Mister G

Glenn ziet Heathcliffe

Tue, 08 Sep 2009 19:00:15 +0200

Ik weet niet wat het is, maar als het volle maan is meen ik elke keer opnieuw een andere gezichtsuitdrukking waar te nemen op die grote witte bol. Het gaat van een onderdrukte geeuw tot krankzinnig gekwijl, met daartussen ook eens een soort glimlach van de soort waar normale mensen bang van worden. Of, zoals dit keer, een triest geweeklaag à la Heathcliffe die Cathy roept. Ik ging deze huidige geizchtsuitdrukking eerst mooi op papier tekenen en inscannen om het jullie te bewijzen, maar daar was ik opeens te lui voor dus moeten jullie het maar met een zielig geklodder uit Paint doen. Het vat in ieder geval wel de essentie samen, vind ik:

Zijn we het allemaal eens met mij of slaag ik de bal volledig mis?

Glenn en de afwijkende ballen

Thu, 27 Aug 2009 22:03:53 +0200

Klik hier

Glenn en de enkel der schuld/pijn

Mon, 24 Aug 2009 10:15:54 +0200

Ongeveer één seconde na het Vreselijke Domme Ongeval was het de schuld van mijn fucking kleine kutkamer, want als laatstgenoemde niet zo klein was geweest zou ik weleens wat vaker wilde bewegingen kunnen maken zonder daarbij vijf keer per seconde iets aan te stoten. Daarna, toen de Alles Verzengende Pijn overging naar misselijkheid (zo alles verzengend was het dus), schoof ik de schuld in mijn eigen schoenen; ik had namelijk het licht niet willen aandoen en dat is natuurlijk vragen om problemen in een fucking kleine kutkamer. Omdat ik dit echter een wel zeer zwakke reden vond - niet in het minst omdat de schuld nu bij mij lag en ik liever géén zware schuldlast meetors terwijl ik door het leven waggel - kaapten de vuile muggen uiteindelijk de schuldtrofee weg: immers, als er geen muggen zijn moet je niet naar het muggendodende toestel beginnen grijpen voor je je bed inkruipt, wat de kans op onaangename wrijvingen met voorwerpen allerhande aanzienlijk vermindert. De muggen dus!

Maar wat er ook van zij: het neemt allemaal niet weg dat ik op weg naar een nieuwe, muggendodende vulling in het donker én op mijn fucking kleine kutkamer heel hard met mijn enkel tegen de halfopen deur knalde. Maar echt knálde, menschen. Met mijn enkel. De rechterenkel, by the way. En ik weet niet of jullie het weten, maar je gebruikt een enkel echt wel zeer vaak, hoor, om niet te zeggen ALTIJD. Zo'n dingen leer je dus als je wordt geconfronteerd met Alles Verzengde Pijn aan lichaamsdelen.

Ik voelde: dit zit niet goed. En zo zat het dus inderdaad niet. Ik zal zelfs meer zeggen: het zat slecht. Oh ja.

Maar ondertussen mank ik wel al niet meer, wat een zegen is.

Glenn vindt tweepotigen al erg genoeg

Wed, 12 Aug 2009 16:15:11 +0200

Klik hier

Glenn XIV

Mon, 10 Aug 2009 17:12:18 +0200

Het voordeel aan aankomen in Versailles is dat je, eenmaal uit de trein, niet als een hysterisch personage uit een klucht moet gaan zoeken naar wegwijzers, om dan uiteindelijk nog verloren te lopen en in tranen uit te barsten: je wordt gewoon als het ware voortgeduwd door de toeristenstroom die dezelfde richting uit moet en je netjes op de gepaste bestemming afzet. Bijna zou je hen daar dankbaar voor zijn, ware het niet dat ze helaas ook deel uitmaken van de gigantische rij wachtenden en waarschijnlijk nog misbruik hebben gemaakt ook van jouw tijdelijk uit-het-lood-geslagenheid bij de imposante aanblik van het paleis, de fuckers.

Nu, dat was toch de theorie van mijn zus en ik toen we na twee minuten aanschuiven nog geen meter waren opgeschoven en al ons geduld reeds als sneeuw voor de Zonnekoning was gesmolten. Dit kwam eigenlijk vooral doordat de familie voor ons opeens 85 leden extra bleek te tellen die zich behendig tussen ons in wurmden en zodoende bittere herinneringen opriepen aan het helse aanschuiven voor Madonna en dan een bepaalde biznotch in het bijzonder. Het is niet omdat mijn voorliefde voor drama overdrijving in de hand werkt, maar de rijen waren laa-ha-haang en het ging waarschijnlijk nog tot de volgende Franse Revolutie duren eer deze angry mob toegang zou krijgen tot het paleis.

Maar toen. Misschien was het gewoon de glans van de gouden poorten die in de zon alle kanten uit schoot, maar een lichtstraal daalde over ons neer en een omroeper met de stem van Louis de Funès galmde opeens over het binnenplein: "Vergeet niet, dames en heren, dat iedereen jonger dan 26 en afkomstig uit de Europese Unie zich meteen naar ingang A mag begeven waar ze gratis toegang krijgen tot het domein van Versailles." (maar dan in het Frans etc.) Onze blik daalde af naar ingang A. Er stonden bijna geen mensen, om niet te zeggen geen. We keken mekaar aan. We keken naar de familie voor ons, die jolig koerden in het Frans over Sarkozy of waar ze het ook over hebben in Frankrijk. Het woord 'gratis' rolde nog eens over onze lippen, maar dan wel in het Nederlands dit keer. En toen liepen we voor ons leven.

Zodoende waren we natuurlijk wel in iets minder dan vijf minuten op/in/rond/over de plaats where the magic happened - inderdaad zonder te betalen, wie had het gedacht? - om ons vijf uur lang te vergapen aan een extravaganza waaraan iedere moderne vorst tegenwoordig een plaatsje in een dwangbuis zou overhouden in plaats van een schitterend paleis, en ook om ons in de achttiende eeuw te wanen - maar dan met moderne kledij en meer Aziaten dan er vroeger waarschijnlijk rondliepen.

Het is goed om jong te zijn, y'all!
(en om geen herexamens te hebben, zodat je in augustus nog iets meer kan doen dan enkel het posten van wanhopige Facebookstatussen)

Glenn en de besmette sombrero

Mon, 03 Aug 2009 21:45:29 +0200

Klik hier

Glenn dompelt zich even onder in lavendel ...

Fri, 17 Jul 2009 13:04:15 +0200

... en wordt daardoor waarschijnlijk een heel nieuw mens. Voor zover dat nog niet het geval was na Madonna's concert, natuurlijk, aka het moment waarop een nieuwe jaartelling begon. Hmm. Ja. Tot binnenkort, y'all!

(kort en krachtig, quoi)

Glenn en Madonna, for the very first time

Mon, 13 Jul 2009 22:47:52 +0200

Klik hier

Glenn is afgeschreven

Tue, 07 Jul 2009 14:42:21 +0200

Klik hier

Glenn says: De exameneditie

Sun, 21 Jun 2009 18:55:43 +0200

- "Hij denkt waarschijnlijk dat ik het domste varken ooit ben. Niet dat ik hem dat kan kwalijk nemen, natuurlijk."

- "Wette, ik heb de voorbije negen maanden dubbel zo hard gewerkt als tijdens die zes jaar in het middelbaar samen. Ik verdien daarvoor - naast een standbeeld - een pauze, nu, pronto, maintenant! Maar het is nog maar mei-hei. Pff!"

- "Kutkutkutkutkut! Fuckfuckfuckfuckfuck! Ik ga een bom op school smijten! OhGodohGodohGod!"
(meermaals)

- "Ik heb dus gestemd om allerlei redenen die spijtig genoeg niets met politiek zélf te maken hadden. Maar kom, da's toch al beter dan een koppel tekenen dat stomende seks heeft, zoals ik eerst van zinnens was. Hè? Het tafeltje was daarvoor trouwens nog veel te klein ook."

- "Bwa, ik weet eigenlijk niet of het lekker was of pure varkensstront - ik heb mijn tong deze morgen verkracht met gloeiend hete cappuccino die opeens in twee minuten op moest, dus ik kan nu waarschijnlijk zes maanden niets meer smaken."

- "Oui, je suis très superstitieux. Par exemple ..."

- "En toen begon ik te babbelen over mijn neurotische kant, en ik was gewoonweg niet meer te stoppen. Op een bepaald punt haalde ik zelfs dat klavertjevier boven dat ik altijd bij heb, ohGodohGod! Ze denkt nu waarschijnlijk dat ik zo zot als een achterdeur ben, en ik weet niet hoor, maar ikzelf zou persoonlijk geen zotten willen meenemen naar het tweede jaar."

- "Ik heb zo laat geleerd dat het weer vroeg werd. Maar meer ga ik er niet over zeggen."

- "Drie uur en één."

- "Awel, er stapte zo iemand op die nogal duidelijk naar 'The Final Countdown' aan het luisteren was op zijn mp3. De eerste keer vond ik dat wel tof, want dat was vóór het examen en het is wel een redelijk oppeppend nummer en zo. Maar toen speelde die dat nog eens af. En nog eens. En nog eens. En nóg eens. All the way tot in Brussel Noord. En toen wou ik mij ophangen."

- "Wat heb ik allemaal gemist? Blijkt Alison Goldfrapp dan toch onze biologische moeder te zijn?"

Glenn repareert

Fri, 19 Jun 2009 13:02:29 +0200

Dus toen waren de examens gedaan, en ik dacht van: "Laat ik mijn blogje maar eens repareren!". Ik weet immers niet of iedereen het al weet, maar mijn blogje bevond zich dus ergens in de twilight zone als het op Internet Explorer aankwam, en dat vond ik wel lichtjes rot. Mijn blog is nu eenmaal een deel van mezelf geworden ondertussen, een deel van mijn persoonlijkheid als het ware, en wetende dat dit deel aan het afsterven was is genoeg voor bittere krokodillentranen op het post-examenmenu. Je zou nog evengoed vijftig sterretjes in m'n gezicht kunnen tattoeëren, net hetzelfde etc.

Dus ja zeg. Nu maar te hopen dat mijn computer skills me niet even hard in de steek laten zoals bij mijn laptop waarvan de harde schijf ondertussen kapot is, snik snok, want anders zou het hier wel eens heel fout kunnen aflopen!

Here goes little more than nothing.

Glenn en het bijgeloof from hell

Fri, 15 May 2009 21:48:11 +0200

Klik hier

Glenn wil niet naar het Eiland

Thu, 30 Apr 2009 20:53:11 +0200

Klik hier

Carnaval '09

Wed, 25 Mar 2009 19:35:25 +0100

Voordelen van verkleed gaan als Ugly Betty:
* Iedereen herkende me pas na twee, drie inspecterende blikken, waardoor ik ganz los kon gehen zonder dat iemand doorhad dat ik het eigenlijk was. Want ja, wie neemt nu de tijd voor twee à drie blikken als er bier in de buurt is?

* Hoewel iedereen die ik zag vijf orgasmes kreeg toen die bloedirritante Discobitch gedraaid werd kende echter niemand in een straal van tientallen kilometers Ugly Betty. Aan de ene kant is dat triestig voor mijn visie op Halle, maar aan de andere kant zorgde het dan weer wel dat er voor alle twaalventachtig Marie Antoinettes en Nonnen maar één Betty was. Zijnde mijn persoon.
'Uniek' is een mooi woord, y'all.*

* Jongen met pruik, flashy bril, knalrode poncho met rare tekst erop, seutig rokje en zwarte stockings: hilariteit!

Nadelen van verkleed gaan als Ugly Betty:

Lang haar is de meest helse uitvinding aller tijden. Ik weet niet of jullie het weten, maar er is niets viezer dan lange haren uit je mond trekken terwijl je eigenlijk gewoon, zonder problemen, een goede vettige hotdog wou eten. Beste vrouwen: hoe houden jullie dit uit?

Algemene conclusie:
Ik hou van Carnaval. En van Ugly Betty, nu nog meer dan vroeger doordat mijn persoonlijke band met het gegeven nogal versterkt is na deze bizarre incarnatie. Alle voordelen en de mogelijkheid een nieuwe pruik te kopen in acht genomen denk ik dat ik het pak volgend jaar maar eens ga recycleren.
How about it?

* fake pochen etc.

Glenn en de boor

Sun, 15 Mar 2009 16:09:13 +0100

Klik hier