Blogo de Dekerido

Mi Amas Ŝin Poeme

Thu, 17 Jun 2004 18:32:05 +0200

Mi amas ŝin poeme
ĉar ŝi ne lasas
min ami ŝin reale.

Mi restas malplenbrake
sed ŝi silentas
kaj rompas miajn revojn.

Mi plibeligemas ŝin
ĉar al mi mankas
la vereca spegulo.

Mi amas ŝin poeme
sed ŝi ne volas
min ami ŝin reale.

Mia poeta koro
daŭre doloras
kaj nepre bezonas ŝin.

Mi havas unu peton
kiu distras min:
ke ŝi al mi revenos.

Mi amas ŝin poeme
ĝis ŝi permesas
min ami ŝin reale.

22/06/1992
El: Daŭre Doloras

Kio Estas la Amo?

Tue, 08 Jun 2004 01:04:37 +0200

Kio estas la amo?
Mi ne scias,
Sed,
Kiam mi rigardas al vi
Mi konas ĉiujn respondojn.

Printempo 1992
el: Daŭre Doloras

Arĥa kaj Paleo I

Sat, 05 Jun 2004 02:57:15 +0200

- Vi devas esti via propra persono, diris la saĝa Arĥa.
- Sed kiu estas mi do? demandis Paleo. Ĉu mi estas patro aŭ filo, frato aŭ edzo, onklo aŭ nevo, ... Kaj kio estas mi? Ĉu verkisto, poeto, aŭ instruisto, lernanto aŭ amanto, amato aŭ... Diru ak mi, ho saĝulo, kiu aŭ kio estas mi?
- Jes, respondis Arĥa, tio vi estas.
Paleo ne komprenis ĉi tion, aŭ pli bone: li ne volis kompreni ĉi tion.

Straba

Mon, 03 May 2004 17:05:36 +0200

"Mi vidas, mi vidas
tion vi ne vidas,"
diras la maldekstra
al la dekstra okulo.

el: Daŭre Doloras

Do

Wed, 28 Apr 2004 00:42:12 +0200

Rigardu blinde
Parolu mute
Aŭskultu surde

Aŭdi, diri, vidi
ne valoras
se vi solas

Oreloj, buŝoj, okuloj
ne uzatas
se vi solas

Bildoj, lingvoj, sonoj
ne senchavas
se vi solas

Do
Estu homa
Faru Nenion

18/01/1993
el: Daŭre Doloras

Larmo

Sat, 24 Apr 2004 14:40:47 +0200

Pluvas survizaĝe
el miaj okuloj.
Brulante survange
gutas la doloro.

Tutan vojon longan
sola ĝi trairas
kaj sekvas alia
kiam for ĝi estas.

Al mi ŝajnas vivo
tiom malrapida
kvazaŭ mi kunportus
pezan ŝarĝon dorse.

Sed mi havas celon
kiu tolerigas
al mi la solecon:
mi nur pensas pri vi

17/04/1992
el: Daŭre Doloras

Opinioj 2

Wed, 21 Apr 2004 22:44:17 +0200

7. Mi volas pensigi homojn, eĉ kiam mi scias, ke mi agas vane!

19. Foje la vivo estas tiom trista, ke mi nur povas ridi.

29. Se ne estus malbonsanĉon, mi tute ne havus bonĉancon.

30. Amo, ho amara amo, ĉu vi tamen posedas dolĉan kernon?

38. Oni ne povas kulpigi dion, ĉar li ne ekzistas.

Papilio

Mon, 19 Apr 2004 21:29:46 +0200

Tuŝu min dolĉe
Tiam mi scias ke estas vi
Kaj mi flugos for
Plena de via varmo

el: Feliĉon kun Vi

Ŝian Nomon

Sun, 18 Apr 2004 18:05:00 +0200

Mi vokas ŝian nomon
Ĉu ŝi min aŭdas?
Kiam ŝi aŭskultas?
Hieraŭ, hodiaŭ, morgaŭ?

Mi krias ŝian nomon.
Kaj se ŝi aŭdas,
Eĉ se mi flustras,
Ŝi scias kion mi celas.

Mi vidas ŝian vizaĝon
Kiam mi hurlas tiujn sonojn.
Mi vidas ŝian rideton
Kiam mi verŝas miajn larmojn.

Mi diras ŝian nomon
Sed mi ne scias
Kiam ŝi aŭskultas.
Tial ĉiam mi diradas.

Aŭtuno 1991
El: Daŭre Doloras

Opinioj 1

Wed, 14 Apr 2004 00:01:38 +0200

6. Faru tion, kion vi volas, sed sciu kial vi faru tion.

8. Feliĉo estas kiam tio, kion vi volas, kaj tio, kion vi havas, estas la samaj.

14. Oni konstruu, aŭ oni malkonstruu. Kiu faras nenion, silentu!

16. Ŝi estas bela, tre bela. Ŝi estas belega. Sed mi amas ŝin.

18. Ne mallernu lerni. Ne forgesu pensi.

Solecejo

Sun, 11 Apr 2004 21:27:58 +0200

Senfolia arbo staras nigre
apud blanka akvo frostigita en ĝia fluejo.
Vaganta animo serĉas daŭre
iomete da varmo senespere perdinte la vojon.
Li levas la fingron akuzante
sed en la vizaĝo de la amo li povas nur plori.
La nuba ĉielo ekpluviĝas
kaj griza kurteno malvarmigas lian bravan koron.
Senfolia arbo staras nigre
apud blanka akvo frostigita en ĝia fluejo.

Multatuli?

Sun, 11 Apr 2004 13:20:35 +0200

Ĉu vi interesiĝas pri literaturo? Pri Nederlanda literaturo? Pri la plej grava verkisto el la nederlanda literaturo?

Vizitu mian retpaĝon. Tie vi trovos tradukojn el diversaj verkoj de Multatuli!

Foje en la Nokto.

Sat, 10 Apr 2004 18:08:59 +0200

Foje en la nokto kiam mi ne povas dormi,
Mi aŭskultas al la spiro de ŝi
Kiu troviĝas en miaj brakoj.
Tiam mi deziras ke la nokto ne finiĝu.

Aŭdas mi la spiron kiu sonas tiel bela
Kiel muzikaĵo kordigita
Kiam la varmeta sunorozo
Ne ankoraŭ sinkis sub la fora horizonto.

Mola tono ŝvebas en la dolĉa parfumaĵo
Kiu venas de la ombra loko
Kie la Valeriano floras
Kaj sub la folioj birdoj kvietege kantas.

Tiam ŝi ronketas tre mallonge kaj mi ĝuas
Post la harmonia interrompo
Rekomence la serenan ritmon.

Kaj en la malhelo nokta mi ridetas.

Por Valerie Hennebert

Devizo:

Sat, 10 Apr 2004 16:15:55 +0200
Mi esperas, ke vi aŭskultas, sed mi ne faras al mi iluziojn!

Averto!

Sat, 10 Apr 2004 15:14:14 +0200
Mi estas konvinkita esperantisto. Mi akceptas reagojn en ĉiuj lingvoj, sed komprenu ke mi uzas nur Esperanton.
Ĉi tiun blogon mi volas uzi por eksperimenti per mia propra verkado... kiel mia plejŝatata verkisto havis siajn Ideojn, mi havas miajn Opiniojn.

Jen: