Fred Colman, a life less seriously..

allen daarheen

Fri, 05 Dec 2008 18:44:30 +0100

Gasten, makkers, gabbers, dudes......ik trap het hier af.

Ik ga mijn blog dingeskes op facebook voortdoen. Wilde voort lezen, zoek me daar op eh

Fred Colman

en hier stopt het..

Wed, 26 Nov 2008 20:18:36 +0100

Elke mens leeft volgens een patroon. Een vast patroon met bepaalde gewoontes en rituelen die we elke dag doorlopen. Ik lees elke morgende krant online. Ja, ik ben graag geinformeerd over wat er in de wereld gebeurd. Een ander deel van dit specifiek ritueel is dat ik een kwartier later alle geloof in de menselijkheid verloren ben. Elke dag word ik overspoeld door een golf van berichtgevingen die me afwisselend misselijk en kwaad maken. Elke dag, maand, jaar word het erger. Elke verkrachting gruwelijker, elke geweldpleging driester, elk misdrijf kouder. Je leest het en maakt je even kwaad. Dan haal je je schouders op en begin je aan de dag. Ook dit is een patroon. Hetzelfde patroon dat mensen niet laat ingrijpen als een gehandicapte vrouw enkele meters verder in elkaar geslagen word.....Iemand anders zal het wel oplossen. Je richt ergens je hoop op een bende politici die zo ver verwijderd zijn van alle "volkse" problemen dat ze nauwelijks inzien dat ze aan het vergaderen zijn om te vergaderen....maar niets veranderd. Waarom zou het ook? De machtsstructuur is al zo lang onveranderd dat de oppositie niets liever wil dan dat blijven.

Wie heeft er nog geloof in politiek? Iedereen die vorig jaar stemde ziet nu dat zijn stem nutteloos en voor niets was. De volgende verkiezingen zal bol staan van stemmen tegen de politiek tot groter glorie van meneer de Decker en wat zal er veranderen? Uw gis is zo goed als de mijne.

Ik voel me zo machteloos. In verschillende online fora van nieuwsdiensten word er zwaar afgegeven op elk misdrijf maar daar stopt het ook....een reactie die maar zo lang duurt als een schreeuw die langzaam weggalmt. Ik sta ook op die fora en merk dat ik maar meeloop in de menigte. Is dit alles wat ik kan? Is dit de maximale benutting van mijn capaciteiten? Ben ik voor de zoveelste keer weer te idealistisch?

Begint een beweging niet met 1 stap...1 stem? Als ik niet beweeg zal ik het nooit weten.

cromagnons unite!

Tue, 14 Oct 2008 17:15:45 +0200

Ik ben lang geen oen als het op soft en hardware op aan komt. Sinds ik op 12 jarige leeftijd achter een C64 gekropen ben heb ik al alles geinstalleerd wat er bestaat. Ik heb complete crashes meegemaakt, BSOD's langs links en rechts (als je ni weet wa da is prijs uzelf gelukkig op uw lage nerd score), en nukkige hard en software waar uw haar van migreert naar het zuiden.

Ik ben nu 35 en ze zouden toch wel een heel, heeeel klein beetje (insert Samson stemmeke) hun SHIT in ORDE moeten KRIJGEN!
Welke shit? Wel...you name it. Windows, Bluetooth, Smartphones, Internet, Divx, Nvidea kaarten. Alles, maar dan ook ALLES heeft 1 of meer issues dat het spul waar ge zuurverdiende centen voor betaald hebt voor geen VLEESBALLEKES masjeert! Er is altijd wel een conflict ergens. Is het nu zo moeilijk om iet te maken da gewoon werkt zonder da ge naar ne godverdomde helpdesk moet bellen waar 1 of andere jobstudent zijn antwoord afleest van een Q&A sheet?

Ik moet het toegeven, leeftijd begint zijn vuige werk te doen. Vroeger was het een interessant probleem om op te lossen. In de stijl van hoe krijg ik mijn conventioneel geheugen boven de 600k om Tie fighter te kunnen draaien (ja, ik weet mijn nerd score gaat door het dak). Nu kan het mij ammel nimmer bommen...ik koop iets en ik wil da het werkt zonder dat ik een graad in quantumfysica moet halen.

Het word tijd da ik nog eens in de bossen kruip...its getting to me.

ik hou het niet meer in de hand!!!

Tue, 07 Oct 2008 17:58:55 +0200

Klik hier

is dit nu?....of ben ik?.....zou het kunnen?

Mon, 06 Oct 2008 17:33:10 +0200

Af en toe zou ik mijn bovenkamer eens willen uitzetten. Gewoon een dimmer op mijn voorhoofd plaatsen die de werking van de grijze massa kan terugschroeven naar rustigere waarden. Ik zou het niet doordraaien naar het punt dat ik De kampioenen grappig zou vinden maar toch ergens in het midden moet het fijn zijn.

Ik ben geen genie. Zelfs niet buitengewoon schrander, maar er gebeurd gewoon te veel ineens. In mijn hoofd toch. Zeker daarjuist. De kinderen zijn nog niet thuis van school en het vrouwtje is even boodschappen doen. Het huis is stil...nu ja buiten het geluid van een kotsende kat op de achtergrond. Ooit al eens op gelet dat die beesten moonwalken als ze over hun nek gaan? Affein, misschien alleen de mijne dan..

Nee, ik lig even neer en het is stil. Een pioseconde kan je genieten van het moment....en daar begint de bovenkamer te draaien.

Het begon met het cijfer 35. Men leeftijd. Een volwassen man.
Ik stelde mij andere volwassen mannen voor en die leken allemaal ouder dan mij. Sommige wereldleiders waren jongen dan mij als ze grootse daden verricht hebben.
Wat voor wereldschokkende dingen heb ik al gedaan? Mijn grootste daad is het verwekken van 2 kleine mormels maar aan de andere kant...elke penis met mens daaraan verbonden kan dat ook. Ik heb geen gebouwen gemaakt, geen boeken geschreven, geen stempel op deze planeet gedrukt. Straks ben ik weg en alles wat er over blijft is wat foto's en deze ééntjes en nullekes op het web.

Ongelooflijk hoe ge op 2 seconden van rust toestand naar existentialisme kunt gaan. Mijn grijze garnaal in mijn hoofd dacht blijkbaar hetzelfde dus ging het in verweer. Ineens voelde ik me redelijk puberaal en werd overstelpt met beelden van tekenfilms, comics en borsten....heel veel borsten.
Ik ga er niet aan kunnen ontsnappen denk ik, mijn midlife. Volgens mij is dat niet geheel in ons koppeke dat da geboren word maar vooral maatschappelijk opgedrongen. We kunnen niet anders denk ik. Naast tegenstrijdige neurale impulsen beginnen ook alle hormonen tegen elkaar te batsen met desastreuze gevolgen natuurlijk. Ik zie me nog niet een speedboat kopen of thuiskomen met een plastieken blondine maar het zal wel IETS doen zeker?

Ergens moet het afhangen van hoe hard VENT ge zijt. Uw macho score als het ware.
Hoe groter uw ventigheid hoe meer kans ge op Don Johnsson gaat lijken denk ik, roos kostuum, zeiljacht met krokodil op dek en alles. Ik ben veilig.....alhoewel.
Ik haat voetbal. Drink geen twee pinten bier op een jaar maar ben wel een tettenzot met een voorliefde voor alles met teveel knoppekes op.....afstandbedieningen die ge bekan ni kunt opheffen en zo.

Toen kwamen de kinderen van school thuis en kon ik mij met plezier terugtrekken in de dagelijkse doeningen......pfoe.

terug met een warm gevoel..

Sun, 28 Sep 2008 19:31:45 +0200

Ja ik weet het....lang niets meer van mij laten horen. Ergens had ik er geen nood aan ziede. Of dat het afschrijven van de dingen in mijn hoofd niet meer nodig is? Jawel, da wel...maar ik kon de moeite niet meer opbrengen. Thuiskomen, opgebrand zijn en dan nog enkele uren thuiswerk doen kunnen u creatieve urges gewoon uitdoven. Ik doe ook geen beloftes naar de toekomst toe maar we zien wel hoeveel er terug uit mijn digitale pen kruipt eh?

Vandaag was de doop van mijn petekindje Beau. Men derde kindje en tweede zoon, alleen dat hij bij andere ouders woont. Tis vreemd maar het levert het bewijs dat je gerust andere kinderen heel graag kunt zien zonder dat het je eigen vlees en bloed is.
Zo graag dat ik een kerk en een priester zou trotseren om bij zijn doop te kunnen zijn. De mensen die me kennen weten dat ik een beetje een kerkhater ben. Als je gelovig bent heb ik daar het grootste respect voor maar vraag me geen boekje open te doen over het kerkapparaat want dan komen er dingen boven waar de grootste farizeeër nog blozende kaken van zou krijgen. Zelf ben ik voor het grootste deel van mijn jeugd naar katholieke scholen gegaan en heb zelfs catechismus gegeven aan vormelingen dus ik ken mijn bijbel. Ik ken hem goed genoeg om heel het archaisch science-fiction boekske met het grootste genoegen te placeren onder de noemer kolder.

Maar ja.....ik word dus gevraagd op een doop en de bijbehorende mis...aiaiaiaiai.
Eerlijk gezegd, de pastoor en de mis op zich boezemden me geen angst maar ik zat er wel mee in dat de familie van mijn petekind zouden doorhebben dat er geen gelovig botje in mijn lijf zit. Mijn ergste vrees was dat ze naast het doorhebben van mijn anti-katholicisme ook teleurgesteld zouden zijn in hun keuze van Peter.

De mis ging zijn loopje en ik opteerde voor het inslikken van de woorden die ik niet meende (en bijna niet over mijn lippen kreeg) en het uitspreken van de dingen die ik wel meende. Ja, die kleine mag van mij vragen wat hij wil. Raad, hulp, een babbel over zijn eerste lief....enzz. Hij is een deel van mijn familie, punt en basta.

Ik heb ook af en toe een traan moeten wegpinken vandaag. Niet van de mis en de zogenaamde sereniteit van het geloof en de blijde boodschap (de enige blijde boodschap die ik ken is eens goed naar de pot gaan na 3 dagen constipatie) maar ik was vooral ontroerd in de kleine receptie na het doopsel.
Mijn eigen familie is mij niet zo lang geleden ontrukt door sterfte en vervreemding en ik moet toegeven dat ik dat wel mis....het familiegevoel. Ja, ik heb mijn eigen gezin maar het is toch iets anders. Er is geen tante of nonkel die u even aan het lachen krijgt met een flauwe mop. Geen zus of broer om een gevoel mee te delen. Geen achternicht of neef waar ge mee kunt praten over wa er in de gazet staat vandaag.

Wel, bedankt familie Van Gasse-Luyten. Bedankt voor me even te laten voelen om deel uit te maken van een familie. Merci voor de knuffels en de flauwe grapjes. Even voelde ik me terug thuis. Jullie zijn stuk voor stuk geweldig.

Emo-Fred

Everytime i get out they p..

Tue, 19 Aug 2008 17:17:24 +0200

Allee, na de vakantie komt het werk terug in beeld. Geweldig.

Wat is eigenlijk de juiste kreet om terug aan het werk te gaan?

"Jeeeeuuj, ik mag terug werken?" "Shit, hier gaan we weer?"....of iets daartussen misschien? Het ideale is natuurlijk de eerste keuze waar het blijdschap in bakken en sloten van het gezicht van de werknemer stroomt. De werkgever zou graag horen dat het zo is bij ieder van ons maar ik denk dat er veel teleurgesteld zouden zijn. God zij dank kan niemand gedachtenlezen. Aan de andere kant, er zijn genoeg malloten die het in hun blog schrijven natuurlijk...

Nee, ik ga niet met tegenzin werken...affein, toch niet echt...niet heel de dag...of..
Mijn werk is een beetje volgens het Amerikaanse principe. We zijn allemaal doodcommerciële mensen in commercïele functies. We praten commercïele klap, maken commercïele gebaren en pissen een commercïele plas. GO TEAM!! als het ware, en dat kan zooooo vermoeiend zijn eh. Ik doe zowiezo mijn best om te slagen waarom moet ik dan altijd doen alsof ik Tsakaaa moet roepen iedere keer als ze mij iets vragen over mijn prestaties.

Vanmorgen ook, een telefoontje van mijn coach. (soort van peter). "Goei verlof gehad?" jaaaaaaa... "Ziet ge het zitten nog deze maand?" jaaaa. "Zeg, ge staat 10000 Euro achter eh en we willen allemaal onze bonus deze maand"....uurrggghhh.

Ik heb heel het verlof mezelf liggen zelfhypnotiseren dat ik het mij niet ga aantrekken. Ik doe mijn ding, doe mijn uiterste best en laat me niet opjutten.
Ik ben ook van plan om dat te doen.....TJSAKAAAA!................merde

PS: als ik ineens op straat sta volgende week wil het zeggen da de bedrijfswereld meer Googled dan ze zou moeten eh :)

op locatie..

Fri, 08 Aug 2008 16:17:44 +0200

Klik hier

Call me mr HAppy Jaws.

Fri, 18 Jul 2008 21:41:36 +0200

Vorige week zijn er 3 nieuwe haaien in de Zoo Van Aquatopia in Antwerpen ingevoerd.
Nou éééééééééééén, roept u allen met luide keel.
Wel, het mannetje van de 3 haaien was er één van een speciale soort: De stierekophaai. Wat is er zo speciaal aan dit zwembeest? Waarom kan het mij een zier rotten?

HET BEEST HEEFT TWEE PENISSEN.

Tiens dacht ik, toen ik het nieuws hoorde, dat is wel speciaal zeg. Daarna begon ik er dieper over na te denken. Twee snikkels......Twee......wat zou ik doen met twee penissen? Is dat eigenlijk wel het meervoud van penis? Is het Penii?
En als het er nog meer zijn? Word dat dan een vlucht? Een zwerm?.......een bussel?
Zulk een fenomeen van de natuur word dan uitgedeeld aan een haai...EEN HAAI.
Het ding zwemt en eet en zwemt en eet en gebruikt dan zijn twee dingen en zwemt en eet....De mogelijkheden die wij zouden hebben. De veranderingen die zouden gebeuren, zowel fysiek als psychologisch zijn eindeloos.

Om te beginnen, waar zouden we hem plaatsen? Ongetwijfeld zal de natuur zelf de meest onhandige plaats uitkiezen voor dit gulden geschenk maar als we zelf zouden kunnen kiezen..waar o waar? Op de rug? Vreselijk onhandig bij gelijk welke sexuele daad maar o zo handig 's morgens. Een stevige ochtenderectie wipt je zo uit het bed. En "je kan men rug op" krijgt een heel nieuwe betekenis natuurlijk.
Op de knieën? Stoot maar eens tegen een koffietafel eh. Ik zou ze boven elkaar plaatsen gewoon al om de bijnaam "Den tweeloop" te krijgen.
En zijn ze wel evengroot? Zou je moeten kiezen of een favoriet hebben? Of heb je een winterpenis en een zomerpenis? Eén voor het grove werk en één voor de afwerking? Zou je er één laten besnijden en de andere niet? Zou sex één groot estafettefeest worden terwijl je van gewoon van torpedobuis wisselt?

Kut, ik haat die haai.

Blue Screen of DEF!

Wed, 09 Jul 2008 01:25:36 +0200

Klik hier

NEE, LAAT DA LIGGEN!

Sat, 05 Jul 2008 14:27:42 +0200

Kinderen......KINDEREN.....AAAAAAAAARRRHHHHHHH.............kinderen.

Ge kunt het niet uitleggen aan mensen die ze niet hebben. Ge kunt met geen woorden expliceren wat voor een vreugde en wat voor een spreekwoordelijke hel op aarde ze zijn. Zulk een fijne lijn tussen geluk en ergernis valt niet uit te leggen, ge moet het ervaren. En elke faze is anders. Een fris ouderkoppel slaapt geen zier door hun huilende baby maar als zij hun kind neerleggen blijft het liggen. De ouders van een peuter kunnen genieten van een iets rustigere nacht maar ze moeten constant één oog in het zeil houden dat hun kind niet ergens af valt of dergelijks. Ouders van een kleuter kunnen beginnen redeneren met hun kind maar dat kind begint ook heel hard een eigen wil te vormen met alle brulpartijen vandien.

Ikzelf heb een peuter en een kleuter dus aan het einde van de dag heb ik een schorre keel van het roepen. Ik heb meer zin af en toe om hun bips te behandelen met een aftands tennisracket maar dan besef ik me dat we niet meer in de najaarse oorlogsjaren leven......spijtig genoeg.
Dus ik roep. Op een periode van 5 jaar bemerk ik bij mezelf dat mijn volume en timbre enorm toegenomen zijn. Nog enkele jaren en ik kan een vlaamse covergroep beginnen die Rammsteinnummers brengt op pensenkermissen.

Ongetwijfeld krijg ik nu een reeks pedagogische oudergroepen op men nek.
Neen, je mag je kinderen geen tik geven. Jawel zeg ik, maar let gewoon goed op dat je geen littekens achterlaat. Als je een krant gebruikt maak ze dan lichtjes vochtig want anders laat je striemen achter. Klop ook af en toe eens tegen de muur van dramatisch effect. Als je een stuk plaaster uit de muur klopt ben je zeker dat je een schrikeffect bij je kinderen geplaatst hebt dat ze onthouden tot ver in hun puberteit. Een andere mogelijkheid nog is ze dociel houden. Een goede scheut Johnny Walker in de melk doet wonderen en als je echt goede resultaten wil, over de landsgrens verkopen ze zelfs valium met appelsiensmaak.

.....of je blogt erover :)

the more stuff changes the more it stays the same...

Wed, 02 Jul 2008 18:50:58 +0200

Ik zit in een impasse. In mijn hoofd neemt de grootste mexican stand-off plaats sind 1 of andere Yank twee groepen mexicanen uren stil zag staan tegenover elkaar en ging van"Golly Peggy-may, this here must be some kind of Mexican stand-off" Er gebeurddaar niks meer behalve de usual werk-family-werk gedachten. Elke dag is een kopie van de vorige en zware veranderingen zitten er niet meer in. Goed eigenlijk want saai is best ok. Geen veranderingen betekend ook geen negatieve veranderingen. Zware lichamelijke mutaties ondergaan zit er ook niet meer in en de hoop op een tweede penis bij te groeien op men voorhoofd kan ik ook al vergeten. Ergens goed ook want ik zou constant geen kloten meer zien........euhh jowel eigenlijk.

Elke dag lees ik de krantenberichten en maak me constant kwaad op onze menselijke samenleving. Zowel op vlaams,internationaal en humanitair vlak bewijzen we elke dag dat we een uit de kluiten gewassen smerige bacterie zijn die best opgeruimd kan worden als Moeder Aarde wil overleven. (Ja ben The happening gaan zien). Ik zweer het u beste knorrepot-fan als ik ooit de loterij win zal een serieuze portie van het geld gaan niet naar een kast van een villa maar naar de inhuring van een kleine groep sadisten die niets anders doet dan het opsporen en eradiceren van pedo's en andere monsters. Het zou mij toelaten elke avond te gaan slapen met een fijne glimlach op het gezicht en het besef dat ik een positieve werking op de wereld heb.

Een ander ding. Vind ge ook ni dat we onszelf op Internet gebied een bekke voorbijschieten? Web 2.0 is fijn maar als ik nog één keer uitgenodigd word op een Faceboek/netlog kloon word ik zot.......zotter..
Ok, ge kunt u vervelen op het Net maar niets anders doen als de meest breindodende spellekes spelen met mensen die ge nauwelijks kent is toch niet de meest efficiënte opvulling van uw zure uurtjes vrije tijd eh?
Aan de andere kant, ik zit in een virtuele wereld met 10 millioen andere nerds te schieten en te vechten met niet bestaande wezens om niet bestaande puntjes te verzamelen om uiteindelijk............niets te hebben verwezenlijkt.

En nee da wil ni zeggen da ge mij moogt faceboeken...

eikes.......

Sun, 15 Jun 2008 15:19:49 +0200

Efkens misselijk.

Daarnet was mijn vrouw op onze foto site aant browsen en we vinden toch een onzedelijk commentaar bij de foto van men dochter zeker. We checken de link en ja zenne, ne kinderpornograaf. Het afgelopen half uur hebben we die vuilak aan het aangeven geweest bij elke bevoegde instantie die we kennen maar ik heb zo het gevoel da ik ni genoeg gedaan heb. Het liefste zou ik tracen vanwaar da gedaan is en in den auto springen....maar ja, chance voor mij dat ik die kennis niet heb. Het bespaart me wel 20 jaar cel.

Als je zoiets walgelijk aangeeft hebde toch het gevoel dat het vlotter kan. dat er 1 algemene site zou zijn met een GROTE RODE KNOP waar iemand 24/24h online is om het uit te zoeken. Hey, als we 90 miljoen euro aan oude tanks kunnen geven kunnen we toch een klein team funden om zo'n menselijk vuilnis op te sporen zeker? Maar ja, daar denk ik weer te logisch over zeker?

Enfin, aan alle pedofielen en aanverwanten, moge uw hel lang en heet zijn.

fred

part deux

Thu, 12 Jun 2008 18:28:21 +0200

Klik hier

brainfart

Wed, 11 Jun 2008 17:51:05 +0200

Klik hier