Alice in wonderland

Alice was er eventjes tussenuit

Tue, 09 Feb 2010 08:21:20 +0100

We zijn er eventjes uit geweest.
Met ons drietjes, mannetje, fab doggy 2 en ikzelf.
5 daagjes richting Belgische kust;
We maakte lange wandelingen over het strand, waarbij fab doggy mosselen probeerde te vangen.
Onze schoenen werden nat in de branding, maar fab doggy schrok niet terug van de golven en dook er als een volleerde zeehond onverschrokken in!
We gingen eten in kleine gezellige restaurantjes weg van de dijk, want de dijk... dat is voor toeristen.
We verwenden onszelf met lekkere aperitiefjes, heerlijke garnaalkroketjes, smakelijke desserts en natuurlijk een pousse-café om af te sluiten.
Samen onder ons dekentje keken we in marathon style naar How I met your mother.
Ik smolt bij het zien van mijn geliefde Jason Segel in Forgetting Sarah Marshall en ik moest zelfs een paar keer glimlachen toen ik met het mannetje naar Inglorious Bastards keek.
We gingen gezellig aan het haardvuur een wijntje drinken, waarop M. me dronken naar het appartement moest voeren. (2 glaasjes wijn! Niet meer!)
We vreeën de sterren van de hemel en sliepen heerlijk dicht bij elkaar.
We wandelde 3 uur naar Koksijde en snakte naar koffie om daar te moeten constateren dat alles gesloten was.
We voerde lange gesprekken en kwamen helemaal tot rust.
Samen stonden we op de duinen onder de sterren en waren we eigenlijk heel gelukkig.

Daarna klommen we de auto in om België te doorkruisen aan 120 kilometer per uur.
Van kust naar Ardennen, van zand naar dikke pakken sneeuw.
Van rust naar stresserende situaties, want weg met de hele familie het vraagt soms wat van een mens.
Natuurlijk was het zalig om zondagmorgen eventjes met mijn mama onder de donsdekens te kruipen en gezellig te babbelen.
Het was heerlijk om met mijn papa te dollen in de sneeuw.
Om gerookte worstjes te kopen in een pittoresk beeldhouwertje.
Om met ijskoude neuzen elkaar zoentjes te geven.
Om fab doggy 1 en 2 samen te zien dollen in de sneeuw.

Maar we waren allebei erg blij toen we zondagavond in onze eigen zetel zaten.
Toen we zondagavond onder de wol kropen en nog even vanuit ons eigenste bedje nog eventjes naar tv kijken.
En toen M. tegen mij aankroop en fluisterde: "wij hebben toch een zalig bed he."
Home sweet home... en dat voelde erg raar voor een globetrotter zoals ik.

Alice en de ex vriendje mail

Fri, 29 Jan 2010 07:21:21 +0100

Klik hier

Alice heeft geen roeping

Mon, 25 Jan 2010 10:08:45 +0100

Klik hier

Alice and isn't it easy....

Wed, 20 Jan 2010 09:50:23 +0100

Gisteren hoorde ik een prachtige quote.

"Being a couple is hard and committing, making sacrifices is hard.
But if it is with the right person it’s easy.
Looking at that girl and knowing she is the only thing you want out of life, should be the easiest thing in the world.
And if it’s not like that....it’s not the one."

Toen kroop mijn liefje tegen me aan en zei: Hij heeft gelijk hoor.
En ik kreeg een kusje op mijn hoofd.
Mijn hart smolt.

En M., you are so right baby! Met en voor jou vind ik alles makkelijk!
Zelf zaterdagavond!

Alice en haar haar

Mon, 18 Jan 2010 13:26:09 +0100

Ik ben een beetje ongelukkig en het heeft alles te maken met mijn haar.
Nog thans heb ik vandaag geen bad hair day en kreeg ik drie keer te horen dat ik er leuk uitzag.
En toch ben ik dus ongelukkig met mijn haar.

Waar het dan wel mee te maken heeft?
Met M. die gisteren in bed zei: "Die heeft toch een ongelooflijk tof kapsel en een fantastische kleur."
Tja, hij zei gewoon letterlijk wat ik al avondenlang in bed dacht.
De vrouw waarover hij het had is een vrouw die ik als "adembenemend" zou bestempelen.

Een vrouw die als ik lesbische neigingen zou hebben helemaal mijn type zou zijn.
Een vrouw die helemaal het type is waar M. lief op valt. (Liefde is dezelfde smaak in vrouwen hebben)
Maar ik lag dus inderdaad al een tijdje hetzelfde te denken en het was al door mijn hoofd geschoten dat de BV kapper dit wel voor elkaar moest krijgen.

De BV kapper had een goede twee jaar geleden al eens fantastische dingen gedaan met mijn haar.
Ik betaalde hem dan ook 210 euro, maar ik kreeg ongelooflijk goede reacties en M. lag bijna in het zwijm toen hij me de eerste keer zag.

(Hij lag ook bijna in het zwijm toen hij de rekening zag.)
Dus dit moest hij ook wel in orde kunnen brengen, dacht ik zo.

Dolenthousiast wou ik dus naar de BV kapper huppelen gewapend met veel geld en een mooie kleurenfoto van Miss Perfect.
Ik zou roepen: "Make me pretty! I want the colour! I want the hair! And please if there is a god, give me the rest of her body to!"
Ik vraag niet weinig... Ik weet het.

Maar.. ik moet dus wachten.
Want mams lief en ik hebben vlak voor kerst mijn haar geverfd.
In een kleur die niet 100% mijn zin is, maar ook niet echt lelijk is.
En nu moet ik wachtte..... wachtte tot ik terug mag verven en pas dan kan ik naar de BV kapper om mijn droomkapsel.

Ow en voor diegene die zich vragen moesten stellen...
Er lag geen extra vrouw in ons bed.
We keken naar een dvd.

Alice en Pizza hut

Thu, 14 Jan 2010 08:02:17 +0100

Geachte,

Twee weken geleden mochten wij van uw diensten een schrijven ontvangen waarin u zich excuseerde voor een laattijdige levering van onze bestelling. Wij waren hierdoor aangenaam verrast, want hoewel onze pizza’s inderdaad niet binnen de beloofde tijd geleverd werden, hadden wij hier geen klacht over geformuleerd.

Klantvriendelijk, vonden wij uw geste en we stelde het dan ook zeer op prijs dat u een kortingsbon insloot voor onze volgende bestelling. De kortingsbon werd bewaard en we maakte reeds plannen om na de drukke feestperiode gebruik te maken van uw diensten en van onze kortingsbon.

Jammer genoeg is het nooit zover gekomen, vermits we merkte dat de kortingsbon geldig was tot 9 december en uw brief van een latere datum was!

Wij zenden u deze brief niet omdat wij aanspraak willen maken op een nieuwe kortingsbon. Maar wel omdat wij hopen dat u andere klanten een betere service biedt.
De geste die u doet is erg fijn en zeer klantgericht, maar misschien moet u erop toe zien dat zulke administratieve fouten in een bedrijf van uw grote en internationale uitstraling niet mogelijk is.

Met vriendelijke groeten,

Alice in wonderland

Alice en uggs

Tue, 12 Jan 2010 14:15:04 +0100

Klik hier

Alice wenst jullie een schitterend 2010

Mon, 04 Jan 2010 09:59:15 +0100

Klik hier

Alice en nog een lijstje

Wed, 30 Dec 2009 20:50:49 +0100

Klik hier

Alice wenst u een vrolijk kerstfeest!

Sun, 27 Dec 2009 12:39:18 +0100

En toen was kerst voorbij, maar het was wel erg fijn.

Op het werk vlogen we er reeds in met bubbeltjes en versnaperingen.
Jammer genoeg... zou ik enkele uren later zeggen, want rond 11 uur had ik reeds een lichte hoofdpijn opgemerkt. Na veel gezoek in handtassen, koffertjes en schuifjes concludeerde zowel ik als mijn collega's dat er geen pijnstillers aanwezig waren.
Hiervoor mij aanmelden bij de spoedafdeling leek me een beetje te dramatisch, dus negeerde ik het ganse hoofdpijn gebeuren en dronk ik rond drie uur samen met hen een glaasje champagne.

M. en fab doggy stonden me reeds voor de deur van het werk op te wachtte om naar huis te scheuren voor onze eerste kerstavond onder ons tweetjes. (Na meer dan 8 jaar in familie verband!)
We maakte hapjes klaar, klonken met nog een glaasje bubbels en gingen gezellig aan tafel met een makkelijke, maar smakelijke fondue. Fab doggy bleek een grote fan van stokbrood te zijn en we kropen gezellig onder een dekentje in de zetel om naar Merry Madagaskar te kijken. En tijdens de film sloeg de hoofdpijn in volle hevigheid terug toe.

Waardoor kerstavond eindigde om 9 uur in ons bedje. Ik slapend in M. s arm en Fab doggy slapend in mijn arm, terwijl M. op de laptop nog een spelletje speelde.

Gelukkig was de hoofdpijn de dag daarna ver te zoeken en konden we naar mijn ouders vertrekken voor het kerstfeestje. 5 keer moesten we de straat oversteken om alle cadeautjes veilig aan de overkant van de straat te krijgen.
Het 7 gangenmenu dat mijn mama op tafel getoverd had was in een woord magnifiek!
De cadeautjes waren erg talrijk en ik kan er echt mijn favoriet niet uitpikken. Wie kan er nu kiezen tussen speciale bakvormen, kookboeken, prachtige oorbellen, dvd reeksen, manden vol met speciale olie's, kaarsenhouders, vivaboxen, nieuwe agenda's van de killer bunnies, verwencadeautjes en ga zo maar door. Jaja, mijn 5 cadeautjes gevers hadden zichzelf erg overtroffen! En het duurde weer 5 keer voor we alle cadeautjes aan de overkant van de straat hadden!

Tweede kerstdag hadden we wilde plannen. We gingen net als vorig jaar naar bokrijk trekken, maar toen werd M. een beetje ziekjes. Wat ervoor zorgde dat we beiden in ons joggingpak op de bank doorbrachten en spelletjes speelde. Fab doggy was erg onder de indruk van het kerstgebeuren en sliep de ganse dag tegen ons aan. Heerlijk vonden we het allebei en we miste bokrijk niet eens!

Morgen werk ik mijn laatste dagje van het jaar en dan breekt mijn "kookvakantie" aan. Want oudjaar dat vieren we bij mij en daar komt heel wat bij kijken!
Maar dinsdag... dinsdag glippen we er nog even tussenuit, want dan heeft mijn lieve ventje ook vrij!

Alvast een prettig kerstfeest aan jullie allemaal!!!

Alice en haar week

Thu, 24 Dec 2009 07:45:15 +0100

Dingen die leuk waren deze week:

* Fab doggy 2 als een gek zien draven in sneeuw. Hem naar sneeuwballen zien happen en met hem sneeuwengelen maken. (Oke, ik maak sneeuwengelen en hij rolt wat door de sneeuw.)
* Pasgekochte enkellaarsjes die geen pijn doen! En zelfs heerlijk confortabel zitten.
* Heel veel kerstkaartjes! (I feel so loved!)
* Collega's die dolenthousiast zijn over mijn gebakjes die ik had gemaakt.
* Monsters VS alien is een toffe film :-)
* Het boeken van onze vakanties voor de maand februari en juni.
* M die sinds kort met mij mee WOW speelt. Heerlijk vind ik het.
* Kerstpensen van colruyt! *Woet woet*

dingen die minder leuk waren deze week:

* De laatste aflevering van How I met you mother
* Door de sneeuw in de hondenwagen (eigenlijk een kinderwagen voor honden.) met fab doggy 2 naar de dierenarts.
* Fab doggy 2 die een verrekening heeft aan zijn schouder.
* U herinnert zich misschien dat ik vorig jaar zeurde over de indische hapjes die delhaize niet meer verkocht. Delhaize verkoopt ze nu terug, maar nu uit de diepvries en zonder smaak!
* Sneeuw! Het spijt me maar als je echtgenoot elke dag 60 kilometer moet rijden dan hou je niet van sneeuw en ijzel. Dan wil je alle mensen die zeggen "ooohhh sneeuw" een dikke mep op hun gezicht geven.
* Fab doggy 2 die diarree had gehad en heel zijn very fab kamertje had ondergek*kt.

Alice en haar week

Thu, 24 Dec 2009 07:45:14 +0100

Dingen die leuk waren deze week:

dingen die minder leuk waren deze week:

Alice en het huis

Wed, 23 Dec 2009 08:05:50 +0100

Morgen (een dagje te laat) ga ik eens extra klinken met bubbels. Want vandaag hebben we iets te vieren!
Wat dan, hoor ik u vragen?
Wel we vieren dat ik al 12 maanden lang heel veel geld uitgeef.
Exact 12 maanden geleden plaatsen M. en ik onze handtekening onder de verkoopsakte van ons appartementje.
Exact 12 maanden geleden verbonden M. en ik ons voor 30 jaar aan een niet nader te noemen bank.
Exact 12 maanden geleden liep ik over de straat met een cheque van 7000 euro en voelde ik me bekeken langst alle kanten. Als in: "Aahhhh, ze weten dat ik zoveel geld op zak heb." *Schiet op een loopje*

Ik ben er eigenlijk best wel trots op dat ik nog maar 29 jaar moet betalen aan de bank.

Oke, ik geef toe dat er nog geen frank naar ons huisje is gegaan, want de eerste tien jaar betaal je allerlei intresten af en pas dan gaan we voor the real thing.
Maar toch, M en ik doen iets erg volwassen en iets voor onze toekomst.
Net zoals pensioensparen... klinkt ook erg volwassen en verantwoordelijk.
Een jaar lang.... het doet me even stilstaan en bedenken wat ik met al dat geld had kunnen doen.
Maar eerlijk, een betere investering had ik vast niet gevonden.

En daarom klink ik morgen dus een beetje extra! Omdat ik trots ben op ons!

Alice en het kerstlijstje

Thu, 17 Dec 2009 11:45:07 +0100

Klik hier

Alice en de toekomstvoorspeller

Tue, 15 Dec 2009 12:36:54 +0100

Een van de collega's trekt binnenkort naar een medium of te wel toekomstvoorspeller.
Het medium in kwestie heeft een goede reputatie, want ze voorspelde al heel wat zaken voor een vriendin van de collega die uit zijn gekomen.
Ik slinger al een tijdje tussen twijfel of ik dit ook zou willen (diep in mij gaat het van JA!JA!JA!), maar de andere kant van mij roept dan weer heel hard NEEN! NEEN!NEEN!

Enerzijds ben ik bang om naar de voorspelling te gaan leven. Stel dat de helderziende zegt dat er kindjes komen in 2011... gaan we dan enkel en alleen om die uitspraak beginnen te proberen eind 2010? Of stel dat ze zegt dat M. ervandoor gaat met een jonge blonde deerne? Ga ik dan als een gek zijn e-mail checken en zijn berichten op de gsm lezen tot hij er zelf gek van wordt?

Ik grapte het daarnet nog tegen mijn collega. "Wat als ze je dood voorspelt?" "Wel, dan ga ik als een gek de wereld rond reizen." "Wel, dat is dus de reden dat je dood gaat gaan." Ze keek me onbegrijpend aan, maar ik legde het haar een beetje beter uit.
"Je zit dan namelijk op het vliegtuig rond de wereld te reizen en dat vliegtuig stort neer. Had je niet geluisterd, dan had je gewoon thuis geweest en nog geleefd."
We lachen ermee... maar ergens voelen we ons er toch slecht bij.
Want stel dat je inderdaad zou weten dat je doodgaat? Of dat je man je gaat verlaten? Of dat je onvruchtbaar bent? Of dat je beste vriendin tegen een boom gaat rijden en lam wordt? Heb je daar enerzijds iets aan dat je dit allemaal weet? Wordt de toekomst makkelijker omdat je dan naast haar bed kan staan en kan zeggen "Zie je wel?"

Natuurlijk zou ik ook graag willen weten of er een klein meisje te zien is in mijn toekomst. Of M. en ik samenblijven? Of die reis naar New York er eindelijk komt.
Maar om heel eerlijk te zijn ben ik er gewoon bang voor. Ik ben bang voor de toekomst.
Ik zal ze nemen als ze komt met de ups en de downs.
Maar moet ik nu al gaan vechten tegen eventuele pijn die nog ver voor me ligt? Moet ik mijn huidige geluk laten overschaduwen met een "binnenkort" "weldra""
Of moet ik nu al vrolijk worden van iets wat in de verre toekomst gaat gebeuren?

Neen laat maar voor mij, ik leef wel gewoon in het nu.