Adem

Ooit

Fri, 20 Nov 2009 17:31:08 +0100

Liever laat dan nooit, denk ik, dan nooit.

Ooit, zeg ik, ooit, weet ik, ooit zal ik, ooit

zal ik rust krijgen

en zal alles zwijgen

in mij, zodat wat er is, ontdooit.

Valencia

Thu, 05 Nov 2009 23:25:12 +0100

Vijf maanden lang zit ze niet meer in Gent,
ze is een Spaanse Erasmus-student.
Paella en tapas,
zon, zee en strandtas.
Ze raakt heel vlot aan dat leven gewend.

Ik ging een weekje bij haar op bezoek
in een licht topje en een zomerbroek.
Het was heel plezant
en nu terug in ‘t land
blader ik mijmerend in ‘t fotoboek.

Valencia is mooi, helder en licht.
De stad is als een wonderlijk gedicht:
witte architectuur,
moderne structuur,
helemaal mijn ding, ik ben er voor gezwicht.

Gladiolen

Thu, 22 Oct 2009 21:17:28 +0200

Ik kreeg een bos gladiolen van Griet
in een grote glazen vaas, zoals je ziet.
Ze staan hier te pronken
en zie ze nu lonken
met hun rode bloemen. Mooier kan 't niet.

Of verbeeldde ik me dat ik Wim zag?

Wed, 16 Sep 2009 23:55:48 +0200

Wim is meer dan 50 jaar dood. Wim is de broer die ik nooit kende, de broer die stierf voor ik geboren werd. Ik heb twee broers en een zus en ik heb Wim, mijn dode oudste broer.

En toen, die dag, zag ik hem. Hij zat daar zomaar op een bank aan zee in Ameland, helemaal alleen. Zijn fiets lag naast hem in het gras. Ik schrok en keek naar hem en keek opnieuw en opnieuw.

Ik wist wel dat het Wim niet was, dat kon niet, het was gewoon een man op een bank aan zee. En toch…, ik had dat heel vreemde gevoel dat me zei: ‘Dat is Wim!’. Ik heb die dag vlug en ongemerkt een foto van die man genomen en soms als ik die foto terug zie, heb ik, tegen beter weten in, telkens weer dat blije gevoel van herkenning.

Al heel mijn leven woont Wim in mij, is hij bij mij en toch ken ik hem niet. Als kind dagdroomde ik vaak over hoe hij er uit zag en hoe groot en sterk hij wel was, hoe hij me hielp en in bescherming nam tegen de grote boze wereld. Nu nog soms, zonder dat iemand dat weet, praat ik ’s avonds in bed tegen hem, heel stil in mij.

De man die ik die dag zag, kon Wim geweest zijn. Hij kon het echt geweest zijn.
Ik schatte de man eind de vijftig, hij had een verwarde bos witblond haar en staarde dromend naar het water. Het was een knappe man. Zo stelde ik me Wim ook voor, als een dromer, als een dichter. De man was ietwat slordig gekleed, hij droeg een halfopen lichtblauw hemd, een beige short en bruine sandalen zonder kousen. Zou Wim zich zo gekleed hebben, vroeg ik me af? Dat kon best want mijn vader (en dus ook zijn vader) liep vaak ook zo nonchalant gekleed.

Zou ik die vreemde man aanspreken? Ik aarzelde en durfde niet. Het zou mijn blij gevoel vermoedelijk doen omslaan in ontgoocheling. Zijn stem zou misschien niet zo warm zijn als ik me voorstelde, zijn taal zou misschien niet zo kleurrijk zijn als ik wou, zijn antwoorden zouden me vast in de war brengen. Ik wou het beeld van ‘Wim’ ongeschonden meenemen naar huis. Ik deed het dus niet en wachtte tot de man weg fietste.

Was het alleen zijn kledij, zijn mooie witblonde haar, zijn dromerige houding op de bank aan zee die me dat gevoel van herkenning gaven? Of was het meer? Ik weet het niet, ik zal het nooit weten maar ik ben ik ben heel blij dat ik Wim toch één keer in mijn leven gezien heb.

In mijn hoofd is Wim een knappe, rijzige man van 58 jaar, niet getrouwd. Hij is alleszins een schrijver of journalist, een wereldreiziger en een wereldburger. Hij woont, dat weet ik nu, in Ameland en heeft een boot waar hij graag met vaart. Hij is een waterman, net als ik, hij is mijn broer.

Mijn broer, mijn engelbewaarder, heel blond.
Al jaren de glimlach op mijn mond.
Langer dan mijn bestaan
is hij weggegaan.
Mijn hart is zijn hart dat ooit bestond.

Waan-zin

Sun, 02 Aug 2009 10:34:23 +0200

Soms, na een onsamenhangend verhaal,

als de waan wegebt, bijna helemaal,

voelt hij wat hij wilt.

En zoals honger stilt,

stilt verlangen naar heel gewoon normaal.

(adem)

Gentse feesten

Sun, 26 Jul 2009 23:18:35 +0200

O Theodoor,

mijn katte es versmuurd.

Ed er nie van guurd?

Oan de Brugsche puurt.

Ze's nie blijve drijve,

ze's in 't woater gezakt.

't Woas oan de Brugsche puurt.

Ed er van guurd?

Mijn katte es versmuurd.

Schitterend fimpje van Geert Mareels.

Moe(der)

Wed, 08 Jul 2009 12:39:57 +0200

Ik ben heel erg moe, ik loop te gapen.
Ik moet mezelf vandaag echt oprapen.
Alles draait maar door
en ik ga er wel voor
maar nu wil ik eens een week slapen!!

Tropisch warm

Sun, 28 Jun 2009 19:55:04 +0200

Het was tropisch warm hier en in Gent,
we hebben wat afgezweet in 't weekend.
Van te fris naar heel heet,
't is maar dat je 't weet :
een echt Belgisch weertje dat nooit went.

Dans me

Thu, 25 Jun 2009 23:58:10 +0200

Dit is zo mooi.
Het is zo jammer.
Ze was een 'Madam'.

Dans me naar je schoonheid en de rijkdom die je bent
Dans me uit de drukte naar een wondermooi moment
Raak me als ik leven ben en raak me als ik rouw
Dans me naar het hart van jou

Dans me naar je schoonheid en verbreed mijn horizon
Fluister in een taak nog ongekend in Babylon
Toon heel teder hoe ik beter doe waar ik van hou
en dans me naar het hart van jou

Dans me naar het altaar nu en dans me daar heel zacht
Dans me door m'n tranen heen en dans me onverwacht
Breng me naar het fundament waar ik voortaan op bouw
Dans me naar het hart van jou
dans me naar het hart van jou

Dans me naar de kinderen die spelen op het plein
Dans me naar de toekomst in een roes van rode wijn
Omring me met de liefde die ik altijd wou
en dans me naar het hart van jou
Dans me naar het hart van jou

Waan

Sat, 20 Jun 2009 00:26:48 +0200

Soms, na een onsamenhangend verhaal,

als de waan wegebt, bijna helemaal,

voelt hij wat hij wilt.

En zoals honger stilt,

stilt verlangen naar heel gewoon normaal.

(adem)

petitie voor meer steun en begrip voor familieleden van psychisch zieke mensen

radio-interview met een moeder over een psychose: deel 1 en deel 2

De narrenkoning

Mon, 15 Jun 2009 23:54:50 +0200

Wandelen van Bossuit naar Outrijve,

langs de Schelde, zo rond de vijve.

In de "Narrenkoning"

een frisse beloning.

't Is er goed, 't is er om te blijve.

Ik duim

Thu, 11 Jun 2009 00:23:44 +0200

't Is weer zo ver, 't is weer examentijd.

Zwaar en veel studeren, het blijft een strijd,

maar ze gaat er voor.

En is ze er door

dan gaat ze naar Spanje voor een tijd.

Egeltje egeltje

Mon, 01 Jun 2009 23:48:25 +0200

Egeltje egeltje aan de wand,

wie is er de mooiste van het land?

Jij, klein lief stekelding!

Vol verwondering

lig je in dit rare mensenhand.

Hagel

Fri, 29 May 2009 00:37:02 +0200

Hagelstenen, als eieren zo groot,
vielen uit de hemel, als mannabrood.
Alsof de hel losbrak,
beukte het hier op ’t dak
En onze arme kat… die verschoot!

Special Olympics

Sun, 24 May 2009 22:31:35 +0200

De Special Olympics zijn voorbij.
Ik zag vele gezichten, vooral heel blij.
Sporten om ter best
en de zon deed de rest.
Het deed deugd aan 't hart, ook aan dat van mij!

Special Olympics Belgium