De composthoop van Aardvarksken

Time management

Tue, 19 Aug 2008 13:54:40 +0200

Oops

Tue, 22 Jul 2008 01:42:24 +0200

Precies al wel heeeel lang geleden dat ik hier nog eens iets gepost heb..
Nog even geduld, I'll be back !

Ein Luftballon

Fri, 23 May 2008 17:34:51 +0200

Daarnet overviel me hier een plotse opwelling van melancholie. Heeft het te maken met de Grimbergen die ik deze middag op het terras van het Plaasj café heb genuttigd in gezelschap van enkele goede vrienden, ik weet het niet. Vrijdagmiddag, u kent dat, de druk en de lat worden iets minder hoog gelegd. Lees dat we na de uitgebreide lunch geen hoge toppen meer scheerden qua productiviteit.
Het was daarom dat ik zo wat dromerig naar buiten zat te staren. Ik heb hier een prachtig uitzicht. Nu ja, een vergezicht. Weet u wat, ik maak er even een foto van

Voila. Met bureau en alles. U ziet achter mijn rug een vrij wijds uitzicht met de Waaslandhaven in de verte. Goed, ik zat dus achterovergeleund wat naar buiten te staren tot mij plots een vliegend voorwerp opviel. Het was deze keer niet de torenvalk die ik dagelijks boven het veld hier zie hangen, noch waren het de scholeksters die soms luid piepend op het plat dak voor mijn kantoor komen zitten. Het was.. een eenzame traagvliegende ballon van een ballonwedstrijd. Dat van die wedstrijd weet ik omdat ik het kaartje eraan zag hangen. Zo helemaal alleen, dus hij moet toch al wat afstand hebben afgelegd, en zich hebben afgescheiden van de rest.
Hierdoor dacht ik terug aan mijn eigen jeugd, hoe we op het jaarlijks schoolfeest ook steeds aan zon wedstrijd deelnamen.
Ik verplaatste me helemaal in dat kindje dat ergens windopwaarts een half uur of wie zal het zeggen - misschien wel een halve dag geleden met bibberende handjes zijn naam op dat kaartje had geschreven met de hoop dat iemand dat kaartje zou terugsturen. Liefst iemand van Heel Ver Weg. Wat een sensatie om dan uiteindelijk, aangemoedigd door mama en papa je ballon los te laten en hem haastig te zien opstijgen, opgepikt door een zachte zijwind, je kaartje zachtjes schommelend onderaan het strakke touwtje. Je ziet de ballon kleiner en kleiner worden, andere deelnemers achterna. Maar hij gaat hoger. En verder. Je weet dat die van jou sterker is. Je voelt het.
Tot zon ballon dan uit het zicht is en een anoniem leven gaat leiden, zijn eigen weg gaat. Maar toch nog aan je verbonden is door dat onnozele kaartje met je eigen hanschrift.
Zou het met kinderen ook zo gaan, vraag ik me af. Zweven zij ook zo onhoudbaar en snel uit je handen en is hun kaartje genoeg om ze aan ons te binden? U ziet, die Grimbergen doet zijn werk.
Ik kon me nog maar net bedwingen om niet even naar buiten te lopen en te trachten de ballon te volgen, maar hij vloog nog zo hoog dat ik besefte dat deze achtervolging nutteloos zou zijn. Dadelijk vliegt hij over de N49 en dan de Waaslandhaven in. Misschien wel naar het Groot Rietveld, waar ik eergisteren nog een roerdomp en drie bruine kiekendieven heb gezien. Of hij blijft hangen aan de boom waartegen sterke lee zich te pletter reed. Alles kan. En alles is toeval.
Als u dus straks een ballon vindt met een kaartje aan, stuur het terug. U gaat een kind blijmaken. En mij ook.

Een met scheet gevulde fles

Tue, 20 May 2008 20:06:38 +0200

Klik hier

Nieuw speelgoed

Mon, 12 May 2008 23:17:48 +0200

Dit weekend ben ik ingewijd in de wondere wereld van de iPod. Dit wordt een stoefpostje, niet mijn gewoonte, maar voor een keer mag het. Het zal u misschien verbazen, maar ik bezat tot nu toe zelfs geen mp3-speler. 't Is te zeggen, ik heb er ooit wel een gehad, of twee om precies te zijn, maar die dingen werden nooit ouder dan een paar maanden. Opeens gaven ze het op, en so did I. Vermits ik geen Mac bezit, is het iPod verhaal ook zo een beetje aan mij voorbijgegaan. Ik hoorde hier en daar wel eens spreken over de iPod nano en zo, maar ik besteedde er niet veel aandacht aan, de muziekliefhebber in mij was al lang blij met cd's die ik zelf samenstelde met al dan niet gelimewirede mp3's.
Daar is nu dus dank zij mevrouw Aardvarksken nogal abrupt verandering in gekomen. Ik bezit nu niet alleen een iPod Classic, maar ook nog eens een ongelooflijke flashy B&W docking station om u tegen te zeggen.
Dat betekent dus dat ik vrijdagnacht (nadat ik het speelgoed gekregen had) al direct mijn 4Gb tellende mp3-verzameling op het ding gekwakt heb en een feestplaylist heb samengesteld tot het half vier werd, en de vogels hun eerste stemmen al lieten horen in de tuin. Zaterdagavond was het immers party time en ik wilde dadelijk scoren met mijn aanwinst.
We zijn nu maandagavond, het feestweekend is voorbij en ondertussen ben ik begonnen met het veriPodden van mijn cd-collectie. Ik ben aan de N ondertussen, en van de 80 Gb zijn er 10 gevuld. Krijgt een mens ooit 80 gig aan muziek bijeen vraag ik me af. Maar ik besef dat we later (later later, als we groot en sterk zijn, of oud en versleten) hiermee meewarig zullen lachen. Net zoals mijn old school AT286 met 20Mb harde schijf van euh... 19 jaar geleden nu ook aandoenlijk lijkt. En ik spijt heb dat ik het ding niet bewaard heb. Want niemand gelooft mij als ik zeg dat er een "turbo" knop op stond, waarmee je de snelheid van 8Mhz naar 16 kon verhogen..
Enfin, dat allemaal aan de kant en terzijde gezet. Ik heb toch maar een iPod. Ha ! En ik herontdek mijn cd's. Daarvoor alleen al is het de moeite. Twee cd's van Morphine teruggevonden. En Kiss My Jazz, een van de projecten van Rudy Trouvé net na zijn dEUS avontuur. Ooit live gezien in Hof ter Loo, nu ja, veel live zat er in Trouvé niet in. Hij zat op een stoel met zijn gitaar, naast hem een fles whiskey en een fles cola. En zijn gedachten - voor zover die er waren - ergens zwevend tussen maan en sterren. En ik herinner me precies dat de bassist op den duur ook was gaan zitten, vlak voor z'n versterker. Maar muziek maken konden ze, dedju dedju toch. Een aanrader !
Over dat feestje van zaterdag valt trouwens ook nog een en ander te melden, maar dat bewaar ik voor een volgende aflevering.. Ik moet dringend een cd gaan wisselen hiero...

Tommeke Tommeke Tommeke toch !

Tue, 06 May 2008 17:51:27 +0200

Twee posts op een dag ? Normaal doe ik dat niet, maar ik kon het even niet laten. Tom Waits gaat toeren. En kondigde dat aan op een persconferentie. Nou ja..
Kijkt u vooral zelf.. En blijf tot het gaatje. (als de video niet werkt, want dat doet ie blijkbaar niet, klik dan HIER of surf naar YouTube en zoek op "Tom Waits Press conference").
Doen !

Oranje boven ! *

Tue, 06 May 2008 09:28:21 +0200

Ooit schreef ik eens een stukje over mijn pogingen om de biodiversiteit in mijn tuin wat te verhogen en zo bij te dragen tot een beter milieu. Natuurbeheer in het klein, zeg maar. Wel, het zal u verbazen, maar ik haal er bescheiden resultaten mee !
Het is begonnen met een paar plantjes Look-zonder-look die ik 3 jaar geleden had geplant in de tuin. Die paar plantjes hebben zich ondertussen nogal succesvol vermenigvuldigd, overal in de tuin vind je nu de witte bloemetjes (Das onkruid! zei onlangs een bezoekster zonder groene vingers toen haar oog viel op mijn inheemse plantenverzameling, en ze voegde er een wenkbrauwophaling en een wegwerpgebaar aan toe).
Look-zonder-look is de waardplant van nogal wat vlinders, onder andere van het klein geaderd witje (een leek zou er een koolwitje in zien) en van het oranjetipje. Met het aanplanten ervan hoopte ik ooit eens een van die vlinders in mijn tuin te kunnen waarnemen en dat is me afgelopen weekend zowaar gelukt. Het klein geaderd witje had ik al eerder gezien, maar voor het oranjetipje was het de eerste keer in onze buurt. Buiten in de Gaume (Torgny, aaahhhhh, de JNM-kampen daar!) en in de Alpen had ik deze opvallende fladderaar nog nergens gespot. Dat ligt meer aan mijn vlinderkennis en mijn aandacht ervoor dan aan het voorkomen van die soort hoor, want ik geloof dat ze vrij algemeen verspreid is op voorwaarde dat ze haar lievelingsplanten vindt. En kijk, het feit dat dat diertje dankzij mijn plantjes nu ook af en toe onze tuin bezoekt vond ik toch wel een overwinning. Het was trouwens het oudste biggetje dat mij er met overslaande stem attent op maakte : PAPA PAPA de vlinders zijn terug ! En daar fladderde de oranjetip. Recht mijn blog op
* voor de Nederlanders die misleid werden door de titel: nog een maandje geduld, dan is het weer aan jullie

Copa Banana

Fri, 25 Apr 2008 15:14:38 +0200

Klik hier

In de bovenste schuif

Mon, 14 Apr 2008 17:17:09 +0200

Klik hier

brugzwaaiers

Mon, 07 Apr 2008 17:52:30 +0200

Vorige week zijn de aardvarkskens een weekje gaan uitwaaien in Bretagne. Nogal letterlijk mag u dat opvatten. We hadden een huisje gehuurd in de buurt van Dinard, aan de noordkust. Raar was dat, dat zon en de wind van over land kwamen. En het noorden aan de horizon lag. Logisch natuurlijk als je aan de noordkant verblijft, maar als je dat niet gewoon bent is het toch even wennen.
Onderweg ernaartoe zag ik regelmatig snelwegbrugzwaaiers staan, u kent dat wel: enkele jongeren die op een brug over de snelweg staan en wilde gebaren beginnen te maken als er een vrachtwagen aan komt gereden. Vooral dat opheffen van de arm om een gebaar maken alsof ze aan een noodrem trekken is een klassieker. Het is een fenomeen waarvan ik vroeger dacht dat het typisch Vlaams was, maar ondertussen weet ik dat het blijkbaar een internationaal verspreide afwijking is. In Nederland doen ze het, in Frankrijk ook. Wat bezielt zon mensen? Ik ging vroeger op mijn vrije dagen voetballen, of salamanders vangen, of toen ik wat ouder was naar de vogels en de meisjes kijken. Maar op een brug staan en als een bezeten beginnen roepen naar het voorbijrazende verkeer?
Soms zie je al van ver een eenzame figuur op zon brug staan. Dan vrees ik altijd dat hij gaat springen. En dan ben ik altijd opgelucht dat hij het niet voor mijn auto gedaan heeft. Ik weet niet of dat veel gebeurt, maar dat ik dat idee telkens heb, komt waarschijnlijk doordat ik vlakbij twee black spots op een drukke spoorlijn woon. Het gebeurt regelmatig (nu ja, niet overdrijven) dat er zich iemand onder de trein werpt in onze buurt. De ene plaats is aan een vrij scherpe bocht, waar je dus de trein pas op het laatst ziet aankomen, de andere plaats is aan een voetgangerstunneltje onder de spoorweg. Op den duur wordt dat zon reflex, als ik bij ons ongewoon lang moet wachten voor de spoorweg denk ik snel dat er wel weer iemand onder de trein gesprongen is. Je zal maar brandweerman zijn bij ons.. Djiezes wat een luguber postje na een week vakantie.
Die vakantie was voor de rest wel in orde hoor. Hij was zo in orde dat we besloten hebben om volgend jaar ineens twee weken te gaan.
En het jongste aardbig is van haar tut af. In ruil voor een pluchen leeuwenrugzakje slaapt ze nu al twee weken zonder zuigreflex. Het oudste aardbig is ondertussen haar derde tand kwijt. Tot haar groot plezier eindelijk een snijtand bovenaan. Met de rest van de aardvarkskensfamilie gaat het ook prima, dank u.

Ouwe sok !

Thu, 13 Mar 2008 14:33:46 +0100

Dat aardvarksken een groene jongen is hoef ik niet meer te vertellen. Nu ja, dat betekent niet dat ik met een rafelige baard, een rond brilletje en sandalen rondloop, het is eerder een persoonlijke invulling van het begrip. Soit, dat doet er even niet toe. Das misschien stof voor een andere post..
Via een oude vriend, want zo noem je iemand die je al lang niet meer gezien hebt, kreeg ik deze week een mailtje met daarin de verwijzing naar de site van de ouwe sokken. De wat? hoor ik u denken.
Ik postte vorig jaar al eens beknopt over mijn jeugdbondsverleden ( HIER en HIER ) bij de JNM. Wel, bij die vereniging word je ouwe sok als je 25 jaar wordt. Dat is meteen het laatste jaar dat je lid mag blijven. Op het Congres op het einde van het jaar worden de ouwe sokken gevierd (ze krijgen ook echt een oude sok met hun naam op). Ouwe sokken blijven meestal wel zijdelings betrokken bij natuurverenigingen of zo (kijk maar eens naar het bestuur van Natuurpunt), sommigen gaan zelfs in de politiek of worden kabinetsmedewerker.. jaja, er zijn heel wat BVs die ooit bij de JNM zijn geweest. Om hier even aan name dropping te doen (en de hits op mijn pagina weer wat op te drijven) geef ik even een lijstje ouwe sokken, te beginnen met Aardvarksken, Kamagurka, Tom Naegels, Tom Van Dijck, Dirk Swartenbroeckx (aka Buscemi), Dirk Draulans, de mannen van Kadril, Vera Dua, Zjef Vanuytsel, Adelheid Byttebier, Johan Sauwens, Siel Van der Donckt, Mies Meulders en er zijn er nog wel wat..
Dit jaar bestaat de jeugdbond 50 jaar. Het begon allemaal in 1958 als afdeling Antwerpen van de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie (NJN). Later werd hieruit de Belgische Jeugdbond voor Natuurstudie opgericht. In de Wielewaal, dat ouwemannenclubje voor vogelaars (of het vogelclubje voor ouwe mannen), ontstond ook een jongerenwerking: de Wielewaaljongeren. Die twee verenigingen fuseerden in 1983 tot de JNM. Die fusie heb ik zelf nog meegemaakt (moet je ni vragen !). Dit jaar is er ergens een jubileumweekend waar ik niet heenga. Ik heb echt geen zin om nog eens te gaan volksdansen (I hate it) of om in een tent te gaan slapen tussen mensen met een stinkende adem en dito sokken. Maar, die site voor ouwe sokken is wel in orde voor ouwe sokken althans.

Aardvarksken beroemd !

Wed, 12 Mar 2008 15:57:37 +0100

Waar is Dirie Waris? moet een van de meest gestelde vragen geweest zijn die de Brusselse politie stelde afgelopen weekend. Zon naam.. dat kan een Aardvarksken toch niet zomaar laten liggen.
Waris Dirie? En vooral, weet er nog wel iemand of er ook maar iets dat ze vertelt Waris ?
Zo.. dat was weer bijzonder spitsvondig van mezelf. Maar wat doet een mens ermee. Ik vind het raar dat ik dit voordehandliggende grapje nog niet op de televisie of de radio heb gehoord. Of heb ik het gewoon gemist? In dat geval, sorry voor het overnemen.
Maar dit slechts terzijde. Het blijft toch iets vreemds dat bloggen. Soms zit ik op de meest onnozele momenten te denken, ah dat moet ik onthouden, das iets om op te schrijven. En als ik het dan uiteindelijk neergeschreven heb, wis ik het hele stukje omdat het eigenlijk toch maar onzin is. Of omdat ik vind dat het onzinnig is om te publiceren.
Dit gaat weer even helemaal nergens naartoe, maar kijk, een gunstige wind heeft me naar hier geleid : iemand van de beweegmobielmensen houdt blijkbaar een blog bij en daar staat toch wel een verwijzing naar mijn loopvorderingen in zeker. Het kan niet op de laatste tijd Aardvarksken rules !

Oh en Zap, ja ik heb Midas Dekkers gelezen. Even dacht ik, djeezes wat een ongelooflijke onzin bralt die vent uit, Alzheimer slaat toe ! Maar even later begreep ik dat het allemaal maar om te lachen is. Iedereen vergeet dat MD vooral met veel ironie af en toe tegen de schenen van de mensheid stampt. Hij beseft duidelijk dat hij zelf ook af en toe beter eens wat zou bewegen, het zou zijn overgewicht in elk geval ten goede komen. Want ik ken geen enkel wild dier dat daar last van heeft.

Tendinitis

Mon, 10 Mar 2008 15:50:55 +0100

Het kon niet blijven duren natuurlijk. Intensief trainen na een maandenlange nietsnutpauze, dat komt niet goed. Mijn loopschema schrijft me 4 trainingen per week voor, met de zwaartepunten (nou ja) voor zaterdag en zondag. Maandag en woensdag zijn minder intensief en dienen om de spieren wat soepel te houden (veronderstel ik). Maar de combinatie van intensief lopen en nieuwe schoenen maakt dat ik nu met een overload blessure zit: een duidelijk voelbare ontsteking aan de rechterachillespees. Vorige week voelde ik het al aankomen, maar je kent dat: "ach ik zal wel gewoon een beetje stijf zijn", waarschijnlijk door het nogal hobbelige parcours dat ik pleeg af te lopen. Maar neen hoor, zaterdag voelde ik de pijn al opkomen tijdens het lopen. En het werd er nadien niet beter op. Rusten dus. En dat terwijl ik net zo goed bezig was. Dedju dedju dedju.
Het schijnt normaal te zijn dat hart en longen veel sneller terug op conditiepeil zijn dan spieren en pezen. Met andere woorden, puur conditioneel kan je 10 of 15 km lopen, maar de rest van je lichaam volgt niet. En dan krijg je problemen. Een mooie uitleg, maar waarom denk ik daar niet op voorhand aan ?Ik ben in elk geval wel blij met mijn huidige conditie. Lang geleden dat ik zo vroeg op het jaar al zo ver stond. Volgende week zullen we daar trouwens bewijs van hebben want dan is het tijd voor de hertest in de Beweegmobiel.

Euh..
(angstig) Ik merk plots dat ik de hele week "In De Kijker" sta bij Allesoverdeskynetblogs ... Qua druk op mijn schouders kan dit alweer tellen. Ik zal mijn best doen om hier zo veel mogelijk en zo luchtig mogelijk en zo humoristisch en intelligent en zo.. voort mogelijk te posten de volgende dagen. Tenslotte moet een mens die in de kijker loopt zijn ereschavotje verdienen he.
In elk geval : aan alle toevallige en nieuwe passanten ! Weest welgekomen ! Neem een glas, zet u er even bij en scroll door 2,5 jaar Aardvarkskensleven. Ik heb mij niet verveeld, en ik hoop van u hetzelfde !

ça suffit !

Mon, 03 Mar 2008 13:09:30 +0100

Kijk wat er op pagina 4 van De Zondag stond gisteren ..
Jaja, die blog van mij wordt nogal eens gelezen

Anders gezegd, het begint stilaan een hype te worden en das nooit goed. Stel dat iedereen nu ineens overal blote mensen gaat fotograferen. Of bruggen en gebouwen begint in te pakken. De lol is er snel af.
Dus, hou er nu allemaal maar mee op, met dat poseren. En begin vooral niet over boodschappen die erachter zitten over de te snelle maatschappij en zo Doe gewoon voort met uw werk !
En zet u s avonds gewoon in uwe zetel met de zapper binnen handbereik. Als ge hem vindt.

Romantisch kiekenvlees

Sat, 01 Mar 2008 10:53:27 +0100

Het Jeugdmuziekatelier Waelrant bestaat 50 jaar. Ze vieren dat met een kleine concertenreeks waarvan gisteren de eerste uitvoering was in de Sint Norbertuskerk in Antwerpen.
Ze brengen werken van Felix Mendelssohn-Bartholdy, toevallig een componist waarvan wij ook een programma uitvoeren in het najaar. Kippenvel kreeg ik ervan, vooral het a capella gebrachte Gesänge zur Deutsche Liturgie en het sluitstuk Hör mein bitten, dat werd uitgevoerd door 240 koorleden samen met een 24-koppig orkest. Man man man..
U hebt nog twee kansen: vandaag in Lier en morgen in Deurne. Awel? Haast u, u moest al weg zijn !