel veel liefs,

Griet x

Miss Griet

Sat, 05 Apr 2008 19:37:55 +0200

Liefste bloglezer,

het spijt me voor de vertraging, maar hier ben ik dan terug. De laatste dagen is er ontzettend veel gebeurd, maar daar wijk ik nu liever niet over uit.
Laat ons het liever hebben over mijn dolle avonturen als juffrouw (miss hoe ze dat hier wel eens durven noemen) Griet.
Wel wel, zoals ik in mijn vorig bericht liet merken, had ik twijfels over de datum waarop ik zou starten. En terecht! Ik had weliswaar, weeral eens gelijk. Uiteindelijk mocht ik vorige week vrijdag starten.
Mijn eerste klas, was een groep van 35 leerlingen, met de leeftijd van 11 tot 16. Ik was erg zenuwachtig, want tenslotte werd ik zomaar (alleen) voor de leeuwen gegooid. Gelukkig wist ik mij goed te redden en kreeg ik enorm veel wederzijds respect van mijn leerlingen. De eerste les hield ik ze wat kort, ze testten echter mijn grenzen af, wel ik deed gewoon hetzelfde :D! De eerste les werd vooral besteed aan kennismakingspelletjes, goh die namen ik geloof dat er 10 juans en 10marias in mijn klas zitten! Maar het was echter een succes. Maandag had ik dan voor de 2de keer les met deze groep, dan werd het werken geblazen, gedaan met de kennismakingsspelletjes. Mijn doel is vooral om ze op een leuke manier wat engels bij te leren, adhv het spelen van bingo (om de nummers te leren), toneeltjes in elkaar steken, ... Wat voor mij het belangrijkste is dat ze over de drempel geraken, van het niet durven sprek in Engels.
Dinsdag had ik dan voor de eerste keer les met een groep van 25 kindjes, van 6 tot 10jaar. Dat was ontzettend zwaar, het zijn allemaal kindjes die om aandacht schreeuwen en klikspanen :P! Miss hij heeft mijn gom afgepakt, Miss hij heeft aan mijn haar getrokken, ... Per momenten wordt mijn geduld echt op de proef gesteld. Maar zo leer ik er ook uit.
Woensdag had ik weer de middelbare groep, donderdag weer de kindjes en vrijdag weer de ouderen.
Maar het belangrijkste van allemaal is dat ik het ontzettend graag doe! Het geeft mij heel veel voldoening en als ik nu op straat mijn leerlingen tegen het lijf loop is het niet meer Griet, maar Miss :-) heel erg bizar!
Deze week heb ik het schooltje voor mindervalide kindjes en beetje verwaarloost, vandaar dat ik daar geen nieuws over heb, ik heb me afgelopen week volledig geconcentreerd op mijn lessen.

Ik laat het hierbij,

liefs, Griet x

Vakantie voorbij!

Mon, 24 Mar 2008 19:47:00 +0100

Hey allen!

Terwijl voor de meeste de vakantie net begonnen is, mag ik (eindelijk) terug aan de slag! Met 2 weken vertraging, kan ik morgen hopelijk starten met het geven van Engelse les. Ik zeg wel hopelijk, moest ik nu al een week bezig geweest zijn, maar.. We zitten in Peru hé ;-)!

Na veel heen en weer geloop van AFS, Cristo Rey (mijn oude school) en el Centro Especial, daar nog eens bij veel gezaag en voet bij stuk houden, én ze mogen me nu dan in Peru ookal 'Dulle Griet' noemen, wel ik heb eindelijk bereikt wat ik wou bereiken.
Mijn programma zal er voor de komende weken goed gevuld zijn. Elke schooldag zal ik kinderen en pubers, die problemen hebben met Engels, van 4 tot 6 bijscholen. Enkele voormiddagen zal ik ook helpen in een schooltje voor dove en mindervalide kindjes werken. Daar ben ik sinds vorige week al mee begonnen, het is er zwaar en ik ben nu ook doventaal aan het leren, maar de voldoening die je van de kindjes krijgt, overtreft alles! Daarnaast zal ik als naschoolse activiteit een toneelstukje organiseren, dit natuurlijk ook als ontspanning voor mezelf!
Zoals je aan mijn enthousiasme wel kunt lezen, die ik het volledig zitten. Nu ja.. Alles is beter dan niets doen of mijn tijd te verspillen op de Peruaanse schoolbanken.

Ah, misschien nog een klein verslagje van de voorbije 2 weken terug in Cajamarca?
Naast het heen en weer geloop, heb ik vooral ook er genoten van voorbije 2weken! Het voelt goed om terug te zijn, het geeft me een gevoel van thuiskomen en het is erg leuk om iedereen terug te zien!!
Voor de rest ben ik eens naar de cinema gegaan, hebben Sarah en ik t-shirts gemaakt, ben ik met mijn zus en een paar vrienden naar de discotheek gegaan, ben ik 30km gaan mountainbiken (ik ben er nog steeds niet goed van), ...

Morgen is dus DE grote dag voor mij, ik mag beginnen met lesgeven en mijn gastouders komen, ik heb ze nu bijna al 2maand niet meer gezien, terug thuis van Lima. We zullen zien wat het geeft...

En hoe is het daar in België??

Heel veel liefs,
Griet x

Terug in Cajamarca, na een maand rondreizen!

Tue, 11 Mar 2008 18:36:55 +0100

Klik hier

Verder rondreizen

Wed, 27 Feb 2008 13:30:49 +0100

Hola!

Na Machu Picchu, een vlucht over de Nazcalijnen en sandboarden had ik toch wel even rust nodig.. Zoals ik al zei rondreizen is niet alleen fysiek vermoeiend maar ook mentaal, je mag het niet onderschatten. Dus hielden we een korte stop in Lima, bij een deel van mijn gastfamilie.
Maar sinds gisteren zijn we alweer op pad, momenteel zitten we in Huaraz, een bergstadje. Hier blijven we een 2tal dagjes en dan reizen we door naar de kust wat dan ook meteen onze laatste bestemming zal zijn!

Ondertussen kunnen jullie al foto's online vinden van het Titicacameer, La Colca, Machu Picchu en de Nazcalijnen!

Heel veel liefs,
Hou jullie goed!
Griet mist jullie ontzettend hard!!