Frank Spencers marathon

Trail des Bosses te Hennuyères

Tue, 09 Feb 2010 17:59:10 +0100

De voorbije week was het maar povertjes gesteld op loopgebied : er werden maar twee trainingen afgewerkt, samen goed voor 20 km bij op de teller.
Zaterdagavond annex nacht - hadden we dan wel de Strip-party van de Joggingclub geen strippen, hé, maar feesten, verkleed als stripverhaalfiguur.
Nu ja, toerkes draaien op de dansvloer telt wellicht niet mee als duurloop.

Ik moet ook dringend terug een target vinden om naar toe te leven, want voor het ogenblik train ik nog wat doelloos rond.
Er worden ook teveel trainingen simpelweg geschrapt omdat ik op dat moment gewoon geen goesting heb om te lopen.
Dat is dan weer geen ramp, want er staat toch amper iets op mijn programma.
t Is toch veel simpeler als je inschrijft voor een marathon, dan ben je toch moreel verplicht om één of ander schema trouw op te volgen.
Zo geraak ik misschien die vijf kilos overgewicht terug kwijt.

Zaterdag maak ik dan evenwel mijn trail-debuut op het Trail des Bosses te Hennuyères.
Dit is een piepklein dorpje in de provincie Henegouwen nabij Braine-le-Comte, vrij vertaald s-Gravenbrakel.
Je hebt er de keuze tussen 21 of 42 km trail-lopen.
Uiteraard kies ik voor de kortste afstand.

Het voordeel aan traillopen is dat je niet echt voor een tijd moet lopen.
Bij een (halve) marathon is de eerste vraag die men achteraf altijd stelt in welke tijd heb je gelopen.
Bij een trail valt die druk weg en is het meer genieten van lopen in de natuur en af en toe eens stoppen voor een foto of een drankje.
De afstanden kloppen ook meestal niet echt voor de volle 100%, maar who cares ?.

In Hennuyères lopen we op een gevarieerd parcours met een passage door een zandgroeve en ook stukken langs een oude spoorwegbedding.
Hopelijk gaat het deze week niet hard regenen, want we lopen door verschillende bosstroken met enkele indrukwekkende vergezichten met o.a. het hellend vlak van Ronquières.
Het ziet er bijgevolg niet naar uit dat het een biljartvlak parcours wordt.

Nu ja, we zullen zaterdag wel zien. Als ik het lijstje van de deelnemers erbij neem, merk ik dat er heel wat (facebook)-bekenden present tekenen.
We gaan ons alvast niet vervelen.
Als die Trail des Bosses meevalt, kunnen we eventueel nog altijd de kalender afspeuren naar een concreter target voor deze zomer.
Maar dat zijn zorgen voor later.
We mogen het vel van de beer nog niet verkopen, vooraleer hem te schieten.

Tiegem Harelbeke in 1u1444 (14km580meter)

Mon, 01 Feb 2010 19:08:11 +0100

Klik hier

Long time no see

Tue, 26 Jan 2010 18:29:35 +0100

Het is alweer twee weken dat ik nog enig teken van leven gegeven heb.
Er is blijkbaar bitter weinig nieuws te vertellen op dit ogenblik.
Geen nieuws, goed nieuws en in dit geval klopt dit enigszins.

De trainingen verlopen vlot : ik train zo wat een drietal keren per week ( 7 12 en 15 km ) of iets in die aard en dit gaat me momenteel erg goed af.
Vorige zondag liep ik nog met talrijke facebook-vriendjes en vriendinnetjes de Leffeloop van Markegem en op die manier kon ik terug 15 km (en tien Leffes) aan de teller toevoegen.

Aangezien ik geen echt doel ( lees marathon ) voor ogen heb is dit meer dan behoorlijk.
Ik snak wel naar een beetje zon en warmte om terug wat looptrainingen te vervangen door toerkes met de koersfiets.

Vele loopkilometers gaan in t gezelschap van Betty, die zelf naarstig aan het trainen is voor de Paris Marathon.
Zo moet zij niet steeds alleen op pad en blijft mijn conditie ook op het gewenste niveau.
Twee vliegen in één klap.

Volgende zondag staat terug een wedstrijdje op het programma, namelijk Tiegem-Harelbeke, oftewel het clubkampioenschap van de Gavertrimmers.
Dan worden we voor dag en dauw (07u15) aan de sporthal van Harelbeke verwacht, waarna een bus ons aan de Kerk van Tiegem, zo een kleine 15 km verder, gaat droppen.
Deze gevreesde klassieker wordt al voor de 25e keer ingericht.

Tiegem-Harelbeke leeft al een paar weken onder de Gavertrimmers : iedereen geeft er telkens het beste van zichzelf, velen trainen stiekem extra kilometertjes in den duik en er loopt momenteel een geanimeerde pronostiek.
Om kort samen te vatten : "no Excuses "

Frank Spencer is zich nog steeds aan het beraden over de te volgen strategie.
Ik twijfel om voor eigen rekening te lopen of toch samen met Betty te starten, aangezien zij voor het eerst toch kans maakt om in een goede dag en mits de nodige dosis geluk clubkampioene te worden, nu de concurrentie het enigszins laat afweten.

Ter info, voor alle duidelijkheid, tot op heden zijn maar vier vrouwen ingeschreven en de gedoodverfde favoriete staat daar (nog) niet tussen.
Tenzij laatsgenoemde zondagmorgen nog rap haar lidgeld vereffent en last-minute inschrijft voor Tiegem-Harelbeke uiteraard.

Time will tell ...

Winteronderhoud en planning 2010

Wed, 13 Jan 2010 19:15:05 +0100

In deze barre Siberische omstandigheden is het uiteraard verre van evident om de conditie plichtsbewust te onderhouden.
Ik las onlangs een interessant artikel over de manier waarop topsporters nauwgezet hun trainingen in de vrieskou en sneeuw afwerken.
Nu ja, de meeste toppers zitten uiteraard in betere oorden zoals Font Romeu of Lanzarote.

Maar amateurkes als frank spencer moeten uiteraard ook hun kilometertjes afmalen.
Gelukkig hebben we een loopband ten huize Spencer en zodoende kunnen Betty en ondergetekende beurtelings hun trainingen - in short en singlet - afwerken.

Op die manier kunnen we toch enigszins de schade beperken.
Ik kom op die manier al aan 81 trainingskilometers voor dit prille begin van het jaar, verre van slecht bijgevolg.

Denk nu niet dat we mietjes zijn, maar de trottoirs in onze buurt en op mijn trainingsparcours zijn toch verraderlijk glad.
De grote banen zijn wel in orde, maar een loper kiest uiteraard landelijke wegeltjes.
De barre koude schrikt me niet meteen af, maar ik kan toch moeilijk op de pechstrook van de E17 of in t midden van de straat lopen.

Vorig weekend trainden we daarom samen in de Gavers.
Helaas maakte Betty in een haarspeldbocht een pijnlijke val op haar knie.
Ik kon me nog enigszins rechthouden, maar maakte toch ook enkele uitschuivers.
De overgangsstukjes tussen de looppaadjes lagen er spiegelglad bij.
Hopelijk begint het nu wel snel te dooien.

Inmiddels heb ik - onder voorbehoud - ook al een voorzichtige planning voor het voorjaar 2010 opgemaakt.

Op volgende evenementen gaat Frank Spencer wellicht te bewonderen zijn :

Zondag 24 januari : Leffeloop te Markegem, 10 rondjes (lees Leffes) van anderhalve km = 15 km.
Zondag 31 januari : Tiegem-Harelbeke , oftewel het Clubkampioenschap van de Gavertrimmers, exact 14 km 850 meter.
Zaterdag 13 februari : Trail des Bosses, een trailrun van 21 km te Hennuyères.
Vrijdag 23 april : Leffecorrida, ook bekend als de Rembertcorrida (10 km) van Torhout.
(Pinkster)maandag 24 mei : Kortrijk loopt, een thuiswedstrijd (11 km) met de collegas van het werk.
Zondag 6 juni : Mc Bride Run, de halve marathon van Ieper naar Poperinge, inclusief koude schotel.
Zaterdag 26 juni : Kastelenloop, de halve marathon van Izegem.

Ik vermoed als ik Facebook mag betrouwen dat ik daar niet als enige bekende ga tussen lopen.
Onze paden gaan dus komend voorjaar ongetwijfeld wel ergens te lande kruisen.

See you

Louis Persoons Marathon Genk afgelast !

Wed, 06 Jan 2010 12:53:33 +0100

De Vloek van Louis Persoons

Mon, 04 Jan 2010 18:27:26 +0100

Gisteren heb ik in de Gavers nog wat losgelopen na een helse, slopende dag onvermoeibaar shoppen met mijn kroost.
t Is te zeggen : vijf vrouwen op koopjesjacht met mijn Visa-kaart als trofee.

Dit was alvast een uitstekende training, want volgend weekend trekken we met ons gezinnetje en een bende uitgelaten Gavertrimmers op uitstap naar Genk voor de negende editie van de Louis Persoons Memorial Marathon.

Louis P , wie zeg je ?
Even een korte toelichting geven : deze wedstrijd is een eerbetoon aan de veel te vroeg gestorven Louis Persoons, marathonloper in hart en nieren.
Als aandenken houden zijn toenmalige trainingsmakkers elke winter een oefenloop op zijn favoriet trainingsparcours in het natuurpark Kattevennen.
Het startschot in aanwezigheid van de weduwe van Louis Persoons en familie is telkens een heel aangrijpend en emotioneel moment.

Jaar na jaar wint deze wintermarathon aan belangstelling.
Marc Papanikitas won reeds 7x na elkaar ; ene Horst Preisler, de Koen Vansteenkiste van Duitsland en wereldrecordhouder marathons lopen is eveneens van de partij.
Ter info, hij loopt er zijn 1600ste marathon !
Het is vooral de vriendschappelijke, gemoedelijke en ongedwongen sfeer die deze wedstrijd in putje winter typeert.
Net zoals Louis Persoons indertijd was, aldus organisator en trainingsmakker van weleer Micha Havreluk.

Er is bovendien een zeer interessante overnachtingsformule : in het Sporthotel van Bloso op 50 meter van de start en aankomstplaats kan je voor een uiterst democratische prijs (40) verblijven.
In deze prijs is inbegrepen : overnachting (kamers met douche + toilet), ontbijt, deelname (halve) marathon en een exclusieve medaille bij aankomst.
Een koopje bijgevolg.

Op initiatief van ex-blogger Steven Trimmer gaan een vijftiental Gavertrimmers voor de derde keer op rij Genk onveilig maken.

In 2007 en 2008 liep ik er ook al bij.
Alhoewel lopen is deze keer een eufemisme.
Nog geen enkele keer kon ik de finish bereiken : in 2007 zakte ik door mijn rug en moest in extremis forfait geven.
Vorig jaar was ik in bloedvorm, maar donderde in het holst van de nacht van de trap in het Bloso-hotel met een gebroken teen als resultaat.

Het lijkt erop dat de vloek van Louis Persoons het telkens op Frank Spencer gemunt heeft.
Ik houd mijn hart al vast voor wat LP dit maal voor mij in petto heeft

Planning 2010

Thu, 31 Dec 2009 14:01:33 +0100

Zoals in een eerder berichtje beloofd ben ik hier terug met het vervolg van mijn loopplannen voor 2010.
Toen kon je al een overzichtje van 2009 lezen, helaas een loopjaar om snel te vergeten met gelukkig een happy end.

Had ik enkele maanden geleden mijn loopplannen voor 2010 uit de doeken moeten doen, dan had hier ongetwijfeld een groot wit blad met een dikke rode streep erdoor gestaan.

Enkele weken geleden had ik dit nog enigszins optimistisch kunnen verwoorden tot een wekelijks uurtje joggen op t gemak.
Daar had ik toen direct voor willen tekenen.

De laatste dagen is mijn gezondheid echter spectaculair verbeterd dat ik sowieso terug plannen kan maken.
Maar we mogen zeker niet overmoedig worden.
Frank Spencer houdt zijn beide voetjes op de grond.
t Is niet omdat het nu weer iets vlotter gaat, dat dit volgende maand ook nog zo zal zijn.

Vandaar dat ik absoluut geen grootse ambities voor 2010 heb.
Zo wordt er geen marathon gelopen in 2010.
Betty mag dan wel Parijs lopen in april, ik ga me heus niet laten verleiden tot een nieuw avontuur of fiasco.

Never say never, maar t is niet omdat een tien km lekker loopt dat ik opnieuw mag dromen van marathon nummer elf.
Mijn lichaam zou niet akkoord gaan, vrees ik.

Ten gepaste tijde een halve marathon zal wel nog in te passen zijn zoals de halve van Genk volgende week zondag.

Verder richt ik mijn pijlen vooral op de zogenaamde incentive runs zoals de Run for Leffe in Markegem, de Leffecorrida in Torhout, de Abijbierenloop, etc .
Telkens evenementen waarbij de après-run en het sociale contact minstens even belangrijk is als de wedstrijd op zich.

Mijn belangrijkse doelstelling voor 2010 is dan ook gezond en wel blijven, zowel lichamelijk als geestelijk.
Mens sana in corpore sana.

Het mag dan wel als een oubollig cliché klinken, maar als ik eens links en rechts om mij heen kijk, merk ik dat gezondheid het allerbelangrijkste goed is in deze wereld.

Aan allen prettige feestdagen en laat de champagnekurken straks maar eens goed knallen.!

Tot volgend jaar !

San Silvestercorrida te Sint-Eloois-Winkel : 8,5 km in 4228

Mon, 28 Dec 2009 18:28:46 +0100

Gisteren had ik nog eens zin in een wedstrijdje om het loopjaar 2009 in stijl af te sluiten.

Daarom werd de steeds dunner wordende loopkalender nog eens onder de loep genomen en Eureka, in Sint-Eloois-Winkel, op een boogscheut van Casa Spencer werd de San Silvestercorrida gelopen.
Je kon er kiezen tussen de korte ( 4,25 km ) en de lange ( 8,5 km ) cross.
Uiteraard kozen Betty en ik zelf voor de langste afstand.

Zo stonden we omstreeks 17u45 zij aan zij aan de startlijn.
Ik had nog voorgesteld om samen te lopen, maar Betty maakte me duidelijk dat ze liever alleen wou lopen en dat ik gerust mijn eigen wedstrijd kon lopen.

Zo gezegd, zo gedaan : ik schoot nogal snel uit de startblokken, want Betty beweerde achteraf dat ik steeds verder van haar weg liep en na anderhalve kilometer bij het dwarsen van de hoofdweg wellicht al een minuut voorsprong had.
Na mijn turbostart begon ik wat gas terug te nemen en gewoon mijn tempo rond te draaien.
Het eerste rondje kwam ik door in ongeveer 22.
Op anderhalve kilometer van de finish bordje 7 besloot ik met de kerktoren in zicht om opnieuw te versnellen en zo kon ik nog heel wat stilgevallen atleten oprapen om na een sprintje te finishen in 4228 oftwel 12 km/u.

Betty kwam bijna twee en een halve minuut later binnen in een mooie 4447.
Een stukje trager gelopen dan mij, al dient daarbij wel verteld dat ze de dag voordien ook al de Corrida van Tielt had gelopen.

Klein minpuntje bij de organisatie waren de douches achteraf, nu ja welke douches, er kwam geen vermaledijde druppel uit de kraan.
Pluspunt is dan weer dat er voldoende warme chocomelk was en dat elke loper naar huis mocht met een kilo pannenkoeken.

Uiteraard was ik tevreden met de prestatie.
Ik mag hierbij mijn revalidatie als definitief afgesloten beschouwen, want ik heb momenteel geen hinder meer bij het lopen.
Hout vasthouden, maar nog niet zo lang geleden was dit nog anders.

Ook de conditie keert terug op niveau : 12 km/u op een lastig parcours is niet slecht, ook al is er nog wat werk aan de winkel.
Ter vergelijking : twee jaren geleden liep ik 4010, vorig jaar 4133 en gisteren 4228 op identiek hetzelfde parcours..
Zo zie je maar : Tijden liegen niet , je hebt het gevoel van een prima wedstrijd gelopen te hebben, terwijl je toch elk jaar een stukje trager wordt.

Nu ja, al bij al overheerst tevredenheid.
We kunnen ons loopjaar bijgevolg met een positieve noot afsluiten.

Jaaroverzicht 2009

Thu, 24 Dec 2009 07:10:03 +0100

De eindejaarsperiode is naar aloude traditie meestal het sein voor een soortement jaaroverzicht.

Het mijne gaat kort zijn, want als ik eventjes terugblik en mijn lijstje met loopplannen in t begin van dit jaar vergelijk met mijn realisaties, krijg ik een nul op het rekwest.

Eventjes recapituleren :

Het jaar begon al in mineur bij de halve marathon van Genk.
Daar ben ik in het holst van de nacht van de trap gedonderd met een verstuikte teen en een "DNS" als gevolg ipv. een knappe tijd.

Verder wilde ik in de marathon van Rotterdam (april) nogmaals onder de magische grens van de vier uren duiken, maar ook dit is me niet gelukt.
Tot aan het Kralingse bos zat ik nog stevig op recordkoers, maar op het moment van de waarheid kreeg ik een tikje van de hamer - en een mentaal tikje van Betty -, zodat ik op de Coolsingel de finish bereikte in 4u15.

In juli stond de beklimming van de Mont Ventoux op mijn programma, al lopend vanuit Bédoin naar de top (22 km), maar op 1 mei belandde ik hals over kop in het ziekenhuis voor een tweetal weken met een ernstige bloedinfectie en een barst in het bekken.

Lopen tout court was op dit moment het verste van mijn zorgen.
Alle verdere objectieven voor 2009 verhuisden naar de prullenbak.
Ik was een drietal maanden buiten strijd en kreeg zelfs het (medische) advies om mijn loopschoenen aan de wilgen te hangen en een andere minder belastende sport uit te kiezen.

De tweede helft van het jaar stond bijgevolg in het teken van de revalidatie : van het ziekenhuisbed naar de zetel via de rolstoel, krukken, zelfstandig wandelen, joggen, lopen tot zo waar hardlopen.

Het heeft bloed, liters zweet en veel tranen gekost om terug te knokken.
Gelukkig heeft elke marathonloper een ferme dosis karakter en wilskracht te koop, zodat de revalidatie een stukje sneller verliep, dan menig arts kon vermoeden.

Op dit eigenste ogenblik ben ik al heel tevreden om opnieuw op een aanvaardbaar niveau te lopen.

Zo, dit was 2009, een (loop)-jaar om snel te vergeten, maar wat brengt de toekomst ?

In een volgend bericht doe ik mijn loopplannen voor 2010 uit de doeken.

Prettige feestdagen !

Gemiste kans in Deerlijk

Mon, 21 Dec 2009 18:25:37 +0100

Het geplande duel gisterennamiddag tijdens de Kerstcorrida van Deerlijk is dus letterlijk en figuurlijk in het water (lees sneeuw) gevallen.

Het zag er zaterdag al niet bijster goed uit voor de wedstrijd, maar de organisatoren hadden het parcours zo goed en zo kwaad als het kon alsnog sneeuwvrij geruimd en gemaakt.
Helaas, driewerf helaas, begon het op zondagmorgen terug hevig te sneeuwen, zodat de Burgemeester van Deerlijk het (wijze) besluit nam om het hele boeltje af te blazen.
De tamtam van smoeltjesboek breide dan een vervolg aan het werk, zodat de meeste deelnemers snel op de hoogte gebracht werden.
Spijtig, het lopen zelf ging wellicht wel nog gekund hebben, maar in Deerlijk geraken leek gisterenmiddag toch a damn Hell of a Job.
En terecht, eigenlijk was het onverantwoord om die drieduizend deelnemers door het barre verkeer te jagen.

Jammer, dus geen duel Frank Betty.
Spijtig, want ik was in vorm en met de conditie in crescendo had ik gespeculeerd op een stunt(je).
De volgende tweestrijd komt er wellicht in Genk op zondag 10 januari, alhoewel ik op een halve marathon wellicht geen schijn van kans maak tegen duurloopster Betty, die veel meer lange duurlopen en kilometers in de benen heeft dan ondergetekende.

Op korte afstand ben ik beslist nog een tikkeltje sneller, op de 15 km van Deerlijk ging het kantje boord geweest zijn, maar voor de lange(re) afstanden ben ik nog onvoldoende getraind.

En het is nu buiten ook niet het weertje om nog stiekem extra veel kilometers bij te trainen.
Hoewel, in deze Siberische omstandigheden onderhoud ik toch de conditie enigszins op de loopband.
Daarna is het telkens verder uitzweten in de sauna om na elke beurt in de sneeuw te rollen.
Zalig gewoon

Kerstcorrida van Deerlijk strategisch plan

Wed, 16 Dec 2009 20:31:17 +0100

Volgende zondag volgt met de Kerstcorrida van Deerlijk (15 km) een volgende race in the race.

Zoals ik begin deze week op de blog van Betty kon lezen is die nederlaag van Waregem begin deze maand blijkbaar zwaar op de lever blijven liggen.
Mijn sprintje in de laatste meters werd niet echt in dank afgenomen, zoveel is duidelijk.

Ik wil wel nog het één en t ander rechtzetten betreffende die sprint.
Waarschijnlijk denken sommigen dat ik als een gewetenloze zweetdief en profiteur afgewacht heb om in de laatste rechte lijn toe te slaan.

Klein minuutje hé, niet vergeten dat ik er eerst zelf door Betty genadeloos afgelopen werd.
Daarna was ik een halve koers op achtervolgen aangewezen om uiteindelijk op karakter en mits liters zweet terug te knokken.
Met dat blonde kopje in de verte als een rode lap op een stier kon ik uiteindelijk toeslaan in de laatste meters.
Niks machogedrag, maar keihard knokken en heel strategisch gelopen.
Tot zover mijn kleine rechtzetting als duiding.

Terwijl ik vooraf in Waregem wel de intentie had om braafjes te volgen, hé.

Maar nu merk ik tot mijn eigen grote verbazing een nieuwe challenge op haar blog.
Wanneer ik haar zondag met minder dan een minuut klop, dan gaat Betty volgend jaar mijn marathon-PR (3u57) attaqueren en aan diggelen lopen in Parijs.
Vreemd, impliceert dit dan dat ze in Parijs een gezondheidswandelingetje gaat maken, wanneer ik braafjes in haar voetsporen blijf volgen in Deerlijk ?

Nu ja,dit nieuwe gegeven opent uiteraard opnieuw dankbare perspectieven voor ondergetekende.

Door elkaar te prikkelen wordt de motivatie blijkbaar groter en groter.
Een win-win situatie bijgevolg.

Het gaat bijgevolg geen social run of tetterloopje worden, althans niet tot aan de derde en laatste ronde.
Vandaar dat ik hier als toegift zelfs mijn geheime strategie voor zondag open en bloot uit de doeken doe.

My dear Betty, ik ga zondag aan het 13 km-punt een verschroeiende demarrage plaatsen.
Hou dus maar het bordje met het cijfer 13 in de gaten I know the place, daar zal het gebeuren - je gaat er trouwens intussen al twee keren gepasseerd zijn.
Maak dus maar dat je aan dit bordje een ruime voorsprong hebt

Afspraak volgende zondag in Deerlijk

Kerstloop te Waregem 10 km in 5018

Mon, 07 Dec 2009 12:40:42 +0100

Gisteren stonden Betty en uw dienaar zoals afgesproken aan de startlijn van de Kerstloop te Waregem.
De opdracht luidde om tien kilometer te lopen in drie rondjes van 3,3 km.
Ik had me voorgenomen om Betty zo lang mogelijk te volgen, aangezien het al één jaar geleden was dat ik nog dergelijke korte wedstrijd gelopen had.
Toen liep ik in hetzelfde Waregem ook de Kerstloop in een tijd van 4442.

Zo gezegd, zo gedaan.
Het eerste rondje liepen we samen aan een klokvast tempo van 515 per kilometer.
Halfweg het tweede toerke besloot Betty om een tandje bij te steken en begon te versnellen.
Ze was immers op recordjacht.

Ik besloot om mijn eigen tempo verder rustig rond te draaien.
We waren immers pas iets na halfweg koers en t was bijgevolg nog ver.
Ze ging redelijk tekeer, want in een mum van tijd lag ik al ruim een halve minuut achterop.

In de slotronde kreeg ik ze echter terug in t vizier en vanaf dan had ik een ideaal mikpunt om mijn lusten bot te vieren.
In de laatste kilometer ik lag zowat 75 meter achter begon ik mijn beslissende versnelling te plaatsen.
Ik weet uit ervaring van mezelf dat ik een goeie 5 minuten in t bloedrood kan gaan, zodat er nog hoop was.
Op 200 meter van de streep plaatste ik dan een verschroeiende démarrage à la Rik Ceulemans.
Erop en erover en ik kon zo finishen in 5018, een handvol seconden voor Betty.
De prijzen worden pas aan de meet uitgedeeld, hé.

Misschien niet zo galant van me - ik sprint normaal nooit tegen een vrouw en bij je eigen vrouw is het absoluut not done-, maar met mijn nieuw kapsel (hanenkam, cfr. foto) kon ik me uiteraard wat haantjesgedrag permitteren.
Bovendien kon je mij moeilijk een wieltjeszuiger noemen : ik werd er eerst afgelopen, maar kon op karakter terugkeren.
Op de koop toe kon ik Betty door haar zo op te jagen een mooi Sinterklaas-PR op een schoteltje aanreiken.

Ik had nog wat schrik voor de fysieke gevolgen, want die zijn meestal pas voelbaar the day after, maar de heup heeft goed stand gehouden.
Vals alarm, niks pijn deze morgen toen ik van de trap kwam.
Nu ja, de pijn manifesteert zich maar vanaf anderhalf uur lopen en daar zaten we deze keer ruim onder.

We zijn dus weeral een stapje verder in de revalidatie.
Maar er is uiteraard nog veel werk aan de winkel : de conditie gaat alweer crescendo, maar ik mag toch ook niet vergeten dat ik ruim vijf minuten trager was dan vorig jaar in dezelfde wedstrijd.
Volgende afspraak is de Kerstcorrida van Deerlijk op 20 december voor een volgende race in the race.

Kerstloop te Waregem

Wed, 02 Dec 2009 18:15:12 +0100

Hoi, Thanks voor de feedback.
Ik zou graag nog eens kort terugkomen op mijn opiniestukje van vorige week over bloggen versus Facebook.
De meningen waren enigszins verdeeld, maar denk nu niet dat ik deze blog onherroepelijk voor bekeken ga houden.

Ik vind Facebook wel erg boeiend en interessant, maar ben er geen al te grote gebruiker noch adept van.
Sporadisch plaats ik wel eens een oneliner of een berichtje wanneer ik iets zinnigs te vertellen heb, maar je gaat me nooit op spelletjes à la Farmville en consoorten betrappen of stellingen zien plaatsen in de trend van Goeiemorgen, ik ben wakker of ik ga slapen en/of strijken.

FB is best wel leuk om oude vrienden en kennissen terug te vinden en om af te spreken op evenementen (loopwedstrijden).
Het gaat ook veel sneller, de interactieradius is veel groter en directer, maar keerzijde is dat het erg vluchtig en vrijblijvend blijft.
In een blogstukje kan je meer diepgang kwijt.

Wist je trouwens dat ik van al mijn berichtjes en reakties op deze vijfjarige blog een back-up heb voor later.
Dit wordt beslist leuk om over twintig jaar eens terug te lezen.
Ik heb trouwens op zolder nog een hele doos persoonlijke handgeschreven dagboeken liggen van uit de jaren stillekes oftewel het prehistorisch tijdperk.
Ik was dus in feite al een blogger avant-la-lettre.

Facebook heeft zijn pluspunten, maar wedstrijdverslagen en andere muizenissen horen uiteraard wel nog thuis op de blog van Frank Spencer.
De laatste tijd is dit natuurlijk wel stukken minder, maar dit komt gewoon omdat er nauwelijks wedstrijden worden gelopen.

Zondag komt daar terug verandering in, want dan start ik in de Kerstloop (10 km) van Waregem.
Het zit zo : Betty zou graag schitteren in de Kerstcorrida van Deerlijk op 20 december.
Vandaar dat ze dit weekend een 10 km-wedstrijd in de buurt zocht om zichzelf eens uitvoerig te testen.

Toen ik haar inschrijving en betaling regelde, dacht ik bij mezelf, als ik toch mee ga om te supporteren, dan kan ik evengoed zelf meelopen.
Ik liep daar vorig jaar trouwens een prima wedstrijd voor mijn kunnen, 10 km in 4442 (= 13,4 km/u).
Zo gezegd, zo gedaan en daarom liet ik me opnieuw verleiden voor een volgende wedstrijd.
Meer nog, ik ga Betty zo lang mogelijk proberen te volgen.

Als dat maar goed afloopt

Bloggen versus Facebook (bis)

Wed, 25 Nov 2009 20:35:11 +0100

t Is stil aan de overkant

Niet dat er weinig te vertellen valt, integendeel, maar toch.

Begin 2005, we keren vijf jaar terug in de tijd.
Frank Spencers loopcarrière zit in een dipje en een loopblogje opstarten blijkt de ideale manier om de mojo terug te vinden.
In dat tijdperk was een blog bijhouden trouwens een flinke hype.

Door heen- en weer geblog worden tips uitgewisseld en leren we ook veel van elkaar.
Het is leuk om aan vele lezers boeiende verhalen te vertellen.
Door het bloggen worden interessante contacten gelegd, er wordt afgesproken op wedstrijden met verscheidene memorabele momenten als gevolg.
Those were the days.

Soms schreef ik bijna dagelijks, na wedstrijden was het sprinten naar de laptop om als eerste het obligate verslagje online te krijgen en dan rondsurfen naar collega-bloggers om reakties te geven en fotos te bekijken.

Er zaten trouwens ook pareltjes tussen : sommigen slagen erin om hun blog naar een hoger niveau te tillen.
Vervelende grafiekjes of stellingen zoals ik heb gejogd horen nu eenmaal niet thuis op een spitante blog.

Eind 2009, we zijn bijna 5 jaar later en mijn teller heeft onlangs geruisloos de 700.000 hits overschreden.
De hyperactieve blogdagen zijn al een tijdje achter de rug.
De klad zit er op de koop toe ook wat in na een periode van ziekte en ongemakken.
Ik weiger bovendien nog de slaaf van mijn blog te worden.

Intussen heeft bijna iedereen druppelsgewijs de weg naar Facebook gevonden.
Vele blogjes verdwijnen geruisloos van het net.

Op Facebook kan men zijn hersenspinsels veel directer kwijt.
Het is immers stukken gemakkelijker en bijzonder laagdrempelig om één zinnetje in FB te droppen naar al je vriendjes.
Je hebt quasi onmiddellijk feedback en interactie met als gevolg heel leuke discussies en hilarische conversaties.
Wedstrijden en evenementen bij de vleet in plaats van die complexe weblogkalender, die trouwens niemand gebruikt.

Daardoor raakt het bloggen steeds meer en meer in de verdrukking.
Een berichtje posten over een identiek onderwerp blijkt dubbel werk en is meestal ook vijgen na Pasen.
Idem voor de reakties : moet je nu nogmaals reageren op een blogje als je de dag voordien al feedback op Facebook gegeven hebt.

Misschien eens interessant om jullie visie op de stelling Facebook versus Bloggen te vernemen ?

Hoezo, t is stil aan de overkant ?

Deinze - Bellem, 2u05'40"

Fri, 13 Nov 2009 18:37:20 +0100