Brievenschrijfster

Liefste W.

Tue, 10 Jul 2007 21:10:06 +0200

Liefste W.,

Je hebt jeergens tussen mijn linker en rechter hersenhelft genesteld. Blijkbaar vertoef je daar graag en wil je er maar niet weg gaan, ook al doe ik zo mijn best je te vergeten.

Ik ben vandaag opgestaan met de gedachte dat ik je vandaag zou contacteren. Ik zou je een mailtje sturen of beter nog een ecard met enkele grappige wezentjes er op. Als puntje bij paaltje komt, dan lukt het gewoon niet. Dan vind ik er de kracht en moed niet voor. En toch lijkt het niet juist om hier te zitten met jou in mijn hoofd. Het moet er uit. Maar hoe?

Liefs,
Brievenschrijfster

Liefste ik

Thu, 05 Jul 2007 16:17:02 +0200

Liefste ik,

Je moet echt stoppen met naar die zeemzoete muziek te luisteren. Je moet stoppen met wegdromen. Waarom kan je nu niet gewoon de realiteit onder ogen komen? Waarom kan je nu niet even de touwtjes zelf in handen nemen en doen wat je zou moeten doen? Je bent geen puber meer. Pak je twijfels eens volwassen aan. Ik weet dat dit niet makkelijk is voor jou, maar meisje, wie niet waagt, niet wint. Daar ben je toch steeds volledig van overtuigd geweest? Als zich een kans voordoet dan ben jij diegene die hem steeds zal grijpen. En toch doe je het nu niet?

Je moet wat meer in jezelf geloven. Je bent het echt waard. Luister maar eens goed naar wat de mensen om je heen te vertellen hebben. In tegenstelling tot wat jij over jezelf denkt ben je absoluut geen saai persoontje. Mensen vinden je over het algemeen goed gezelschap en je bent een aardige meid die veel te bieden heeft. Nah ja, zelfvertrouwen komt niet van de ene dag op de andere, maar je moet beseffen dat je echt wel een fijn persoontje bent. En wie weet vindt hij dat ook.

Groetjes,
Jezelf.

Beste docenten

Sat, 30 Jun 2007 22:05:04 +0200

Beste docenten,

Ik weet dat ik niet altijd even enthousiast ben geweest over de opleiding die ik heb gevolgd en vooral niet over de manier waarop jullie sommige dingen aanpakten. Dat heb ik ook regelmatig geuit. En toch, toch zal ik jullie missen nu het avontuur is afgelopen en nu ik dat diploma, dat geliefde stukje papier, in handen heb. Goed, de opleiding was een beetje te makkelijk naar mijn zin, er waren te weinig uitdagingen. Ik heb dan ook willen stoppen na mijn eerste jaar, maar ik heb doorgezet. Ik heb op mijn tanden gebeten en ik ben er geraakt.

En hoewel er verschillende negatieve elementen waren, waren er natuurlijk ook een heleboel positieve elementen. De manier waarop docenten omgingen met de studenten is daar een van. Het zijn waarschijnlijk de docenten die voor de leuke sfeer zorgden en die me toch nog enigzins gemotiveerd hielden.

Dus ik wil mijn docenten van de afgelopen drie jaren bedanken voor alles. Het klinkt gek, maar ik zal jullie missen. Jullie zijn stuk voor stuk prachtmensen.

Bedankt voor de afgelopen drie jaren.
Brievenschrijfster.

Beste ex-vriendje

Thu, 28 Jun 2007 20:55:11 +0200

Beste ex-vriendje,

Het is nu drie jaar geleden dat je voor haar koos en niet voor mij. Het is drie jaar geleden sinds die grote leugen. Het is drie jaar geleden dat jij mijn hart in duizenden stukken hebt gebroken. Ik weet dat mijn eigen naiviteit hierin een grote rol speelde, maar toch, je had er zelfs niet aan moeten beginnen. Het was verkeerd. Je hebt twee mensen zonder enige respect behandeld. Een van die mensen heb je opgevangen. Met haar ben je verder gegaan. Mij heb je links laten liggen.

Valse beloftes, leugens, zoete woorden, geen daden. Hoewel jij de grote schuldige was, heb je mij mooi een schuldgevoel weten aan te praten. En ik haat je daarvoor. Ik haat je om wat je me hebt aangedaan. Om de pijn. Om de wonden. Om de littekens die eeuwig op mijn hart zullen staan.

Jij was mijn eerste vriendje. Mijn laatste tot nu toe. Waarom noem ik je zelfs “ex-vriendje”. Je bent nooit mijn lief geweest. Je was een illusie, een droom. Een relatie moet van twee kanten komen, weet je. Een geliefde geeft zijn hart voor de volle procent aan de ander. Jij gaf je hart voor minder dan de helft. Nee, dan is het de naam “relatie” niet waard, dan ben jij nooit mijn “lief” geweest. Jij was gewoon een persoon die mij gekwetst heeft en die mijn standpunt over de liefde compleet heeft overhoop gegooid. Zelfs nu, drie jaar later, voel ik de pijn nog altijd en durf ik niet close te worden met iemand, gewoon omdat ik diezelfde pijn niet opnieuw wil meemaken.

Ik zal altijd zeggen dat ik hoop dat jij gelukkig bent, maar stiekem hoop ik dat zij ook gaat inzien wat een sukkel je eigenlijk bent en dat ze jou verlaat. Als je dan hier op de stoep voor mijn deur staat, huilend, smekend om je terug te nemen, dan zal ik je uitlachen en vragen of je nu echt dacht dat ik je een tweede kans zou geven. Nooit. Nooit nog geef ik je een tweede kans.

Brievenschrijfster

(Aan de lezers: sorry voor de lange stilte. Examens, maar ze zijn nu voorbij! Hoera!)

Paris

Sat, 09 Jun 2007 11:56:05 +0200

Paris,

Wat voor een spelletje ben je aan het spelen, meid? De ene dag zit je in de gevangenis en zeg je dat je je straf braafjes zal uitzitten, want je hebt het verdiend. De andere dag zit je jankend in een politieauto op weg naar huis. Je mocht je straf thuis uitzitten wegens “medische redenen”. Sinds wanneer is heimwee een “medische redenen”? Ja, volgens mij was het gewoon heimwee. Heimwee naar je rijke luis leventje. Heimwee naar meer ruimte. Heimwee naar meer mensen. Heimwee naar je Blackberry, je iPod en je computer.

Wel drie keer raden, Paris, daarom noemen ze naar de gevangenis gaan een straf. Alles wordt je ontnomen. Dat is net het punt. Het enige wat je kan doen is nadenken en reflecteren over wat je fout hebt gedaan, hoe je hebt geleefd tot nu toe en wat je wil doen naar de toekomst toe. Misschien is dat moeilijk voor jou om daar bij stil te staan, maar doe het toch maar. Volgens mij gaat het je goed doen om even met jezelf geconfronteerd te worden.

Groetjes,
Brievenschrijfster.

Relatieperikelen

Tue, 05 Jun 2007 22:02:00 +0200

Allerliefste vriendjes en vriendinnetjes,

De laatste tijd krijg ik behoorlijk wat van jullie relatieperikelen te verwerken. Het is juni, blokperiode en iedereen in de hele wijde wereld weet dat dat geen gemakkelijke periode is, noch voor jou, noch voor je lief. Hou er rekening mee. Zie elkaar graag of zie elkaar gewoon een tijdje niet. Stress doet niemand goed en als je dan nog een keer op elkaars kap gaat zitten, dan kan dat wel een keertje het einde van jullie relatie betekenen. Liefste vriendjes en vriendinnetjes, ik kan dit niet iedere dag tegen jullie persoonlijk zeggen, dus schrijf ik het even neer, zodat jullie het kunnen onthouden. Stel alle relatieperikelen uit tot nà de examens. Begrepen? Mooi zo.

Trouwens, ik vraag mij eigenlijk af waarom jullie steeds mij opzoeken als het op relatieperikelen en -problemen aankomt. Waarom ik? Ik ben tweeëntwintig jaar en heb zelfs nog nooit een serieuze relatie gehad. Hoe komen jullie er dan bij dat ik jullie raad kan geven over relaties? Nee, echt. Ik vraag het me soms af.

Groetjes,
Brievenschrijfster.

Liefste lezer

Sun, 03 Jun 2007 12:07:25 +0200

Klik hier

Liefste W

Sat, 02 Jun 2007 13:34:05 +0200

Je weet het waarschijnlijk niet, maar van alle jongens die ik tijdens het afgelopen jaar ben tegengekomen ben jij de meest intrigerende. Ik zit te verkondigen dat ik me niet kan voorstellen hoe het zou zijn om met iemand intiem te zijn, maar met jou kan ik het wel. Gek, want ik heb je slechts drie maal ontmoet. Toch was het voor mij tijdens onze eerste ontmoeting, in september, al duidelijk. Jij bent niet zoals de andere jongens die ik tegenkom op mijn pad.

Voor jou heb ik zelfs een poging gedaan om je te contacteren, iets wat ik nooit eerder heb gedaan, maar mijn boodschap is nooit bij jou geraakt. Langs de ene kant wil ik nog wel een keertje proberen de eerste stap te zetten, maar wat als ik de deur tegen mijn neus krijg? Wat als jij ‘nee, dank je’ zegt of erger nog, me uitlacht en daarna het verhaal gaat rondbazuinen bij al je vrienden? Misschien moet ik het maar laten bij wat het is. Dan geniet ik wel van die zeldzame ontmoetingen, van blikken die elkaar kruisen en mijn huid die de jouwe raakt. Deze ontmoetingen brengen een glimlach op mijn gezicht die ik dagen met mij meedraag.

Liefs,
Brievenschrijfster.

Liefste toekomstige vriendje

Fri, 01 Jun 2007 17:49:20 +0200

Liefste toekomstige vriendje,

Soms vraag ik me af waar we elkaar zullen ontmoeten en hoe wij elkaar zullen leren kennen. Misschien heb ik je wel al een keertje ontmoet. Misschien ken ik je zelfs al. Ik heb altijd gedacht dat ik je op een zeer bijzondere manier zou leren kennen, enkel en alleen omdat ik ben opgevoed met het verhaal van hoe mijn ouders elkaar hebben leren kennen. Een zeer bijzonder en heroïsch verhaal. Zal jij mijn held zijn? Of misschien word ik wel jouw heldin? Je weet nooit in deze moderne tijden gevuld met emancipatie, hé?

Liefs,
Je toekomstige vriendinnetje

Tue, 29 May 2007 18:45:02 +0200

Beste Guy,

Ik moet eerlijk zijn: politiek interesseert me niet echt. Het kan me niet boeien. Ja, ik weet dat dit best verkeerd is, aangezien politici mijn belangen behartigen. Maar toch. Tien juni ligt in het verschiet en ik zou nog niet kunnen zeggen voor wie ik ga stemmen. Misschien stem ik wel voor u, want daar heb ik intussen een zeer goede reden voor: uw website Guy4Kids.

Toen ik er over las, ben ik meteen een kijkje gaan nemen en ik was verkocht. Het feit dat u zich durft te laten voorstellen als een konijn, dat u aan zelfspot kan doen, dat vind ik op zich al een stem waard. U mag dan nog een atoomproeven goedkeuren... Nee, wacht, dat zou misschien net iets te ver gaan. U mag dan nog de belastingen opschroeven, alleen al voor die website zou u een stem verdienen.

Met hartelijke groeten,
Brievenschrijfster

PS: Geef Emma een dikke knuffel van mij

Allerliefste designertje

Mon, 28 May 2007 20:05:22 +0200

Allerliefste designertje,

Waw! Ik had echt niet gedacht dat je het meende toen je me vroeg of je mijn blog mocht “pimpen”, maar je meende het wel. Het ziet er echt prachtig uit. Best wel verschieten om je blogje in een ander jasje terug te vinden na paar dagen zonder computer in de buurt. Designertje, dank je wel. Ik vind het fantastisch en uit de reacties op het vorige bericht blijkt dat ik niet de enige ben.

Groetjes,
Brievenschrijfster

Beste lezer

Sat, 26 May 2007 20:21:30 +0200

Beste lezer,

Ik hou dit blogje nu al twee weken bij en iedere dag kijk ik met verbazing naar het tellertje daar in de linkerhoek. Toen het vandaag op vijfhonderd stond, kon ik mijn ogen niet geloven. Telt het wel juist? Vijf-honderd! In twee weken tijd. Dat zijn heel wat lezers in een zeer korte tijd. Ik wil me hiervoor een flinke schouderklop geven, maar aan de andere kant is het beangstigend. Vijfhonderd mensen zijn hier al op deze site komen lezen. Ze hebben gelezen hoe een jongen in mijn hoofd kroop, hoe ik Wilkison dankbaar ben voor hun Intuition scheermesje, ze weten hoe mijn darmen reageren op warm weer. Waarom zouden mensen hierin geïnteresseerd zijn, vraag ik me vaak af als ik op de “Bericht posten” klik. En toch lezen mensen mee. Het is vreemd, heel dit blog gebeuren. Ik moet er duidelijk nog aan wennen, maar ik wil jou, mijn beste lezer, bedanken om hier even te komen lezen. Dus, bedankt.

En dan nu op naar de 1000!

Groetjes,
Brievenschrijfster

Allerliefste darmpjes

Sat, 26 May 2007 11:29:06 +0200

Allerliefste darmpjes,

Het wordt weer een beetje warmer en ik weet dat jullie niet erg happig zijn op warmte. Dat hebben jullie vorig jaar tijdens de zomer wel laten merken. Ik besef dat dit waarschijnlijk weer een moeilijke periode voor jullie is, omdat stress jullie nog eens extra parten speelt, maar willen jullie alsjeblieft niet ziek worden? Ik kan het mij momenteel niet veroorloven om een paar dagen plat te moeten liggen. Ik moet werken en hard werken. Dus hou het nog even vol. Over enkele weken kunnen jullie rusten. Dat beloof ik jullie.

Groetjes,
Brievenschrijfster

(Eigenlijk ging ik dit briefje gisteren plaatsen, maar er kwam iets tussen.)

Beste Weergod

Thu, 24 May 2007 19:58:54 +0200

Beste weergod,

Ik maak me danig zorgen om u de laatste tijd. Daarom heb ik ook naar uw dokter gebeld. Ik heb mijn zorg rond u tegenover hem geuit. Hij liet me weten dat u sinds kort uw pillen niet meer neemt. Mijn best weergod, u moet deze pillen nemen. Het zorgt ervoor dat uw gemoedstoestand in evenwicht blijft en dat u huilt wanneer u moet huilen en lacht wanneer u moet lachen. Bent u die pillen misschien kwijt geraakt? Trek uw kastjes nog eens open. Het is een klein doosje met daarop “Prozac”. Wilt u even kijken? Want zoals u nu bezig bent kan het echt niet verder. U bent in de war, iedereen merkt het. Zomer in april. De ene dag 15°C, de andere 29°C. Dit is niet goed voor moeder Aarde en al helemaal niet voor ons, de mens. Dus kijkt u alsjeblieft even of u die pillen terug vindt. Anders moet u nogmaals een keer langs gaan bij uw dokter. Hij kan u wel verder helpen.

Met vriendelijke groet,
een bezorgde brievenschrijfster

Liefste ik

Wed, 23 May 2007 21:45:36 +0200

Liefste ik,

Misschien heb je het allemaal te lang uitgesteld. Misschien had je niet moeten zeggen: “Ik ga mezelf eerst storten op mijn schoolwerk en daarna zie ik wel,”. Je schoolwerk zit er bijna op. Ga je dan nu beginnen zoeken? Je open stellen? Nee, je hebt de gedachten nog niet uitgesproken, maar ik heb ze gehoord. Je gaat het weer uitstellen. In augustus vertrek je voor onbepaalde tijd naar het buitenland. Waarom zou je dan nu voor die korte tijd nog de moeite doen iemand te vinden? Je blijft het uitstellen. Kan je gewoon niet toegeven dat je schrik hebt? Schrik om opnieuw gekwetst te worden? Dat is het toch, niet? Je bent onzeker, je bent gekwetst geweest in het verleden en nu probeer je zover mogelijk uit de buurt van ‘liefde’ te blijven. Je wil het niet nogmaals meemaken. Dit is niet de juiste oplossing, vind ik. Je kan jezelf niet blijven afsluiten en allerlei vreemde smoezen verzinnen om je vrijgezellenbestaan goed te praten.

Ach ja, ik weet dat je je hart al lang in steen hebt laten veranderen. Of in een grote ijsklomp die niet te smelten valt. Dat spijt me ontzettend. De wereld heeft veel moois te bieden, ook voor jou. Je moet het leren geloven. Je moet leren geloven dat ook jij liefde verdient, liefde die niet kwetst. Waarschijnlijk luister je niet naar mij en leg je dit alles naast je neer, zonder er zelfs even bij stil te staan. Jammer. Je zou het gewoon een kans moeten geven. Eén kans.

Liefs,
Jezelf