wandelen in Vlaanderen & België

Poeke: Poekekasteelroute (17-01-2010)

Tue, 19 Jan 2010 19:26:07 +0100

Wat een heerlijk wandelweer was het zondag. We trokken naar Poeke, een klein dorpje in de buurt van Aalter. De lus was 9 km en is een provinciale wandelroute van Oost-Vlaanderen. Je vertrekt aan de kerk van Poeke en maakt eerst een lus rond & door het kasteelpark en langs het kasteel van Poeke. Deze lus is overwegend onverhard en is het mooiste stuk van de wandelroute. Je steekt hierbij de Poekebeek over die na de dooi overvol was. Het kasteel van Poeke zelf is prachtig gelegen in het kasteelpark met omwalling en prachtige tuinen. Daarna volgt een tweede lus door landbouwgebied met veel geknotte wilgen en natte weiden. Op het verste punt kom je aan de Artemeersmolen en daarna keer je kronkelend terug naar het centrum van Poeke. Je passeert hierbij nog een oud, vervallen herenhuis de Reigerbeek. We sluiten de wandeling af in het plaatselijke café en genieten van een warme soep. Een rustige wandeling (die blijkbaar populair is, samen met ons deden nog 3 andere groepjes wandelaars deze route) met een mooi eerste lusje. Het tweede deel is volledig verhard en je moet regelmatig uit de kant voor auto's. Dus ** waard.

Klik op de foto voor de volledige reeks

Afsnee: Afsnee-Keuze wandelroute (10-01-2010)

Mon, 11 Jan 2010 19:44:20 +0100

Deze keer liet ik de kans niet liggen om in de sneeuw te gaan wandelen. Ik koos voor 'dicht-bij-de-deur' en trok naar Afsnee om één van de nieuwste provinciale wandelroutes van de provincie Oost-Vlaanderen uit te testen: de Afsnee-Keuze wandelroute (9 km). Deze route bestaat uit 2 lussen van 5,5 km en 3,5 km met de Goedingebrug over de Leie als knooppunt (zie kaartje in de fotoreeks). De start ligt aan de Sint-Jan-de-Doper kerk te Afsnee vlakbij het voetveer over de Leie. Eerst loop je tussen wat bebouwing door maar al snel krijg je zicht op de Afsneekouter. Rechts ligt de Leie maar door de grote villa's krijg je die niet te zien. Meermaals vliegen ganzen over om in de kouter naar eten te zoeken. Uiteindelijk komen we aan de Leie aan de Goedingebrug. Hier kun je dus onmiddellijk terugkeren naar Afsnee of de 3,5 km lange lus rond de Keuzemeersen volgen en dit is zeker een aanrader.

Klik op de foto voor de volledige reeks

De Keuzemeersen is een natuurreservaat sinds 2008 en de laaggelegen weilanden zijn een broedgebied voor weide-, water- en moerasvogels. Meersen zijn vochtige riviergraslanden, doorsneden met een netwerk van sloten en grachten. 's Winters komen deze weilanden vaak onder water te staan & dat is nu ook het geval. Je wandelt hier op een onverhard pad langs de Leie met rechts zicht op de vochtige meersen en links grote villa's van Sint-Martens-Latem. Bij Sint-Martens-Latem krijg je een mooi zicht op het kerkje en daarna verlaat je al snel de Leie om verder door weiden en langs zeer natte paden (gelukkig was alles bevroren) terug te keren naar de Goedingebrug. Vervolgens gaat het dwars door de Afsneekouter via 2 onverharde landbouwwegen. Een ondergelopen akker zorgt voor heel wat winterpret bij de kinderen. Al snel ben je door het kleine centrum en sta je terug aan de kerk. Deze route krijgt **** sterren. Ik weet dat er mooiere zijn maar zo dicht bij Gent vind ik deze wandeling de moeite waard. Een klein nadeel is natuurlijk wel de E40 die de wandeling doorkruist.

Cassel: Circuit d'Oxelaëre en Par rues et ruelles (26-12-09)

Mon, 04 Jan 2010 21:09:31 +0100

Klik hier

Wandeling vanuit Playa de las Americas naar Playa Paraiso te Tenerife (21-11-2009)

Mon, 28 Dec 2009 09:25:24 +0100

Normaal gingen we die dag een wandeling doen door Barranco del Infierno maar die bleek gesloten te zijn. Daarom besloten we naar Playa Paraiso te wandelen. De wandeling zal ongeveer 14 km lang zijn en het eerste deel gaat door Playa de las Americas. Je kan hierbij de verkeersvrije promenade volgen tot La Caleta maar wij kiezen voor de binnenstraten omdat enkele wandelpartners hotels van vroeger en de enorme groei van Playa de las Americas wilden zien. In La Caleta is het tijd voor de lunch en ben ik blij dat we pauzeren want ik had een serieuze dip door de warmte. Na deze deugddoende pauze volgt het mooiste deel. We trekken een natuurreservaat in en doorkruisen verschillende barranco's om uiteindelijk in Playa Paraiso aan te komen. Kronkelende paadjes trekken door dit gebied en je krijgt mooie zichten op de verschillende baaien. Moe maar voldaan keren we met de taxi terug naar het hotel. Het eerste deel van deze wandeling is gemakkelijk, behalve de warmte maakte het wat lastig. Kies de wandeling langs de zeepromenade voor een verfrissend briesje. Het tweede deel is wat lastiger omdat er soms steile afdalingen en beklimmingen zijn in de barranco's maar die zijn niet erg lang.

Klik op de foto voor de volledige reeks

Wandeling rond de Roques de Garcia in het Nationaal Park Teide in Tenerife (19-11-09)

Wed, 23 Dec 2009 19:45:43 +0100

Dat Tenerife niet alleen zon en strand is, kun je duidelijk zien in mijn eerste post over Tenerife. Een heel verrassend en prachtig landschap vind je terug in het Nationaal Park van de Teide, ingesloten in een grote ring van rotsen. De meer dan 2000 m hoog gelegen vlakte wordt in het park gekenmerkt door versteende lavastromen en markante vulkaankegels. De top van de Teide is ongetwijfeld de meest imposante vulkaankegel. Deze is met zijn 3717 meter de hoogste berg van Spanje. Het is zeker aan te bevelen een wandeling in het nationale park te maken. Er zijn wandelingen van alle moeilijkheidsgraden mogelijk, van een kort tochtje over de vlakte tot aan de beklimming van de Teide. Er is een overzichtskaart van het wandelgebied te krijgen bij de bezoekerscentra van het park. In de bergring rondom de Teide zien wetenschappers de restanten van 2 enorme, naast elkaar liggende vulkaankegels. De uit een aantal opvallende naalden bestaande rotsgroep Roques de García wordt beschouwd als het restant van de scheidingswand tussen deze kegels.

Klik op de foto voor de volledige reeks

Na de top van de Teide te hebben bezocht in de voormiddag en een lunch in het Parador-hotel, beginnen we aan een wandeling rond de Roques de Garcia tegenover dit hotel. Deze wandeling is ca. 6 km en volgens het informatiebordje doe je er ongeveer 2u30' over. Wij deden er uiteindelijk maar 1u45' over. De wandeling gaat eerst langs een indrukwekkende rotsformatie: la roque Cinchado. Het eerste deel gaat over een breed, vlak pad langs de kleurrijke rotsen en met een mooi zicht op de Teide. Een blik achterom heeft ons een beeld van Montaña de Guajara & de Piedras Amarillas. Bij het verste punt verandert het uitzicht en komen we tussen de lava terecht. We dalen af naar de andere kant van de puntige rotsformatie en krijgen zicht op de uitgestrekte vlakte met zijn vele lavastromen. Tussen en over de lava stappen we nu naar een indrukwekkende rots genaamd 'La Catedral'. Daar aangekomen volgt een lastig stuk. We zijn ondertussen een heel stuk gedaald en voor het laatste stuk moeten we steil stijgen tot aan het startpunt. Moe maar voldaan komen we boven. Dit was een mooie wandeling (****), niet echt moeilijk behalve de lastige beklimming op het einde.

Wandeling naar de top van Montaña Guaza vanuit Playa de las Americas in Tenerife (16-11-09)

Wed, 16 Dec 2009 20:32:31 +0100

Klik hier

Vakantie Tenerife (14-11-09 tem 23-11-09)

Tue, 08 Dec 2009 20:20:27 +0100

Het is hier al een hele tijd stil. Dit komt doordat ik 10 dagen in het zonnige zuiden geweest ben nl. in Tenerife en door het slechte weer in het weekend waarbij ik liever binnen zit dan buiten in de regen rondloop. Ondertussen heb ik al een selectie gemaakt van de mooiste foto's die je kan bezichtigen door op onderstaande foto te klikken. Wij verbleven in het hotel H10 Conquistador in Playa de las Americas. Playa de las Americas is het mekka van het massatoerisme en het aanbod in hotels (het éne al was kitscherig en opzichtiger dan het andere), café's en terrasjes en winkelcentra is enorm. Wij kwamen niet alleen voor zon, zee en strand (al was dat ook wel leuk) maar wilden ook het eiland ontdekken. We hebben 4 dagen een auto gehuurd en hebben grondig Tenerife verkend. Op de eerste dag stond Vilaflor (het hoogste bergdorp van Tenerife), het nationale park van de Teide en het noorden met La Orotava en Puerto de la Cruz op het programma. Het bezoek aan La Orotava viel letterlijk in het water want noodweer had de dag voordien voor overstromingen gezorgd en ook op onze trip viel het water met bakken uit de hemel. In Puerto de la Cruz zagen we nog de gevolgen van de waterstroom de dag voordien. De volgende dag verkenden we verder het noorden vanaf Puerto de la Cruz met Icod de los Vinos (oudste drakenboom), Garachico (oud havendorpje), Punta de Teno en het Tenogebergte als hoogtepunten.

Klik op de foto voor de volledige reeks

De 3° dag was voor mij het hoogtepunt. We gingen met de kabelbaan naar de top van de Teide. Nou ja, top, die is enkel toegankelijk met permit, dus met de kabelbaan tot 3550 m is ook al de moeite. Van hieruit vertrekken 2 wandelpaden naar 2 uitzichtpunten: La Fortaleza en Pico Viejo. Allebei de moeite waard om te doen. Beneden doen we nog een wandeling rond de Roques de García. Maar daarover een apart logje. De laatste dag met de auto verkennen we het groene noorden en het Anaga-gebergte. Het verschil kan niet groter zijn met het droge en dorre zuiden. Prachtige laurierbossen en oude heidebossen tooien de bergflanken en het zicht op de rotsige kust met zijn blauwe zee is fantastisch. Naast deze uitstappen hebben we vanuit Playa de las Americas ook nog 2 wandelingen gedaan: beklimming van Montaña Guaza (een behoorlijke pittige wandeling in de warme zomertemperaturen) en te voet naar Playa Paraiso langs de kustpromenade en door een natuurreservaat met verschillende barranco's. Foto's van deze wandelingen samen met de wandeling rond de Roque de García volgen later. Ik kan iedereen aanraden om in november naar Tenerife te gaan. Je zomergevoel komt direct terug boven, al was het wel soms raar met de palmbomen versierd met kerstlichtjes.

Marchiennes: Bosrijk Henegouwen (11-11-09)

Wed, 11 Nov 2009 18:53:55 +0100

Zondag ging ik naar Marchiennes in het Departement Nord in Frankrijk voor een wandeling van 21,5 km. Het eerste deel ging door het prachtige bos van Marchiennes. Net als vorige week waren ook hier schoten te horen maar joggers, ruiters, MTB'ers en andere wandelaars waren er in overvloed. Enkele bordjes toonden aan dat er 'chasse en cours' was en een verwittiging 'soyez prudence' toonde aan dat het bos geen verboden gebied was. Na enkele kilometers kwam ik een jager op wacht tegen en 'dans mon meilleur francais' vroeg ik hem of ik mijn route op de GR 121 kon vervolgen. Hij vertelde me dat er gejaagd werd op gevogelte en dat er niet geschoten werd met hagel maar raadde me toch aan om een kleine omweg te maken. Deze route trok kronkelend door het bos dat nog steeds prachtige herfstkleuren vertoonde door de vele varens.

Klik op de foto voor de volledige reeks

Na het bos gaan we naar Tilloy-lez-Marchiennes en vervolgens stappen we over een kasseistrook (secteur pavé de Tilloy) uit de wielerklassieker Parijs-Roubaix richting het dorpje Warlaing. In Warlaing steken we de Scarpe over en na nog een klein stukje verhard trekken we terug de natuur in. We krijgen zicht op het uitgestrekte Forêt domaniale de Raismes-Saint-Amand-Wallers, Het bos van Wallers-Arenberg is er een onderdeel van. Ook hier is er terug jacht maar gelukkig kun je hier overal doorstappen. Langs onverharde paden gaat het verder naar Wandignies-Hamage. De zon is er ondertussen doorgekomen en het is zalig stappen. Plots word ik opgeschrikt door een schot dat wel van heel dichtbij kwam maar de jagers zitten blijkbaar goed verscholen. Snel stappen we verder en we komen terecht op de oude spoorlijn van Orchies naar Denain. We verlaten deze aan de Scarpe en volgen de oever tot in Marchiennes. Een mooie wandeling (***) vooral in het bos van Marchiennes maar ik vind de vorige wandeling toch beter.

Beernem - Wingene - Ruiselede - Beernem (GR 129 & GR 130; nr. 4; dagstappergids West-Vlaanderen): Bekoorlijke woestenijen en vorte bossen (31-10-09)

Wed, 04 Nov 2009 19:17:08 +0100

West-Vlaanderen is niet gekend voor zijn immense bossen maar in het Brugse Ommeland zijn er nog heel wat bossen te vinden. Deze dagstapper (22,2 km) verkent de omgeving van Beernem met het Bulskampveld, de Vagevuurbossen en de Vorte Bossen. De GR 129 volgt er een prachtig parcours van het éne bos naar het andere. Het vertrekpunt is aan de cafetaria van het provinciaal domein Bulskampveld. Je krijgt een prachtig zicht op het kasteel Lippensgoed en dan trek je definitief de bossen in. Die zijn op hun mooist nu met hun herfstkleuren in alle tinten. Plots word ik opgeschrikt door schoten. Lap, jagers, ik zie mijn wandeling al in het water vallen. Voorlopig zie ik geen verbodtekens en loop ik door. Gelukkig maar, want jagers ben ik niet tegengekomen. Ook later op de wandeling hoorde ik nog af en toe schoten maar blijkbaar was het altijd in privébos. Na het Bulskampveld brengt de GR 129 je in de Vagevuurbossen. Hier kun je kiezen voor een kortere variant of een lange variant op de GR 129. Ik kies de korte variant omdat ik de GR 129 zeker nog wil stappen en er toch nog een paar stukjes een verrassing moeten blijven en zo ontdek ik nu een ander mooi pad. Deze bossen zijn open van karakter met af en toe weiden en plekken met heideherstel. Dat het herfst is, merk je ook aan de vele paddestoelen. Verschillende soorten kom ik tegen waaronder de gekende vliegenzwam.

Geniet mee van de herfstsfeer door op de foto te klikken

Na de Vagevuurbossen en het natuurreservaat de Gulke Putten gaat het nu richting Doomkerke waar je een mooi, landelijk zicht krijgt op de kerktoren. Je krijgt hier voor de eerste keer asfalt onder de voeten. Er volgt een stuk door een privé-bos voor het naar de Vorte Bossen gaat. De zon komt heel even piepen maar echt overtuigend is ze niet. Kronkelend gaat het door de Vorte Bossen waar ze druk aan het kappen zijn. Na de Vorte bossen is het voorlopig gedaan met de bossen en de GR 129. We volgen nu een lange asfaltweg terug richting Bulskampveld. Na een ommetje door het Psychiatrisch Instituut Sint-Amandus belanden we terug op de GR 129 die ons terug naar de parking brengt. In Sint-Amandus klopt de routebeschrijving niet meer. Er staat nl. een nieuw gebouw. Het beste is om na het fietspad links af te slaan (langs het nieuw gebouw, dus). Je passeert het 'Villaatje' en slaat rechts af. Links is een gebouw en rechts een parking. Na de parking ga je rechts en op je linkerhand vind je een na ca. 5 meter een smal paadje met terug de wegwijzer van het bospad. Vanaf hier kun je de routebeschrijving terug volgen. Dit was een mooie wandeling (****) met een prachtige herfstdecor over veel onverharde paden en door de zeldzame bossen in West-Vlaanderen.

Geel - Mol - Geel (GR 561, GR Mol-Om; nr. 14; dagstappergids Antwerpen): Door de Zuiderkempen met de Grote Nete en de Molse Nete als leidraad (25-10-09)

Tue, 27 Oct 2009 19:23:26 +0100

Dit weekend stond wandeling nr. 14 uit de Dagstappergids Antwerpen met start te Geel op het programma. Er is een aanlooproute vanuit het station (GR 561 variante) maar als je met de auto komt, is het beter om aan de Sint-Dimpnakerk te Geel te starten. Tot aan de N71 (bij het verlaten van de streek-GR Mol-om, bij punt 6) stelt de route echt niets voor en is het vooral huizen kijken en dit dus 9,5 km lang. Daarbij moest je nog regelmatig in de berm om uit te wijken voor auto's. Gelukkig keerde daarna het tij. Eerst ging het naar de Belse bossen met zijn grote zandduin en pikten we de GR 561 op. Via onverharde zandwegen en paadjes kwamen we aan de Grote Nete die we al snel terug verlieten. Maar na een passage door een typisch Kempens dennenbos ontmoeten we terug de Grote Nete die onze metgezel bleef tot aan de N126. Dan was het gedaan met de natuur en volgde terug een mindere uitlooproute naar het station. Dit was dus de minste dagstapperwandeling tot nu toe (**). Als ik het kaartje bekijk, zijn er waarschijnlijk betere mogelijkheden.

Klik op de foto voor de volledige reeks

GR 57 Etappe 2 (16,3 km): Angleur - Esneux (18-10-09)

Tue, 20 Oct 2009 20:37:09 +0200

1,5 maand geleden eindigden we aan het station van Angleur. Zondag stonden we er terug voor de tweede etappe op de GR 57 tot Esneux (16,3 km). Om terug te keren naar de auto namen we in Esneux de trein terug naar Angleur. Het weer in Gent was veelbelovend maar 20 km voor Luik belanden we in een dikke mist en pas om 13.00u brak de zon erdoor. Na het kasteel Nagelmackers en de kapel Notre-Dame de Bonsecours in Angleur gaat het het bos in en nemen we een steil, klimmend pad in het domein Sart-Tilman. We blijven nu een hele tijd in het bos met zijn herfstkleuren en -geuren. We passeren langs de heide van Streupas, een gebied waarbij de heide terug hersteld wordt maar de mist beperkte het zicht. Dit gebeurde ook op een uitzichtpunt op de Ourthe. Na een mooie wandeling door het bos komen we aan de campus van de Universiteit Luik (je merkt hier trouwens niet veel van en blijft in het bos lopen) waar verschillende beeldhouwwerken in openlucht tentoongesteld worden. Na de campus Lichamelijke Opvoeding gaan we nu richting een golfterrein. Ondertussen is de mist helemaal opgetrokken en schijnt een aangenaam zonnetje. Voorbij de hoeve van Famelette en hoeve van Nomont volgt een prachtig gedeelte. We lopen op een rotsige heuvelkam met links diep beneden ons de Ourthe. Even verder komen we aan het uitzichtpunt Roche aux Faucons en hebben we een prachtig zicht op de meanderende Ourthe (Lus van Fêchereux). We zien in de verte ons eindpunt Esneux liggen.

Klik op de foto voor de volledige reeks

Maar eerst moeten we afdalen naar de Ourthe, dit via een lange afdaling die af en toe steil is. We bereiken de rivier aan de hoeve van Rosière en we krijgen gezelschap van de GR 576 (Luikse Condroz). Er volgt een aangenaam pad langs de Ourthe. Eenmaal aan de drukkere N638 is het gedaan met de rust en we volgen deze baan richting Esneux. Aan het park Du Mary verlaat de GR 57 ons en wij stappen nog een 1 kilometertje verder naar het station van Esneux. Dit was een heel mooie etappe (****) die bijna volledig door het bos loopt. Een aanrader dus in de herfst. Het hoogtepunt is het uitzichtpunt op de Ourthe bij de Roche aux Faucons. Bij deze etappe merkte ik ook meteen het verschil met wandelen in Vlaanderen. Behalve het laatste stuk langs de N638 is de route volledig verkeersvrij en bijna volledig onverhard.

Munkzwalm - Dikkelvenne - Munkzwalm (GR 122; nr. 5; dagstappergids Oost-Vlaanderen): Van de Zwalmvallei naar het Scheldeland (26-09-2009)

Mon, 28 Sep 2009 19:44:54 +0200

Het was week op week een jaar geleden dat ik nog eens in de Zwalmstreek gaan wandelen ben. Het eerste deel langs de Zwalm was dan ook niet onbekend en blijft een schitterend wandelpad. Daarna gaat het naar het Scheldeland met een heel mooi stukje aan de oude Scheldearm en Kaaihoeve, nu een natuureducatief centrum van de provincie. Verder op de GR 122 stappen we nu naar Dikkelvenne en gaan rond het kasteeldomein. Vanaf hier mogen we af en toe klimmen en dalen en krijgen we mooie vergezichten. Even moeten we langs de drukke Hundelgemse steenweg maar al snel staan we wwer in de rust en het groen en trekken we naar Dikkele. Dit is een heel gezellig dorpje en één van de 12 gemeenten van Zwalm. We dalen nu af in de Zwalmvallei en aan de Zwalmmolen vinden we de GR 122 terug en de Zwalm die ons nog even gezelschap hield tot aan de hoofdweg in Munkzwalm waar we terug naar het station stappen, ons vertrekpunt. Dit was een mooie en rustige wandeling maar bijna volledig verhard en dus *** sterren waard.

Klik op de foto voor de volledige reeks

Doornik: Lus vanuit Doornik over Antoing (19-09-09)

Tue, 22 Sep 2009 22:54:45 +0200

Zaterdag was een heerlijke wandeldag met het mooie nazomerweer. Ik trok nog eens naar de provincie Henegouwen en startte in Doornik. De wandeling van 21 km (22,6 km met aanloop/uitlooproute) komt uit de wandelgids 'Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen' (Lannoo). Ik parkeerde de auto op de gratis parking aan het Cultuurcentrum op de N7. Een aanlooproute van 0,8 km bracht ons naar het belfort, de officiële startplaats van de wandeling. Langs de prachtige Onze-Lieve-Vrouwkathedraal ging het naar de Schelde die onze metgezel blijft tot aan het TGV-viaduct. Het eerste deel is het uitkijken om de hondenstronten te ontwijken maar éénmaal onder de ringbrug door krijg je gras onder de voeten. We verlaten de Schelde even voor een lus in Allain naar een Mariagrot in een oude steengroeve. Daarna volgen we de Schelde op een onverhard pad tot in Vaux waar we overschakelen naar de andere oever om op asfalt richting Antoing te stappen. We passeren hier heel wat industrie en het gebied is bekend als het "witte land" naar het stof dat ontstaat door het houwen van kalksteen.

Klik op de foto voor de fotoreeks

Ik kan nu niet echt zeggen dat de cementfabriek CBR landschappelijk mooi is. Na dit wat minder mooie stukje volgt een lusje in Antoing. Je passeert er het sportstadium dat ondergebracht is in een oude steengroeve. Een beeld van een steenhouwer herinnert ons aan die tijd. Langs het kasteel dalen we terug af naar de Schelde die we nog even volgen tot aan het TGV-viaduct. Net als bij Vaux passeren we hier de nu verlaten kalkovens en steengroeves die verborgen liggen achter de gevels. Bij het TGV-viaduct verlaten we de Scheldevallei en keren terug via het Henegouwse Leemplateau. We volgen een schitterende veldweg tot in Calonne waarna we onmiddellijk terecht komen in de 'Espace vert des Cinq Rocs'. Dit gebied is ontstaan door het opvullen van 5 oude steengroeven met het afvalmateriaal van de nieuw aangelegde TGV-lijn. De afvalberg was zo hoog dat er een echte heuvel is ontstaan en op het hoogste punt heb je een uitzicht op de Scheldevallei met de bijhorende industrie. Daarna volgde een minder stuk tot in Doornik (vnl. langs een hoofdweg) en daar stap je terug langs de Schelde tot je terug kan afslaan naar het Belfort. Ik heb een wat dubbel gevoel bij deze wandeling. Er zaten wat minder mooie delen in maar ook heel prachtige stukken. De wandeling krijgt daarom een gemiddelde waardering: ***.

Jezus-Eik - Bosvoorde - Jezus-Eik (GR 512 - GR 126 - GR 579; nr. 5; dagstappergids Vlaams-Brabant): Op zoek naar den Boschgeest in het Zoniënwoud (12-09-09)

Mon, 14 Sep 2009 21:11:59 +0200

Dagstapper nr. 5 (22,9 km) uit de Dagstappergids Vlaams-Brabant vertrekt in Jezus-Eik en verkent vooral het Zoniënwoud. Na een aanlooproute volgen we 8 km lang de GR 512 (Diest-Geraardsbergen), daarna schakelen we over op de GR 126 (Brussel-Semois) die we 7,5 km volgen en vervolgens stappen we op de GR 579 (Brussel-Luik) voor 5,1 km. We sluiten de route af met nog een stukje van 1 km op de GR 512. Een groot aanbod aan GR-routes dus. Over de wandeling in het Zoniënwoud kan ik kort zijn. Het is er rustig wandelen met enkele heel mooie stukjes zoals het Eikendalvoetpad, het Berkenvoetpad en het Vuylbeekvoetpad. Uiteindelijk verlaat je het immense woud en kom je in het park Tournay-Solvay. Het domein bevat ondermeer een moestuin, een mooie boomgaard, verschillende vijvers, een rozentuin en een vervallen landhuis.

Via Watermael-Bosvoorde gaan we terug een stukje door het Zoniënwoud en bereiken we het park Ten Reuken en het Bergojepark. Langs deze mooie parken komen we aan het Rood Klooster. Dit was één van de 7 grote abdijen rond Brussel in de 14e eeuw. Enkel de boerderij, de molen en het molenhuis zijn overgebleven. Dit domein sluit aan op het Zoniënwoud en na nog enkele kilometers door het bos staan we terug aan het vertrekpunt. Een mooie wandeling (***) die ideaal is voor een warme zomerdag of in de herfst als de bladeren verkleuren. Ik was nog iets te vroeg voor die kleurenpracht. Veel onverharde paden maar allemaal goed begaanbaar. De wandeling kan dus gedaan worden met een driewielbuggy.

Damme - Oostkerke - Hoeke - Damme (GR 5A & streek-GR Uilenspiegel; nr. 2; dagstappergids West-Vlaanderen): Langs oude zwinhavens en scheefhangende populierenrijen (06-09-09)

Wed, 09 Sep 2009 20:00:46 +0200

Nog eens een wandeling in bekend gebied, nl. de streek rond Damme. Ik ben er al 2x eerder geweest (21-08-07 en 17-06-07) en de wandeling liep regelmatig samen met de eerdere routes maar ook nieuwe wegen en paden werden verkend. Het begon meteen al met een mooi, onverhard stukje langs de oude, stervormige stadsomwalling. Hier vonden we ook de GR 5A terug die ons ca. 8,5 km zou vergezellen tot aan de brug in Hoeke. Damme en omgeving is gekend voor de kaarsrechte kanalen omzoomd door hoge populieren. Al snel stonden we aan de Damse Vaart en volgden we de kronkelende Romboutswervedijk tot aan het Schipdonk- en Leopoldkanaal die we beiden overstaken om vervolgens langs de onverharde Spegelsweg richting Oostkerke te stappen. Vanaf de kerk van Oostkerke lopen we tot in Hoeke op asfalt slingerd door het polderlandschap. Eenmaal in Hoeke en terug aan de Damse Vaart is het tijd voor de picknick.

Aan de brug verlaten we dus de GR 5A en schakelen over op de streek-GR Uilenspiegel die we 7,8 km volgen tot aan de Platheulebruggen over het Leopold- en Schipdonkkanaal. Een veldweg brengt ons naar enkele woningen en daarna volgt een mooi, onverhard pad langs het kanaal het Geleed. Daarna is het terug asfalt tot aan het Schipdonkkanaal. We volgen het drukke jaagpad langs het kanaal maar worden plots een oprit opgestuurd die overgaat in een smal, overgroeid paadje parallel met het jaagpad. Een leuke ontdekking om het drukke en verharde jaagpad te vermijden. Via de Zuiddijk worden we weggeleid van het kanaal. Bij mijn vorige wandeling was dit nog een grindweg, nu lag er asfalt. Kronkelend gaat het via rustige wegen terug naar Damme waar een blik op de Schellemolen en een kunstwerk over Tijl Uilenspiegel de wandeling afsluiten. Een mooie wandeling (***) maar er zijn redelijk lange stukken over asfalt. De onverharde stukken maken veel goed en het landschap met zijn kanalen en scheefhangende populieren zijn de moeite waard om te verkennen.