Blauw

dat was geluk....

Wed, 27 Jan 2010 18:37:12 +0100

Fiep Westendorp

Morgen is het gedichtendag, vergeet niet het winnende gedicht gratis op poster uitgegeven, gratis bij uw plaatselijke boekhandel af te halen (Mats van Roel Richelieu van Londersele)

"Onderstaand gedicht van de oma waarvan iedereen in de tweede helft van de twintigste eeuw Nederlands heeft leren lezen, Annie M. G. Schmidt!
Een verdrietig gedicht, en het gaat erover dat verdriet beter in staat is om dingen bij te houden dan geluk "(citaat Herman de Coninck, De vliegende keeper, De Morgen,1995)

Erwtjes

Toen ze een meisje was van zeventien
moest ze een hele middag erwtjes doppen
op het balkon. Ze wou de teil omschoppen.
Ze was heel woest. Ze kon geen erwt meer zien.

Toen ging ze maar wat dromen, van geluk,
en dat geluk had niets te doen met erwten
maar met de Liefde en de Grote Verte.
Dat dromen hielp. Het scheelde heus een stuk.

En dat is meer dan vijftig jaar terug.
Ze is nu zeventig en heel erg fit
en altijd als ze 's middags even zit,
mijmert ze, met en kussen in de rug,

over geluk en zo.. een beetje warrig,
maar het heeft niets te maken met de Verte
en met de Liefde ook niet. Wel met de erwten,
die komen altijd weer terug, halsstarig.

Ach ja, zegt ze. Ik kan mezelf nog zien,
daar in mijn moeders huis op het balkon,
bezig met erwtjes doppen in de zon.
Dat was geluk. Toen was ik zeventien.

Annie M. G. Schmidt

Gedicht op zon-dag

Sun, 24 Jan 2010 20:44:50 +0100

Kortrijk Collegetoren en huis Lommens - eigen foto

Op 28 januari is het terug gedichtendag. Dit gedicht van Herman de Coninck is een van mijn favorieten. Geniet ervan!

Poëzie

Zoals je tegen een een ziek dochtertje zegt:
mijn miniatuurmensje, mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je een hand op haar hete voorhoofdje
legt, zo dun als sneeuw gaat liggen,
en het helpt niet:

zo helpt poëzie.

Herman de Coninck

dag vrienden van de poëzie

Thu, 21 Jan 2010 18:13:51 +0100

Kortrijk Leie en veldbloemen- eigen foto

Op 28 januari 2010 is het weer gedichtendag! In uw plaatselijke boekenhandel kan je dan het winnende gedicht op poster afhalen.
Ondertussen kun je nog via boek je stem uitbrengen (tot 22 januari) voor de Herman De Coninckprijs 2010. Paul Bogaert, Eva Cox, Charles Ducal, Leonard Nolens en Roel Richelieu van Londerzele prijken op de shortlist.

Dit is het gedicht van Leonard Nolens, geniet ervan!

De zwaluwen

Toen wij hier kwamen was de wereld stil.
Er slingerde tussen het brood en de boeken geen snelweg
Over de tafel, wij konden ons duidelijk horen.

Wij zaten er dagen met de ramen open
Te luisteren naar de voorjaarstuin, de heg
Omhelsde het huis, geen bloesem was wreed in april.

Ons eiland was geen schande, wij spanden niet samen
Tegen een naamloze zee van lawaai in de kamer.
Praten was een postume vinding van Mozart.

Wij hadden elkaar en de tijd in de vorm van een hart
Uit het groen gegrepen. De zwaluwen stuurden wij later
Als liefdesbrieven die ons de winter benamen.

Leonard Nolens

Gedicht op zaterdag

Sat, 12 Dec 2009 18:23:09 +0100

Ja de vrieskou slaat toe, sneeuw wordt
verwacht volgens de weermannen, hopelijk kan je je wat verwarmen aan dit prachtig gedicht!
Geniet ervan

Kijken in de flits - Peter Verhelst

Gij zult en zult Met volle mond Met volle kracht
Met heel uw lijf Met alles wat gij in u hebt Op
leven en op dood Als voor de laatste keer Met volle
teugen Wijdbeens Kijk niet achterom In stijl Uit
liefde Juichend Koortsig Gelukzalig Zwijmelend
Met volle moed Met open mond Van Links naar
rechts Van voor naar achter Op je knieën Op je
mond als nieuw Genietend Als het ons maar de
door de nacht Ons verlost De uitputting
voorbij De hoop voorbij Verdriet voorbij Immer
vooruit Als voor de eerste keer Al weten wij Al
kennen wij Al hopen wij vergeefs want zijn we niet
vergeefs - dat vieren wij, dat willen wij, dat jaagt
ons op en maakt ons mooier, trekt ons uit onszelf,
buiten onszelf, dat laat ons branden, want zo zijn
we, vuurwerk opspuitend in de lucht

alleen als we vallen
hebben we het hart van de zon bereikt

lieve Sint

Sat, 05 Dec 2009 18:56:32 +0100

Veerle Derave

Ik weet niet hoe u uw Sinttijd nog herinnert, maar wat mij bijgebleven is dat ik ooit
's nachts tuurde door het raam om de Sint met zijn paard en zijn knechten op de
daken te zien....
heerlijke kindertijd vond ik dat!

dit heerlijk gedicht is voor jou lieve Sint en uw knechten,
Mijn laars staat al klaar en vergeet u mijn vriendjes ook niet?
dikke zoen
van uw dekselse kapoen
hilde

Gedichtje van Sint Niklaas - Paul Van Ostaijen

Sint Niklaas
appelbaas
uit het land van Waas

heilige Paus
die ging lopen
uit een deeg van spekulaas

kom ons toewaarts
heilige Klaas
wij die wachten op een heel
klein beetje honing
niet van 't bidden is het
wel van heel veel kou
lieve Paus lieve Paus

Laad uw ezel laad uw neger laad uw knecht
- appelbaas uit het land van Waas -
wij staan bij de bakkerij
te wachten
breng de kleinen in hun schoentje
marsepein en een citroentje
(voor jouw ezel ligt het brood reeds klaar)
breng de groten - lieve Paus lieve Paus
zonder dat zij 't gissen
laat het zachtjes glijden door de schouw

een klein beetje moed
en
een zoen van jou

en vooral
geef nonkel Jan
nu zijn houten pijp
dan krijg jij een zoen
en jouw ezel ook
jouw Boudewijn

appelbaas
uit 't land
van Waas

gedicht op maandag

Mon, 16 Nov 2009 18:48:29 +0100

Kortrijk station Min. Tacklaan - eigen foto

Het lijkt wel nacht buiten, de herfstbladeren dansen wild in het rond, de regen klettert tegen de ruiten, echt novemberweer dus en weldra, weldra de goede Sint...
geniet van dit gedicht

Wie zal de vriend zijn van mijn vriendin,
de baas voor mijn hond, het kind in mijn jeugd,
de oude man bij mijn dood, wie zal dat zijn als
ik het niet ben? Jij? Ach kom, jij bent niets

dan twee ogen, die zien wat ze zien, jij
bent niets dan het uitzicht: een zon schijnt,
een appelboom bloeit, een stoel staat in
het gras, vreugde, verdriet, weet jij veel,

uitzicht. Maar wie zal mijn liefste grijs en
ziek laten worden, en voor zorgen dat de hond
jankt, het kind huilt, en de dood komt? Wie
zal de appelboom laten verkommeren, de stoel
voorgoed laten staan in de regen? Iemand toch
zal toe moeten zien dat alles voorbij gaat.

Rutger Kopland

aan de vooravond van 11/11

Tue, 10 Nov 2009 10:44:51 +0100

Ieper Meense poort - eigen foto

Op de vooravond van 11 november 2009: may we never forget...

Bovenaan de Meense poort lees je: "To the armies of of the British empire who stood here from 1914 till 1918 and to those of their dead who have nog known grave". Op de poort staan 54.889 namen vermeld, van jonge mannen die nooit teruggevonden zijn. (Telkens men iemand terugvindt wordt de naam verwijderd)

De hallen van Ieper - Herman de Coninck

Een wirwar van staal en versplinterde balken,
Ontbonden gebinte, ontwapend beton,
Een muur met een knalblauwe affiche - vreemd als dromen
Loopt deze stad dood in de zon.

Een vormloze obelisk spookt na van Sint-Maartens,
Zijn spits: nu doelwit voor een Duits bataljon.
Daarnaast kruipt de lakenhal weg; de trots van dit land,
Nu scheefverbrand bordkarton.

Alleen de vierkante toren draagt nog de sporen
Van in sterke kantelen bewaarde tijd van toen,
Van fierheid van hier en abele spelen -
Van voor deze ontijd begon.

En onder de serene koepel van dit middaguur,
Onder het onveranderlijk mysterie van azuur,
Zitten daar duiven om zich op te doffen en te pronken -
Om weg te wemelen van de laatste muur.

even stilstaan..

Sun, 01 Nov 2009 11:47:01 +0100

by Flickr

Donkere dagen, dwarrelende blaadjes, regen striemt tegen de ruiten, even stilstaan....

geniet van dit gedicht,

De wolken - M. Nijhoff

Ik droeg nog kleine kleren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag.

En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder -
De wond'ren werden woord en dreven verder,
En 'k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat 'k niet meer naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide.

on Flanders fields...

Sun, 25 Oct 2009 18:21:42 +0100

Ieper Larch wood cemetery - eigen foto

Ik was deze week even in Flanders fields. Op stap met een gids bij een knalblauwe hemel, een koele wind en wat zon, even stilstaan in deze drukke wereld op plaatsen waar vele jonge mannen het leven lieten in die grote verschrikkelijke oorlog..

Dit is een gedicht van een van de vele warpoets: (en een eigentijdse vertaling van Tom Lanoye uit "Niemands land gedichten uit de groote oorlog")

May we never forget!

To his love

He's gone, and all our plans
Are useless indeed.
We'll walk no more on Cotswold
Where the sheep feed
quietly and take no heed.

His body that was so quick
It not as you
Knew it, on Severn river
under the blue
Driving our small boat through.

You would not know him now..
But still he died
Nobly, so cover him over
With violets of pride
Purple from Severn side.

Cover him, cover him soon!
And with thick-set
Masses of memoried flowers -
Hide that red wet
Thing I must somehow forget.

Ivor Guerney (1890/1937)

Aan zijn lief - Tom Lanoye

Hij is weg. Al onze plannen
Zijn mooi naar de donder.
Nooit gaan we nog naar Latem
Waar schapen onbekommerd
Staan te grazen in het lommer.

Zijn lijf dat zo levendig was
Is niet meer zoals jij
Het kende, zich roerend op de Leie:
Fors roerend naar de overzij,
Het kleine veer vol visgerei.

Nu ken zelfs jij hem niet terug.
Maar treur niet: hij ging fier -
Een echte fuselier. Bedek hem onder
Dotterbloem en klavertjevier,
Geplukt langs de Gouden Rivier.

Bedelf hem. Maar doe het snel. En
Met een dik opeengesmeten
Dek van felle bloesems -
Verberg dat rood uiteengereten
Ding dat ik niet kan vergeten.

poëzie in het parlement

Sat, 17 Oct 2009 19:09:18 +0200

Kortrijk installatie Noordbrug - eigen foto

Er scheen wat poëzie in de regeringsverklaring van premier Herman Van Rompuy. hij zei : "Het belangrijkste is de richting aan te houden. Dat geeft ook stabiliteit en houvast, zo nodig in tijden van crisis, van onzekerheid en angst. Die rustige vastheid wil de de regering bieden." "rustige vastheid" is een ietwat vreemde term in deze regeringsverklaring. Het is immers de titel van een bekend gedicht van de Nederlandse dichter Henriëtte Roland Holst.

geniet ervan!

Over rustige vastheid die ik vond

De mensen zijn in getwijfel gevangen,
't gezicht van een god heeft de tijd gebleekt,
nu kom ik ze vertroosten met gezangen
van wat nooit wisselt en in niets ontbreekt.
Ik kan bemoediging zijn voor de bangen,
de klare stem die altijd rustig spreekt,
omdat mijn hart dat geen angstvallig hangen
aan wolken kent, ziet wat door wolken breekt.

Ik werd geboren met een aard die sterk
Van zelf gaat naar de kern van alle zaken,
maar veel stond tussen mij en mijn werk.
Groeiende , heb ik dat op zij gezet;
het werd al lichter, alle duisters braken
en ik zag liefde als de levenswet.

Henriëtte Roland Holst (1869/1952)

poëzie op zon-dag

Sun, 11 Oct 2009 17:47:08 +0200

Kortrijk - Museum 1302 - eigen foto

Ja beste blogbuiskindertjes, het is een grauwe regenzon-dag, en zoals beloofd weer een gedicht, geniet ervan

Dit

Men zegt dat ik al wat ik schrijf
Of veins of lieg. Maar nee.
't Is enkel dat gevoel bij mij
Is wat ik mij verbeeld.
De hartslag doet niet mee.

Al wat ik doormaak, wat ik droom,
Wat mij ontvalt en mij ontbreekt,
Is al het ware een balkon
Dat op iets anders uitzicht geeft.
Dat and're is wat schoonheid heeft.

Zo schrijf ik midden in
Wat niet dicht bi jmij ligt,
Vrij van gevoel dat bindt,
Ernstig om wat niet leeft.
Voelen? Is voor wie leest!

Fernando Pessoa

een stad is...

Sun, 04 Oct 2009 19:55:27 +0200

Kortrijk - Pottelberg - eigen foto

Zoals je wellicht wel weet woedde er vorige week op de Pottelberg een hevige brand, tal van handelaars verloren hun zaak, gelukkig bleef mijn fitnesscentrum overeind. Ik begrijp echt niet waarom de vele ramptoeristen daar een dagje -uit van maakten...

en zoals beloof een gedicht op deze oktober zon-dag,

"Een stad is eenzaamheid.
een stad is de weg kwijt, is arm en rijk
een stad is op de muren lopen, waar is de tijd, waar is de tijd?
dat we in de Leie konden zwemmen. Kortrijk is een stad!
Een stad is een doolhof, een kermis, een spiegelpaleis.
Een stad is glad ijs. Parijs is een stad!
Een stad is Steinway en Sons, is muziek die in de oren blaast en raast en raast
en raast.
Een stad is geuren, een stad is kleuren.
Een stad is een regenboog, en walm, een zindering van ozon op asfalt na regen
zo kalm.
Een stad is in vuur en is in vlam.
Een stad gloeit, is een madam.
Een stad is Atlantis.
Een stad is Lente. Zomer en Herfst.
Een stad is Winter.
Een stad is hard.
Een stad is teder, soms als een tuinman die de rozen snoeit.
een stad is een stad
een stad is een..
een stad is...
een stad...
een...."

fragment uit "Kortrijk in zeven dagen, reisverslag van Wim Opbrouck",
Ludion

gedicht op zaterdag

Sat, 03 Oct 2009 18:32:19 +0200

Kortrijk - Groeningebrug en boom - eigen foto

ja beste bloggertjes, de herfstbladeren dwarrelen al dansend in het rond, koning winter lonkt al om de hoek, maar ik laat mijn warme muts, handschoenen en kleurige sjaal nog even in de kast...

geniet van dit gedicht

Een wolf - Erik Spinoy

Een wolf
is als een huis
waarin twee gaten gapen:

een gat
waar nooit een voordeur zat

de holte
van het keldergat

Door lege ramen kruipt
klimop en wingerd binnen
en neemt kamers in bezit.

In kelders huist
het ongewervelde
en draait en draait
zijn blinde cirkelgang.

Beeld

Fri, 25 Sep 2009 18:23:29 +0200

Carl De Keyzer

Vandaag was Carl De Keyzer voor één dag hoofdredacteur van de Standaard, in de vrijdagkrant kun je zijn creatie bewonderen. Magnumfotograaf Carl wou vooral foto's in the picture plaatsen die meer vertelden dan het artikel, jammer vind ik dat die mooie fotokrant op krantenpapier was gedrukt.

meer info: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=8J2FNDQS&kanaalId=827

Kortrijk - St.-Amandstoren - eigen foto

Ik kan zo'n geen mooie foto's nemen zoals topfotograaf Carl, dit is mijn bescheiden inbreng van mijn bruisende stad..

en zoals beloofd een gedicht op dinsdag, geniet ervan

De tafels zijn rond - E. Van Vliet

De tafels zijn rond
en zullen het blijven tot ik er de bijl inzet
en zo ook de kopjes
en de bordjes
en het cirkelvormig licht

En wat rond is is lief
en wat lief is wordt geduld
met het geduld van
de haperende en steeds in haar zelfde
groeven draaiende plaat
tot zij breekt
de naald

En na jaren
alles wat rond is
wordt afgemaakt.

dag vrienden van de poëzie,

Sun, 20 Sep 2009 16:59:30 +0200

Kortrijk - langs de Leie - eigen foto

Vandaag is het autoloze zondag in Brussel, zalig is dat, de vierwieler moet plaats ruimen voor de voetganger, fietser, skater enz. Ooit lang geleden vond dat ook eens plaats in onze streek, konden we gaan fietsen her en der

en het is weer zon-dag, geniet van dit gedicht

Het feest 3 - Leonard Nolens

Vriendschap heeft vanavond de deuren vernageld.
De kamer bestrijkt de wereld zoals we hem denken.
Het kijkende wiel van onze gesprekken neemt hem
IN zich op-we maken naam en krijgen zin.

De fles gaat rond zoals een woord dat laaft en lest.
De wildpastei als voorgerecht is een memento mori
Recht uit de oven. De dode dieren heb ik gered
Van hun dood-die moge jullie goed en wel bekomen.

Wat ik bedacht en deed in mijn eenzame keuken
Wandelt nu door onze darmen en verandert zich
In ons denken en doen. Ik heb me uitgedeeld.
Het is mijn vlees en bloed dat in de borden dampt.