Waarom???

Kon ik maar....

Sun, 31 Jan 2010 06:10:19 +0100

Speciaal voor pa waarvan we 4 jaar geleden afscheid hebben genomen....

Kon ik maar,
je even opbellen voor raad,
even vertellen hoe het hier gaat.

Kon ik maar,
van je horen over mezelf als kind

en hoe je me nu als moeder vindt.

Kon ik maar,
niet alleen moeder zijn en vrouw,
maar heel even weer kind zijn bij jou.

Ik mis je papa!

Bijna 1000....

Thu, 28 Jan 2010 08:34:45 +0100

het is vandaag juist geteld 980 dagen geleden dat er borstkanker vastgesteld werd. Ondertussen is er heel veel gebeurd.... vooronderzoeken, opname in GHB, operatie, nabehandelingen, chemo, bestralingen, herceptine.... noem maar op. Buiten het wekelijks bezoekje aan de kinesist, zou eigenlijk het 'oude-dag-dagelijks' leven kunnen hervatten, maar niks is minder waar....

Dagelijks drijven onze gedachten toch even de slechte kant uit, we willen er niet aan denken, maar worden er steeds met geconfronteerd, sta maar eens even in die badkamer (ben nog altijd niet gewend aan de asymetrie van mijn lichaam). Kleine hinderlijke dingen blijven ons achtervolgen, kleine stomme dingen. Vroeger had ik geen last om te typen, nu.... over elk woord dient nagedacht te worden en de ene letter wordt vaak voor de andere neergezet.... voorlezen??? nog zo'n probleem.... Jarenlang heb ik tijdens de zondagsmis de lezingen gedaan, blijkbaar goed en duidelijk, want de mensen hadden graag dat ik voorlas, zo verstonden ze er alles van... en nu??? Een zin kan niet meer in één keer gelezen worden... stom hè! Zou dat nu echt het gevolg van het 'chemokopje' zijn?

Nog een kleine hindernis... ben tijdens de behandeling kilo's aangekomen, zodat ik nu zeker 20 kg zou moeten kwijtraken. Hebben ze me op een heel speciaal dieet gezet... Geen gluten (dus geen brood)
, geen gisten, geen zuivelprodukten, geen eieren,

geen aardappelen, geen noten, geen bier, geen wijn, maximum twee maal per week uien, wortelen, tomaten, komkommers, appelen, peren, bananen, gevogelte... mag ik wel eten: citrusvruchten, rijst, runds- en varkenvlees, peulvruchten.... Hopen dat we deze (kleine??) hindernis nu ook nog kunnen nemen.

Nog even doorbijten... en dan lesvrije week !!!

Tue, 26 Jan 2010 07:46:23 +0100

We zijn ondertussen enkele dagen verder en de examenkoorts blijft stijgen. Gelukkig is het eind van de tunnel in 't zicht en kan (mag) Wout vrijdag zijn laatste examen afleggen. Naar 't schijnt nog een hele zware dobber 'Bewijzen en redeneren', volgens hem het moeilijkst deel van die wiskunde.
Dus lieve mensen, nog even meeduimen hè!

Ik wens jullie allen een hele fijne dag....

Examenkoorts....

Thu, 21 Jan 2010 07:25:11 +0100

slapenloosheid, spanning, stress... noem maar op, maar de examenkoorts slaat hier toe.

Onze jongste zoon Wouter is eind september gestart aan de opleiding zuivere fysica aan de Leuvense unief. Als kotstudent verkoos hij toch zijn 'blokperiode' thuis door te brengen. Sedert half december komt ons ventje niet meer van zijn kamer af, enkel voor de noodzakelijke maaltijden zien wij hem verschijnen.

Gisteravond hebben we hem weer naar zijn kot gebracht. Vandaag moet hij zijn kunne bewijzen voor 'Lineaire algebra'. Het kaarske voor de H.Rita staat hier al flink te branden.

We duimen voor onze zoon en natuurlijk ook voor alle medestudenten (en hun ouders) die nu de vuurproeven moeten doorstaan.

Good luck....

Sneeuw....

Wed, 13 Jan 2010 11:52:14 +0100

Klik hier

...

Mon, 04 Jan 2010 18:18:05 +0100

Het leven is geen snelweg, maar een landweg, waar je af en toe stil moet staan om van het uitzicht te genieten.

Ik wens jullie allen een heel gelukkig 2010 !

Zalig Kerstfeest....

Wed, 23 Dec 2009 21:50:19 +0100

Ik wens jullie een kerst vol vrede
en een jaar zonder verdriet of tegenslag

Mogen de dagen, weken, maanden gevuld zijn

met liefde en een lach.
Dat vrede jullie deel mag zijn
voorspoed, liefde, harmonie
mogen uren, dagen, maanden
worden tot een symfonie !

Zalig Kerstfeest !!!

Hij komt, hij komt, de lieve, goede Sint....

Thu, 26 Nov 2009 09:26:18 +0100

... maar volgens een artikel, gevonden op internet, heeft die goedheilige man echt een verkeerde periode gekozen.

Akkoord, de Sint zal het een beetje moeilijker hebben met die wintertoestanden, maar, ik vind het reuzegezellig, die glunderende kinderoogjes in die sfeervolle wintertijd.

Sint meteorologisch in de fout

Sinterklaas is een gulle kindervriend, maar veel verstand van het weer heeft hij niet. Begrijpelijk, want in Spanje is het meestal mooi weer. Toch zou hij moeten weten dat december meteorologisch gezien niet de meest geschikte maand is voor pakjesavond.

De goedheiligman wordt daarvoor namelijk genoeg gewaarschuwd door veel sinterklaasliedjes. "Zie de maan schijnt door de bomen" is nog tamelijk onschuldig. Maar het geeft wel aan dat er geen blad meer aan de bomen zit. Door herfstige temperaturen en woeste stormen zijn de bladeren vakkundig van de bomen gerukt.

Weeralarm?
Dat blijkt ook glashelder uit de volgende waarschuwing: "Hoor de wind waait door de bomen, hier in huis zelfs waait de wind". Is hier sprake van een weeralarm? Het lijkt er wel op, maar deze tekst stamt uit de vorige eeuw. Veel woningen hadden nog enkelsteens muren met slecht aansluitende raamkozijnen.

De wind had daardoor ook in de woonkamer vrij spel. Van isolatie en siliconen-kit had toen nog niemand gehoord. Kinderen die op zolder sliepen, werden 's winters regelmatig verrast met een laagje sneeuw op de dekens. Bij een beetje sneeuwstorm konden de vlokken gemakkelijk onder de dakpannen naar binnen waaien.

Maritiem gevaarlijkste periode
Behalve door storm wordt december ook vaak geteisterd door overvloedige regenval. Het is een depressieve periode vol ziektekiemen. Kinderen vragen zich vertwijfeld af: "Zou de goede Sint wel komen, nu het weer zo lelijk is?"

Gelukkig is de bebaarde kindervriend wars van moderniteiten, zoals weerberichten. Dat blijkt ook wel uit het feit dat hij in de maritiem gevaarlijkste periode van het jaar per bóót via de Golf van Biskaje de Nederlandse havens binnenloopt. En waar de Nederlandse Spoorwegen de dienstregeling moeten aanpassen vanwege bladeren op het spoor galoppeert de krasse bisschop zorgeloos te paard over de glibberige wegen.

Op de tast
Als het niet stormt of regent, dan zorgen lage temperaturen en een hoge vochtigheidsgraad wel voor dichte mist. Op menig pakjesavond moet Sinterklaas op de tast zijn werk doen. Kinderen zien in de vage schim die voorbij schuifelt "Een vreemd'ling zeker, die verdwaald is zeker." Ze vragen hem naar zijn naam en het blijkt gelukkig Sinterklaas zélf te zijn, waardoor het toch nog een feestelijke avond wordt.

En dan heb je nog de gevaren van gladheid. Sneeuw en ijzel vormen samen met de Nederlandse puntdaken een levensgevaarlijke combinatie. In bedekte termen waarschuwt het versje "De zak van Sinterklaas" hiervoor. Maar het helpt niet. Zonder de goedheiligman de zwarte piet te willen toespelen, is wel duidelijk dat hij pakjesavond beter in de zomer had kunnen organiseren.

Bron: rnw.nl
Datum: 24 november 2009

Allerheiligen, allerzielen....

Fri, 30 Oct 2009 12:54:47 +0100

Deze bloemen

voor al de mensen die ons dierbaar waren

en veel te vroeg van ons zijn heengegaan.

Voor ma, pa, bompa, bomma,

voor tante Angèle en nonkel Staf,

voor tante Maria en nonkel Gustaaf,

voor Aline en Lucien,

voor Klara,

voor Min,

voor Aloïs,

voor Rudy,

voor Lizy,

voor Dita,

voor Bert,

voor Marc,

voor Tilly,

voor .............

Niet meer aan denken....

Fri, 14 Aug 2009 09:40:17 +0200

Een hoofdstuk afsluiten.... niet meer aan denken.... gewoon verdergaan.... alles uitwissen.... maar is dit mogelijk????

Denken

Eerst dacht ik: 'niet aan denken',
Dat heb ik toen gedaan,
maar twee seconden later,
dacht ik er tòch weer aan.

Nee, zo eenvoudig is dat niet,
want weet je, wat je doet,
je denkt er óók aan als je denkt
dat j'er niet aan denken moet.

Toon Hermans

We zien wel....

Tue, 21 Jul 2009 07:15:36 +0200

Elke ochtend heb ik het goede voornemen om NU en VANDAAG eens een postje te schrijven. Elke avond zeg ik tegen mezelf: MORGEN.... en nooit komt het ervan. Wil ik dit blogje ontvluchten?...

Toen ik een kleine twee jaar geleden met dit blogje begon, had ik de bedoeling, via deze weg, al mijn gevoelens en frustraties tgv die smerige borstkanker, van me af te zetten, de wereld in te sturen, weg van me. Ik wilde op die manier me vrij maken van dat monster, de soms opgekropte woede uitschreeuwen. Mijn hart luchten en eigenlijk een schouderklopje afbedelen bij mensen die ik niet kende...

En... gedeeltelijk is me dit gelukt. Ik heb steun gehad van jullie bloglezers... en daarvoor wil ik jullie allen danken. Dagelijks trok ik me op aan jullie reacties, jullie wijze raad, jullie bemoedigend woord. Ik ben er en sta er 2 jaar, na die onheilboodschap nog... misschien wel, op sommige punten, sterker dan voorheen, maar, op andere punten, banger dan voorheen, als een heel klein bang haasje. Twee jaar terug was kanker iets dat bestond... bij anderen... niet in mij. en nu... is het zo dicht, heb ik angst om misschien ooit de strijd terug te moeten aangaan. Terug te moeten vechten tegen iets waar we zo machteloos tegenover staan. Schrik dat het gevecht van de laatste twee jaar voor niks heeft gediend... 'Positief denken', zegt men, maar soms is dat veel rapper gezegd dan gedaan.

Wil ik in mijn diepste binnenste niks meer te maken hebben met de voorbije periode en kan ik daarom moeilijk de weg naar mijn blogje terugvinden of is het gewoon een zwart gat waar ik in zit en stilletjes moet uitkruipen? We zien wel....

Ik wens jullie in elk geval

Vakantie...

Wed, 01 Jul 2009 08:33:24 +0200

Onze jongste heeft voor een prachtig afsluiten van zijn ASO gezorgd. Hij heeft hard gewerkt en zijn
diploma heeft hij dubbel en dik verdiend. Nu staat de weg open naar de echte studie, een hoofdstuk werd afgesloten en nieuwe uitdagingen komen eraan. Eind september start hij met de studie van de zuivere fysica... maar voor we zover zijn moeten er nog een paar venijnige watertjes doorzwommen worden. Vandaag moet hij naar de dagkliniek om zijn 4 wijsheidstanden te laten verwijderen

Hopelijk ziet ons manneke er niet teveel vanaf.

Hopelijk ooit.....

Mon, 22 Jun 2009 19:36:28 +0200

Hartelijk dank voor de vele en lieve verjaardagswensen. Ik heb het momenteel heel druk en moet tamelijk veel op onze berg vertoeven, maar er breken weldra betere tijden aan. Ik kom zeker terug.... op 25 juni is het juist 2 jaar geleden dat mijn borstamputatie werkelijkheid werd.... nog steeds moeilijk.... nog niet gewend aan dat spiegelbeeld....

lopend langs de spiegel
zie ik opeens,
ongewild
mijn eigen spiegelbeeld.

En ik merk dat ik
niet langer schrik
niet wegkijk
om de lege
platte plek
niet te zien.

En ik voel dat ik
verbaasd ben
en ontroerd
door de broosheid
de breekbaarheid
de onschuld
van mijn geschonden bovenlijf.

En ik zie
dat a-symetrie
zijn eigen schoonheid heeft.

misschien ooit... maar nu nog echt niet.

Ben ik even fier zeg !!!!!

Sat, 13 Jun 2009 10:10:27 +0200

Zondag 7/6 om 7u 's morgens op de Nationale Luchthaven: een onwaarschijnlijke afspraak voor laatstejaars ASO, maar voor Stijn Bettens, Stef Cornelis en Wouter Gins (alle uit 6 WeWi) is het een grote dag! Het Europees Bureau voor Ruimtevaart ESA organiseert namelijk naar tweejaarlijkse gewoonte een symposium over ruimte-onderzoek met behulp van ballonnen en sondeerraketten en aanverwante domeinen. Ook voor zgn. 'space-education' is er aandacht en het is precies in dat verband dat onze leerlingen gaan deelnemen aan dat symposum. Niet enkel als toehoorder, maar als spreker! Stijn zal het woord voeren namens een ruimer team, want niet iedereen kan mee; het is juni en er zijn ... examens :-(

In zijn uiteenzetting zal Stijn de symposiumgangers (het neusje van de zalm - wereldwijd - in de genoemde onderzoeksdomeinen) uitleggen waar de vrijwilligers van het SP. ACE project van ons college de afgelopen twee jaar zoal mee bezig geweest zijn. Dat is niet iedereen gegund: voordat je als spreker mag optreden op een symposium moet je eerst een artikel insturen (een zogenaamd 'abstract') waarin je schetst waarover je wil praten. Experts terzake nemen dat door en enkel de meest interessante en vernieuwende voorstellen worden goedgekeurd. Het is dus een dikke pluim voor onze leerlingen, voor het SP. Ace project en voor het hele college dat we nu voor de derde keer OP RIJ (!) die internationale erkenning krijgen!

Volg de 'avonturen' van Stijn, Stef en Wouter in het Duitse Bad Reichenhall van maandag tem zondag. (E. de Schrijver - leraar wetenschappen)

Hoog tijd...

Fri, 05 Jun 2009 23:29:41 +0200

... om weer eens een blogje te brengen, maar ik heb gewoon geen tijd !

Dat KanActief-programma waar ik met gestart ben, vergt gewoon zoveel tijd dat ik niet meer achter dat PC'tje raak. Maar ik kom terug hoor mensen... wacht maar... eens mijn fitness-programma achter de rug, kan je me terug in blogjesland verwachten.

Nu wens ik jullie een heel prettig weekend en tot later.....