eilandman

this is it. this is the final curtain.

Sat, 21 Nov 2009 09:00:11 +0100

het hing al een tijdje in de lucht, maar blogonious.skynetblogs.be stopt ermee. echter eilandman stopt niet met schrijven. axioma's zijn er om gerespecteerd te worden. ik verkas naar xweretuwa.wordpress.com. of nog ergens anders, want ik kan op wordpress.com niet gratis aan de css prutsen, maar voorlopig toch daar.

hoofdreden. ik heb geen zin meer in de bierkaai genaamd blijvende skynet-aversie in de belgische blogosfeer en

sans rancune, skynet, maar ik ben die reclamebanner nu echt 100% beu, en met mij veel anderen, en ik vrees ook de clickx scouts. de editor zou ook een stuk volwassener moeten, vind ik. maar het is natuurlijk altijd wat, elders zowel als hier.

verwijder mijn blog alstublieft niet. ik heb hier graag geschreven, en ik kom nog wel eens kijken, van tijd tot tijd, so maybe some day this can become home again. zeg nooit never.

for now: al wie mij liefheeft volge mij: xweretuwa.wordpress.com. hier valt niks meer te zien. this is it.

schaakmat door een vijfjarige in 2 zetten

Sun, 15 Nov 2009 14:51:13 +0100

ik was gisteren in de tuin aan het werken met mijn oudste dochter, die vijf is, toen ik vroeg wat ze de sint gevraagd had. "een mega mindypak, rolschaatsen en een babypop", klonk het zonder de minste aarzeling.

"drie dingen!?" riep ik uit, "zoveel!?"

"dat is niet veel," antwoordde ze kalm en zelfzeker, "zus is ook drie jaar en jij zegt altijd dat dat nog niet veel is. mijn cadeautjes zijn evenveel."

daar kun je dus niet veel op antwoorden, maar omdat het mijn dochter betreft, nog dit: die gaat het ver schoppen. helemaal haar vader. r.e.s.p.e.c.t.

Ik heb alleen aan zijn piemel gezogen en aan zijn billen gevoeld, meer niet!

Mon, 09 Nov 2009 20:17:18 +0100

Klik hier

doornloze bramen zijn voor jeanetten

Mon, 09 Nov 2009 10:21:27 +0100

gisteren ben ik begonnen met de aanplant van de eerste van enkele natuurlijke hagen die er moeten komen in mijn tuin. enfin, die ik wil dat er komen, natuurlijk. ik ben geen eco fundi en het moet niet allemaal persé wild en van hier en ongerept en authentiek zijn maar ik heb eerlijk gezegd wel een beetje mijn buik vol van buxussen en andere winterharde altijd-groene maar ongelofelijk saaie en hier in het geheel niet thuishorende planten.

en ik heb mijn buik nog meer vol van die kneuterige verbeterzucht die een uitwas is van onze gemakzucht en onze misplaatste en bekakte perfectiedrang. rozen worden steeds groter, mooier en kleuriger, maar ze geven steeds minder geur af. appels worden steeds groter, glanzender en sappiger, maar één klein probleem: ze zijn steeds minder te vreten. en ervoor zorgen dat bramen geen doornen meer hebben, serieus, is er echt niks beters te doen dan dat?

misschien is het mijn menapische bloed, maar ik vind dat bramen doornen moeten hebben. doornen zijn in onze contreien verschillende malen de redder in nood geweest voor menapiërs om aan de romeinen te kunnen blijven ontsnappen. bij elke nieuwe inval trok men zich immers altijd terug in dicht, ondoordringbaar struikgewas. caesar raakte de bosjes niet in om behoorlijk slag te voeren, en droop dan maar weer af. om eerst andere, makkelijker prooien te verschalken. walen, hollanders, limburgers, dat soort mensen.

en nog een goeie reden voor doornige hagen, zonet nog op een forum gelezen: de vogels zijn hier veilig voor de poezen. nee, zegt de ander, de katten zitten gewoon te wachten tot de vogels uitvliegen. mogelijk, maar in die struik zitten ze tenminste wel op hun gemak, dunkt me. nog een paar honderd jaar evolutie en die vogels vinden er wel iets op. rome wasn't built in a day.

ten laatste. naast hoofdletters ben ik ook gestopt met het checken van mijn bronnen voor beweringen waarvan ik niet zeker ben. te lastig. dat journalisten dat doen, tot daar aan toe, ze worden ervoor betaald. maar ik? dit is tenslotte maar een blog. een belachelijke dan nog, volgens sommige bezoekers de afgelopen maanden en jaren. dus waarom zou ik moeite doen?

allez, voor de laatste keer: "doornloze" bramen zijn voor jeanetten, schreef ik dus, maar bramen hebben eigenlijk geen doornen, werd ik vandaag terechtgewezen. de bronnen kwamen mij checken. evengoed: stekelloze bramen zijn ook voor jeanetten.

"What you soon will have to guess I'm listening to"

Fri, 06 Nov 2009 09:03:37 +0100

sinds eergisteren vervangt deze mededeling sommige van de vroegere widgets van last.fm die je op je facebook en blog kon plaatsen. je kunt verwachten dat de andere gaan volgen.

veel blabla om eigenlijk te vertellen: vanaf nu zijn we betalend. dat niet gewoon durven zeggen is zo mogelijk nog schrijnender.

ontgoochelend om te zien hoe een service die zich eertijds the social music revolution noemde, door succes toch zwicht voor het geld.

het predikaat "the social music revolution" is overigens van de site verdwenen. het staat ook een beetje lullig eens je establishment bent natuurlijk.

ik weet niet of ik het wel zo proper vind allemaal. ik heb ondertussen meer dan 30.000 tracks gescrobbled via last.fm, maar ik kan steeds minder doen met mijn profiel. bleh.

"of course we have ethics." (we just don't use them.)

Wed, 04 Nov 2009 13:18:20 +0100

"outta me way, dirty prat!"

"piss off."

"why don't you go fuck yourself, wanker."

"stupid fuck, did you see that, that prick just drove over my foot, fucking twart."

"he put her arm between the door. waw. that'll make a brilliant cover."

"hell no i don't feel guilty. they chose the spotlights and people want to read about them. we're the link."

"you can't just switch off a button when you want privacy. you are either a celeb or you're not."

"of course we have ethics."

koppen xl gisteravond. bij voorsprong het meest pathetische specimen van het moment van onze westerse maatschappij in beeld -dus van xl gesproken- de paperazzo. sommige mensen hebben wel iets tot ze hun mond open doen. papperazzi hebben minder dan niets, bakkes open of dicht, heeft geen belang.

inzoomen op de naaldeprikken in amy winehouses arm achter de geblindeerde autoruiten, je vrolijk maken dat lily allen de sleutels van haar appartement heeft vergeten zodat ze over het hek moet klauteren en je dertig close-ups kunt maken van haar kont in spannende jeans, een exclusieve foto nemen van kate moss haar arm die bijna tussen de autodeur zit omdat haar bodyguards haar als de wiedeweerga de limo willen in hebben uit het bereik van de wolven (die mensen maken zelf het nieuws), nou, als die kicks je hele leven zijn, dan ben je minder dan zielig. intriest volk.

ironisch: er zijn maar weinig "goeie" foto's over papperazzi te vinden op het internet. britney spears? all over the fucking place. met en zonder sterretje.

iCan

Tue, 03 Nov 2009 11:18:18 +0100

Klik hier

grafgedacht grafgedicht

Mon, 02 Nov 2009 17:09:08 +0100

je ligt daar al jaren

maar toch is het anders

elke keer ik kom

altijd regent het maar

op de foto lach je

alsof je nooit stierf

je lijkt me blij en

rustiger dan ooit

kom jij de volgende

keer gewoon naar mij?

get a grip. it's just a noseclip.

Fri, 30 Oct 2009 10:37:29 +0100

ik vind het mijn hele leven al niet te snappen en al minstens even lang erger ik me er blauw aan, tot zelfs purper, zoals u onderhand gewend bent, want ergernis is hier een erg gewaardeerde blogpost categorie. als er iets kleins aan me te merken valt dat niet helemaal is zoals men van mij gewoon is, wordt er gelachen. de laatste tijd is dat elke week in het zwembad: mijn neusknijper. ik weet het, het ziet er ongetwijfeld wel een beetje belachelijk uit, ik heb zelf nog niet in de spiegel gekeken, er hangen er weinig in een zwembad, maar ik kan het me zo voorstellen. maar zó ridicuul om daar ostentatief naar te wijzen of als een bende overjaarse pubers om zitten te gniffelen, week after week (want het gaat dikwijls over dezelfde mensen)?

nog vreemder, al zul je nooit anders zien, aan degenen die het opvalt en commentaar geven zijn meestal heel wat grotere "hoeken af". ze hebben zich een hanekam geschoren en gekamd zoals dat belachelijke haarstukje van rik ceulemans, of ze hebben van die geweldige ringen in hun oren die doen denken aan de lip van die amazone-indiaan waarmee sting nog een tijdje opgetrokken heeft, of knopen, godbetert, ik weet niet hoe die spullen heten en ik wil het ook niet weten, het enige wat ik weet is dat het voor jeanetten is, dat lijkt me wel duidelijk. en die jeanetten met een hanekam gaan zich dan een beetje jolig uitlaten in het zwembad over mijn neusknijper! the very guts! die neusknijper is by the way functioneel, omdat ik allergisch ben aan chloor en al de rest die ze in een zwembad kieperen, en dus zeker ook wel aan die jeanetten met knopen of ringen in hun oorlellen en een hanekam die lachen met mijn neusknijper. aan die belachelijke ringen in oren zie ik weinig functioneels als ik eerlijk mag zijn, ik veronderstel niet dat ze er 's nachts mee aan een vleeshaak gaan hangen om te slapen zoals de vleermuizen.

tweede voorbeeldje, dat ik wel al eens verteld heb denk ik maar soit. ooit kwam ik in een vorige job eens op kantoor met mijn haar een beetje in de war, meerbepaald rechtop van de wind. okee, iemand die mijn (anti-)coiffure kent begrijpt dat dat de moeite moet zijn, maar degene die het presteerde daar opmerkingen over te maken had zelf een uur voor de spiegel gestaan om zijn haar zo gemaakt slordig rechtop te krijgen, wat toendertijd de mode was, u weet wel, een beetje de geena lisa-look om de achterste haren naar boven te kammen, begrijpe wie kan, dat hoort gewoon plat te liggen, alsof je een tochthond ook recht gaat zetten naast de deur. tsss.

en dat is nu net het punt, daar gaat het over, de mode. het mag zo belachelijk zijn dat het wil, als het in de mode is wordt het getolereerd. en probeer niet retro uit de hoek te komen vooraleer dat maatschappelijk werd goedgekeurd. want dan ben je geen trendsetter, dan ben je een ouderwetse zieligaard. onvoorstelbaar. we lijken allemaal al zodanig geweldig op mekaar en dan gaan we ook nog eens de details tweaken zodat er helemaal geen verschil meer is. belachelijk gewoon. trendvolgers zijn doorgaan racisten, op zoek naar eenheidsworst. nij. ik haat mode. ik haat trends. ze zijn zo vluchtig. een orgasme duurt er een eeuwigheid tegen. ik hou wel van orgasmes. en de neusknijper mag ze aanhouden.

waar is de kleine younes jratlou?

Tue, 27 Oct 2009 10:36:51 +0100

déjà vu

Sun, 25 Oct 2009 02:21:05 +0100

ik heb een déjà vu. nee, het is geen waar. ik heb alleen maar een déjà vu dat ik een déjà vu heb. in feite heeft wat zich zonet afspeelde gewoon nog eens afgespeeld, en ik weet zelfs exact wanneer. donderdagavond 17u35. net voor ik er bijna de brui aan wil geven, aan whatever i'm doing at the moment, zet ik nog even itunes op en luister naar de nieuwste van darker my love. de nieuwste, of de eerste, want ik ken die mannen van geen kanten.

een mens wordt echt rustiger met ouder worden. het is (bijna) allemaal waar wat je ouders hebben gezegd. er waren tijden dat ik niet in mijn nest geraakte omdat mijn honger niet gestild raakte met lezen over het universum. ik kon doodop zijn, maar toch blijven doorlezen omdat ik dit en dit en dit nog wou weten. vrij belachelijk, natuurlijk, om daar nog even voor te willen opblijven, gezien de omvang van het heelal, en het weinige dat er al over bekend is in verhouding met de monumentale onbevattelijkheid van het geheel, ondanks het aantal geleerde mensen en uren dat al aan studie werd gespendeerd. bovendien: het dijt uit, en het ziet er ook wel naar uit dat het nog een tijdje zal bestaan.

ironisch, ik zit hier te zeggen dat ik er niet meer voor opblijf, voor die lange leesnachten, maar het is wel zondagnacht over tweeën en ik zit hier nog altijd, om u te melden dat een mens rustiger wordt met ouder worden, en niet meer persé de hele nacht wil opzitten voor activiteiten die hij 's anderendaags gewoon weer verder kan zetten. misschien kan ik gewoon eens de nieuwste van darker my love tot op het eind beluisteren. of de eerste. het beste medicijn tegen een déjà vu is gewoon verder blijven doen wat je denkt dat er zal gebeuren tot er iets gebeurt dat je niet had verwacht. come to think of it: veel mensen hun leven is gewoon één lange déja vu. iedereen zijn goesting natuurlijk.

het meisje en de beul

Wed, 21 Oct 2009 09:35:12 +0200

oh ja, het is mensonwaardig. dat is het altijd als de ene mens een andere kapot maakt. hij zit te eten en hij denkt over straks. hij denkt altijd aan later. hij kijkt niet achterom. hij kon eten wat hij wou. kaviaar, kreeft, oesters. hij koos frieten met stoverij. frieten van bij marcel. hij heeft er tientallen vrouwen opgepikt. hij weet niet waarom. geleerde mensen hebben hem wekenlang vragen gesteld en dan geconcludeerd dat hij niet anders kon. dwangmatig en ontoerekeningsvatbaar, noemden ze hem. dokters hebben gezegd dat hij geen spijt kan voelen, dus hij voelt geen spijt. als hij het niet weet, en zij wel, en het klinkt goed, waarom dan zoeken naar een andere reden die hem heel wat minder zou flatteren? marcel lag mee op de loer voor hem, gaf aanbevelingen, "dit is het wel helemaal voor je, jos", of beeldde hij zich dat gewoon maar in? hij prikt een friet, glijdt ze door een grote klieder mayonaise, en brengt ze naar zijn mond. vreemd, denkt hij, je volproppen terwijl je die energie toch niet nodig meer hebt. calorieën opdoen om straks te worden vastgebonden op een stoel, en het niets af te wachten tot het komt. hij is op gedood worden na dood. en het komt nooit meer terug.

anna ligt ondertussen thuis op bed. liefst zou ze op de grond gaan liggen. een bed zal haar voor altijd herinneren aan die vreselijke vent die op alle mogelijke momenten van de dag op haar kwam liggen. ze probeerde telkens haar ogen af te wenden als hij op haar lag te beuken, en te denken aan niets, alsof je de afwas doet: het is een hondenstiel maar het moet nu eenmaal gebeuren. ze weet dat haar beul vandaag terechtgesteld wordt, maar het doet haar niets. ze weet niet of dat nu zijn verdiende loon is. het enige wat ze wel weet is dat hij tenminste nooit meer op haar zal komen kruipen. hij al zeker niet. maar er lopen honderd van die engerds in haar leven. ze staan bij de bakker achter haar naar haar kont te gluren. ze kijken dwars door haar topje vanuit geblindeerde kamionettes aan de schoolpoort als ze milan gaat afhalen. als tim haar knuffelt, hoe kan ze dan weten dat zelfs hij niet liegt? zal ze ooit nog iemand kunnen vertrouwen? ze kan niet meer lachen, niet meer huilen. ze is een sanseveria in huis - krijgt af en toe wat water, maar zonder gaat het eigenlijk ook best, even goed. of liever: even slecht. het leven is uit haar verdwenen. komt het ooit nog terug?

tiense suiker steunt belgisch talent. hoera!

Sat, 17 Oct 2009 09:21:20 +0200

projecten die jonge kunst en cultuur een injectie geven kunnen mij krijgen, of ze nu commercieel zijn of niet. uiteraard doet een bedrijf het om meer te verkopen, maar ze hadden natuurlijk ook gewoon kaarten kunnen uitdelen voor de 24 uren van francorchamps, die overigens het 25ste uur gewoon gedaan zijn.

le sucre de tirlemont, pour les flamands, steekt voor de tweede keer haar (nu reeds meer dan honderd jaar oude!) klontjesdozen in een fris kleedje. tenminste, dat doet ze niet zelf: tiense suiker vroeg vier jonge belgische creatieve geesten een kunstig design voor de traditionele dozen te ontwerpen. het gaat om gilles vranckx, tyl destoop, mario de koninck en lisa allegretta. misschien niet de bekendste namen, maar wat mij betreft daarom nóg nobeler dan je krant te laten maken door een luc tuymans, of de zuilen van je aula in parmaham te laten wikkelen door een jan fabre.

binnenkort liggen er liefst één miljoen limited edition packs in de winkels. kopen die handel. suiker consumeren doe je natuurlijk, net als alcohol, gras en zand, met mate. maar met tien liter water op een dag ben je natuurlijk ook dood.

als spreekwoordelijke klap op de al even idiomatische vuurpijl geeft tienens zoetste bedrijf ook nog eens 1000 gelimiteerde oplage (a ja, want het zijn er maar duizend) koppen te winnen.

veel succes!

Thu, 15 Oct 2009 08:58:31 +0200

die reclamepopups van de standaard.be beginnen flink mijn botten uit te hangen. het ziet er allemaal veel sjieker uit dan vroeger, dat fadet in, de rest wordt grijs, 't is netjes geïntegreerd in de hele pagina, maar al draagt de aap een gouden ring: het is en blijft een popup.

bovenstaande is zowat de belachelijkste die ik de laatste tijd zag. u moet hem misschien twee of drie keer lezen, zo smerig werken die dingen wel. de eerste keer denkt u: tof, dat deutsche bank (want het gaat om deutsche bank) mij méér gaat geven.

maar daar wringt het schoentje. deutsche bank gaat u helemaal niets méér geven, tenminste, dat moet u zeker niet besluiten uit deze slogan, die gewoon zegt dat u meer verdient, maar dat verplicht deutsche bank in het geheel tot niets. u mag misschien meer verdienen, wie het u gaat geven blijft onbeantwoord. als ik dit lees moet ik denken aan iemand die smalend opmerkt: "ge moogt altijd proberen", goed wetende dat het u toch niet gaat lukken, laat staan dat hij u ermee gaat helpen.

ik haat dergelijke reclame. ze hebben altijd gelijk, ze beloven niks maar wekken wel die indruk. no strings attached. het is als een lat-relatie. er had evengoed kunnen staan: u hoeft niet om te komen in een vliegtuigcrash.

het evolutionaire voordeel van moderne technologie

Mon, 12 Oct 2009 17:37:46 +0200

ik was van 't weekeinde (ik ben gestopt met "weekend" zeggen sinds ik middels de zoveelste nieuwe stomme facebook applicatie heb vernomen dat "weekeinde" het langste nederlandse woord is dat in mijn naam verscholen zit - blij dat ik ben) op zoek naar info over het snoeien van een linde, toen ik bovenstaande tegenkwam.

ik heb plat gelegen van het lachen, hoewel het op zich zeer triestig is.

je kunt deze post furlen, diggen, of toevoegen aan technorati of del.icio.us.

er is mogelijkheid tot linkback en permalink.

als thread tools zijn er e-mailen en direct printen van de pagina.

er zijn drie verschillende weergavemodi: lineair, thread of hybride.

je kunt reageren met een gepersonaliseerd antwoord, of met een standaard quote.

allemaal goed en wel, maar niemand reageerde totnogtoe.

en de vraag van de gebruiker in kwestie is van 5 januari 2005...

webpagina's als deze zijn exemplarisch voor onze huidige samenleving. je kunt geen middel meer bedenken of het is er. maar het doel bereiken? dat doen we steeds minder. verbetenheid raakt in evolutionair nadeel van gemakzucht. poor boys we're bound to die.

oh ja, ik ga de mens natuurlijk een antwoord geven. 4,5 jaar na datum. ik wéét hoe je een linde snoeit. maar laat ons hopen dat zijn boom nog leeft.