Dubbele Punt

Een mens als een ander

Fri, 22 Jan 2010 19:05:23 +0100

Beste,

Vorige woensdag verscheen in "De Standaard" een artikel over één jaar Barack Obama met als mooie titel : "Het jaar waarin Barack Obama mens werd". Zijn verkiezing tot president was op zich al een bijzonder memorabel feit. Naast het feit dat de VS zijn eerste zwarte president had, sprak ook de houding en de verzoenende taal van Obama tot de verbeelding. De verwachtingen waren heel hoog gespannen.

Alleen na een jaar blijkt ook Obama maar een mens. Hopelijk blijft hij standvastig en is de mens Obama ook tot grootse dingen in staat.

Wie vandaag ook terug mens werd is "onze" Kim Clijsters. Iedereen zag haar al in de finale staan van Australian Open. Maar ook Kim heeft al eens een Off Day.

....... Barack Obama en ... Kim Clijsters ..... onze wereld heeft er terug twee mensen bij

Gomarken

Kerstverhaal 2009

Sat, 19 Dec 2009 13:37:56 +0100

Klik hier

in 't Kuipke ....

Wed, 02 Dec 2009 19:16:48 +0100

Klik hier

Grossglocknerrunde

Sun, 22 Nov 2009 11:09:57 +0100

Klik hier

voor Cas...

Sun, 15 Nov 2009 13:07:14 +0100

Klik hier

Mijn eerste vélo ....

Sun, 15 Nov 2009 12:25:09 +0100

Klik hier

Een foto van elf september ...

Fri, 11 Sep 2009 20:19:53 +0200

Hallo blogvrienden,

Om 8 h 46 lokale tijd in de ochtend van 11 september 2001 vliegt een gekaapt passagiersvliegtuig in op de noordelijke WTC-toren te New-York. Een twintigtal minuten later boort een United-Airlinesvlucht zich in de zuidelijke WTC-toren. In de torens heerst de hel want de overvolle kerosinetanks van beide vliegtuigen zorgen voor hevige explosies.

Rond tien uur stort eerst de zuidelijke toren in ..... een twintigtal minuten later gevolgd door de noordelijke toren. Maar liefst 2.604 mensen vinden hun dood in dit inferno, 24 anderen blijven vermist! Al-Qaida triomfeert in deze misdaad tegen de mensheid.

De bloedstollende beelden van de instortende torens staan nog steeds op mijn netvlies gebrand, net als de vliegtuigen die, zich als een mes in de boter, in de WTC-torens boorden. Maar wat me nog het meest van al bijblijft, zijn de taferelen van radeloze mensen die uit WTC-ramen springen en omlaag suizen, hun verplettering tegemoed. Het zijn deze mensen die hét symbool van deze vreselijke tragedie geworden zijn! Ten minste 200 mensen hebben voor zo een dood gekozen, dit om een verbrandingsdood te vermijden. Kiezen tussen de pest en de cholera ....

Als ik die foto's zie van deze wanhopige mensen flitsen een hoop vragen door mijn onbegrijpende hoofd. Waarom doen mensen dit elkaar nu aan? Hadden die kamikazepiloten nu echt geen greintje medelijden met hun slachtoffers? Wat ging er door het hoofd van iemand die de sprong naar beneden waagt? Denkt zo iemand op dat ogenblik aan zijn vrouw, zijn kinderen, ouders? Of is de paniek totaal? Prevelde die mens nog een gebed of verwenst hij juist die God? ......

Hoe dan ook, het moet daar een onwaarschijnlijke hel geweest zijn. Tevens het begin van tegenrepresailles wat op zijn beurt geleid heeft tot helse toestanden ...... Afghanistan ...... Irak ........ Nochtans, de gebeurtenissen van "nine eleven" konden ook de aanzet geweest zijn tot andere opportuniteiten in plaats van verder oorlog voeren ........ KONDEN .....

Een foto van elf september

Ze sprongen uit de brandende etages naar beneden -
een, twee, nog een paar
hoger, lager.

Een foto hield ze levend tegen
en bewaart ze nu
boven de aarde naar de aarde toe.

Elk van hen is nog een geheel
met een persoonlijk gezicht
en bloed dat goed verborgen is.

Er is tijd genoeg
voor het haar om los te waaien,
voor de sleutels en het kleingeld
om uit de zakken te vallen.

Ze zijn nog steeds in het bereik van de lucht,
binnen de kring van de plekken
die net zijn opengegaan.

Ik kan maar twee dingen voor hen doen -
die vlucht beschrijven
en geen laatste zin toevoegen.

Wislawa Szymborska
(Het Moment, 2003)

Gomarken

Een hemelse schoonheid ....

Thu, 10 Sep 2009 20:38:26 +0200

Beste,

Vandaag verschenen de eerste foto's die door de Hubble zijn gemaakt, nadat de Amerikaans-Europese ruimtetelescoop in mei tijdens een missie van het ruimteveer Atlantis werd opgeknapt. De eerste foto's na dat opknapwerk getuigen van een hemelse schoonheid !!

Zoals bijvoorbeeld een kleurrijke foto van sterrenstelsel NGC 6302 dat er als een vlinder uitziet, een mozaïek van sterren in de dicht opeengepakter sterrencluster Omega Centauri en spiraalvormig sterrenstelsel NGC 6217.

Zo een foto doet me ook terugdenken aan mijn jeugd toen ik als klein kind eindeloos naar de hemel en de voorbijdrijvende wolken kon liggen staren. Ik verwonderde mij over de mooie blauwe kleur van de hemel, de grote witte wolken, de fonkelende sterren, de maan, ..... En nu veel later weet ik wel meer over de blauwe kleur van die hemel en over het ontstaan van die wolken, maar verwonder ik me over het heelal, hoe dat ontstaan is en wat daar nu eigenlijk de bedoeling van is van dat spektakel. De foto's van de Hubble-telescoop doen mijn be(ver)wondering alleen maar toenemen en doen me tegelijk inzien hoe nietig ik ben als mens. Desondanks ben ik ondanks mijn nietigheid blij om dat alles te mogen zien en bewonderen .... om, net als in mijn jeugd in de voorbijdrijvende wolken, alle soorten van figuren en beesten te ontwarren in de sterrenstelsels en ruimtefoto's :) :)

Om te besluiten een gedicht over de wolken .....

De wolken

Ik droeg nog kleine kleren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag.

En ik riep : Scandinavië, en : eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder-
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

-Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De Verre wolken waarom mijn moeder schreide-

Martinus Nijhoff

Gomarken

Mannen die vrouwen haten ...

Wed, 02 Sep 2009 22:11:22 +0200

Beste,

Mijn boekenvoorraad groeit gestaag, dit soms tot wanhoop van mijn vrouwtje. Al sinds mijn dertiende koop ik boeken en nu bijna 30 jaar later is dat nog niet veranderd. Het is dan ook steeds een gevecht om gebiedsuitbreiding ten huize van ....

Er is evenwel één constante omtrent mijn aankooppolitiek : ik koop bijna nooit een boek die in de boeken Top 10 staat. Uitzonderingen zijn Dimitri Verhulst en Tom Lanoye, maar meestal heb ik die boeken al lang gekocht alvorens ze in die Top 10 raken.

Zo had ik ook mijn vragen over de boeken van ene Stieg Larsson. Al maanden staan drie boeken van deze Zweed in de boeken Top 10 van De Standaard. Maar toen ik veertien dagen geleden voor de bewuste stapel boeken van Larsson stond, bekroop me het gevoel om deel één van zijn trilogie te kopen : "mannen die vrouwen haten". Ik vertrok immers voor een week naar de Alpen en wat doet een mens 's avonds als de donkerte over de bergen valt : juist ja lezen!

Stieg Larsson

Dus nam ik impulsief dat eerste deel en betaalde stande pede opdat ik hem niet zou terugleggen. Onderweg naar huis bekroop me al een akelig gevoel dat ik waarschijnlijk een miskoop had gedaan.....

Tot ik in de Alpen aan Stieg Larssons boek begon : IK KON NIET MEER STOPPEN! Dat boek had me in de ban. De avonturen van Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander lieten me begot niet meer los! Een spannende en gestage opbouw van het verhaal, verschillende verhaallijnen, een goede uitwerking van de (hoofd)personages, ....... dat alles maakte van deze misdaadroman een kei van een boek. Larsson is een toptalent.

Lisbeth Salander

Het boek dat 560 blz telt, was op het eind van mijn verlof uitgelezen! Bij mijn thuiskomst ben ik direct naar De Standaard gelopen en heb deel twee gekocht! Deel drie was uitverkocht, want anders had ik het ook mee.

Intussen heb ik al opzoekwerk gedaan rond Stieg Larsson en veel boeken gaan er niet meer verschijnen van zijn hand. De man is immers reeds vóór het verschijnen van zijn eerste boek aan een hartaanval overleden. Wat jammer! Naar verluid woedt er een hele strijd om zijn nalatenschap ......

Wie een Nederlandse reportage over Stieg Larsson wil bekijken moet maar volgende link copiëren en in zijn browser plakken :

http://www.youtube.com/watch?v=-8-PdZTbhKs

"Mannen die vrouwen haten" van Stieg Larsson : EEN AANRADER !

Gomarken

http://www.stieglarsson.com

http://www.nrcboeken.nl/nieuws/hoe-zou-stieg-larsson-de-film-hebben-gevonden

Visueel

Mon, 31 Aug 2009 22:59:34 +0200

Beste blogvriend,

De mooie zomer zit er bijna op. We krijgen stilaan een Provençaals klimaat en daar zal niemand rouwig om zijn. Een van de positieve kantjes van de opwarming van het klimaat.

Hopelijk krijgen we nog mooi weer in september. Maar als ik vandaag in mijn tuinje rondliep snoof ik al de eerste geuren van vallende bladeren op. De herfst was plots dichtbij. En als ik wat later de weerman hoorde , kwam mijn voorgevoel akelig dichtbij : de herfst gaat deze week al toeslaan volgens weerman Frank :) .

Alleszins is onderstaande foto zeer toepasselijk voor onze zomer 2009 :

Visueel

De velden staan droog en gespannen
koeien leven de voorraad van hun uier leeg.
De vrouwen tussen de tarwe zijn warmer
dan ooit in augustus een middag was.

In het lood van hun lichaam verbergen
de bomen hun laatste symptoom
van beweging; vogels met het blote oog
onzichtbaar, broeden de zomer uit.

De dove netel luistert echter aan de uitweg
van de dag, met langgeleden bloemen.
Hij is bezwarende getuige en daagt op een gegeven
ogenblik de zon uit voor een tweegevecht.

Hij haalt het blindelings en na een kort geding,
wordt zij morgen in het oosten opgeknoopt.

Walter Haesaert
Koudbloedig, 1970

Hopelijk heeft de weerman het mis .....

Gomarken

Voor Lien en Tom ...

Thu, 13 Aug 2009 21:49:43 +0200

Hallo beste vrienden,

Op de dag dat ik vertrok naar Oostenrijk voor de berghuttentocht, gebeurde er iets heel speciaal : Lien en Tom gaven elkaar het ja-woord in de kerk te Sint-Lievens-Esse. En als ik de foto's bekijk, dan zie ik daar een prachtige bruid en bruidegom. Ook Geert en Lieve, Lien's fiere ouders, zien er ongelooflijk gelukkig uit.

Wanneer ik vandaag het bericht over hun huwelijk postte op de blog van de wielerclub, moest ik onwillekeurig terugdenken aan vroeger. Toen Geert en Lieve hun huisje kochten op de Schonenberg. Hun gezinnetje zie ik zo nog voor me : Geert, Lieve en hun twee kindjes Lien en Tim. Jeroen werd er wat later geboren en zo was hun gezinnetje compleet.

Bij zo een blijde gebeurtenis als een huwelijk, staat men dan ook even stil hoe vlug die tijd wel gaat. Lien ken ik als klein kind ..... alleen is dat al zoooo lang geleden. Nu kan ze immers zelf beginnen aan een gezinnetje. Zo vlug gaat dat allemaal.

Ik hoop dat ze heel gelukkig wordt en dat ze net als Geert en Lieve veel geluk mag kennen.

Voor deze twee jonge en gelukkige mensen ook nog wat poëzie van Hans Andreus :

Ik heb je liever

Ik heb je liever dan brood,
al zegt men ook dat het niet kan
en al kan het ook niet.

Ik heb je liever dan vrolijkheid of regen,
liever dan de stilte van drie uur
in de rustig in- en uitademende nacht.

De meeuwen scheren overdag met hun vleugels
langs de blonde warme lucht.
De wilde bloemen staan te lachen
in het warme bad van de zon.
De zon danst zijn toch maar kleine rol
met zoveel overgave dat het heel
stil wordt, hier, in dit deel van het heelal.

Ik heb je liever dan brood,
al zegt men ook dat het niet kan
en al kan het ook niet.
Liever dan vrolijkheid of regen,
liever nog dan ik heb je lief.

(Hans Andreus)

Dat het geluk jullie mag toelachen beste Lien en Tom !!

Gomarken

http://www.tomenlien.be/

L' empreinte de l'ange

Thu, 23 Jul 2009 16:24:22 +0200

"L'empreinte de l'ange" is niet alleen een mooie Franse film waarin een depressieve vrouw meent in het kind van een andere vrouw haar eigen dochter te herkennen. Een zeer gedegen en klassevolle film over Traumaverwerking en moederinstinct. Maar aan de titel kleeft ook een mooi oud volksverhaal .........

"Net voor een baby geboren wordt, kent hij alle geheimen van de schepping. Maar net voor de geboorte, legt een engel zijn vinger boven het mondje en zegt 'ssst', waarop het kindje alles vergeet en onschuldig op de wereld komt. Daarom heeft iedere mens een klein dalletje in de bovenlip : de vingerafdruk van een engel."

Mooi!

Gomarken

De pastorij van Eske

Sat, 18 Jul 2009 18:52:00 +0200

Ik ben volop bezig met de voorbereiding op de huttentocht in het Oostenrijkse Kaprun. Zo stap ik twee maal per week 20 km langs Zottegem, Wijnhuize, Steenhuize om dan te eindigen in mijn geboortedorp Eske. Telkens eenzelfde tocht langs de glooiende hellingen.

Een eerste rustpunt is aan de kapel van Steenhuize alwaar ik een mooi uitzicht ontwaar op Sint-Antelinks en ook wel op het prachtige kasteel van Steenhuize. Vandaar gaat de tocht verder langs de Bergestraat om zo de Zavelstraat omhoog te stappen.

Op mijn tocht duikt steeds de watertoren van Eske op. Telkens is hij een ijkpunt om te bepalen waar ik vertoef, de skyline van Eske :)

Maar deze week trok niet alleen de watertoren mijn aandacht. Mijn blik viel ditmaal ook op de tuin van de pastorij van Eske. Plots zag ik daar maar één boom meer in de mooie tuin staan. Een jonge stevige notelaar stond daar mistroostig alleen het mooie weer te maken. "Waar zijn al die andere fruitbomen begot naartoe ?", was mijn eerste indruk.

Ja, de pastorij van Eske. Ik zal het er later nog wel over hebben, maar ik heb daar een mooie tijd beleefd toen ik nog student was. Ettelijke uren heb ik daar zitten studeren op een kamertje dat de goede Cas mij daar ter beschikking stelde. Cas, de toenmalige pastoor, had zijn pastorijtuin vol met fruitbomen voorzien.

Enkel een notelaar ontbrak! Maar daar wist ik raad op en ik ging bij André Versteels op de Kruisweg in Eske. André had steeds kleine notenboompjes staan in zijn tuin en hij was dan ook bijzonder fier dat hij een jong boompje aan de pastoor van Eske kon geven.

Op een avond was het dan zover : in de tuin drie mannen met elk een schop. Cas, André en mijn vader Gomar groeven de put voor de kleine notelaar. En nadat deze geplant was, gingen de drie heerschappen over tot de echte orde van de dag : het nuttigen van drie flessen van anderhalve liter Derijck. Want ja daar moest toch op gedronken worden!

Jarenlang heb ik die notelaar daar zien staan tussen al die andere fruitbomen. Cas is ondertussen naar het klooster, mijn vader en Andre zijn al lang overleden. De pastorij is nu een schooltje. Op 20 jaar verandert er veel! Zo ook dus met de fruitboomgaard van de pastorij/schooltje.

Al de bomen uit de tuin van Cas zijn op de notelaar na verdwenen. Hopelijk mag hij nog lang blijven staan. Dan ga ik telkens ik daar passeer een vriendelijke goeiedag zeggen tegen de notelaar van Cas, André en Gomar.

voor de fruitbomen van Cas, André en Gomar
.... (een versje van Willem)

daar liggen dertig bomen geveld
de wortels nog diep in d'eerde
verkapt en verzaagd voor een pootje geld
bomen van onschatbare weerde
ik probere 't verdriet van de bomen te verstaan
daarom hè 'k dit liedje gezongen
nen boom is gemaakt om rechte te staan
met zijn armen naar den hemel gewrongen

Willem Vermandere

Gomarken

Voor Gaston

Fri, 12 Jun 2009 19:47:08 +0200

Beste,

Morgen 13 juni is mijn pa reeds 13 jaar gestorven. Gelijk het nog maar gebeurd is, zo snel gaat dat. Ik mis die man nog elke dag. Geregeld sla ik nog een praatje met hem, zeker als het eens wat minder gaat.

Zo ga ik hem af en toe eens opzoeken op het kerkhof van Eske. Dan neem ik ook even de tijd om te wandelen tussen de talrijke graven. Want ja, het kerkhof van Eske ligt bijna vol.

Ik voel me er soms rustig, soms weemoedig, soms droevig. Ik ken er zoveel van die mensen. En hier en daar stop ik even en maak ik een klein praatje. Ja, het duurt lang daar liggen en zo is er nog eens iemand die met hen praat, die herinneringen ophaalt, die eens een anekdote vertelt.

Volgende week wordt er nog een vriend van mijn pa begraven aldaar. Stong! Ik dacht dat Stong onverwoestbaar was. Nooit ziek en nog goed te been. Maar plots was het gedaan. Een weekje kliniek en .....

Ik zal Stong missen, want hij deed me telkens denken aan mijn vaderken. Hoe ze samen op het land werkten, hoe ze samen lachten en ook wel eens ruzie hadden. Ik zal Stong nu moeten gedag zeggen als ik bij mijn pa langsga op ......

Stong

Wind, storm, sneeuw.
Onvervaard door het leven,
niet bang van enig gevaar.

Altijd werken, immer vooruit en vooral
geen getalm.
Geen tijd daarvoor, maar rechtdoor.
Werk was er altijd.

Gekneed uit de Vlaamse klei,
ruwe handen, verweerd gezicht
sterk en altijd recht voor de raap.
Maar ook recht voor iedereen.

Gomarken

Politiek

Thu, 04 Jun 2009 21:33:17 +0200

Beste bloglezer,

Komende zondag zijn er eindelijk verkiezingen. Ik zal verdomd blij zijn als alles achter de rug zal zijn. Overal staan de meest banale plakaten langs de baan en je kan je radio niet aanzetten of er is een of andere politieker bezig.

Deze keer heb ik bewust gekozen om eens niet naar TV te kijken, om eens niet naar Radio1 te luisteren. Neen voor mij moest Sigfried Bracke niet terugkeren op TV en in plaats van naar Radio 1 te luisteren, schakel ik nu consequent over naar Radio Klara. Een verademing tussen al dat politieke nieuws.

Ik heb nog niets gemist denk ik. Als ik snel de krantenkoppen lees zie ik hoe de politici elkaar de strot afbijten, hoe er in Wallonië net niet gevochten wordt tussen PS en MR. En als ik hoor dat men niet op kleine partijen mag stemmen van onze Haan, als ik zie dat sommige politici al bezig zijn met de komende coalitievorming .... dan kan ik voor mezelf maar één zaak besluiten : ze hebben het nog niet geleerd, die Ego's.

Zondag ga ik vroeg stemmen. Want ik vind dat een plicht, alleen al uit respect voor de mensen die er vroeger voor gezorgd hebben dat de gewone man en vrouw stemrecht kregen. Maar alleen vanuit dat standpunt ga ik zondag mijn stem uitbrengen. Na 42 jaar ben ik de politiek kotsbeu! Ons land gaat kapot aan onderlinge politieke twist, terwijl de crisis hard toeslaat, de armoede toeneemt, de vergrijzing onbetaalbaar wordt, de rentelasten schrikwekkend op ons afkomen ........ Zijn er nog politici die eerst die problemen willen aanpakken en dan pas naar hun ego eens willen zien? Eerlijk........ ik denk het niet.

Maar allee, doe u best zondag in dat stemhokje en doe voor de goeie!

Gomarken