ANDERE WOORDEN

ARMEN EN VROUWEN

Tue, 09 Feb 2010 07:19:03 +0100

beeld 5:
een gang in een hoofd. Een hand grijpt een woord. Het woord is ‘arm’. Woord 2 is ‘armen’. Woord 3 wordt door de bulldozers van de wil platgewalst. Woord 4 stuurt een man naar vrouwen nummers 6, 8, 14, 15, 18, 37, 56, 57, 83, 84, 119, 131, 146, 156 en 201.

deel 4.

RADER

Mon, 08 Feb 2010 07:31:35 +0100

en van hieruit gezien is de bedrijvigheid zeer groot.

Stel je voor dat je, tien hoog, uit het raam kijkt. Je hoort niets, geen geraas van auto’s, geen voetstappen. Je bent helemaal alleen en het is muisstil.
Kijk, naar hen.

Ik herinner me dergelijke momenten.
Buiten, en door het raam naar binnen kijken, naar het gewriemel van de vele toeristen.
Of op de overloop. Stil was het daar niet maar op de een of andere manier slaagde ik er in om mijn oren voor het geroezemoes af te sluiten. Het beeld zindert na en wordt, tegelijkertijd, overroepen door een dialoog op een commerciële zender. Ook hij zindert na.

ONDERDELEN

Mon, 08 Feb 2010 07:24:47 +0100

beelden 3 en 4:
ik maak de verbinding niet.
ik maak de verbinding wel.
ik maak de verbinding niet.

deel 3.

MIEREN

Sun, 07 Feb 2010 08:44:50 +0100

beeld 2:
in de tegenovergestelde hoek wriemelt het. We krijgen de mieren in beeld. Ze hebben de man niet in de gaten.

deel 2.

SCHETS 6758/2 (20100206/12.55)

Sat, 06 Feb 2010 13:08:53 +0100

En hij werkt voort / hij buigt het hoofd / over de kleuren / over fruit en buiten / over ochtendgloren / over horizonten

over beelden van veel liefde: mensen, moeders, kinderen, verliefdheden, naakte huiden, zijde, warme zon, een trage aanraking

en hij werkt voort; de schouders lichtverkrampt, de ogen half, het hoofd op dertig graden schuinstand, koud

de armen, handen, vingers

werkt hij voort, de schouders lichtverkrampt, de onderarmen en de handen

SCHETS 6758 (20100205/13.10)

Fri, 05 Feb 2010 13:22:54 +0100

Terwijl hij zijn penseel vasthoudt en bomen schildert / neigen zij naar Oost, Noordoost, / zij wisselen, / zij laten takken en de blaadjes wiegen, / terwijl de wind / terwijl de regen en de hagel, / beweegt de stam, / beweegt de noordelijke wortel-clan, / wordt aarde modder.

De schilder geeft niet op / doorstaat de buien en het wiegen / kliedert eerst met groen en bruin, / herneemt, / voelt lucht tussen zijn duim en wijsvinger, / kleeft vogels, wolken, verre schoorstenen op blauw, / tekent de horizon lichtgrijs en neigt, nadenkend, naar dat donkere van stormen.

Hij plant een bloem of zeven rechts en schildert links een vierkant. / De bezoekers van musea zullen zeggen, / zij zullen opmerkingen spuien / zij zullen dit, zij vinden dat.

De schilder haalt de schouders op, / gebruikt het zwarte links, het witte rechts, / het blauwe en de kleuren van de bomen overal, / wrijft over zijn gelaat, zijn neus, zijn rechterbovenarm, / wast de penselen, / neemt een volgend doek

MAN

Fri, 05 Feb 2010 08:00:19 +0100

Een man zit op de grond in een hoek, foetushouding. We zien slechts de kruin van het hoofd, weten niet of hij prevelt, huilt, het voorhoofd fronst en/of de ogen gesloten houdt.

('In Beelden', deel 1)

KUBUS, 42

Fri, 05 Feb 2010 07:30:22 +0100

Klik hier

KUNST

Thu, 04 Feb 2010 08:00:08 +0100

“Stalen gitaren.”

“Kunstenaars en beelden van mosselpotten.”

“Einde.”

('In Delen', deel 42 van 42)

BREED EN VIERKANT

Wed, 03 Feb 2010 08:00:11 +0100

Voor de man met de breeduiteenstaande voeten.

Zijn huis is een vierkant.
Als hij een schouder beweegt raakt hij een muur. Telkens dat gebeurt moet hij het ziekenhuis in.

Met zijn voeten is het anders gesteld; die steken tot net buiten de gevels.
Voorbijgangers zien de tenen bewegen, soms zien ze zelfs de hiel.
Een passant knoopt de veters van de rechterschoen.

Terwijl de man van het vierkante huis zijn betoog houdt – hij heeft het over de kracht van de grote Yamahamotoren op de Capelli’s – zet hij de voeten nog verder uiteen. Een meisje loopt voorbij, ziet hoeveel vierkante meters zijn lichaam in beslag neemt, kijkt naar het vreemde fenomeen.

Hij twijfelt en de technische termen wankelen. Hij herinnert zich de paardenkracht niet of hoe de motoren uit het water moeten. Hij keert terug naar zijn huis, bezeert beide schouders in 1 klap, is gedurende maanden immobiel en verdwijnt; onder het wit en het zwart van de schets.

foto: Henkel

IK

Tue, 02 Feb 2010 07:27:38 +0100

Iedereen zocht naar de verklaring / die was eenvoudig / lag op een presenteerblaadje / moest slechts gelezen worden / was het in code, misschien?

De verklaring/het geheim luidde als volgt:
om de vijftien minuten herbegint de cyclus / van minuut 1 / on and on / minuut 16 is altijd identiek aan minuut 1 / oneindig.

De man (overdag rijdt hij met de vuilniswagen, neen hij moet niet met de vuilniszakken zwoegen, hij zit aan het stuur) bekijkt me en zegt dat ik een grap verkoop.
“Ja!” zeg ik.
We zitten daar vele uren en drinken beurtelings water, water, koffie en wijn. We praten. Hij beschrijft de vuilniszakken, ik stel vragen en beschrijf ook mijn werk, vertel nogmaals het vijftienminutenverhaal.
“Je verkoopt een grap!” zegt hij.
“Ja!” zeg ik.

VREEMD IN ITALICS

Tue, 02 Feb 2010 07:25:24 +0100

Maar het is vreemd.

Ondertussen plukken de kinderen madelieven en trekken wij verticale lijnen (links, rechts) naast de slechte nieuwsberichten, ademen we.

Het blijft vreemd.

Ik leg wat ik vond op het marmer.
Ik bekijk wat daar ligt, blijf een uur staren, neem het voorwerp vast, betast het met al mijn vingers.

Ik ken het nu beter maar blijf kijken en voelen.
“Hier,” zeg ik, “nog een krater.”
“En daar.”

Tot de ochtend. Ik weet niet of ik al dan niet geslapen heb. Sliep ik rechtopstaand? Telde ik de kleuren van wat op het marmer ligt? Vond ik nog enkele kraters?

Ik hoor de wekker in de slaapkamer.
Ik ga de badkamer in.

STRAATBEELD

Mon, 01 Feb 2010 08:00:08 +0100

(Pats)
Het belang van de straten; het asfalt en de gevels van oude zowel als nieuwe huizen worden tastbare materie in een hoofd. Ik raak hen aan, leg mijn handen op de grond, op de bakstenen, op het hout of het aluminium van de deuren.

DE ZUSTER

Mon, 01 Feb 2010 07:45:26 +0100

“Kerkgeluiden, orgels, valse priesters, hier en daar een echte, de zuster weet het, zij bidt, zij blijft in het klooster, ze loopt door de gangen, kijkt niet om de hoek.”

('In Delen', deel 41 van 42)

WASKRIJT

Sun, 31 Jan 2010 08:30:08 +0100

Terwijl hij zijn gezicht in wolken, dromerige beelden, een tekening met oker randen / meer noch minder en verdwijnend in herinneringen aan

Terwijl hij handen, voeten, heel het lichaam, / dromen, zacht gemurmel, rauwe kreten, tuinen, bomen, groen en blauw

Terwijl hij lange zomers / en een houtkachel bij sneeuw

Zo bladert hij. Zo loopt hij langs de dagen en / hij neemt een witte bladzijde, waskrijt, lagen verf, musea, droomkabouters, elfen, prinsen en prinsessen, gouden schoenen, erwten, goochelaars, trapezewerkers

Terwijl hij dat gezicht / en koorden om te dansen / een arena, een grote ruimte om te kijken en het bloed van duizend stieren

en hij zucht, het hoofd langzaam naar rechts draait, NU, en straks de wolken, maanbeelden