Stories of a Crash-Test-Mommy

Verhuisd!

Thu, 03 May 2007 23:05:24 +0200

Een nieuwe gevel, een nieuw begin.

Voortaan vind je me hier.

Filmpke

Tue, 24 Apr 2007 23:33:46 +0200

Goede films zijn niet dik gezaaid. Maar deze verdient zeker een pluim. Schooooooon.

de gevel-saga continues...

Mon, 23 Apr 2007 10:18:08 +0200

Mijn laatste week zwangerschapsverlof, het is mooi weer, de terrasjes lonken en ik kan thuis zitten om de gevelmannen binnen en buiten te laten.

Het duurt nu al welgeteld 4 weken, die gevelwerken. Dan komen ze wel, dan komen ze niet. Dan beloven ze dat ze zéker deze week klaar willen zijn, en dan laten ze zich weer 3 dagen of een week niet zien. Dan zeggen ze dat ze aan de achtergevel gaan beginnen, en dan zijn ze de volgende dag met te weinig man, zodat ze enkel aan de voorgevel nog wat kunnen voortprutsen... En het meest enerverende van alles is dat ze zelden of nooit laten weten wannéér ze gaan komen. Soms word er al eens een zeer zeldzame sms gestuurd, maar daar blijft het dan ook bij. En dan is het nog niet zeker dat er werkelijk gaat gebeuren wat er in de sms staat.

Aannemers

keelpijn

Sat, 21 Apr 2007 22:49:35 +0200

Wat begon als een verstopte neus en een sporadisch hoestje is nu geëvolueerd tot een ontstoken keel en een hoofd dat elk moment kan exploderen van het snot dat onder druk staat. Auw auw, ik wist niet dat slikken zo'n pijn kon doen. 's Nachts word ik nu niet alleen wakker van een hongerige zoekende baby maar ook van een dichtgeslibd en schurend reuk- en slikorgaan. Ik probeer mezelf soelaas te brengen met kruidenthee en keelpastilles en zo nu en dan eens een dafalganneke. En ja, ik weet het, Molkosan zou ook goed helpen maar omdat ik er, zelfs bij de aanblik van het flesje, spontaan van moet kokhalzen heb ik het nog altijd niet in huis gehaald. Welke gezonde eigenschappen men er ook aan toeschrijft, het blijft gewoonweg vies, bah!

Ooooh, wat zou ik nu graag mijn keel eens smeren met een goeie grog, op basis van wiskey of cognac of gin of eender ander sterk alcoholisch ontmettingsmiddel. Maar dan riskeer ik onze kleine bloem een delirium tremens aan te doen, dus toch maar niet.

Alhoewel...een slapende baby, en dan bedoel ik een echte uuuuuuren -aan- één stuk -slapende- baby...aaaaaah, dat zou nog het allerbeste medicijn zijn denk ik.

Bus

Thu, 19 Apr 2007 22:00:32 +0200

Omdat het zonnetje zich vandaag weer liet zien besloot ik om mijn oudste bloem te voet te gaan halen van school. Nou ja, te voet niet echt, want daarvoor heb ik toch iets teveel compassie met mijn voetjes. Dus nam ik 2 uurtjes voor het einde van de schooltijd de bus naar de stad.

Met een kinderwagen op de bus is echter een hele klus.Voordat je goed en wel bent ingestapt en de kinderwagen hebt geparkeerd, moet je wringen om je kaartje af te tikken. Om er terug af te moeten rij je gegarandeerd 3 of meerdere mensen over hun tenen en moet je zorgen dat de kinderwagen niet kapseist bij het uitstappen. Met een beetje geluk tref je wel eens iemand die zich niet te goed voelt om even te helpen.

Ik had moeten weten dat het met een kinderwagen, plus een 2,5 jarige vermoeide kleuter die geen busrijervaring heeft, én omstreeks het spitsuur, nog erger ging zijn. Ja dus. De buschauffeurs in de stad zijn volgens mij dan ook de meest roekeloze mensen achter het stuur. Ze staan onder stress. Ze remmen zo bruusk dat je je stevig moet vastklampen om niet op hun schoot terecht te komen. Ze voegen in zonder ook maar even in hun spiegel te kijken. En wat het allerergste is, ze sluiten de deuren voor je goed en wel bent uitgestapt. Met als gevolg een kleuter die, ondanks mijn vele waarschuwingen om zich goed vast te houden, toch valt en haar hoofdje flink stoot, ikke die bijna onderuit ga, een baby die begint te krijsen van de schrik en een halte gemist.

In het vervolg dus toch maar de fiets.

babybeentjes

Mon, 16 Apr 2007 12:53:38 +0200

Mollig, zacht en schattig

Ah ja, en ze zijn identiek aan de benen van mammie.

One song a day keeps the doctor away!

Mon, 16 Apr 2007 11:55:05 +0200

Zing es een lieke.

K., de nieuwe kuisvrouw

Fri, 13 Apr 2007 22:00:39 +0200

Vandaag, klokslag 8.00 u stond ze aan de deur, precies zoals was afgesproken. Mijn welkome poetshulp. Ik had van de week express de living niet meer gestofzuigd, en de badkamer maar wat laten aanmodderen. Ook heb ik gisteren een fortuin uitgegeven aan nieuwe en goeie kuisproducten en dito materieel.

K. is een lief meiske van 22 jaar dat me, bij de eerste aanblik van mijn kinderen, vertelde dat ze zelf ook moeder is van 2 kindjes, van ongeveer dezelfde leeftijd nog wel. Een late tienermoeder dus. "Amai zeg, moet ge niet profiteren van uw jeugd als ge zo jong zijt", schoot er door mijn hoofd, maar heb ik toch maar niet gezegd.

Na haar even wat wegwijs gemaakt te hebben is ze eringevlogen. Eerst boven en dan benenden. Nu ben ik niet van het controlerende, inspecterende, op-de vingers-kijkende-type, maar ik kon het toch niet laten om eens even de vingerproef te doen over de vensterbanken en de kasten. Die vingerproef doe ik trouwens ook steeds bij mezelf dus ik dacht wel dat het gepermitteerd was. Jammergenoeg was K niet geslaagd voor de proef. Bovendien was de kalkaanslag op de kranen het eerste dat er in mijn oog sprong toen ik de badkamer binnenkwam. En ik had gisteren nog wel 3 euro uitgegeven aan zo'n speciaal spuitbuske waar ze reclaam voor maken op TV. Ah ja, en ook de salontafel was nog steeds het mooie vettigevingertjeskunstwerk van mijn oudste, toen K reeds buiten was. Ik zal voor de volgende keer maar een lijstje maken zeker?

Verder was K wel lief, aangenaam en een tikkeltje naïef. Maar dus niet zo ondernemend en ervaren in de wereld van het kuisen. En jammer voor mijn Liefde was ze evenmin de droomvrouw uit zijn geile fantasieën. De vrijdagochtenden zullen voor hem dus minder spannend worden dan hij zich had voorgesteld

kleuterwaals

Mon, 09 Apr 2007 23:14:28 +0200

OK. Ik moet dringend een taalcursus volgen. En wel in de taal van mijn lieve kleuterdochter. In het begin verstond ik enkelvoudige woorden. En ook de combinaties van 2 enkelvoudige woorden verstond ik nog wel. Maar nu spreekt ze in hele onverstaanbare zinnen. Vooral als ze enthousiast is over iets dat ze heeft meegemaakt, haalt ze haar mooiste kleuterwaals boven. Dan hoor je zoiets als: "Mama! Euuuhm evele estesover habek enaas sterikaste huisje eeeeuuhhhm hbeeestere vogeltjes eeuhm aresteg met Opa!!, Kome kijke mama!"

Als we dan mee gaan kijken naar het vogelhuisje dat ze met opa gezien heeft, dan krijgen we er gratis en voor niks nog een becommentarieerde rondleiding bij: Oh kijk! Bestov stegenaber bealeste marelestke verovstar seffe rondbek geramstera keraberaderom vogeltje!!

Begrijpe wie begrijpe kan.

Zaaalig Paaasen

Sun, 08 Apr 2007 22:07:16 +0200

Pasen. Paashaas. Paasklokken...en natuuurlijk paaseieren. Een hele boodschappenmand vol, om precies te zijn. Omdat ik vorig jaar de helft heb moeten wegzwieren, waren de klokken dit jaar niet meer zo royaal bij ons. Bij tante J en Bomma en Bompa daarentegen had de paashaas echter niet op een eitje meer of minder gekeken. Letterlijk overal waar je keek zag je wel iets liggen. Eigenlijk viel hiermee het hele principe van 'eieren zoeken' in duigen, maar daar had onze oudste natuurlijk geen boodschap aan. Gretig begon ze aan haar zoek en raaptocht. Totdat ze, "ooooh kijk!!!", enkele cadeautjes ontwaarde tussen al die chocolade die toch maar hetzelfde smaakt. Een cadeautjes is natuurlijk veel leuker, dus toen werd het eieren zoeken eerder en opdracht dan een leuk spelletje.

Minpunt van deze paasdag was dat ik, tijdens het kinderen-en-eieren-in-de-auto-inladen-ritueel onze prachtige propvolle loodzware luiertas op straat heb laten staan. Ik kwam er pas achter toen we aan het restaurant waren aangekomen waar we onze paasmenu gingen degusteren. Buiten wat kinderkleding wat boekjes en veel luiers zat er niet veel in, gelukkig. Maar als je zoiets voorhebt in een stadsdeel dat begint met een "B" en eindigt op"Orgerhout", dan is de kans klein dat je zulk euvel ooit terug zult zien. Dus ik tijdens het eten maar heel de tijd hopen dat mijn twee schatten geen beiden een paasei in hun broek zouden produceren want ik zat dus zonder pampers.

Ach ja, ik zal er op deze mooie paasdag vast een kind gelukkig mee gemaakt hebben, denk ik dan maar. Urbi et Orbi.

Hoewel ik toch liever de boodschappentas met paaseieren had laten staan (de gezondheid van mijn lever in mijn achterhoofd houdend)

Onze gevel

Wed, 04 Apr 2007 22:03:21 +0200

... staat al een week in de stellingen. Ze gaan hem plamuren en terug schilderen. Tenminste zo stond het in de offerte. De offerte die reeds dateerde van 2005, maar zo'n dingen schijnen normaal te zijn in de bouw. Toen ik aan de baas van de gevelwerkers vroeg hoe dat toch kwam dat de bouw altijd zo op zich laat wachten, kreeg ik een waterval van excuses gaande van "ik ben ziek, serieus ziek geweest, ge wilt niet weten hoe ziek ik ben geweest"," ik vind geen personeel meer tegenwoordig, ze beginnen allemaal op hun eigen" tot "vorig jaar zat het weer ons ook niet mee hè mevrouw"

Nou ja, het kon me niks schelen, ik was al blij dat ze er waren.

Maar na 1 dag kapwerk stond onze norse buurman al tegen mijn Liefde te zagen over al dat stof dat er gemaakt wordt. Hij dreigde zowaar met het opsturen van de rekening van de kuisfirma (opgehevenvingersmiley!). Ik dacht in m'n eigen: jong ge moest eens weten hoeveel stof ik in de laatste 5 jaar van mijn leven heb opgeveegd, opgezogen, opgesnoven en waarschijnlijk ook heb opgegeten. Om maar te zeggen dat mensen soms kunnen zaaaaaagen en klaaaaaaagen, terwijl ze blij moesten zijn dat er een huis in HUN straat wordt opgeknapt en daardoor HUN straat en ook HUN huis in waarde zal stijgen. En dat allemaal met MIJN geld. Voila, discussie gesloten!

Linkeroever

Sun, 01 Apr 2007 23:24:03 +0200

Vandaag een zalig dagje Linkeroever erop zitten. Linkeroever, de vergeten kant van Antwerpen. Waarom eigenlijk? Het is toch lekker spannend om die eindeloos lange voetgangerstunnel door te lopen en te genieten van de speciale claustrofobische onderwatersfeer die er hangt? Eerlijk gezegd heb ik altijd wat schrik dat die tunnel het gaat begeven onder de druk van het Scheldewater, net op het moment dat wij erdoor lopen. Maar kom, het resultaat loont de moeite. Want dan kom je terug boven en dan is alles ineens groot en ruim! De straten, de flatgebouwen, de fiets -en wandelpaden, zelf 't Scheld lijkt nog breder dan ze al is. Leve het modernisme!

Langs het wandelpaadje naar Sint-Anneke kom je een lieflijk, maar ietwat vervallen, jachthaventje én maar liefst 5 speeltuinen tegen, dus een ware lust voor onze 2,5 jarige glij-, wip-, schommel-, en klimliefhebster.

En dàààààr is dan het doel van onze wandeling eindelijk: Sint-Anna Plage met bijbehorende café's. Eindelijk, want onze 2,5 jarige was al een half uur één zin aan het herhalen :"Iets driiiiiiinken", waarmee ze niet doelde op een lauwe drinkbeker in onze tas, maar op een koele fristi op een zonnig terrasje. Zoals onze dochter zegt, zo gedaan, dus wij placeerden ons, na enige tijd zoeken, op een terras. Alwaar de donkere Grimbergen en de bitterballen goed gesmaakt hebben. Zon, een licht briesje, en een vrolijke kleuter. Meer moet dat niet zijn op een zondagmiddag.

Prijzenslag deel II

Fri, 30 Mar 2007 14:07:28 +0200

Omdat de eerste prijzenslag niks heeft opgeleverd besloot mijn Liefde vanmorgen om zelf een bedelrondje te gaan doen langs de kleine zelfstandigen in de ons omliggende straten. Veel interessanters dan bel- en nachtwinkels ligt hier echter niet, maar ja, een nee hebt ge en een ja kunt ge krijgen, zoals ze zeggen in het assertiviteitsjargon.

Op kousenvoeten vroeg hij me: "Gaat ge niet mee?". Omdat ik toch nog langs de apotheker moest dacht ik van: "Ach ja waarom ook niet, het is ten slotte voor een goed doel: de gezelschapsspelletjesmensen".

Resultaat:

3 Dexia muismatten en 4 Dexia strandballen

4 kortingsbonnen + staaltjes van de coiffeur

1 notablokje uit de elektrowinkel (omdat ze niks elektronisch meer hadden liggen )

Verder mag ik om 18.00 u nog eens teruggaan naar de kruidenier én, ge gelooft uw ogen niet, ook de Makro wil nog een geste doen! Olé!

Dus al wie nog een fantastishe prijs wil winnen mag zich vanavond naar de quiz begeven.

accidentjes

Thu, 29 Mar 2007 22:42:06 +0200

Vandaag was de dag gekomen voor mijn kleine kleuterprinses om een volledig dag naar school te gaan in plaats van een halve dag. Ik was er redelijk gerust in want de laatste dagen was ze steeds erg te spreken geweest over haar klasje en het bijbehorende speelgoed.

Toen ik haar om 15.30 ging halen zag ik meteen hoe laat het was. Haar prachtige nieuwe rode rokje was omgeruild tegen een onooglijke, veel te grote, gestreepte joggingbroek (genre gevangenisplunje). De juf wachtte dan ook niet om me te melden dat onze lieve prinses maar liefst 3 accidentjes had gehad, waarvan 1 zwaar, if you know what I mean. Een beetje geërgerd en gegeneerd deed ik haar jasje aan en liep ik met haaar aan het handje naar buiten, al mopperend dat ze nu toch maar eens echt moest leren om op de WC te gaan.

Toen ik haar ook nog eens vroeg hoe ze aan die broek kwam zei ze met een opgewekt engelengezichtje: "Van de juffrouw gekregen, mooie broek hè mama, met streeeepjes, mooooi hè?" Daarna moest ik uitgebreid haar mooie zelfgeknutselde paasmandje bewonderen, want dat "Heeft N. zelf geverfd hè mama, mooi hè, ook eitjes in hoor én koekjes ook!" Het kind lag dus in de verste verte niet wakker van haar accidentjes en eerlijk gezegd, ook bij mij was de ergernis snel voorbijgewaaid. Want hoe kun je nu nog boos blijven als je kindje zelf overloopt van blijdschap?

Quiche met wortels

Wed, 28 Mar 2007 19:06:44 +0200

Vanmiddag afgesproken met enkele andere mama's inclusief kroost. Gastvrouw van dienst was vriendin P. Ik heb bewondering voor haar; je huis zomaar ter beschikking stellen aan 9 moeders en 14 kinderen van uiteenlopende leeftijden. Voor een moeder met een overbezorgdheidscomplex moet dat een zware beproeving zijn. Bang en ongrust wees ze ons dan ook op de vele gevaren in en rondom haar huis: losliggende traplopers, gevaarlijke trappen, kwikkelachtige stenen, warme ovens, etc etc. Ook de heggeschaar en schuppen in de tuin waren een ware bedreiging voor de koters, dus die hebben we dan ook maar even aan de kant gelegd. De pissebedden die tussen de bladeren woekerden had ze echter over het hoofd gezien. Even brak dan ook paniek uit toen één van de kleuters kauwend en met zeer veel verwondering over het pissenbeddenest hing. Gelukkig bleek hij bij nadere inspectie geen pissenbeddevlees te verorberen maar een paardenwortel.

Terwijl de kinderen zich dus voedden met wortels hebben wij ons tegoed gedaan aan andere smakelijke spijzen. Maar hoe hard we ook ons best deden, toch bleken onze magen te klein om ons aan alle 5 of 6 groentenquiches te goed te doen, hoe heerlijk ze ook waren. Een zeer bekende eigenschap van quiche is namelijk dat hij meestal erg zwaar valt. Daarom stelden wij voor om een straatverkoop te organiseren om van de overblijvende quiches af te geraken. Maar misschien is dat niet nodig. Want heeft er eigenlijk al iemand aan dat arme paard gedacht? Dat is intussen, door die wortelminnende kinderen, al zijn wortels kwijt, en wie weet hoe verzot paarden zijn op quiche?