Goodwill

Iago 20 december 1998 - 18 november 2008

Wed, 24 Dec 2008 15:48:44 +0100

Na een korte doch zeer pijnlijke ziekte is Iago, de hulphond van mijn zoon Jelle, op 18 november ingeslapen. Het verdriet om het verlies was te groot om er over te schrijven, vandaar dat dit bericht hier nu pas verschijnt.

Het is niet in woorden uit te drukken hoeveel Iago voor Jelle betekende. Het was voor Jelle dan ook erg moeilijk om zonder zijn hulphond en maatje verder te gaan. Daar hij de hulp van zijn maatje enorm miste en duidelijk nodig had, ging hij voor een opvolger voor Iago. Zo zou alles wat Iago bij Jelle teweegbracht, de deuren die hij opende, de vrijheid die hij Jelle schonk, niet verloren gaan en was Iago's werk niet voor niks geweest.

Hij ging in het centrum van Hachiko trainen met de honden die reeds hun opleiding voltooid hadden en wachtten op een baasje. Ik stond op afstand toe te kijken toen hij met de laatste 3 overgebleven honden oefende en zag effectief de vonk overspringen. Niet Yves, die hier zo lang had gewoond, maar Yves' broer Youssef werd smoorverliefd op Jelle. Hij doet alles voor Jelle en Jelle lachte eindelijk opnieuw. Na intensief verder oefenen, woont Youssef sinds kort bij ons!

Tenslotte wil ik jullie een vreugdevolle kerst en een spetterend 2009 wensen!

spooky Goodwill

Mon, 27 Oct 2008 15:06:37 +0100

De tijd vliegt, nog 1 maand en Goodwill is 1 jaar.
Dat heugelijk feit brengt ook verdriet mee want het is nu ook al bijna een jaar dat we onze vriend Bono moeten missen. Geen dag gaat voorbij of hij flitst wel eens door onze gedachten. Vergelijkingen met Goodwill maken we zelden want iedere hond is uniek.
Het is nu al drie weken dat Goodwill gecastreerd is en hij was heel flink. Na een dagje sufheid speelde hij de dag erop alweer alsof er niks gebeurd was. Van de draadjes bleef hij mooi af zodat de vervelende lampekap op zolder mocht blijven.
Afgelopen zaterdag was er op hachiko het halloweenhulphondencafé. Een gezellig samenzijn voor assistentie en andere honden. Er was ook een wedstrijdje voor de origineelst verklede hond. Goodwill had een vleermuizenpakje aan met lichtgevende skelethandjes erop. Maar na een uurtje spelen met zijn vriendjes hing het pakje al half aan flarden zodat ik het afdeed en hem alle vrijheid gaf om te spelen.
Een paar mooie foto's wil ik jullie lezers zeker niet onthouden.
Ziet hij er niet spooky uit?

bijna volwassen

Fri, 03 Oct 2008 15:31:55 +0200

Het is weeral schandalig lang geleden dat ik hier een tekstje plaatste. Maar de praktijk is voor mij zoveel belangrijker dan achter de pc mijn hoofd te zitten breken wat ik deze keer zal schrijven.
Goodwill is stilletjes op weg om een volwassen kerel te worden. Natuurlijk is hij soms nog dolenthousiast maar het luisteren zit er nu meer ingebakken en hij kan zichzelf al beter beheersen. Socialistaie vind ik nog altijd heel belangrijk. Van fanfare's en onweer krijgt hij het op zijn heupen maar kleine pups vind hij net zoals ons vertederend. Natuurlijk moet hij eerst uitgebreid snuffelen maar hij is heel voorzichtig

Voorlopig komt er hier geen nieuwe pup maar hij mag zich al voorbereiden voor als ik ooit weer eentje zou opleiden als assistentiehond.
Maandag word hij gecastreerd. Velen zullen zich afvragen waarom. We doen dat heus niet alleen omdat de honden wat temperament zouden inboeten maar ook omdat hij niet meer te pas en te onpas zijn poot zou opheffen. Dat doet hij nu sedert een paar weken en de eerste keer was het bijzonder lachwekkend. Welke poot zou ik nu opheffen? De voorste of de achterste? Je zag hem aarzelen, opheffen en terug. Maar de link was snel gelegd. Vanaf nu gaat de poot meestal de lucht in. Gelukkig is hij geen al te dominant baasje.
Ook het apporteren gaat nu heel vlot. Wat hij vroeger met mate deed doet hij nu supergraag. Hij loopt rond met alles wat niet te zwaar of te heet is en we leren hem nu de krant netjes brengen. In het begin durfde hij wel eens een bladzijde verscheuren of half opeten maar hij neemt zijn taak nu wel ernstig. Sleutelbossen zeult hij rond alsook de schoenen tot aan de schoenenkast. Eigenlijk een hele handige hulp in huis ons Goody.
Maar hulp of geen hulp, hij is steeds het zonnetje in huis en brengt de nodige vreugde met zich mee

Vakantie

Fri, 29 Aug 2008 22:08:42 +0200

De vakantie is weeral voorbij. Een tijd van genieten en het kalm aan doen. Voor we vertrokken had Goodwill verschijnselen van kennelhoest. Een spuit van dr. Ilona en een antibioticakuur kon ons met een gerust hart laten vertrekken.We hebben eindeloze wandelingen gemaakt langs het strand van Zeeland, Goodwill heeft gezwommen ondanks dat hij geen echte waterrat is en is zelfs meegevaren met de boot.
Terwijl ik dacht dat hij Yves zou missen blijkt het tegenovergestelde nu waar.
Goodwill heeft iets van , nu zijn alle wandelingen, snoepjes en knuffels voor mij alleen!!!
9 maanden is hij vandaag geworden, al een hele kerel. Het speelse van de puppy gaat eruit en hij word eindelijk leergierig.
Hieronder laten we jullie meegenieten van enkele vakantiefoto's

Puberen

Mon, 04 Aug 2008 18:58:14 +0200

Welke moeder zit niet eens met de handen in het haar als je kind gaat puberen?
Dwarsliggen, testen hoever ze kunnen gaan en hun eigen willetjes opdringen.
Zo gaat het ook bij de hondjes. Goodwill is nu 8 maanden en hij zit er middenin.
Voor mij werkt hij nog een beetje en luistert hij meestal wel maar de huisgenoten hun geduld word hier wel degelijk op de proef gesteld. Het commando tot bij baasje komen kent hij ineens niet meer.
Zou zijn harde schijf gewist zijn of heeft hij last van vergetelheid? Bij het vragen van een commando is hij ineens Oost Indisch doof, heeft acute jeuk of krijgt geeuwaanvallen. Leuk hé!!
Bij mij pakt zoiets niet, iets wat ik vraag moet hij doen. Al kost het me een halve dag ik geef niet op. Iemand moet de sterkste wil hebben en die heb ik voorlopig nog. Hij is nochtans heel braaf en luistert goed als we op stap gaan maar thuis durft hij het uithangen. Zo begint de tuin stilletjes allures van een krater te krijgen,vond meneer het leuk om zijn kussen op te vreten zodat ik 2 vuilniszakken brokjes bijeen heb geraapt toen ik thuis kwam. Verder heeft hij al geprobeerd de boterhammen uit mijn man zijn werktas te stelen en last but not least mijn ondergoed uit de wasmand te halen en op te vreten.
Nog veel werk aan de winkel dus maar al bij al is het een lieveke...........

Blij weerzien

Sun, 20 Jul 2008 20:08:47 +0200

Wie het blogje van Goodwill volgt weet hoe hij hier is terecht gekomen.
Zijn mama die luistert naar de naam Luka werd op de leeftijd van 13 maanden gedumpt in het asiel, drachtig..........Zo jammer en het is niet te geloven dat er nog zulke onmensen bestaan. Mama Luka was zogzegd agressief terwijl ze kruipt van onderdanigheid en zo mak als een lam is.
Gelukkig zijn er ook nog goeie mensen en echte dierenvrienden in deze keiharde wereld. Christiane, iemand die vrijwilligerswerk doet voor het asiel besloot dat mama Luka mocht bevallen bij haar thuis in een warm nest. Ook heel goed voor de puppy's die bij hun eerste kennismaking met de wereld niet in het asiel moesten geboren worden. Ze werden de eerste weken van hun leven goed verzorgd door Christiane en ze kregen een heel goeie socialisatie.
Alle vier de pups werden geplaatst en zelfs mama Luka kreeg een nieuwe thuis bij een lieve mevrouw die ook assistentiehondjes opleid.
Eind goed, al goed. Daar Tongeren nu niet meteen naast onze deur ligt houden we contact via mail. Christiane was echter verleden week een weekendje aan zee en ze had zo graag Goodwill eens gezien, haar kleine ventje zoals ze hem zo plechtig noemt. Hij was de kleinste van het nest maar zeker niet de minste.......
En weliswaar herkende hij nog haar stem. Stekezot was hij toen ie haar zag. Zo zie je maar dat de eerste dagen en weken van een pup als hij ter wereld komt heel belangrijk zijn. Christiane zal hij nooit meer vergeten, wij ook niet. Er zouden meer zulke mensen moeten zijn met een warm hart.
Bij deze dus bedankt Christiane voor al uw goeie zorgen

fotosessie

Sun, 13 Jul 2008 20:44:45 +0200

7 maand

Sun, 29 Jun 2008 20:00:11 +0200

Hallo
Vandaag ben ik precies zeven maand. Ik moet zeggen, ik heb het hier wel getroffen. Op tijd en stond mijn eetbakje dat gevuld is met kwaliteitsvoeder, een warme mand, dagelijks mijn wandeling en heel veel uitstapjes in het weekend.
Socialisatie noemen ze dat. Poeh, behalve van donder en bliksem ben ik van niks bang. Zoals gisteren bv. Ik mocht ter gelegenheid van mijn verjaardag mee naar Bellewaerde en ik heb me daar rot geamuseerd. Vele dingen die lawaai maakten, ook veel dingen met water (waar ik niet zo happig op ben) maar vooral veel entertaining voor de hondjes.
Ergens uw kop doorsteken..pft een makkie.
Door gaten springen om puntjes te scoren, ook een makkie en superleuk. Hier en daar probeer ik wat van de grond te eten zoals friet of stukken brood maar dat feestje ging niet door want baasje houd me te goed in de gaten daarvoor.
Ik kreeg ook van iedereen veel knuffels omdat ik zo een flinkerd ben en als afsluiter mocht ik in een warm brubbelbad speciaal voor de hondjes.
Ik ben hier inderdaad met mijn gat in de boter gevallen en hoop hier verder tot het eind mijner dagen zo een luizenleventje te mogen hebben
Jullie genegen
Goodwill

In the picture

Sun, 15 Jun 2008 21:09:04 +0200

Onweer

Mon, 02 Jun 2008 21:40:14 +0200

Vanvond trok hier een onweer voorbij dat ik dacht, nu vergaat de wereld.
Goodwill heeft al in de meimaand een paar donderslagen gehoord en toen zag ik al dat hij geen grote held is, maar wie is dat wel ? Er zaten nu een paar fikse knallers bij .
De meeste honden reageren erop, sommige kwaad, haren rechtop en staart in de lucht. Dat is dan geen angstgedrag maar pure kwaadheid uit onwetendheid wat er is. Bij Goodwill vanavond zag ik echte angst. tegen of onder mijn benen gaan zitten en trillen als een espenblad. Met de staart tussen de benen achter de fauteuil kruipen.
Hoe ga je daar nu mee om?
Het beste is voor afleiding zorgen. Ga hem zeker NOOIT troosten hoe graag je dat wel zou willen doen. Door hem te gaan troosten bevestig je hem in zijn angsten en zal hij de volgende keer nog veel harder rillen en bang zijn.
Oplossing was dat het avond was en ik hem kon afleiden door zijn eten te geven. Algauw zag ik dat zijn maag primeerde boven de angst dus hebben we er maar van geprofiteerd. Het speeltapijt werd uitgerold en het spelletje zoek apport gedaan. Wie flink apporteert word beloond met een koekje of brokje.
En zo ebde het onweer stilaan weg, net als de angst van Goodwill voor het onweer.
Hieronder de foto bij het begin van het onweer en de andere foto tijdens het spel.
Zie hoe groot het verschil

In de fietskar

Mon, 19 May 2008 18:44:23 +0200

Eindelijk hadden we de voorbije week prachtige zonnige dagen. Het werd stilletjes aan tijd. Het moment om de fietsen van stal te halen.
Wat me tegen houd om verre fietstochten te maken is dat de hondjes dan thuis moeten achterblijven met dit mooie weer. Gelukkig is daar een oplossing voor, een fietskar.
Niet dat ik nu meteen met zoiets zwaars aan ga rijden maar waar zijn mannen anders voor?
Na wikken en wegen en de juiste keuze proberen te maken kiezen we voor een kar waar Goodwill en Yves nu nog samen inkunnen. We zitten wel op het maxima qua toegestaan gewicht maar het is doenbaar.
De eerste tocht doen we langs de leie waar mooie plekjes zijn en de hondjes nu en dan eens fijn en ongestoord kunnen crossen. Het is ook niet de bedoeling dat ze daar een hele namiddag in zitten
De eerste kennismaking met de kar verloopt stroef maar algauw wennen ze het aan het idee en liggen Goodwill en Yves languit te soezen op hun dekentje in de kar
Laat de mooie dagen nu maar komen!!!

mooie dagen

Mon, 05 May 2008 16:53:16 +0200

Lente, het mooiste seizoen van het jaar. De vogels kwetteren dat het een lieve lust is. Goodwill ontdekt en geniet volop. Hij bestudeert de vogeltjes die zich komen wassen in het klaterende water van de kleine waterval . Ik zag zijn ogen schoteltjes worden toen een kikker vrolijk kwakend voor zijn neus kwam springen.
In Yves heeft hij een bondgenoot om stokken, takken en ander gerief te sprokkelen zodat het gazon soms een half slagveld lijkt.
Tussendoor word er nu en dan een nieuw commando bijgeleerd als we zien dat hij een vorig goed onder de knie heeft.
1 ding wil ons echter niet lukken...blaffen op commando.
Nochtans horen we hem soms blaffen als Yves een speelgoedje heeft dat hij persé zelf wil. Dan word hij passief beloond. Maar toch legt hij nog steeds geen link naar het commando en het blaffen zelf.
Geduld is een schone deugd, misschien lukt het ons ooit nog. We zullen er hem allesins niet minder graag om zien

een echte thuis

Mon, 21 Apr 2008 22:04:39 +0200

Goodwill gaat nu stilletjes naar de kaap van 5 maanden. Van een klein wurmpje is hij aan het uitgroeien tot een flinke hond. Beetje bij beetje krijgt hij ook meer zelfvertrouwen.
Waar we kunnen, nemen we hem mee. Hij gedraagt zich dan ook voorbeeldig.
Naar andere honden toe is hij heel sociaal en ook naar kinderen toe. De huisregels zijn nu heel goed gekend en de zindelijkheid gaat ook goed.
Belangrijkste is, hij voelt zich hier thuis.
Want behalve eten en drinken en regelmatig een wandeling heeft de hond ook nood aan leiding en regels. Een hond die niet gestuurd word en zijn zin mag doen is daarom niet gelukkig
En dat hij zich hier goed voelt bewijzen deze foto's......

Educatief speelgoed

Mon, 07 Apr 2008 15:58:21 +0200

In afwachting van de lente die zich nog maar weinig laat zien proberen we onze hondjes hondjes bezig te houden.
Goodwill heeft een ferme groeischeut gehad en dat uit zich nu in pijnlijke pootjes. De wandelingen worden dus op kort en op een laag tempo gehouden.
Het is natuurlijk niet simpel om zo een kleine spruit rustig te houden maar een bezoekje aan de dierenwinkel bracht ons op een idee.
Braintraining voor honden!!!

Een soort houten schotel met vakjes om te verschuiven met de neus of de pootjes en heel leuk als er onder het vakje een koekje ligt.
Goodwill is er als de kippen bij als hij nog de doos maar hoort. Hij weet dat er lekkers te verdienen valt en dat eigenlijk op een speelse manier. In het begin vroeg het wat tijd om te zoeken maar nu heeft hij er al minder lang werk mee.
In een latere fase kun je de schotel ook omkeren en er een soort van kegels opzetten waaronder ook snoepjes te verdienen vallen. En in feite hoeven het niet altijd koekjes te zijn. Ik heb het al meermaals geprobeerd met een stukje appel of wortel en de uitdaging blijft even groot.
Zie maar eens op de foto's.....

beestjes en baasjes

Mon, 24 Mar 2008 15:07:37 +0100

Het voorbije paasweekend ging de beurs door in flanders xpo t eGent van beestjes en baasjes. Een must voor elke dierenliefhebber. Zowel honden, konijnen als poezen en vogels. Alles is er te zien met tal van demo's en animatie voor groot en klein.

Vzw hachiko staat er ook ieder jaar met een stand en geeft elke dag een demo. Goodwill wist niet waar eerst kijken. De roofvogels vond hij maar niks en hij liep er met een wijde boog omheen. De poezen daarentegen interesseerden hem mateloos net als zijn soortgenoten die op één of andere manier zijn pad kruisten.

Een betere socialistaie is er niet en met het hondeweer tijdens dit lang weekend was het aanschuiven geblazen.
Goodwill is heel sociaal naar andere viervoeters toe maar de hele grote rassen zoals Deense doggen en St. Bernards bekijkt hij toch vanop een afstand.

Wie het blogje van Yves leest herinnert zich nog wel de mooie foto van Lindsey Pfaff en Yves. Dit jaar was het Carry en Tess Goosens die signeersessie's hielden en ik wil jullie de mooie foto van Carry en Goodwill niet onthouden