De Fortjes

Stillekes

Mon, 25 Jan 2010 19:29:23 +0100

Ik weet het, het is stillekes, heel stillekes op ons Fortenblogje. Misschien te stillekes.

Mijn goede voornemens voor dit nieuwe jaar zijn al meteen naar de vaantjes... druk, drukker, drukst, moe, weinig tijd voor minder belangrijke dingen,,, met als resultaat dat het in ons Fortenhuisje sinds vrijdag ook een heel pak stiller is.

Dollineke haar stem heeft het begeven...

Tja, vanmorgen na enkele dagen superhees te zijn geweest (zeg maar sprakeloos), ben ik richting de dokter getrokken

En die zag waarschijnlijk gelijkaardige stembanden

en nu heeft Dolinneke minstens drie dagen absoluut spreekverbod gekregen. Fluisteren is namelijk helemaal taboe.

Thuis lukt het nog wel dankzij een fluitje, gelaatsuitdrukkingen en gebarentaal. Maar in de buitenwereld krijgen de mensen de slappe lach als ze me bezig zien.

Bij de beenhouwer hielden ze zich nog een beetje in, onze huisarts heeft twee keer op een kwartier de slappe lach gekregen, bij de apotheker deden ze een poging om zich ernstig te houden. Al ben ik zeker dat ze 't daarna in hun broek van 't lachen gedaan hebben. Mijn vioolleraar probeerde met enkele grapjes het leuke van de situatie te bekijken...

Maar ale, blij dat de anderen zich amuseren... daardoor wordt het voor mij ook iets leuker. En weet je wat ik het meeste mis? Zingen. Nu besef ik dat ik eigenlijk de hele dag door zit te zingen. In ieder geval, voor zo'n tettermadam als Dolinneke is zwijgen echt niet zo evident.

Nieuwjaarskoekjes

Tue, 29 Dec 2009 21:02:32 +0100

Sinds het prille begin ben ik een hevige fan van de KOEKJESFEE. Het begon allemaal met enkele koekjes in haar eigen keukentje en nu heeft ze haar eigen winkel in Hasselt, staat ze op de boekenbeurs met haar eigenste koekjesfeeboek, komt ze in kranten en op televisie... en vooral staat ze sinds heel lang al in de linkerkolom op ons Fortenblogje...

Om maar te zeggen dat met een beetje hulp van haar, en van mijn bovenstebeste nies die hulpfeetje is, Dolinneke in actie geschoten is en voor de eerste keer in haar leven koekjes gebakken heeft. En het resultaat mag er zijn. De bestellingen lopen vlotjes binnen, dus binnenkort ben ik weer aan het bakken...

Nog fijne feestdagen

en een gezond en spetterend 2010!

Winterwonderland

Sun, 20 Dec 2009 14:24:25 +0100

De Fortjes en hun sneeuwmannen

wensen iedereen

veel plezier in winterwonderland

en fijne feestdagen!

tja,,,

Thu, 03 Dec 2009 06:26:53 +0100

Ons Fortenblogje houdt heel eventjes een blogstopje. De eerste 14 dagen van december zijn namelijk superdruk... nog drukker dan anders dus .

Twee zware weken op het werk (feestjes organiseren kan hard labeur zijn... maar is wel leuk natuurlijk), toetsen van de kleine Fortjes, nog wat dokters aflopen (Fran moet binnenkort buisjes laten plaatsen in haar oortjes, Gynthe nog ne check), allerhande vergaderingen bijwonen, af en toe mijn vioolles inoefenen (eindelijk heb ik eens een echt bekend klassiek stuk gekregen - Menuet van Boccherini), ons turnmeisje dat haar eerste echte turndipje heeft (de angst voor bepaalde oefeningen heeft even de bovenhand gekregen),...de Sint die langskomt en dan zou ik graag dit weekend ook nog onze kerstboom willen zetten...

Dus tot half december zal 't hier even wat stillekes zijn...nog stillekeser dan anders Maar daarna zijn we weer terug in Blogland!

Sintrijmpje

Sun, 22 Nov 2009 05:01:35 +0100

Klik hier

Toffe Friesjes

Sun, 15 Nov 2009 09:33:48 +0100

Klik hier

Gastgezin

Sat, 07 Nov 2009 19:41:15 +0100

Volgende week donderdag is het zover. Dan arriveren onze buitenlandse gasten en worden de Fortjes gastgezin tot zondag. 13 en 14 november organiseert de Gympies (turnkring van Gynthe) een internationale wedstrijd.

Gynthe is nog een jaartje te jong om zelf mee te doen maar mag wel met de puntenbordjes rondcrossen. Wij vangen dan twee meisjes thuis op en zullen uiteraard voor onze club supporteren maar toch ook een beetje voor onze twee gastjes ommde wedstrijd dan te eindigen met een lekker buffet en een toffe fuif.

En vanwaar komen onze gasten??? Niet van Engeland, niet van Malta, niet van Slovenie, niet van Portugal, niet van Spanje, niet van Italie, niet van Letland, niet van Duitsland...

Het zijn onze Noorderburen: de Nederlanders. Ik heb nog geen idee vanwaar ze komen omdat er twee deelnemende clubs zijn. Ofwel turncentrum Heerenveen

ofwel turnschool Enter...

Maakt niet uit... We kunnen hen toch grotendeels verstaan (wat altijd handig is). En nee, geen broodje kroket voor hen maar gewone Vlaamse stoemp!

Wordt vervolgd!

VOOR & NA: de keuken

Wed, 04 Nov 2009 15:47:04 +0100

We zijn er al een hele tijd mee bezig en ik dacht te wachten tot alles volledig afgewerkt was... Maar wanneer zou ik dan mijn 'voor & na' van onze keuken moeten posten? De afwerking van plintjes, de nieuwe buitendeur, behang en verf, leuke dingetjes... het komt wel maar is niet echt superdringend. Daarom volgt hierbij onze keuken zoals ze er momenteel bijstaat...

Voor

VOOR

Voor

Dag opa

Sun, 01 Nov 2009 07:13:46 +0100

Gisteren is de opa van onze Fortjes begraven. Het deed deugd om te zien hoeveel mensen ons steunden in deze periode. Zowel via ons Fortenblogje, via Facebook en in het echt. Bedankt daarvoor!

Toch is er een liedje dat ik erg mooi blijf vinden en graag met jullie wil delen: "De steen" (klik) van Paul De Leeuw.

Opa, voor jou!

Het leven zoals het is... afscheid nemen

Sat, 24 Oct 2009 23:40:07 +0200

Wanneer een engeltje een gouden bal laat vallen op aarde, besluit hij de bal zelf te gaan halen. Dit kan maar op 1 manier... door zelf een mensenbaby te worden. Hij volgt het pad naar de aarde en passeert de sterren. Daar geeft hij zijn gouden engelenhaar af en beginnen de sterren te fonkelen aan de hemel. Als hij de zon passeert, geeft hij zijn kroontje in bewaring en de zon krijgt er zo een straaltje bij. Bij de maan geeft hij zijn engelenkleedje af, waardoor een hemels licht de nacht verlicht. Als laatste neemt de wind de vleugeltjes af, zodat het mensenkind geboren kan worden.

Na een zoektocht door het leven, vindt hij de gouden bal weer en op dat moment geeft de wind hem zijn vleugeltjes terug. Bij de maan krijgt hij zijn kleedje en de zon geeft hem zijn kroontje weer. Als laatste geven de sterren hem zijn gouden lokken terug en uiteindelijk komt hij weer in de hemel bij al zijn vrienden waar hij vertelt over zijn mensenleven op aarde (uit het boek "de gouden bal")

Dit verhaal heb ik vanavond aan onze kleine Fortjes verteld. Hun opa krijgt op dit moment zijn vleugeltjes terug van de wind en zal nu zeer spoedig een engeltje zijn.

Hoewel onze kids weten dat dit maar een verhaaltje is, hoop ik dat ze op deze manier dit alles toch een beetje kunnen verwerken.

UPDATE: Vannacht is opa heel rustig een engeltje geworden!

Langs de andere kant wens ik moeke een hele leuke 61ste verjaardag! Onze zelfgemaakte cake volgt later.

Het leven zoals het is... verdriet en vreugde...

Even stilte

Tue, 06 Oct 2009 19:21:59 +0200

Vandaag wilde ik even afkicken van het werk op Facebook en lees bij Bientje dat blogmaatje Marc Vloeberghs gisteren overleden is. Ik wist wel dat het niet echt goed ging... maar hij knokt al zo lang. Dit nieuws kwam toch even hard aan. Ik hoopte vorige vrijdag dat mijn kaartje dat ik in Gasthuisberg liet bezorgen hen een hart onder de riem zou steken...helaas heeft het niet meer mogen baten.

Soms kan het leven toch oneerlijk zijn! Anita... veel sterkte. En ik ben er zeker van dat Marc bij veel bloggertes zal blijven bestaan.

10 + 1 gratis?

Fri, 02 Oct 2009 04:53:57 +0200

Onze keuken en de bijhorende werken zijn al ver gevorderd maar de voor- en nafoto's volgen pas als echt alle details in orde zijn. Nog een maandje (of 2) geduld..

Morgen is het weer zover... op tijd vertrekken om op tijd in het ziekenhuis in Leuven te zijn met ons kleinste mensje. Drie weken wilde ze amper eten tot we eindelijk bij de kindertandarts terecht kwamen. Daar bleek dat haar tandjes heel erg broos zijn door een infectie (en koorts) die ik opliep tijdens mijn zwangerschap. Na een controle enkele weken geleden bleek dat ze serieus pijn in haar mondje moet hebben gehad. Morgen worden haar tandjes onder narcose behandeld en leggen ze er meteen een filmpje over ter versteviging. Niets spectaculairs maar het is wel haar zesde narcose in haar prille 4 jaartjes. Om maar te zwijgen van de talloze doktersbezoeken. Ikzelf ben op mijn ouw dagen nog maar 1 maal in slaap gedaan toen ik 16 was om mijn wijsheidstanden te laten verwijderen. Maar ons madammeke weet niet beter en doet dat steeds heel erg flink. Ze houdt er alleszins geen trauma aan over. Binnenkort moeten we dan ook nog naar de oorspecialist en hoewel ze net hersteld is van een zware oorontsteking, kloeg ze vannacht weer van pijn in haar oor. Ik hou er dus rekening mee dat ze misschien ook nog eens buisjes zal moeten laten plaatsen... En zo blijven we maar bezig...

Maar zolang het zulke kleine dingetjes zijn, hoor je me niet echt klagen (al wens ik ons meisje uiteraard dit ongemak niet toe). Maar als ik het verhaal van een bloggenoot lees... dan besef ik dat er mensen zijn die echt alle miserie van de wereld op hun dak krijgen. Ik weet dat M. ook in Gasthuisberg ligt op dit moment. Omdat zijn toestand echt wel erg is en ik hem nooit ontmoet heb (ondanks het feit dat we eigenlijk dorpsgenoten zijn), ga ik hem niet bezoeken. Als dat al zou mogen. Ik zal gewoon een hele mooie kaart zoeken in het ziekenhuiswinkeltje als ze met ons Fran bezig zijn en die laten bezorgen. Op die manier kunnen we M. en A. laten weten dat we met hen meeleven. Veel sterkte!!!

Alvast een prettig weekend en tot binnenkort!

alweer partytime

Mon, 21 Sep 2009 00:00:34 +0200

Gynthewietertje

Heppie beurthdeej toe joe...

't Waren al 8 fantastische jaren,

doe er nog maar een heel pak bij!!!

mama, papa, broer en zus

Witte jassentijd

Tue, 15 Sep 2009 06:57:34 +0200

Het was weer een tijdje (anderhalf jaar?) geleden maar we zitten nu weer even in onze wittenjassentijd. Ons kleinste mensje heeft een tijdje (drie weken) niet meer willen eten. Gelukkig wilde ze wel nog 'yoghourt van den Aldi' waar wij dan veel suiker opdeden en drinken deed ze ook nog goed. Op die manier verloor ons madammeke niet al te veel gewicht. Maar ik kan je vertellen dat het voor Dolinneke erg frustrerend was om te merken dat ze niet wilde eten en ik niet wist hoe het kwam. Het begon allemaal met een aftje. Maar na enkele dagen zou dat opgelost moeten zijn. Toch bleef Fran haar mond gesloten en wanneer we haar forceerden om te eten werd ons Fortenhuisje meteen te klein.

De huisarts zag niet meteen iets en bij onze tandarts bleef haar mond gewoon gesloten. Ook dreigementen van een ziekenhuis deden haar niets. Uiteindelijk ben ik met haar naar de kinderarts in het ziekenhuis gestapt. Bleek dat ze een hele erge oorontsteking had. Ze heeft nu 14 dagen antibiotica gehad en sinds gisteren is ze weer normaal aan het eten. OEF! Toch gaan we in oktober (wat haat ik die lange wachtlijsten) haar oortjes ook nog even laten testen door een oorspecialist. En vandaag maken Dolinneke en Fran een uitstapje naar twee Leuvense ziekenhuizen voor controle van haar mond (kaakstructuur ed). Ook daar is een klein beetje hulp nodig, bleek na een bezoekje aan een kindertandarts waar ze gelukkig wel haar mond wilden opendoen. Vandaag zijn de vooronderzoeken van de tanden/kaak en de anesthesie en binnenkort wordt ze een dagje opgenomen voor het grotere werk.

Gelukkig is zij een flinke madam en draait zij haar hoofd al niet meer om voor zulke doktersbezoekjes. Maar toch had ik haar al die ellende liever bespaard. Heeft ze in haar korte leventje al niet genoeg gehad van die wittejassenmometen? Tja, soms het je nu eenmaal niet te kiezen en kan je beter alles met een positieve ingesteldheid ondergaan. En dat is wat wij ook nu weer zullen doen, he kleine meid?

Morgen is het dan de beurt aan de grote zus. Dan kiezen we voor het Universitair Ziekenhuis in Antwerpen. Ook vertrouwd terrein voor Dolinneke, want daar werkt Fran haar oogjesdokter. Deze keer worden we echter op de afdeling SPORTS verwacht. Gynthe zal er binnenstebuiten gekeerd worden. Een onderzoek en goedkeuring is verplicht bij turnen op dit niveau. De vorige jaren gebeurde dit door een sportarts in zijn privepraktijk en Dolinneke vond het veel geld voor weinig onderzoek. Omdat zoveel uur turnen toch wel een hele balast voor het lichaam is, is Dolinneke heel erg blij dat er nu een speciale afdeling is waar topsporters (en recreanten op een hoger niveau) begeleid worden. Totnutoe waren er nooit problemen met de bouw van onze dochter. Hopelijk wordt dit nu alleen maar bevestigd!

En de laatste twee dagen van de werkweek zal Dolinneke toch nog maar een beetje gaan werken. Gelukkig heb ik een baas en collega's die veel begrip tonen voor zulke dingen en mijn werk zonder problemen opvangen als ik er eens onverwacht een dagje tussenuitval. Da's ook al veel waard!!!

En we zijn weer vertrokken voor een jaartje...

Sun, 06 Sep 2009 07:54:32 +0200

Twee van de drie verjaardagen zijn achter de rug. De meeste feestjes ook (nog 1 te gaan voor de meter en peter van Gynthe), de eerste schoolweek hebben we weer overleefd, de eerste les Frans leverde Niels 10/10 op en de info-avonden zijn ook gepasseerd...Enfin, hopelijk wordt het nu iets minder druk. Alhoewel, maandag begint de start van de werken in ons Fortenhuisje. Dan wordt de deur tussen de veranda en de keuken dichtgemetseld. Daarna komt de vloer aan de beurt en einde september wordt onze nieuwe keuken dan geplaatst. Daarna kan ons buitrenraam dan vervangen worden door een deur. Dus we weten nog wel even wat doen.

Ook is het elk jaar weer even wennen aan ons schema van de buitenschoolse activiteiten. Mijn muzieklessen gaan weer van start. Voor viool heb ik een nieuwe leraar en ik heb ideale uren gekregen. Notenleer zijn we vorige week reeds met succes gestart. Helaas is ons groepje wreed uitgedund. In het eerste jaar startten we met 35 leerlingen. Nu blijven we in het laatste jaar met 9 over.

Niels en Fortemanneke hebben twee voetbaltrainingen en 1 voetbalmatch per week. Fran gaat 1x dansen en Gynthe... Tja, ik kan beter noteren wanneer ze wel eens thuis is. Maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag van 17u30 tot 20u30 turntraining en zaterdag van 9u tot 12u30. Zondagnamiddag gaat ze dan naar de chiro. Maar kom, in tegenstelling tot vele voorgangers turnt ze nog heel erg graag. 4 jaar geleden begon ze in de keurgoep met 15 kindjes. Op dit moment is ze de enige van die groep die nog overgebleven is. Er zijn nog wel 3 kindjes uit andere clubs bijgekomen. Dus helemaal alleen is ze niet. Al vertrouwde ze me gisteren toe dat ze dat niet echt erg zou vinden, omdat ze dan meer begeleiding krijgt.

Gisteren was het champagne-avond van de Gympies. Alle gymnasten die het voorbije jaar een medaille haalden, trakteren dan met een fles champagne per medaille. Gelukkig hoefden wij nog niet mee te doen, want de kleinsten krijgen sowieso altijd een medaille. Er zou nogal champagne vloeien ;-) Vanaf volgend jaar zal het heel wat minder zijn... alleen maar goud, zilver en brons en de rest niks meer.

Half november organiseert de club een internationale wedstrijd, zodat onze turnstertjes zich eens kunnen meten met turnsters uit andere landen. Dolinneke vindt dit wel leuk en heeft zich opgegeven om dan 4 dagen gastgezin te zijn voor twee meisjes. Ben eens benieuwd van welk land ze komen (Malta, Italie, Portugal, Nederland of Londen). Het zal wel een leuke ervaring zijn voor onze Fortjes.

Vandaag zijn we uitzonderlijk eens een hele dag thuis met ons gezinnetje en daar gaan we dan ook van profiteren. Nog een prettige zondag allemaal!