Frédéric Leroy

Recensie

Fri, 06 Feb 2009 16:53:44 +0100

Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen)

Frédéric Leroy werd in 1974 geboren in Blankenberge en woont nu in Brussel waar hij werkt aan de Vrije Universiteit als microbioloog en voedingstechnoloog. Hij debuteerde in 2006 in de Contrabasreeks, toen nog onder BnM-vlag. Voor deze tweede bundel met als titel Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen) ontving hij de Prijs Letterkunde 2007 van de Provincie West-Vlaanderen in de categorie ongepubliceerd werk. Dit jaar won hij de Poëzieprijs van de stad Oostende.

Lucifer… opent met een gedicht als een dronk, in de vorm van een glas wijn. ‘Requiem voor een goudvis (voor Freaky)’ bevat ook zo’n visueel geintje, maar belangrijker is dat Leroy erin slaagt om een goudvis in zijn tuin te begraven in een gedicht, dat uit maar liefst zes delen bestaat, zonder dat het een moment hapert of verveelt. ‘[…] waarom niet / gewoon het lijkje in het toilet doorgespoeld / of achteloos in een kattenmuil geslingerd?’ vraagt hij zich af. Het naïeve jeugdige geloof versus de wijsheid van de wetenschapper is een thema dat vaak terugkeert. De taal is nu eens donker en verheven, dan weer praterig en speels. De lichtheid is verraderlijk, wreedheid ligt voortdurend op de loer. In het gedicht ‘Melk, boter en een bruid voor Satan’ verlaat een man zijn huis om melk en boter te gaan kopen. Snel wordt duidelijk dat we met een neuroot te maken hebben. Als hij geconfronteerd wordt met zijn vrouwelijke medepassagiers, ontpopt hij zich in zijn brein als een sadistische machtswellusteling: ‘Dan tel ik ze: de passagiers op de bus, / ook de vrouwen, vooral de vrouwen, twaalf / vrouwen deze keer. Dat is goed. Twaalf / vrouwen voor twaalf maanden. Deze daar / is januari. Dat moet wel met die huid, // huid van sneeuw en sneeuw uit flessen dat / heet MELK. En dan die BOTERblonde haren. / Ik hou van januari. Januari is mijn maand. // Alles gaat, gaat precies volgens plan.’

Frédéric Leroy is een talentvolle nieuwe Vlaamse dichter. De Contrabas een meer dan welkome nieuwe Nederlandse uitgeverij.

Philippe Hoorne

Letterenpromenade Oostende

Mon, 19 Jan 2009 11:15:33 +0100

Letterenpromenade

01 februari 2009. 14.00-17.00 u

Beleef de confrontatie van poëzie op vijf verrassende locaties in het Westerkwartier tijdens de Letterenpromenade. Vertrekpunt is de Stedelijke Basisschool H. Concience waarbij vijf gidsen je op sleeptouw nemen naar Ilse Weber, Eva Cox, Philip Meersman, Frédéric Leroy en Chokri Ben Chikha.

Bibliotheek Blankenberge

Fri, 07 Nov 2008 14:31:46 +0100

Woensdag 12 november 2008
(De Morgen)

Om 20.00 uur is Frédéric Leroy te gast in de bibliotheek van Blankenberge.

Frédéric Leroy is een jong getalenteerd dichter die roots heeft in onze stad. Leroy, die als voedingstechnoloog werkt aan de VUB. zag in 2006 zijn eerste "Gedichten" verschijnen bij BnM. Inmiddels is hij aan zijn tweede bundel toe. Leroy werd in 2007 voor "Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen)" beloond met de Prijs voor Letterkunde van de Provincie West-Vlaanderen en de Poëzieprijs van de stad Oostende.

Mevrouw Carine Slabbinck zal de beloftevolle dichter in de bibliotheek interviewen.

Boekenbeurs

Fri, 07 Nov 2008 14:26:35 +0100

Zondag 9 november 2008: DICHTERS AAN DE MACHT

Is poëzie nog steeds onbekend en onbemind? Op deze dag neemt de poëzie het podium resoluut in beslag en bekogelt u met metaforen, hyperbolen, alliteraties, vrije verzen en dies meer. Om u te inspireren en te ontroeren. Poëzie leeft!

Luuk Gruwez, Frédéric Leroy en Wineke de Boer

Luuk Gruwez debuteerde op z'n 20ste met de bundel 'Stofzuigergedichten'. Hij stelt u 'Lagerwal' voor, zijn tiende bundel. Frédéric Leroy is een jonge, veelbelovende dichter die van frambozen, zeewind en zwartbittere chocolade houdt. Hij leest voor uit 'Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen)'. Wineke de Boer ('Spinazie') oefent graag in het zo ver mogelijk opensperren van haar mond tot die net zo groot is als die van Mick Jagger.

11.30-12.00u

Nieuwe bundel !!

Tue, 05 Aug 2008 10:50:47 +0200

Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen)

Prijs Letterkunde 2007 van de Provincie West-Vlaanderen

Hans Vandevoorde: "Leroy is een talent om te koesteren."

Willem Thies in Poëzierapport: "Doordat het grondmotief van het ritueel door de hele bundel heen zo sterk is uitgewerkt, vertoont deze een grote samenhang. Daarenboven schrijft Leroy in een eigenzinnige stijl. Zijn gedichten zijn als een bijgewoond ritueel van een cultuur die verwant is, maar waarvan men geen deel uitmaakt: verstaanbaar, maar toch niet vertrouwd, en daardoor spannend. Ze hebben iets duisters. Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen) is een overtuigende bundel."

Philippe Hoorne in Knack: "De poëzie van Leroy is nu eens donker en verheven, dan weer praterig en speels."

Bouke Vlierhuis in Meander: "Nooit las ik een bundel die zo'n vastomlijnde thematiek behandelt en toch zoveel ruimte biedt."

Savannah Bay's vakantietips: "Leroy is een nieuw talent, en schrijft speels, lyrisch en ontroerend. Een ontdekking!"

Bestellen

Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen), Frédéric Leroy, € 12,50, ISBN 9789079432059, Uitgeverij De Contrabas, 2008. Klik hier om deze bundel per mail te bestellen of via bol.com. De bundel is in Vlaanderen verkrijgbaar in, o.a., het Poëziecentrum en De Zondvloed, en is bestelbaar vanuit elke boekhandel (verdeling via EPO).

The Piggy Palace

Fri, 07 Mar 2008 22:04:59 +0100

Klik hier

Het regent in Brussel

Sun, 03 Feb 2008 04:41:46 +0100

(aan mijn nog ongeboren dochter*)

Meisje, het regent in Brussel, dat is de wereld
die zich schoonspoelt, het went wel, die spatjes,
dat is muziek. Wat is muziek? Het pompen
van bloed. En bloed is rood als rozen en rozen
zijn mooi als de dag. Je zal van rozen houden,

ze in je hartje dragen, ook al zijn ze
wat ziek, met gele, aangevreten blaadjes,
dat geeft niet, want ook een ziekte kan
mooi zijn. Dat leer je later nog wel. Dat
leer je nog wel te leren. Meisje, ik mis je

nu al. Met mijn lippen op je moeders vlees
beloof ik je plechtig: er zal licht zijn.
Wat is licht? Dat wat je te wachten staat,
de bestorming van je ogen. Blauw en groot
zullen ze zijn, je ogen. Is dat van belang?

Ach nee, maar ze zullen schuldig zijn
als de zee. En ook al zijn ze giftig groen
als de bomen: er zal gemoord worden.
Wat is moord? Laat maar, dat vertel ik
je een andere keer. Het regent, het regent.

De hele wereld is nat en vrolijk glinsterend.
Meisje, mijn lieve meisje, als jij er zal zijn
zullen we de eenden voederen, in de storm
van de avondzon elkaars hand vasthouden.
En de wereld zal mooi zijn. Moet mooi zijn.

* intussen geboren als Athena Leroy (29-01-2008)

1ste Prijs Poëziewedstrijd Oostende 2008

Wenteling

Wed, 28 Nov 2007 20:43:29 +0100

I.

Het wentelen begon (nauwelijks zichtbaar maar onoverkomelijk als het dalen van de avondzon, schijf die roestig in haar schoot zonk en waaraan ze haar vingers sneed).

Terwijl ze op het hemelvlak lijnen trok, patronen ontwierp, sloeg ik een arm om haar schouder, wees haar op het kleine, koppige cirkelen dat schuilde in zand en water. Ze had het heus wel in de gaten zei ze, in haar lichaam ging het al dagenlang tekeer op tijgerpoten.

II.

De wind was niet langer een bondgenoot. Het wentelen sloeg over op de meeuwen (die op hun beurt krijsend de hemel meesleurden en de duinen op losse schroeven zetten). Draaikolkjes nestelden zich in mijn poriën.

Het vermoeden groeide uit tot een monster van los zand.

De troepen werden erop uitgestuurd, op zoek naar een motief, een spiraalreliëf in de tegels van haar onderbuik. Ik liet mijn handen rusten op de lemen muren van haar borsten, om na te gaan of daar geen beweging in zat, spitte haar ogen uit, ging jagen in haar haren, maar zoveel machtsvertoon schrikte af en het wild ging schuilen, onderhuids.

III.

Plechtig werd, in het trage haardvuur van haar heupen, de spil gelegd. Gesterkt dook ik onder in haar glimlach van lauwe as. Het overweldigende, grijsblauwe zwijgen.

In: De Brakke Hond, n°96 (2007)

Lucifer

Sun, 05 Aug 2007 01:34:05 +0200

Terug naar Eden

Wed, 13 Jun 2007 09:58:50 +0200

(Voor A. P.)

Een gifgroene tuin, de mieren, de maden,
een leistenen cirkel en het spietsen van de grond
met afgerukte takken, de van kippenbloed dronken,
daverende bodem en de grote, grijze man
met de bijl.

Ik dank je grote, grijze man: het was
een wonderlijke groene tuin, onze tuin,
een paradijs met bloedfonteinen. Ik doopte
twijgjes in rode plassen.

En hier, waar het gras wat geler is: hier
stookte ik de eerste vuurtjes, verbrandde
droge, krakende bladeren, later alles
wat ik vinden kon. Hier was niets
dat bloemen droeg.

De minderheid spreekt

Mon, 14 May 2007 19:05:03 +0200

Op 9 mei 2007, was ik hier als gastdichter. Het schrijverscollectief De Minderheid organiseerde namelijk de eerste editie van "De Minderheid Spreekt" en dit in de Backstage in Gent. Naast poëzie werd er nogal wat muziek gebracht door Sleepingdog, Transit en Giant L-Mo.

Lucifer

Tue, 13 Mar 2007 19:34:25 +0100

(een triptiek)

I.

Ontvouw de handen. Verzamel van het brood
dat wat nog kruimelt op de plank want zo
begint het, met het helen van de dag. Wees
een vangnet voor de uren: verlang, verwacht,

maar geloof niet (dat ook de leegte die schuilt
tussen onze woorden, het ondenkbare voegsel
van de gedachten, een zwartgapende muil is).

Zweer mirakels af en neem genoegen met
kopergloed op de dingen, met breekbaar
ochtendschijnsel op de lakens. Een hagedis
in het massieve geweld van de middagzon.

II.

Stamelen: een bezwering, een gebed. Weten
dat gestamel van woorden alles is en altijd
onvoldoende dat de sferen blijven wentelen
maar de muziek plagend van toon verandert.

Niet geloven (wat in boeken staat eerst
was er het licht en nog voor het woord was
er de leugen en de leugen werd het woord).

Woorden met argwaan benaderen, het zijn
slechts schaduwen van de geest. Schroei
je liever aan de withete pagina en spreek
dan pas over wat niet gezegd kan worden.

III.

Van de schaduwen en de nacht: de contouren,
niet het starre, donkere hart. Daar broeit niets.
Wel in het blinkende oog van de moordenaar,
de nevelslierten voor een kloppende maan.

Niet geloven (dat vuur aan zondaars vreet,
bij een oplaaiende haard gaan zitten en zien
hoe die op de wand speelt en hieruit leren).

Demonen verjagen en de kathedralen
dichtmetselen, omdat het mysterie niet
ligt voorbij de narthex maar in het blanke
zich naar boven werken van de stenen.

In: Poëziekrant, n°5 (2007)
Klik hier voor een videobewerking

Zeven dichters

Mon, 08 Jan 2007 20:46:05 +0100

Zondag 18/02/2007 - 11.00 u
Tielt - Theaterzaaltje "Het Vossenhol" van Theater Malpertuis.

Een poëtisch aperitief met de dichters Magda Castelein, Patrick Cornillie, Frédéric Leroy, Fransiska Louwagie, Paul Rigolle, Toon Vanlaere en Hugo Verstraeten. Presentatie: Bob Demoor. Muzikale tussenkomsten van Lize Accoe (ex-De la vega). Korte impressies van deze fijne zondagmiddag zijn te lezen hier en hier.

Over Frédéric Leroy

Sat, 06 Jan 2007 15:04:19 +0100

Frédéric Leroy (Blankenberge, 1974) woont te Brussel.

Hij publiceert sinds 2004 poëzie in literaire tijdschriften. Begin 2006 verscheen zijn bundel 'Gedichten' in de Contrabasreeks (BnM Uitgevers). Het ontwerp van zijn opvolgbundel 'Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen)' won de Prijs Letterkunde 2007 van de Provincie West-Vlaanderen. Sinds 2007 is hij redactielid van het literaire tijdschrift Digther.

Leroy houdt van frambozen, zeewind en zwartbittere chocolade. Hij houdt helemaal niet van muggen, pullovers met te kleine halsopening en zure melk.

Verder is hij werkzaam als wetenschapper, weet veel over salami, maar beschouwt dit niet langer als een afwijking.

Noord ontmoet Zuid

Mon, 28 Nov 2005 22:11:38 +0100

05/04/08 - BRUSSEL: Noord ontmoet Zuid - dertien dichters in een dozijn met Amanda Visch en Mickey F., Frédéric Leroy, John Zwart, Sylvie Marie, Loes Essen, Jan Anton, Anne Toulet, Frans Terken, David Troch, Jacques Vos, Lisette Waterschoot en Pom Wolff - daarna open podium -. Passa Porta, Dansaertstraat 46.