Beauty of the ride

Midlife

Sun, 07 Feb 2010 23:55:51 +0100

Het feestgedruis zit er op, nu nog die midlife crisis afwenden, en alles komt in orde.

Verslaving

Mon, 01 Feb 2010 23:52:54 +0100

Terwijl ik van de ene verslaving (sigaretten) probeer af te kicken (doing fine, thanks), dient zich nu een andere verslaving aan: The Courage of Others, de nieuwe CD van Midlake. Mannen met een baard. Een dwarsfluit. Hoor ik daar iemand "geitenwollen sokken" roepen? Laat ze maar roepen: Midlake heeft een wondermooi album aan de mensheid geschonken. En op 11.02 mogen we dat live aanschouwen in de AB. Praise the Lord.

Pornosnor

Thu, 28 Jan 2010 22:18:18 +0100

De concertorganisatoren van de Botanique zullen het waarschijnlijk zo niet gepland hebben, maar deze week werd er op maar liefst 2 dagen een zogeheten "pornosnor" gespot op het podium tijdens een concert aldaar. Maandag (recensie dinsdag in DS) merkte Sasha Van der Speeten voor De Standaard op dat een van die zo zalig zingende Californiërs van Local Natives getooid was met zo'n zwarte pornosnor. En wat lezen wij vandaag in DM, in de recensie van Bart Steenhaut over het concert van Wave Machines? Pop met pornosnor !

Local Natives, Botanique, 25.01.10

Tue, 26 Jan 2010 00:41:18 +0100

Ik heb het, denk ik, nooit meegemaakt dat een optreden 's avonds om 21.20u al voorbij was, maar voilà: het concert van Local Natives zat er op dat tijdstip, toegift inbegrepen, al op. Maar wat we in die pakweg 50 gebalde minuten van het Californische vijftal hadden gehoord en gezien was van uitzonderlijk niveau, denk Fleet Foxes meets Talking heads, (mannelijke) stemmenpracht op een ondergrond van vaak opzwepende percussie. Die cover van Talking heads (Warning sign) is wat dat betreft trouwens een uitstekende keuze. Afsluiten (of bissen eigenlijk) deden ze ook al met een cover, een akoestisch Cecilia van Simon & Garfunkel, maar het meeste indruk maakten toch de prijsbeesten van hun debuut Gorilla Manor: Airplanes, Sun hands, Camera Talk, en World news. De Rotonde van de Botanique zat vol, het mag niet verbazen want the word is around town: Local Natives is top.

Het lijstje

Thu, 31 Dec 2009 00:23:04 +0100

Klik hier

The day after "Life begins at 40"

Sun, 13 Dec 2009 21:53:23 +0100

Ik had er wat voor gevreesd dat de 40-jarigen fuif die ik met 4 vrienden had georganiseerd, en waar we de afgelopen 6 maanden regelmatig meetings (eigenlijk meer uit de hand gelopen wijndegustaties, met als telkens weerkerende conclusie achteraf dat we het er niet eens over raakten welke nu de beste wijn was) over hielden, nooit de hoge verwachtingen die we er zelf van hadden, zou kunnen inlossen. Maar zie, het werd een geweldig feest, niet in het minst door een goede vriend die geheel belangeloos fantastisch toogwerk verrichtte, en door al die amigos die in een dancing mood waren. Mijn mooiste avond van 2009? You bet!

Alles komt terug

Thu, 03 Dec 2009 00:08:46 +0100

Er gaat geen week voorbij of is er wel weer een release van een Deluxe edition van een CD die elke oudere jongere (of noemt u zichzelf graag een ouwe zak?) in de originele editie in zijn collectie heeft. Zoals Morrissey in '87 zong in Paint a vulgar picture van The Smiths: "Re-issue ! Re-package ! Re-package ! Re-evaluate the songs. Double-pack with a photograph. Extra Track (and a tacky badge)". Op 4 december is het de beurt aan Worst case scenario van dEUS, dat dan in geremasterde deluxe uitvoering verschijnt, inclusief DVD. Ik weet nog niet zeker of ik deze zal aanschaffen, want er lijkt niet zo veel op deze heruitgave te staan dat ik nog niet heb (ik kocht indertijd ook al hun CD-singles, om toch maar geen straffe song te moeten missen). Wat ik zeker wél zal doen is de Digibox programmeren voor een aantal dEUS-specials waar Acht vanaf 04.12 op trakteert n.a.v. de reissue van WCS.

De 90's zijn overigens definitief helemaal terug, want nu blijkt dat Pavement tijdens zijn reünietoernee de AB aandoet. Maar hou het stil, of toch tenminste tot ik een ticket bemachtigd heb.

Dream on

Tue, 24 Nov 2009 23:49:08 +0100

Je hebt de nieuwe CD van Norah Jones gewonnen op Radio 1, had een vriend opgevangen tijdens Volume 1. Nice, maar ach: was de prijs nu maar eens een avondje uit met Norah geweest...

Yo la tengo, Leuven, 11.11.09

Thu, 12 Nov 2009 22:42:13 +0100

Ik zou hier kunnen klagen dat ze Stockholm syndrome niet gespeeld hebben of helemaal niets van de heerlijke coverplaat Fakebook, en dat ze dat gemakkelijk hadden kunnen doen als de net iets te lang uitgesponnen oefening in gitaarnoise van Ira Kaplan in een naar schatting 20 min. durend I heard you looking (maar een heerlijke instrumental blijft het wel*) , vijf minuutjes minder lang had geduurd. Maar dan ben ik een zeurpiet en vergeet ik al het goede dat ik gisteren van Yo la tengo zag in Het Depot te Leuven. Zoals een strak Sugarcube en Nothing to hide, het door het publiek in dank aanvaarde Mr. Tough, het ingenieus opgebouwde Here to fall, of de verstilde pracht van Our way to fall (in de bisnummers, waarin de band ook heel even reïncarneerde in The Condo Fucks). Yo la tengo ontgoochelde niet. En Popular songs is met gemak een van de sterkste CD's van 2009.

Hieronder: een vrij goede amateuropname van het ook al zo mooie I'm on my way, opgenomen in Londen tijdens de huidige toernee.

* Ik moest tijdens I heard you looking denken aan dat andere epische gitaatnummer - Spiders van Wilco, enkele dagen geleden nog gezien in de AB. Toevallig blijkt er op Youtube ook een video te staan van Spiders live, afgelopen zomer door Wilco mét Ira Kaplan.

Watertanden

Mon, 09 Nov 2009 23:53:43 +0100

Nooit gedacht dat ik niét zou toehappen als The Neil Young Archives eindelijk, na anderhalf decennium getalm, zouden verschijnen. En toen zag ik de tracklist en het prijskaartje dat aan die verzamelbox hing, en besloot ik: ach, de weinige rarities die er op staan zal ik wel eens downloaden. Maar nu, anderhalve maand voor kerstmis is er een verzamelbox die mij wél doet watertanden. Die paar LP's die Big Star heeft gemaakt, plaats ik op hetzelfde niveau als pakweg After the goldrush, Return of the grievous angel, of The White Album. En geen enkel ander platenlabel dan RHINO slaagt er in om compilaties, heruitgaves, verzamelboxen, met zoveel zorg en aandacht voor detail uit te geven. Vergeet die kerstplaat van Nonkel Bob. Dít hoort onder uw kerstboom terecht te komen.

Wilco (the concert)

Sat, 07 Nov 2009 22:51:58 +0100

Het was goed, het was zelfs heel goed, maar echt legendarisch werd het nergens. Zouden die van Wilco, toch ook niet meer van de jongsten, nog tot legendarische concerten in staat zijn? Aldus (nq) van Humo in zijn recensie van hun concert op Pukkelpop 2009. Ook het concert dat Wilco gisteren in de AB gaf zal misschien niet de legende ingaan, maar Tweedy en co etaleerden toch weer die vanzelfsprekende klasse die enkel de grootsten bezitten. Tweedy speelt dan ook al enkele jaren met de straftse line-up uit de geschiedenis van zijn groep, een verzameling virtuozen op hun instrument die er bijna allen ook nog hun eigen solo- of hobbyproject op nahouden (drummer Glenn Kotche, gitarist Nels Cline, John Stirrat met The Autumn Defense, Mikael Jorgensen met Pronto, Tweedy doet ook wel eens solo-shows), en die als ze samen op het podium aantreden, niet zelden magie creëeren. Dat deden ze bv. in de Vooruit in Gent in 2007, dat valt te horen op de sublieme live-CD Kicking television, en gisteren ook bij momenten in de AB. De nadruk in de setlist lag op de albums Yankee Hotel Foxtrot (I am trying to break your heart, Reservations, Poor places, Jesus etc. , I'm the man who loves you, Heavy metal drummer) en A ghost is born (Company in my back, Wishful thinking, Handshake drugs, Spiders, The Late Greats, I'm a wheel) , aangevuld met een greep uit het nieuwe album (Wilco - the song, Deeper down, One wing, Bull Black Nova, Sonny feeling). Tweedy slaagde er in om Jesus etc. volledig door het publiek te laten zingen. En Cline excelleerde als vanouds tijdens zijn eigen "Marquee moon" moment: het altijd briljante Impossible Germany.

Ik heb de hele dag lopen nagenieten, en heb enkel CD's van Wilco gedraaid. Wat maar één ding kan betekenen: het was weer heel goed, wat Wilco daar in de AB liet horen.

Goed en slecht nieuws

Tue, 27 Oct 2009 23:39:15 +0100

Er is goed nieuws en slecht nieuws. Binnen iets meer dan 3 maanden word ik 40. En dan het goede nieuws: in diezelfde week verschijnt eindelijk een nieuwe CD van Midlake.

Klik

Sat, 24 Oct 2009 22:18:19 +0200

Ik ken niets van fotografie, neem zelden echt mooie foto's, ik klik er maar wat op los in de hoop toch eens een mooi beeld vast te leggen met mijn goedkope Kodak Easyshare. Het gebeurt zelden, misschien een keer per jaar, dat ik een foto neem waarvan ik denk: niet slecht (of eigenlijk: aha, a lucky shot). Zoals deze van zoon Mauro (september, Zeeland)

Kort en goed

Tue, 13 Oct 2009 00:49:20 +0200

The XX is hot en dat is zeker niet onterecht: hun debuut-CD is een verzameling songs die langzaam onder je huid kruipen en de wat introverte bandleden slagen er in te boeien met een vrij kale (maar zeker niet monotone) sound. Ik zie ze niet direct op de Main Stage staan van Werchter of Pukkelpop, daarvoor is deze pop te subtiel en wat in zichzelf gekeerd, maar eergisteren in de Botanique bewezen de Londenaren ook live overeind te blijven. Geen idee of we over 5 jaar nog spreken van dit groepje maar het concert van The XX op 11.10 was kort en goed. Hieronder het geweldige Crystalised, akoestisch in Amsterdam.

Papillon

Fri, 09 Oct 2009 21:51:29 +0200

Afschuwelijk, was een paar weken geleden het oordeel van een vriend over Papillon van The Editors, de single die deze week van niets op 1 binnenkomt in de Ultratop. Zelf ben ik er niet zo goed uit: als DJ vind ik het een geweldige danstrack, gegarandeerd een bom op de dansvloer. Privé vind ik het een eerder banaal nummer.

Maar morgen ben ik weer even DJ, en dan zal de zaal ontploffen als Papillon passeert.

En zondag naar The XX in Brussel. Ik ken slechtere vooruitzichten.